Zondige geheimen
Vier tegen vier
MARI
Drie jaar later
"Geef een warm applaus voor niemand minder dan onze ondeugende engel Sin!" Mijn naam wordt omgeroepen en de hele club gaat uit zijn dak.
De hele zaal trilt van de energie. Het publiek springt op en stormt richting het podium.
Wanneer mijn liedje voor vanavond begint te spelen, maak ik mijn entree.
"Kelly won’t kiss my friend, Cassandra Jessica won’t play ball, Mandy won’t share her friend Miranda doesn’t anyone live at all."
Ik loop naar het podium, mijn witte hakken glijden over de metalen vloer. Mijn mouwloze bordeauxrode jurkje sluit strak aan om mijn rondingen.
Mijn witte kanten oogmasker is mijn handelsmerk. De klanten weten altijd dat ik het ben als ze het zien.
Mijn zwarte pruik zit goed vast in mijn haar, en mijn rode lippen passen bij mijn jurk. Ik weet dat het publiek er dol op is.
”Amanda won’t leave me empty-handed. I got her number from a bathroom stall. Brandy just got way too much baggage and that shit just gets old."
Ik ga in het midden staan, met mijn heup schuin opzij terwijl ik mijn ogen over hun gezichten laat dwalen. Ik zie de honger in hen sluimeren. Ze willen allemaal dat ik hen opwind. Ze weten dat ik hen niet zal teleurstellen.
" But I got a girl who can put on a show,
"The dollar decides how far you can go."
Ze staren me allemaal aan, klaar om door mij omvergeblazen te worden. Ik kan hun opwinding voelen.
" She wraps her hands around that pole..."
En de show begint.
Zodra mijn handen contact maken met de koude metalen paal en ik mezelf ondersteboven draai, schreeuwt het publiek hun goedkeuring uit.
Mijn been klemt zich vast bij de knie en ik draai rond tot ik boven aan de paal kom. Ik grijp me vast met mijn handen en laat met mijn benen de paal los. Ik spreid ze open, zodat de toeschouwers een glimp van mijn slipje kunnen opvangen.
" She licks those lips and off we go; she takes it off nice and slow. ’Cos that’s porn star dancing!"
Ik laat me zakken tot mijn hielen sierlijk en tegelijkertijd landen terwijl ik één hand op de paal houd. Ik streel erover met de toppen van mijn vingers en plaag het publiek.
Dollarbiljetten dwarrelen naar beneden als kleine groene sneeuwvlokjes die overal om me heen landen.
" She doesn’t play nice. She makes me beg.”
Ik spring en rek me uit om een biljet van honderd dollar uit de gretige handen van een man te graaien en prop het in mijn beha terwijl ik hem een kus toe blaas. De man juicht en steekt zijn vuist in de lucht.
Zijn vrienden worden allemaal gek en beginnen geld naar het podium te gooien.
Ik laat me in een volledige spagaat zakken, kruip op mijn knieën en geef de menigte achter me een paar seconden zicht op mijn schuddende kont, dat hen luidkeels doet juichen.
Degenen die voor me staan, steken briefjes van honderd naar me uit smeken me ze van hen aan te pakken.
" She takes it off nice and slow, she drops her dress around her legs. I’m sitting right by the stage for her porn star dancing."
Nadat ik de winnaar heb gekozen, sta ik op trek ik mijn schouderbandje nonchalant omlaag, terwijl ik een speelse kus op mijn schouder geef, waardoor de mannen om meer smeken. Het geld blijft uit de hemel vallen en op mijn podium belanden.
Mijn volgende bandje valt af, en ik bevrijd mijn armen. Zodra de beat begint, draai ik me om en buig ik voorover—ik trek de jurk omlaag en geef ze het uitzicht dat ze willen.
Mijn witte string maakt hen helemaal gek. Geld dwarrelt als een groene sneeuwstorm om me heen. Ik kom overeind en draai me naar het publiek toe om mijn voorkant te laten zien, waarna ze in gejuich losbarsten en smeken om meer.
Mijn kanten beha houdt mijn borsten stevig op hun pek en zorgt ervoor dat ze niet kunnen ontsnappen wanneer ik ze een duwtje omhoog geef. Ik dans rond de paal en trakteer hen op een geweldige show.
Ik dans en wieg met mijn heupen. Ik buig me in een cowgirlpositie, waar ze wild van worden. Ik draai sensueel met mijn heupen en doe alsof ik er een soort seksueel genot van krijg.
Ik veins een paar kreunen en gooi mijn hoofd achterover terwijl ik naar adem hap en mijn lichaam betast.
Wanneer het liedje eindigt, val ik op mijn zij en lig ik uitgespreid als een zeester op de het podium.
Ik til mijn heupen op en krom mijn rug voor het publiek, zodat ze goed kunnen zien hoe ik eruit zou zien in hun bed. Natuurlijk komt het nooit zover, maar ze raken er helemaal opgewonden van.
Even later komt Brittany, of hier bekend als Foxxy, het podium op om me te helpen mijn geld bij elkaar te rapen.
Terwijl we alles verzamelen, proberen de mannen met ons te praten. We plagen ze nog meer. Als ze ons ten huwelijk vragen, knipperen we met onze ogen en zeggen: "Nog niet, lieverd."
Als ze ons mee uit vragen, zeggen we: "Koop een dans, dan kunnen we erover praten."
Als ze om een kus smeken, zeggen we dat ze zich dat niet kunnen veroorloven.
Als ze om meer smeken, zeggen we: "Kom morgen terug en zorg dat je op de voorste rij zit. Ik zal alleen voor jou dansen."
En we vragen naar hun namen. Als we die herhalen, glinsteren hun ogen en valt hun mond open. Het is alsof we godinnen zijn onder eenvoudige boerenknechten.
De sensatie en de elektrische tintelingen die me overspoelen elke keer dat ik het podium betreed, zijn geweldig.
Na drie jaar is het nog steeds niet vervaagd.
Brittany heeft me bij het hele proces geholpen. Ze hielp me mijn personage te creëren en leerde me paaldansen. Ze was er bij het hele proces voor me en werd nooit boos als ik meer oefening nodig had.
Toen ik mijn eerste optreden deed, was ik zo overweldigd, maar Brittany was er voor me.
Ik verdien makkelijk vierduizend dollar per week, en dat is zonder speciale evenementen zoals privéshows en privéfeestjes. Ik ben altijd volgeboekt. Ik ben de enige stripper met een planning.
Het publiek bleek echt fan te zijn van mijn zondige engel-act.
De meisjes met wie ik werk, nemen de privacy van onze identiteit allemaal serieus en niemand mag onze echte namen weten. Geen van de mannen mag ons aanraken, zelfs niet tijdens een lapdance of privéshow.
Ik ben op mijn zeventiende in de club en begonnen en heb mijn trainingen en shows steeds rond Eriks werkuren gepland. Sindsdien heb ik mijn studies helemaal bekostigd en de schuld van het huis afbetaald.
Brittany heeft geholpen om het te laten lijken alsof mijn vader alimentatie is beginnen betalen. Erik heeft geen idee van de waarheid.
Nu sta ik eindelijk aan het begin van mijn tweede jaar aan de hogeschool, en nu Erik wat meer op zijn gemak is, heeft hij me wat ademruimte gegeven.
Hij heeft zijn leven weer een beetje opgepakt, spendeert weer meer tijd met Ben en Ross, en geniet weer meer van het leven. Het maakt me zo blij om hem weer te zien lachen.
Lady Wynter loopt de kleedkamers binnen. "Hé, Sin, je groep voor het privéfeest is hier. De zwarte kamer."
Ik bedank haar en kleed me snel om in mijn schoolmeisjesoutfit. Ik verruil mijn lippenstift voor een vleugje zachtroze om de outfit compleet te maken, en verwissel mijn stiletto's met open teen voor een paar stevige zwarte hakken.
"Hoeveel in de groep vanavond?" vraagt Brittany terwijl ze zich naar binnen haast om zich om te kleden voor haar volgende show.
"Zes, het zijn een paar grote vechters uit de buurt, en het is een verjaardagsfeestje. Bridie en Raven zijn al even binnen geweest. Star komt met mij mee naar binnen. Wil je daarna wat gaan eten?"
Ik ben al bij de deur, maar Brittany schreeuwt me na dat het een ja is voor eten.
Star wacht op me bij de deuren van de zwarte kamer.
Van alle meisjes waar ik mee werk, is Star mijn minst favoriete, omdat ze nooit in mijn buurt lijkt te willen zijn. Het is alsof ze me al niet mocht vanaf het eerste moment dat ze me ontmoette.
Ik ben altijd aardig tegen haar, maar soms zou ik willen dat ik haar gewoon kon vragen wat haar verdomde probleem is.
Bij drie openen we samen de deuren, waardoor de jongens beginnen te juichen en schreeuwen.
Ik ben nu de hoofdattractie van de club. Ik heb hard gewerkt om mijn titel te verdienen en zoveel op te strijken. Dit is geen grote stad, maar dankzij mijn grote fanbase heb ik toch een mooi inkomen.
Ik let nooit op gezichten bij grote groepen. Dat doet er niet toe, zolang je er maar voor zorgt dat je elke klant een moment van speciale, onverdeelde aandacht geeft.
Ik begin bij de eerste in de rij en ga zoals gewoonlijk de kamer rond. De jarige krijgt de meeste aandacht, en Star wijkt niet van zijn zijde.
Wanneer hij naar mij vraagt, kruip ik naar hem toe.
Mijn witte blazer gaat uit en ik drapeer hem op zijn schoot. Wanneer ik de knoopjes van mijn hemdje losmaak en mijn geruite stropdas op zijn schouders leg, wrijf ik tegen zijn kruis aan.
Ik kan zijn stijve voelen; het stelt niets meer voor. Ik heb al veel van mijn fans laten klaarkomen door deze specifieke beweging. Ze lijken het altijd heerlijk te vinden.
Deze jongen is geen uitzondering. Ik denk dat een van de redenen waarom ik hier zo goed in ben, is hoe ik met hen omga.
Telkens als ik hen laat klaarkomen, zeg ik tegen hen: "Goed zo, nu ben je gekust door een engel", waar ze van smullen als uitgehongerde mannen.
Een van mijn favoriete soorten gasten is altijd de nieuwkomer, zoals wanneer een oudere broer hem meebrengt voor zijn eenentwintigste verjaardag en ik hem zijn eerste dans mag geven.
Die zijn altijd bijzonder voor mij.
Wanneer onze tijd om is, gaat Star weg en blijf ik achter om mijn kleren bij elkaar te zoeken. De jongens vinden het blijkbaar net zo leuk om te zien hoe ik mijn kleren aantrek als hoe ik ze uittrek.
"Jij bent veruit mijn favoriet," zegt een van de mannen.
Zoals altijd bedank ik hem en vertel ik de groep dat zij mijn favoriete gezelschap zijn, wat hen aan het lachen maakt.
Net wanneer ik weg wil gaan, volgt een van de andere kerels me door de deuren.
"Sin, het spijt me dat ik je zo achternaloop. Ik wilde vragen of je ook op locatie optreedt."
Ik bekijk hem eens goed, en het valt me op dat hij ouder lijkt dan de rest van de groep; begin vijftig, misschien. Hij lijkt echter nog steeds een echte charmeur.
"Bedoel je ik alleen? Ik mag geen privéshows in mijn eentje geven. Er zijn veel slechteriken die wel eens een engel voor zichzelf zouden willen." Ik glimlach lief naar hem.
Dat is een belangrijke regel die ik heb geleerd. Eindig een gesprek altijd met een glimlach, een knipoog of een handkus.
"Dit is mijn kaartje. Ik ben een soort manager, en een van mijn atleten moet zijn reputatie wat opkrikken."
"Wil je er alsjeblieft over nadenken? Loop gewoon met hem mee naar de ring, geef een kus op zijn wang om hem succes te wensen, blijf voor de wedstrijd en supporter voor hem. Ik betaal je tien keer zoveel als je in een week verdient."
"Zou je me daar veertigduizend dollar voor betalen?"
"Wat! Verdien je vierduizend dollar per week? Wauw, jij bent goed." Hij strijkt met zijn hand over zijn kale hoofd, waardoor ik in de lach schiet.
"Ja, meneer, dat klopt. Bedankt voor je kaartje." Ik draai het tussen mijn vingers en draai me om weg te lopen, maar de man houdt me tegen door voor me te gaan staan.
"Ik betaal je tienduizend, één optreden. Vrijdagavond. Loop met hem naar de ring, kus hem, supporter voor hem en verlaat samen de ring.
"Hij is een aardige jongen, beleefd, een echte heer. Denk je erover na? Bel me met een antwoord. Geniet nog van je avond, Sin." Hij klapt zijn handen samen en loopt weg.
Ik loop naar mijn kleedkamer en stop het kaartje in mijn tas.
Ik kan het niet laten om over zijn aanbod na te denken terwijl ik mijn werkkleding uittrek en mijn gewone kleren weer aantrek: een lichtblauwe spijkerbroek en een zachte, grijze trui.
Ik verwissel mijn stevige hakken voor een paar grijze sneakers, doe mijn pruik af en bind mijn lange bruine haar in een hoge paardenstaart, en haal de make-up van mijn gezicht.
Ik heb geld; een mooi bedrag op mijn spaarrekening. Maar tienduizend is tienduizend.
Ik leg mijn spullen terug op hun plaats en ga samen met Brittany naar buiten om een hapje te eten.
***
"Hé, wat scheelt er?" merkt Brittany mijn serieuze gedachten tijdens het eten op.
"Heb je ooit in je eentje een privéfeest op locatie gedaan?" Ik zie meteen de aarzeling op haar gezicht. Haar overduidelijke bezorgdheid is meteen te zien.
"Veel te gevaarlijk, Mari. Er kan van alles gebeuren."
Ik weet dat ze gelijk heeft. Zelfs met de veiligheidsoverwegingen alleen al, zou het de regels van onze club overtreden. Ik zou mijn baan kunnen verliezen als het uitlekt.
"Vanavond, na het feestje, gaf een van de kerels me zijn kaartje en zei dat hij me tienduizend zou betalen voor een uurtje of twee. Hij zei dat hij een manager voor atleten is.
"Een van zijn vechters moet zijn ‘reputatie opkrikken’ en wil dat ik met hem naar de ring loop en voor hem supporter. Zoiets als een bokswedstrijd. Dat is niet slecht, toch?"
Ik probeer er meer logica in te vinden. Ik weet dat het de regels overtreedt, maar zoals bij de meeste dingen in dit leven, zijn er manieren om ze te omzeilen. Als het de moeite waard is, tenminste.
Brittany lijkt even van haar stuk gebracht terwijl ze erover nadenkt. Ze weet hetzelfde als ik. Als we willen, kunnen we de regels van The Bunny omzeilen. Maar de vraag is, is het veilig? Nee. Niet echt.
Is het risico het waard?
"Je hebt meer informatie nodig. Ik zou nog steeds niet alleen gaan. Als hij snel een antwoord wil, zou ik bellen en vragen wanneer en waar precies, hoe lang, wie de vechter precies is, en iemand meenemen.
"Vrijdag is een drukke avond in de club, maar als het maar een uurtje of twee is, dan ga ik met je mee."
Ik knik instemmend, en we laten het onderwerp voor de rest van de maaltijd vallen. We vallen terug op onze gebruikelijke onderwerpen en laten de stress achter ons.
We hebben altijd een leuke tijd samen. Brittany is als de zus die ik nooit heb gehad.
Wanneer we klaar zijn met eten en Brittany me naar huis brengt, zie ik dat Erik alle lichten heeft aangedaan. Normaal is hij nu nog niet thuis, dus ik weet dat er iets mis is.
Ik zwaai Brittany uit en haast me naar binnen, terwijl ik al een plausibel verhaal aan het bedenken ben als en wanneer hij vraagt waar ik was.
Ik laat mijn tas op de bank vallen en loop door het huis om hem te zoeken. Wanneer ik gegiechel en gelach hoor vanop de veranda achteraan, pauzeer ik even voordat ik naar buiten ga.
Erik brengt nooit meisjes mee naar huis. Nooit. Toen hij de voogdij over mij kreeg, had zijn vriendin Dana hem laten zitten, en er is nooit iemand anders geweest.
Wanneer ik de hordeur open en naar buiten stap, springt Erik zo snel op dat hij de tafel op het zonneterras laat schudden.
Ben en Ross lachen hem uit. Drie mooie meisjes van hun leeftijd zitten aan elk van hun zijde.
Ik heb duidelijk een romantische avond onderbroken.
"Mari, waar was je?" Erik loopt weg van het meisje naast hem en stapt naar me toe.
Ik bekijk de groep met een geamuseerde glimlach voordat ik mijn aandacht weer op Erik richt.
"Het spijt me dat ik later thuis ben dan normaal. Wat doe jij hier? Ik was in slaap gevallen, en Brittany heeft me een lift naar huis gegeven. Heb je al gegeten? Ik heb onderweg wat gehaald."
Ik doe alsof ik uitgeput ben en strek mijn armen alsof ik gespannen ben, in de hoop dat ik zo mijn nervositeit en paniek kan verbergen.
"Nee, het is oké. Ik heb al gegeten. Maar toch bedankt. Ga maar naar bed."
Ik knik en draai om, klaar om terug naar binnen te gaan, zonder stil te staan bij het feit dat hij niet heeft geantwoord waarom hij zo vroeg thuis was.
"Hebben jullie al gegeten? Ben? Ross?" Ik steek de plastic zak met afhaaleten in de lucht en zwaai ermee zodat iemand hem kan opeisen.
"Ik wil wel. Ik kom eraan." Ben laat zijn kaarten op tafel vallen. De blondine aan zijn zijde werpt hem een trieste blik toe, voordat ze me boos aankijkt.
"Welterusten, jongens, vrouwelijke vrienden van mijn broer. Nog een fijne avond." Ik zwaai gedag en geef Erik een plagerige grijns voordat ik terug het huis in stap met Ben achter me aan.
We gaan naar de keuken en ik geef hem een vork en schenk hem een glas water in voordat ik bij hem ga zitten.
"Hoe was je dag?" vraag ik terwijl ik een frietje steel en het in mijn mond prop, waardoor Ben naar me gromt als de beer die hij is.
We lachen erom en hebben een leuk gesprek.
Ben vertelt me over zijn dag en hoe uitgeput hij is, maar hoe hij in deze date night verstrikt is geraakt en hoe zijn date niet aan zijn standaarden voldoet
Ik vertel hem over school en we praten over de boeken die ik aan het lezen ben en over mijn lessen.
Wanneer hij klaar is, ruim ik alles op en laat ik hem met me meelopen naar mijn kamer.
Wanneer ik de hoek van de gang omsla, blijft mijn voet haken aan het tapijt waardoor ik voorover val. Vlak voordat ik de grond raak, grijpt Ben me instinctief vast en redt me van een pijnlijke val op mijn gezicht.
We lachen allebei om mijn onhandigheid. Ik bedank hem dat hij me heeft opgevangen en loop mijn kamer in. Ben blijft bij de deur staan treuzelen en bestudeert mijn slaapkamer alsof het de eerste keer is dat hij ze ziet en niet de miljoenste.
"Vind je je date echt niet leuk?" zeg ik speels, hem plagend voor de lol.
"Kan ik niet gewoon tijd willen doorbrengen met mijn kleine meissie?" Hij trekt een wenkbrauw op om me uit te dagen.
"Dat zou je kunnen, maar dat doe je niet. Ik zie je bijna niet meer. Als ik je zie, is het maar voor een paar minuten en dan ben je weer weg. De volgende keer dat ik je zie, is waarschijnlijk op mijn bruiloft of zo."
Bens mooie, hemelsblauwe ogen boren zich in me alsof ik iets afschuwelijks heb gezegd. "Bruiloft? Verberg je een vriendje voor ons?"
Zijn speelse toon is terug, maar ik kan zien dat hij niet graag met me over het idee van trouwen praat. Net zoals Erik, Ross en Ben, houdt hij me scherp in de gaten als het om daten gaat.
"Nee, maar dat is juist het punt. Het zal zo lang duren tot de volgende keer dat ik je zie dat ik mijn ware liefde zal hebben gevonden en mijn geloften uitspreek."
Ben laat een harde lach horen, maar camoufleert die snel met een warme glimlach. Hij schudt met zijn hoofd en strijkt met een vinger langs zijn neus. "Ware liefde? Ik hoop dat je die schattige onschuld nooit verliest."
Dit is mij mijn hele leven al verteld, dat ik onschuldig ben, op het gevaarlijke af, maar ik zie niet wat er mis is met het leven op zijn best te zien.
Ik weet dat er slechte dingen zijn. Ik heb het zelf meegemaakt.
Ik heb mijn vader nooit gekend; mijn moeder is dood; mijn broer liegt tegen me om me in het ongewisse te laten; ik heb geen vrienden buiten Brittany; en ik heb nog nooit een date gehad.
Het dichtst dat ik ooit bij een relatie ben gekomen, was mijn ervaring met meneer Keats, maar dat telt helemaal niet.
En laten we niet vergeten dat ik de Angel of Sin ben.
"Geloof je niet in ware liefde?" vraag ik.
Ben kijkt me even aan. Ik weet dat hij de juiste woorden probeert te vinden om zijn mening te geven, op een zo zacht mogelijke manier. Hij heeft de neiging om op zijn woorden te letten in mijn bijzijn, zoals hij altijd al heeft gedaan.
"Nee, ik denk het niet." Hij zuigt op zijn onderlip en bijt erop.
Ik glimlach lief en geef hem een knuffel. Mijn armen komen niet eens tot aan zijn schouderbladen door hoe gespierd hij is, om nog maar te zwijgen over het feit dat Ben bijna twee meter lang is.
Mijn 1,60m grote gestalte is als een kind vergeleken met deze reus.
"Ik hou van je, Benny. Ik hoop dat je haar vindt en dat ze volledig aan je hoge eisen voldoet. Je verdient het allerbeste."
Ik kijk naar hem op vanuit mijn greep rond zijn borst. De glimlach op zijn gezicht zou de ijskappen kunnen doen smelten. Die laat hij veel te weinig zien.
"Ik hou ook van jou, meissiemeissie." Hij leunt naar beneden en kust de kruin van mijn hoofd voordat ik hem loslaat. Hij loopt weg en gaat naar de deur voordat hij stopt en omkijkt.
"De komende periode zul je me wat vaker zien. Ik ga Erik ophalen en afzetten tot zijn nieuwe motor erin zit."
Ben doet mijn deur dicht, zich niet bewust dat ik niet wist dat Eriks auto meer nodig had dan een verfbeurt. Een nieuwe motor? Dat moet vast heel wat kosten.
Als ik al niet zeker was dat ik de baan zou aannemen, dan was ik dat nu ongetwijfeld wel.
Met tienduizend dollar kan hij een nieuwe auto kopen.
Continue to the next chapter of Zondige geheimen