De geheime engel
Hoofdstuk 3: De Redding
CADEN
Ik draai me om, maar knipoog nog even naar het kleine jochie. Hij is zo'n schatje. Terug op Jacks veranda plof ik neer.
'Ze heeft je nummer ingevoerd, zie ik. Denk je dat ze je een berichtje stuurt?'
'Geen idee, maar ik hoop het wel.' Ik zie haar opstaan en hef mijn biertje.
Ik hoop echt dat ze me een berichtje stuurt. Ze is prachtig en verdient beter. Na nog een halfuurtje kletsen zie ik haar nare vriend aankomen.
Ik neem afscheid van Jack en zeg tegen de jongens dat we een uurtje moeten wachten om te zien of ze belt. We parkeren aan het eind van de straat en wachten af.
'Baas, denk je dat ze gaat bellen?'
'Weet ik niet, Tank. We zullen zien. Volgens mij zit ze niet lekker in haar vel.'
We wachten in stilte tot mijn telefoon gaat. Het is Jack.
'O nee, hij schreeuwt tegen haar. Ik hoor hem slaan.' Dan wordt het stil.
'Jack, wat gebeurt er?'
'Geen idee, maar ik hoor het kind huilen.'
'Als hij dat kind iets aandoet, krijgt hij het met mij aan de stok.'
Terwijl we praten, voel ik mijn telefoon trillen. Ik kijk op het scherm en zie waar ik op hoopte: 911
'Jack, ik kom eraan. Ze heeft een berichtje gestuurd.'
Ik hang snel op en glimlach.
'Kom op jongens, tijd voor actie! Haar engel komt eraan!'
We scheuren naar het huis en parkeren op het gras. Kan me niet schelen. Ik spring eruit, ren naar de deur en begin erop te bonken.
Ik hoor 'Wie ben jij?' terwijl ik mijn pistool trek en op zijn hoofd richt.
'Je ergste nachtmerrie!'
De schurk deinst langzaam achteruit, handen omhoog. Ik zeg tegen mijn mannen dat ze hem aan een stoel moeten vastbinden. Ze grijpen hem beet terwijl ik naar boven ren. Daar zie ik de vrouw op de grond liggen. Hij heeft haar flink toegetakeld. Voorzichtig help ik haar overeind. Ze kijkt me huilend aan.
'Mijn baby. Hij heeft mijn baby meegenomen.'
'Waar naartoe?'
'Ergens beneden...'
Ik berg mijn pistool op, til haar op en draag haar naar beneden. Ik leg haar op de bank, kus haar voorhoofd en ze kijkt me verward aan.
'Je bent veilig nu. Rust maar uit.'
Ik loop naar Scott, die vastgebonden zit, haal mijn pistool weer tevoorschijn en richt het op zijn hoofd.
'Waar is het kind?'
Hij staart me alleen maar aan en zegt niks. Dus duw ik mijn pistool tegen zijn hoofd om hem te laten zien wie er de baas is.
'Waar is het kind!' Ik zie de vrouw op de bank ineenkrimpen als ik schreeuw...
'De kast.'
Ik kijk om en zie een deur onder de trap. Ik loop ernaartoe en doe hem open.
'Hé, kleine man, ben je daar? Ik ben het, Angel.'
Ik hoor gehuil en dan komt er langzaam een bang jongetje tevoorschijn. Ik ga door mijn knieën, strek mijn armen uit en hij kruipt op mijn schoot. Ik sta op met hem in mijn armen en breng hem naar zijn moeder.
Ik zeg tegen Tank dat hij de auto moet omkeren en achteruit naar de veranda moet rijden. We gaan die schoft aanpakken. Frankie maakt Scott los van de stoel en bindt hem opnieuw vast terwijl Tank terugkomt om hem naar de kofferbak van de SUV te brengen.
Ik ga bij Eva en Nate zitten en wacht tot ze wat gekalmeerd zijn.
'Hebben jullie al gegeten?'
'Nee, dat hebben we nog niet gedaan.'
'Oké, dan gaan we wat eten voor jullie halen.'
Ik bel mijn restaurant en vraag om een privétafel. Ik regel dat we via de achterkant naar binnen kunnen. Als ik ophang, probeert Eva ook op te staan met Nate, maar ze is te zwak.
'Kom hier, kleine man. Ik draag jou terwijl je mama op mij leunt tijdens het lopen.'
Ik neem Nate op één arm en steek mijn andere arm uit zodat Eva zich eraan vast kan houden. Ze klampt zich aan me vast terwijl we langzaam naar de auto lopen. Frankie doet de achterdeur open terwijl Tank het huis afsluit.
Eva stapt voorzichtig in en ik ga naast haar zitten met Nate. Ik zet hem tussen ons in en zeg tegen de jongens dat ze naar het restaurant moeten rijden. Onderweg huilt Eva zachtjes.
Ik kan me niet voorstellen hoe ze zich nu voelt. Zo bang zijn en een vreemde moeten vertrouwen die ze pas een uur geleden heeft ontmoet.
Nate kijkt met betraande ogen naar me op. 'Dank u, meneer Angel, dat u ons helpt.'
'Hé, kleine man, maak je geen zorgen! Ik hoop dat je trek hebt. We gaan naar een bijzonder restaurant waar de kok alles voor je maakt wat je maar wilt.'
'Tank, zet ons af bij het restaurant en pak die schoft aan. Laat Tony en Niko de andere auto brengen zodat ze hier zijn als we klaar zijn.'
'Komt voor elkaar, baas!'
'Heet u baas?'
'Nee, maatje, ik heet Caden, maar ik ben hun baas, dus noemen ze me zo.'
Nate knikt alleen maar en we zitten de rest van de rit stil. Eva is wat rustiger geworden en kijkt me aan. Ik kijk naar deze mooie vrouw en denk hoe knap ze is.
Ze vormt geluidloos 'dank je' met haar lippen als ik glimlach en haar voorhoofd kus. Ze glimlacht terug en kust het hoofd van haar zoon, terwijl ze tegen me aan leunt. Ik sla mijn arm om haar heen en wrijf zachtjes over haar arm.
We rijden langzaam de parkeerplaats op en gaan naar de achterkant waar een ober bij de achterdeur op ons staat te wachten. Ik stap als eerste uit, dan schuift Nate naar me toe en ik zet hem naast me neer.
Eva beweegt langzaam naar me toe en steekt haar armen uit. Ik til haar op, houd haar tegen me aan met één arm en laat haar voorzichtig zakken. Als ik weer rechtop sta, glimlacht ze naar me en ik buig voorover om haar hoofd opnieuw te kussen.
We lopen langzaam om de achterkant van de SUV heen en gaan richting de ober.
'Goedenavond, meneer Maxwell. Uw tafel staat klaar.'
Ik knik naar hem en laat Nate voorgaan. Hij houdt mijn hand vast terwijl we lopen. Ik leg mijn andere hand op Eva's rug terwijl we langzaam door de keuken naar een privétafel lopen. Ik trek Eva's stoel uit en help haar zitten.
Nate wacht om te zien waar ik ga zitten en zodra ik zit, klimt hij op mijn schoot. Eva probeert nee te zeggen, maar ik zeg haar dat het oké is.
We beginnen te kleuren op de activiteitenbladen die zijn gebracht om hem bezig te houden. We bestellen eten en ik laat Nate op mijn schoot zitten terwijl we wachten. Ik bestel een whisky voor mezelf en wijn voor Eva om haar te helpen ontspannen.
'Eva, ik kan je ergens veilig naartoe brengen als je familie hebt of een plek om naartoe te gaan, of je kunt met mij meekomen. Ik weet dat we elkaar net hebben ontmoet, maar ik wil dat je een goede keuze maakt.
Ik ben niet gevaarlijk en leef geen gevaarlijk leven, maar ik heb wel vijanden. Dat brengt me in gevaar, daarom heb ik beveiliging. Als je bij mij wilt blijven, vraag ik niets van je maar zal ik je met alles wat ik heb beschermen.'
Eva kijkt me alleen maar aan terwijl de tranen vallen. 'Ik heb geen familie. Het zijn alleen Nate en ik. Als je ruimte hebt... Ik wil je niet tot last zijn. Dit lijkt wel een droom.
Ik ken je niet, maar je kwam ons helpen. Nu wil je dat ik met je meega. Ik zou bang moeten zijn, maar om de een of andere reden ben ik dat niet.'
Ik leun voorover en kus haar hoofd. 'Eva, je zult me niet tot last zijn. Nu we dat hebben besloten, moet ik weten welke maat kleding je draagt en wat voor dingen Nate leuk vindt.'
Ze geeft me de informatie en ik bel mijn assistente om het haar te vertellen. Als ik ophang, kijk ik naar Nate en Eva en denk dat ik hier wel aan zou kunnen wennen. Het kan me niet schelen dat hij niet mijn zoon is. Ik zou voor hem zorgen alsof hij dat wel was.
Als ons eten komt, laat ik Nate op mijn schoot zitten en eten. Terwijl we praten, zie ik Eva langzaam ontspannen. Ik kan me alleen maar voorstellen wanneer ze zich voor het laatst veilig genoeg voelde om dat te doen.
Als we klaar zijn, gaat mijn telefoon over met Niko's naam. Hij zegt dat ze achter wachten.
Ik zet Nate langzaam neer zodat ik Eva kan helpen opstaan. Het gaat langzaam als ze opstaat, ze heeft pijn. Ze gaat langzaam rechtop staan en omhelst me stevig.
Ik omhels haar terug en wrijf over haar rug. Ik buig voorover, kus haar hoofd en kijk opzij. 'Kom op, Nate, doe mee met onze knuffel!'
Hij rent naar ons toe en botst tegen onze benen, terwijl hij ons omhelst. Eva en ik lachen terwijl we hem ook omhelzen. We lopen langzaam naar de auto en stappen in om terug te gaan naar het appartement.
Ik breng haar eerst naar mijn huis omdat daar niet veel mensen zijn, zodat ze kan ontspannen. Onderweg bel ik mijn dokter om ons in het appartement te ontmoeten.
Als ik ophang, krijg ik een berichtje van mijn assistente dat alles klaar is. Ik glimlach - deze kleine jongen zal versteld staan als we bij het huis aankomen.
Als we onder het gebouw parkeren, zie ik Tank en Frankie op ons wachten. Ik stap uit en draai me om om Nate te pakken. Als ik hem neerzet, staat hij naast me en houdt mijn been vast.
Al die grote kerels om ons heen... ze kunnen er eng uitzien, maar ze zullen snel allemaal vrienden worden. Ik help Eva voorzichtig uitstappen terwijl ze naar me glimlacht.
'Laten we naar boven gaan, oké? Er wacht een dokter om je te onderzoeken en er zeker van te zijn dat je niet ernstig gewond bent. Daarna kunnen we iedereen installeren.'
We gaan naar de lift terwijl Frankie en Tank ons volgen. In de lift druk ik op nummer negenentwintig. Terwijl we omhoog gaan, houdt Nate mijn been vast, dus wrijf ik over zijn rug. Eva houdt mijn hand vast en leunt tegen mijn schouder.
Ik buig voorover en kus haar hoofd, en ze knijpt in mijn hand. Nate pakt mijn hand als de deuren opengaan en we lopen langzaam met Eva mee.
We komen de hoofdkamer binnen en zowel Nate als Eva stoppen en staren met grote ogen. Ik draai me naar Eva en ze kijkt me alleen maar geschokt aan. Ik stap langzaam naar voren en sla mijn arm om haar middel.
'Ik zei je dat ik voor jullie tweeën zou zorgen. Mijn volledige naam is Caden Maxwell en ik ben eigenaar van Maxwell Industries. Dit is mijn thuis als ik in de stad ben. In de weekenden gaan we naar het grote huis buiten de stad. Laten we nu naar de voorkamer gaan om de dokter te zien.'
Ze knikt naar me en nadat ik haar heb geholpen te gaan zitten, wachten Nate en ik in de buurt. Zodra ze is onderzocht en in orde is, staat ze langzaam op en loopt naar Nate en mij.
'Hé Nate, wil je zien welke kamer van jou wordt? Dan kunnen we daarna kijken welke kamer voor je moeder is.'
Hij pakt mijn hand en begint me mee te trekken, maar realiseert zich al snel dat hij niet weet waar hij heen moet. Ik wijs de weg terwijl we de trap opgaan en bij een deur stoppen. Hij kijkt me aan, opent de deur en zijn mond valt open.
Eva begint aan mijn arm te trekken en huilt terwijl ze haar mond bedekt van verbazing. Zijn kamer is omgetoverd tot een racewagenkamer. De droom van elke kleine jongen. Hij rent zijn kamer in en bekijkt alles, dus neem ik Eva mee naar de volgende kamer.
Ze opent langzaam de deur en mijn assistente krijgt zeker een loonsverhoging. Ze gaat naar haar badkamer die vol staat met al die lekker ruikende dingen waar vrouwen van houden.
Ze gaat naar haar kledingkast en die hangt vol met kleding: van sportkleding tot chique jurken. Ik loop naar haar toe en buig me naar haar oor.
'Ik ga naar veel openbare evenementen en heb iemand nodig om mee te gaan.'
Ze draait zich om en glimlacht, terwijl ze me omhelst. Ik omhels haar terug en laat mijn kin op haar hoofd rusten. Ze kijkt langzaam naar me op. Ik kijk op haar neer en kus haar voorhoofd.
Ik kijk haar opnieuw aan terwijl ze haar handen op mijn gezicht legt en me hard kust. Ze verrast me en na een moment kus ik haar terug met al mijn gevoelens. Ik trek haar dicht tegen me aan en na een paar momenten trek ik me langzaam terug.
'Ik zei je al, ik verwacht niets van je. Ik wil niet dat je druk voelt. Ik zal in mijn kamer hiernaast zijn als je iets nodig hebt. Mijn kantoor is op de verdieping onder ons en je kunt altijd langskomen.
Ik zal leraren laten komen voor Nates scholing. Het enige wat ik wil is dat jij ontspant. Ik ga douchen en daarna kunnen we Nate naar bed brengen.'
Ik loop langzaam weg, ga naar mijn kamer en neem een douche. Na het afdrogen trek ik een pyjamabroek aan. Als ik in de spiegel kijk, zie ik mijn tatoeages en denk dat ik er meer op mijn rug moet laten zetten. Dat doe ik later wel.
Als ik weer naar buiten ga, zie ik Nate in de gang. Hij ziet me, rent naar me toe en springt in mijn armen.
'Caden, mijn kamer is zo gaaf! Kom je met me spelen?'
'Tuurlijk, kleine man. Laten we gaan.'
Ik ga Nates kamer binnen met hem en we gaan allebei op de grond zitten terwijl ik tegen zijn bed leun. Hij laat me zijn auto's zien en we beginnen ze over de vloer te laten rollen. We lachen en racen met de auto's als ik een geluid bij zijn deur hoor.
Hij moet het ook gehoord hebben. We kijken allebei op en daar staat Eva. Ze ziet er geweldig uit in haar zijden pyjama terwijl ze binnenkomt en tussen mijn benen gaat zitten. Ze leunt tegen mijn borst en ik begin zonder na te denken over haar rug te wrijven.
Nate en ik spelen verder. De tijd vliegt voorbij en hij gaapt groot.
'Hé, kleine man, we moeten allemaal naar bed. Misschien doen we deze week iets leuks. Wat dacht je van de dierentuin?'
'Echt waar? De dierentuin? Mama, mogen we met Caden naar de dierentuin?'
'Als hij dat zegt.'
Nate begint op en neer te springen voordat hij in bed stapt. Ik buig voorover, kus zijn hoofd en zeg welterusten voordat ik wegga. Ik sta in de gang terwijl Eva welterusten zegt.
Ze komt de gang in en ik kus haar hoofd, terwijl ik haar welterusten wens. Ik ga naar mijn kamer waar ik in bed stap en meteen in slaap val.
Rond één uur 's nachts hoor ik mijn deur langzaam opengaan. Ik open mijn ogen en ren snel naar de deur als ik Eva zie staan.
'Eva, wat is er aan de hand? Gaat het wel?'
'Ik had een nachtmerrie. Mag ik hier blijven?'
'Natuurlijk!'
Ik stap weer in bed en zij kruipt langzaam in mijn armen. Ik hoor haar ademhaling vertragen terwijl ze in slaap valt en ik kijk alleen maar naar haar. Ik sta op het punt weer in slaap te vallen als ik mijn deur opnieuw hoor opengaan.
Ik kijk op en zie Nate en gebaar dat hij dichterbij moet komen.
'Ik had een nachtmerrie.'
'Geeft niks, jochie. Kom maar, stap erin.'
Hij klimt over me heen en nestelt zich tussen mij en Eva, en we slapen de rest van de nacht door.
Continue to the next chapter of De geheime engel