Oneindig boek 3
Auteur
Mikayla S
Lezers
2,7M
Hoofdstukken
72
Geen Rust voor de Nieuwe Echtparen
Boek Drie
Zayla
Mijn kersverse echtgenoot, Soren, sluit me in zijn armen. We staan op de veranda van ons huisje, waar hij net de deur heeft geopend.
'Klaar?' vraagt hij zachtjes.
Ik zucht, knik en kijk hem aan. 'Moet het echt?'
Hij glimlacht vriendelijk. 'Ik wou dat we nog op vakantie waren,' zegt hij. 'Maar...'
Een maand geleden nam Soren me mee op huwelijksreis. Nu is die voorbij.
Het is tijd om terug te keren naar het echte leven.
Het echte leven in de Hel.
Hij moet terug naar zijn baan als de Dood van bovennatuurlijke wezens. Ik moet beginnen aan mijn nieuwe baan als de Dood van mensen.
We nemen de zielen van de overledenen mee, en het is tijd om weer aan de slag te gaan.
'Oké,' zucht ik. 'Ik ben er klaar voor.'
Soren tilt me op en draagt me naar binnen.
'Werd tijd dat jullie twee hier kwamen.' Sorens vader, Lucifer, die ook onze baas is, lag op de bank. Hij had een grote kom popcorn en veel lege bierflesjes om zich heen.
De bank staat tegenover de muur waar normaal Sorens twee tv's staan. Maar nu hangt er een enorm tv-scherm dat de hele muur bedekt.
Lucifer heeft dit met zijn toverkunsten voor elkaar gekregen.
De rest ziet er gelukkig normaal uit.
'Wat doe jij hier, pap?' vraagt Soren.
'Kijk, jullie twee,' zegt Lucifer met een vreemde glimlach. 'Ik vond het prima toen jullie verliefd werden. Nou ja, misschien niet helemaal... Maar niemand had gedacht dat het zo uit de hand zou lopen terwijl jullie weg waren.'
'Hoe bedoel je?' vraag ik, terwijl ik achter Soren vandaan stap.
Mijn partner!
'Zonder dat jullie twee zielen meenemen, is de wereld er echt beroerd aan toe!'
Lucifer heeft de neiging om dingen aan te dikken. Ik heb meer informatie nodig voordat ik me zorgen maak.
De god van de Hel klopt op de bank naast hem. 'Ga zitten, schatje,' zegt hij, 'en kijk.'
Hij richt de afstandsbediening op het grote scherm en zet het geluid aan. We hadden niet gemerkt wat er eerder speelde.
Terwijl ik naast Lucifer op de bank ga zitten, met Soren naast me, worden mijn ogen groot van verbazing.
Wat ik dacht dat een van Lucifers favoriete horrorfilms was, blijkt nieuws te zijn uit beide werelden.
'Mensen blijven oude familieleden achterlaten bij verzorgingshuizen en rijden weg. Er zijn recent geen patiënten overleden, dus er is geen plek voor nieuwe mensen die zorg nodig hebben. Families die niet voor hun oude familieleden kunnen zorgen, hebben geen andere keuze dan ze bij deze plekken achter te laten, in de hoop dat ze hulp krijgen,' zei een nieuwslezer.
Ik kijk naar het bovennatuurlijke nieuws aan de andere kant van het scherm.
'Vampiers en weerwolven vechten meer, met doden aan beide kanten. Normaal gesproken doden weerwolfbeten vampiers, maar nu veroorzaken deze wonden alleen etterende zweren in plaats van de dood.
'Wanneer vampiers weerwolven bijten, blijven de weerwolven onverwacht veranderen tussen wolf en iets anders.'
En terug naar de andere kant—
'Er was een grote botsing op de snelweg met veel vrachtwagens en auto's. Het is moeilijk voor hulpverleners omdat veel mensen die aan hun verwondingen hadden moeten overlijden, rondlopen met gebroken lichaamsdelen, op zoek naar hulp.'
De schermen tonen het ene slechte verhaal na het andere.
Ik ben zo geschokt dat ik niet uit mijn woorden kom.
Wat is er aan de hand?
'Ja, lieverds,' Lucifer richt de afstandsbediening weer op het scherm en zet het geluid uit. 'Dit komt allemaal door jullie. Wij in de Hel hopen dat jullie een fijne huwelijksreis hebben gehad. Maar het is verdomme tijd om verdomme weer aan het verdomde werk te gaan. Doe jullie verdomde werk!'
***
'Waar beginnen we?' vraag ik aan Soren nadat zijn vader is vertrokken. 'Dit is allemaal nieuw voor mij...'
Mijn man omhelst me, waardoor ik bijna de popcornkom laat vallen die Lucifer heeft achtergelaten.
'Maak je geen zorgen, kleine Lux,' zegt hij. 'Het komt wel goed.'
'De druk—' begin ik, maar weet niet wat ik moet zeggen. Ga ik falen voordat ik zelfs begin?
'Ik ben hier bij je, Zayla, elke stap van de weg. Samen kunnen we alles, toch?'
Als ik denk aan alles wat we hebben doorstaan om samen te zijn, hoop ik dat Soren gelijk heeft.
Maar wat als ik niet goed genoeg ben? Niet sterk genoeg?
De menselijke en bovennatuurlijke werelden zijn een puinhoop, allemaal omdat wij op vakantie zijn gegaan.
Ik had nooit gedacht dat ik mijn leven zou doorbrengen met het meenemen van zielen, het beëindigen van mensenlevens.
Als ik er van tevoren over had nagedacht - en ik heb er niet veel over nagedacht - had ik misschien gedacht dat zonder ons die zielen meenemen voor een maand of twee, het misschien een beetje druk zou worden op aarde.
Ik had nooit gedacht aan de slechte dingen die zouden gebeuren omdat Soren en ik op huwelijksreis gingen. Heeft Soren geen helpers die het werk voor hem doen? Waarom hebben zij hun verdomde werk niet gedaan?
Ik begin de lege bierflesjes op te ruimen die Lucifer heeft achtergelaten.
'Ik blijf denken aan al die mensen in ziekenhuisbedden,' zeg ik, 'met ziektes die hen zullen doden. Ze kunnen niet sterven zonder dat ik hun zielen meeneem. Ze hebben pijn, en hun families hebben pijn als ze toekijken, wachtend tot ze sterven en ophouden met lijden.'
Allemaal zodat Soren en ik op stranden konden wandelen, seks konden hebben in het zand, en naakt konden zwemmen in de oceaan.
'En hier sta ik,' ik loop de keuken in. 'Opruimen na Lucifer, terwijl ik al aan het werk zou moeten zijn!'
Soren staat voor me met een bezem, blokkeert mijn weg.
'Rustig aan, Zayla!' zegt hij. 'Het is laat. We moeten slapen. We beginnen morgen fris. Voor nu,' hij zet zijn bezem neer en pakt de vuilnisbak van me af. 'Voor nu, laten we rusten. Morgen komt snel genoeg.'
Ik laat hem me naar onze slaapkamer brengen en mijn shirt uittrekken.
Soren trekt zijn kleren uit en knielt dan voor me.
Langzaam maakt hij de knoop van mijn spijkerbroek los en trekt de rits naar beneden, tot hij kan zien dat ik geen ondergoed draag.
Hij vindt het fijn als ik geen ondergoed draag.
Nu ik getrouwd ben, wil ik nooit iets tussen mijn huid en de hand - en mond - van mijn partner als het niet nodig is.
Soren duwt mijn spijkerbroek langs mijn benen naar beneden.
Een lang moment kijkt hij alleen maar naar me. Dan, met een grom, drukt hij zijn gezicht tussen mijn benen.
'Ooohhhh!' roep ik uit.
Sorens mond vindt mijn gevoelige plek. Mijn knieën worden slap, maar zijn handen houden me overeind.
Mijn benen gaan open terwijl Soren me vasthoudt. Ik ontspan me volledig.
Zijn mond blijft me aanraken terwijl ik nat word. Mijn hoofd valt achterover en ik maak een geluid.
Ik raak zelf mijn borsten aan, knijp in mijn tepels tot ze hard worden.
Soren kijkt met een nat gezicht naar me op en glimlacht. 'Ga achteruit,' zegt hij, en ik doe het, tot ik het bed achter mijn benen voel.
Ik lach als hij me op het bed duwt, mijn benen wijd open.
'Oh, Soren,' kreun ik als zijn vingers me aanraken.
'Ohhh, Zayla,' zegt hij terug, lachend. 'Mijn lieve, lieve Zayla. Altijd zo klaar voor me.'
'Aaahhhh!' schreeuw ik blij als hij zijn vingers in me steekt.
Ik pak zijn andere hand en breng die naar een nieuwe plek.
We hebben dit niet vaak gedaan, maar ik wil elk deel van mezelf delen met mijn partner.
Het voelt zo goed.
Schreeuwend en schokkend op het bed, heb ik het sterkste orgasme dat ik ooit heb gehad.
Onze relatie begint heel goed.
Als alleen ons leven buiten deze kamer geen problemen veroorzaakt...
