Een gevaarlijke unie boek 2
Auteur
Belle Dowson
Lezers
19.0K
Hoofdstukken
62
Olivia is eindelijk herenigd met de mannen die onvermoeibaar aan haar zijde staan, maar ze zijn nog lang niet veilig. Het verleden weigert begraven te blijven en Luciano – de man die haar ooit als zijn eigendom claimde – loert nog altijd in de schaduw, gevaarlijk en meedogenloos. Zijn dreigementen zijn niet loos en zijn obsessie is niet vervaagd.
Terwijl vijanden haar omsingelen en oude beloftes weer aan de oppervlakte komen, moet Olivia vertrouwen op de kracht en loyaliteit van haar mannen om haar te beschermen tegen een verleden dat haar niet loslaat. In een wereld die geregeerd wordt door macht en bezit, is liefde misschien haar enige schild – maar zal het genoeg zijn?
Hoofdstuk 1: De Laatste Mooie Nacht
Olivia
„Ik wil niet weggaan.“ Ik trok een pruillip terwijl ik het warme water om me heen liet bubbelen. De sterren aan de heldere nachthemel fonkelden boven ons. De tuin van het huwelijkshuisje was om ons heen verlicht. Maar de sterren hielden mijn aandacht vast.
Omdat we ver weg van alles waren, of zo voelde het tenminste, schenen de sterren ontzettend fel.
„Ik ook niet,“ mompelde Thomas, met zijn arm losjes over mijn schouder geslagen.
Ons verstoppen was de beste keuze voor ons geweest. Geen afleidingen. Ik had zoveel geleerd over elk van mijn mannen. Ik had geleerd dat Thomas het beste omging met emoties. Hij was het meest zorgzaam en liefdevol.
Hij kuste me het vaakst zonder reden. Hij streelde mijn haar en hield me altijd dicht tegen zich aan. Ik had ontdekt dat hij overal doorheen kon slapen. Zelfs toen Matt me befte terwijl hij vredig naast ons sliep, na een van onze sessies met z'n vieren.
Matt, zo had ik gemerkt, was absoluut het meest verstandig. Hij dacht goed na over acties en de gevolgen. Hij zorgde ervoor dat ik gelukkig en veilig was. Ik had ook geleerd dat hij ontzettend goed kon koken. En aan alles te zien, hield hij van koken.
De maaltijden tijdens ons verblijf hier waren geweldig, allemaal dankzij Matt.
Xavier was op alle mogelijke manieren gesloten. Met zijn emoties, zijn gevoelens en zelfs in bed. Dat verraste me. Zijn zelfbeheersing was verbazingwekkend. Ik kon merken dat hij wilde, of beter gezegd smachtte, dat zijn levensstijl en zijn seksleven ruw zouden zijn.
Toch had hij dat minder laten zien dan ik had verwacht. Ik had ook geleerd dat hij van de natuur en het buitenleven hield. Daarom nam hij ons allemaal mee op wandelingen door het landschap om ons heen.
Het mooiste van onze schuilplaats was dat er niemand in de buurt was. Matt hoefde niet naar zijn werk. Thomas had niet gevochten en Xavier had niet eens gekeken hoe het met Eden ging.
Voor dit korte moment waren we alleen met ons vieren in dit kleine huisje. Maar morgen zou dat allemaal veranderen. Morgen gingen we terug naar ons huis. Terug naar hun gekke, gevaarlijke en gewelddadige wereld.
Ik zou een hoge union-vrouw worden, en alles zou anders zijn. Dat wist ik.
Er verscheen een duivelse lach op Matts gezicht. Zijn blauwe ogen weerspiegelden de gloed van het vuur uit de nabijgelegen houtkachel. „Voor nu denk ik dat we moeten genieten van onze laatste nacht hier.“
Ik voelde hoe Thomas me dichterbij trok. Hij dwong mijn hoofd om naar hem op te kijken. Zijn sterke armen hadden de volledige controle. Ik zou nooit tegen hem kunnen vechten, en dat wilde ik ook niet. Hij verzette me zodat ik schrijlings op hem zat. Ik kuste hem terug terwijl ik een lichaam achter me voelde.
Het water bewoog in kleine golfjes terwijl we allemaal van houding veranderden.
Ik voelde handen over mijn hele lichaam die mijn onthullende zwemkleding uittrokken. Ik verloor mezelf in hen, elke keer weer. Ik voelde de hand van Matt over mijn clit wrijven. Thomas bewoog onder me en bevrijdde zijn stijve.
Xaviers mond was in mijn nek en hij wreef zachtjes over mijn kont. Hij had dat gebied elke keer verkend als we in elkaar verstrengeld raakten. Het was als een geheim dat alleen voor hem was weggelegd.
„Ontspan, lieverd,“ spinde hij in mijn oor. Op dat moment drong Thomas' cock bij me naar binnen. Hij rekte me op en liet me kreunen door de indringing. Matt stopte geen moment; zijn vingers speelden met mijn gevoelige knopje. Thomas versnelde zijn tempo om dat van Matt bij te houden.
Mijn lichaam was in pure euforie terwijl het water om ons heen bubbelde. Xavier rekte zachtjes mijn kont op. Het voelde verkeerd, maar het kon me niets schelen.
Ik was te opgewonden door wat er gebeurde om me druk te maken over wat mensen van me zouden denken. Ik kreunde toen we in een ritme kwamen. Ik voelde dat ik mijn hoogtepunt naderde. Mijn lichaam trilde toen ik voelde hoe Thomas' lid zo diep mogelijk naar binnen ging en hij zijn tempo versnelde.
Ik schreeuwde het uit terwijl ik naar de sterren boven me keek. Ze hielden me in het moment terwijl ik beefde en mijn lichaam de controle liet overnemen. Ik liet mijn mannen me naar mijn hoogtepunt brengen.
Ik was veilig en ik was gelukkig. De sterren fonkelden terwijl ik de laatste trillingen door mijn lichaam voelde golven.
„Laten we hiermee verdergaan in de slaapkamer,“ stelde Matt voor. De andere twee knikten instemmend. Ik wierp nog één laatste blik op de prachtige tuin, de prachtige sterren en deze laatste mooie nacht alleen.
***
„Alle tassen zijn ingepakt,“ vertelde Matt ons allemaal. We zaten voor de laatste keer aan de eettafel om het ontbijt te eten dat hij had gemaakt.
Ik kon mijn verdriet niet verbergen als ik dacht aan vertrekken. Gisteravond hadden we hier onze laatste sessie met z'n vieren gehad. Ik had van elk van mijn mannen genoten. Ik liet ze klaarkomen. Ik hielp ze naar hun hoogtepunt en zij brachten mij keer op keer naar het mijne.
„Ik rij ons terug naar huis, maar daarna moet ik direct door naar de stad,“ legde Matt uit terwijl hij zijn zwarte koffie opdronk. „Ik heb een afspraak bij de bank, zakelijke dingen.“
Ik knikte. Maar ik wist niet of ik er vragen over moest stellen, om te vragen wat hij precies ging doen. Ik wist niet goed hoe ik moest reageren.
„Nou, ik moet naar Eden. De accountant heeft de rapporten van vorige week nodig. Dus ik moet dat allemaal bijwerken.“
En zomaar werd het leven weer normaal. Ik was de echtgenote, maar ik had geen idee wat ik moest doen. Ik speelde met de prachtige robijn aan mijn vinger. Dit was het teken van de union.
„Ik heb vanavond een gevecht, dus daar ga ik me op voorbereiden. Maar dat doe ik nu gewoon in ons eigen huis, dus ik help je vandaag om je te installeren.“ Ik voelde Thomas' hand op mijn been.
„Oeh.“ Ik glimlachte en keek hem aan. „Gaan we naar een gevecht?“ Ik straalde toen ik dacht aan hoeveel ik van de vorige had genoten.
„Was het maar waar.“ Thomas zuchtte en keek naar Matt.
„We hebben een feest. Jij, Xavier en ik zijn uitgenodigd voor een liefdadigheidsbal dat wordt georganiseerd door een vriend van de Village. Lyra en Noel zouden eigenlijk ook gaan. Maar vandaag is de herdenking van hun auto-ongeluk en het moment waarop ze hun union verloren. Daarom trekt Lyra zich vandaag liever terug, en Noel ook,“ legde Matt uit. Hij stond op om zijn bord naar het aanrecht te brengen.
„Oh, arme Lyra.“ Ik kon me niet voorstellen dat deze knappe vrouw, die me geholpen had om hier te wennen en me hiernaartoe had gebracht, verdrietig was. Ze leek altijd zo sterk, vol zelfvertrouwen en nooit van haar stuk gebracht. Ze moet heel veel hebben gehouden van degenen die ze was kwijtgeraakt.
„Ja.“ Matt wimpelde mijn opmerking weg alsof het hem weinig kon schelen. Hij gaf er vast wel om. Was hij opgegroeid in een union? Net als Thomas? „Ze heeft een jurk naar ons huis gestuurd. Ze heeft hem voor vanavond in een kledinghoes op de veranda gehangen.“
„Je eerste officiële verplichting als een verbonden vrouw.“ Thomas straalde van trots.
Mijn hart ging sneller kloppen. Zou het zo zijn? Gala's? Liefdadigheidsgevechten en bijeenkomsten? Diep vanbinnen wist ik dat het niet zo makkelijk zou zijn.
„We kunnen maar beter alles bij elkaar pakken,“ kondigde Xavier aan. Hij stond op van tafel en pakte zijn borden en die van mij.
We pakten allemaal onze spullen. Ik zorgde ervoor dat het huisje net zo netjes was als toen we aankwamen. Toch verzekerde Matt me dat Lyra een team had om alles in het huisje schoon te maken en te vervangen. Zo zou het klaar zijn voor de volgende union, als ze ervoor kozen om hier te verblijven.
Ik wilde er zeker van zijn dat de nieuwe bruid zou kiezen om hierheen te komen. Het was een prachtige plek. De tijd weg van alles had ons allemaal heel erg goed gedaan.
Ik was verdrietig toen we wegreden bij het huisje, weg van het rustige platteland. Ik zat achterin naast Thomas met zijn hand in de mijne. We reden langs het grote huis van Lyra en Noel. Voordat we door het centrum van de Village reden, zagen we dat mensen doorgingen met hun leven. Wij keerden nu ook terug naar dat van ons.
We waren de hele reis stil, zelfs toen we de oprit van ons huis opreden.
Ik glimlachte toen ik de warmte voelde van iets vertrouwds. Dit was de plek waar ik alleen zou zijn met mijn mannen. Ik stond buiten en keek omhoog naar de woning. Het was nog steeds verbazingwekkend dat ik een thuis had.
Uit het niets werd ik plotseling opgetild. Ik schreeuwde het uit van de schrik. Maar de jongens moesten er alleen maar om lachen toen Matt me in zijn armen nam.
„Dat is toch traditie?“ bedacht Matt zich hardop, terwijl Xavier de deur open ging doen. „Om de kersverse bruid over de drempel te dragen.“
Ik lachte en kuste hem op zijn mond. Hij zette me voorzichtig neer bij de ingang van ons huis. Het rook er schoon. Alsof er iemand was geweest om het gezellig en klaar voor ons te maken.
„Nou, schatje,“ fluisterde Matt in mijn oor, terwijl hij zijn armen om mijn middel sloeg. Thomas bracht onze tassen naar binnen. Xavier droeg de kledinghoes naar binnen en hing deze aan de deurpost van het kantoor. „Doe alsof je thuis bent, maar wees om zeven uur klaar.“
„We moeten gaan.“ Xaviers woorden klonken streng toen hij zijn rinkelende telefoon opnam en direct het huis uit liep.
