Een 'Wanneer de Nacht Valt' Kerst
Auteur
Nureyluna
Lezers
78,5K
Hoofdstukken
14
Hoofdstuk 1
Feestelijk: het hebben of opwekken van blije of vreugdevolle gevoelens, passend bij een festival of een andere speciale gelegenheid.
JASMINE
„Mama, mag ik een zuurstok?“ vroeg ik aan mijn moeder, die al begon te fronsen naar het kleine zakje met hulstpatroon dat ik vasthield.
„Waar heb je dat vandaan?“ vroeg ze streng.
„Ik heb het van school...“ bekende ik. „De juf gaf er eentje aan ieder kind in onze klas. Alle andere kinderen aten die van hen tijdens haar les op, maar ik wist dat ik moest wachten tot ik thuis was om het aan jou te vragen.“
Mijn moeder schudde haar hoofd en pakte het uit mijn hand.
„Jasmine, je weet dat je dit soort dingen niet mag hebben. Ik zag waar je bladwijzer in je Bijbel zat. Je loopt erg achter met je verzen. Je moet dat gaan doen, in plaats van je bezig te houden met snoep en lekkernijen.“
Ik knikte naar haar en liep terug naar mijn kamer.
Soms wou ik dat ik gewoon een leuke kerst kon hebben, net als de rest van de kinderen van mijn leeftijd.
***
De warme geur van zoete, kruidige peperkoek hing in de lucht van het paleis. Ik deed mijn best om er niet al dansend en lachend als in een tekenfilm achteraan te lopen.
Ik had de laatste tijd veel gelezen over koningin Marie Antoinette, onze eerste Madame Miele. Ik was erg nieuwsgierig naar de evenementen die zij vroeger hier in het paleis organiseerde.
Blijkbaar was ze een echte feestplanner, die talloze evenementen en activiteiten voor alle leeftijden organiseerde.
Ze gaf veel om details en liet niets aan het toeval over in haar planning.
Alles was perfect en voldeed aan haar hoge eisen.
Ze had een onberispelijke smaak en wilde dat iedereen daarvan meegenoot.
Geïnspireerd door mijn ontdekkingen had ik besloten om een festival voor het bakken van peperkoekhuisjes te organiseren. Het was bedoeld voor onze goede vrienden, hun families en collega's.
De kerstsfeer stroomde door mijn hele lichaam, ook al duurde het nog een paar weken voor het Kerstmis was.
Elk jaar rond half november kreeg ik dat gevoel in mijn buik. Het voelde als een mix van vlinders en kerstklokjes.
Ik kon mijn gegiechel en het neuriën van kerstliedjes nauwelijks inhouden.
Terwijl ik door de gang liep om Thea en Emrich op te halen, liep ik langs onze grote spiegel. Ik nam even de tijd om naar mijn eigen spiegelbeeld te kijken.
Ik droeg een zijden jurk met smaragden en robijnen langs de randen voor een feestelijk tintje. Het kledingstuk viel zachtjes om mijn schouders.
Dit was altijd de lievelingskleur van Theodore om mij in te zien.
Mijn lange, kastanjebruine haar viel in golven om me heen. Er rustten fijne, gouden, sprankelende sterren als een kroon op mijn hoofd.
De kleine robijnen oorbellen in mijn oren glinsterden in het warme licht. Dat licht kwam van onze heerlijk ruikende vanillekaarsen.
Het kwam niet vaak voor dat ik me in een thema kon kleden. Dus toen de kans zich voordeed, maakte ik er volop gebruik van.
Vooral tijdens de feestdagen.
Ik bracht een klein beetje bessenrode kleur aan op mijn lippen. Daarna ging ik de hoek om, om te kijken of Thea en Emrich al bijna klaar waren.
Toen ik de deur op een kier zette, verscheen er een brede glimlach op mijn gezicht, maar die verdween al snel.
Ik zag dat ze aan het treuzelen waren en een bordspel op de grond speelden.
„Heeft er iemand zin in peperkoek?“ probeerde ik hen te verleiden, in een poging om ze wat sneller te laten opschieten.
„Mogen we nog vijf minuutjes, mama?“ smeekte Emrich. Zijn grote, heldere ogen waren bijna onmogelijk om te weerstaan.
Maar we hadden een heleboel gasten onderweg. Ze konden elk moment op de stoep van het paleis staan.
„Nee, lieverds, het spijt me. Jullie hadden al klaar moeten zijn. Zoek alsjeblieft jullie kersttruien en kom naar de grote hal, goed? Zorg er wel voor dat je het hier opruimt!“
Er verscheen een lichte blik van verslagenheid op hun gezichten. Toch knikten ze en gehoorzaamden ze. Ze stonden met tegenzin op en liepen naar de kastdeuren.
Ik wist dat ze dankbaar zouden zijn als ze zagen wat we allemaal hadden voorbereid. Dan zouden ze het spel dat ze speelden helemaal vergeten.
„Dank jullie wel, mijn lieverds,“ zei ik voordat ik me omdraaide en weer naar buiten liep.
***
Toen de kinderen de kamer binnenliepen, vlogen mijn handen naar mijn mond. Ik voelde dat mijn wangen roder werden dan hun schattige truien.
Ik vond het echt geweldig als hun kleding bij elkaar paste.
Ik gaf ze een dikke knuffel en liet ze toen los. Zo konden ze alles bekijken wat er in de hal gebeurde.
Ik glimlachte in mezelf terwijl ze alle gesprekken en muziek in zich opnamen die ons volledig omringden.
Ik had echt alles uit de kast gehaald voor dit evenement. Elke centimeter van de ruimte was zorgvuldig ingericht.
„Kom, kom!“ riep een chef-kok, die de kinderen naar de banketzaal leidde.
De sierlijke en chique zaal was gevuld met kinderen van de leeftijd van Thea en Emrich. Ze gilden het uit van blijdschap.
De tafels stonden tot de rand vol met versieringen voor hun peperkoekhuisjes.
Er lagen winegums, pepermuntjes, lolly's, eetbare glitter, sprankelende hagelslag en zuurstokken. Spuitzakken met glazuur in elke kleur die je maar kon bedenken lagen klaar.
Ik zag de suikerkick nu al aankomen.
„Thea, kom naast me zitten!“ Een van de meiden van mijn leeftijd nodigde haar uit, waarna ze ernaartoe huppelde.
Ik leidde Emrich rond en we kronkelden door de menigte. We liepen door tot we een klein groepje van zijn vrienden vonden dat al druk bezig was met de versieringen.
Ik vond een plekje in het midden van de lange bankettafel, die wel twaalf meter lang moet zijn geweest.
Al mijn vrienden stonden om me heen. Iedereen was prachtig gekleed in rood, groen en andere mooie winterkleuren.
Ik wou dat we ons elke dag zo konden kleden.
Iedereen was zo vol lof over de opzet en de decoraties. Het verwarmde mijn hart.
Ik hield ervan om cadeaus te geven, maar ik vond het geven van ervaringen het allerleukst. Ik wilde graag een geweldige gastvrouw zijn.
Ik werkte erg snel en handig aan mijn peperkoekhuisje. Om eerlijk te zijn was ik al een tijdje bezig met het ontwerp. Ik wist precies waar elk klein stukje moest komen.
Het had drie verdiepingen en vier kleine peperkoekmannetjes binnenin. Ze stonden voor Thea, Theodore, Emrich en mij. We zaten vlak naast een open haard die was gemaakt van bakstenen van drop en vlammen van suikerspin.
Terwijl ik de laatste hand legde aan het balkon op de tweede verdieping van mijn creatie, kwam er een verslaggeefster naar me toe. Haar ogen schitterden terwijl ze alles in zich opnam.
„Hallo! Wilt u erbij komen zitten en er samen met ons een maken?“ vroeg ik haar.
Haar wangen werden een beetje rood toen ze een kleine, draadloze voicerecorder uit haar zak haalde.
„Dank u wel, Uwe Hoogheid. Dit is werkelijk prachtig! Mag ik?“ vroeg ze me, terwijl ze de recorder naar me toe hield. Haar pen en papier hield ze in de aanslag.
„Natuurlijk,“ antwoordde ik.
„Hoe bent u op het idee gekomen om zoiets te organiseren? Het is erg creatief!“ straalde de verslaggeefster. Ondertussen besloot ik om wat kleine winegums toe te voegen aan de randen van de voorkant van mijn huisje.
„Nou...“ begon ik, „onze familie viert Kerstmis heel erg graag hier in Versailles.“ Mijn blik gleed naar Thea en Emrich, die al stonden te kijken.
Ze glimlachten en staken hun duim naar me op.
„Ziet u? Ze vinden het geweldig!“ Ik wees naar hen, en ze zwaaiden een beetje ongemakkelijk naar de verslaggeefster.
„Een peperkoekhuisje betekent veel voor mij,“ ging ik verder. „Het voelde als de perfecte creatieve activiteit om te delen met al onze familie en vrienden.
En ik vind het fantastisch om te zien hoe enthousiast iedereen meedoet! Ik waardeer uw vriendelijke woorden, en u bent van harte welkom om mee te feesten!“ nodigde ik haar uit.
De verslaggeefster grinnikte en liet haar ogen over alle versieringen en details glijden.
Ze stopte haar notitieboekje in haar achterzak en de recorder in haar handtas.
„Dank u wel daarvoor, koningin Jasmine! Misschien ga ik wel in op dat aanbod,“ antwoordde ze, terwijl ze aan tafel ging zitten.
***
Na een lange dag als gastvrouw was het werk nog steeds niet klaar.
Terwijl ik op ons bed zat, lagen er overal op de zijden lakens papieren, tijdschriften en klemborden verspreid.
Ik had nog een hoop te plannen en te regelen voor Kerstmis. Gelukkig was dit elk jaar mijn favoriete soort 'werk' om te doen.
Met het kerstshoppen, het liefdadigheidswerk, de schoolreisjes van de kinderen en een handvol andere evenementen zag het ernaar uit dat het een lange avond ging worden.
Ongeveer een uur later werden mijn ogen moe. Alsof het precies zo afgesproken was, ging de deur van onze slaapkamer op een kier open.
Er verscheen een glimlach van oor tot oor op mijn gezicht toen Theodore vanachter de deur tevoorschijn kwam.
„Hallo, mijn liefste... Hoe gaat het hier?“ grijnsde hij, terwijl hij zijn papieren neerlegde en zijn jasje uittrok.
Zijn ogen namen me van top tot teen in zich op. Hij genoot duidelijk van het rode, zijden lingeriehemdje met witte randjes dat ik droeg.
„Het gaat goed. Ik heb je gemist. Welkom thuis,“ glimlachte ik. Ik duwde mijn rode leesbril weer omhoog op mijn neus.
„Geloof me, ik heb jou gemist. Iemand ziet er druk uit,“ grinnikte hij. Hij liep naar het bed en knielde naast me neer.
Ik keek hem aan en streek een krul van mijn haar uit mijn ogen.
Iets in zijn flirterige stem zorgde er nog steeds voor dat mijn maag een sprongetje maakte. Er was verlangen in zijn ogen te zien.
„Heel erg druk,“ fluisterde ik, terwijl ik wees naar alle papieren om me heen.
„Hmm... Ik denk dat je wel een pauze verdient, vind je ook niet?“ fluisterde hij terug. Hij streek mijn haar achter mijn oor en ademde zachtjes in mijn nek.
Ik begon te blozen.
Met een snelle beweging veegde hij al mijn spullen op de vloer. Hij lag bovenop me, met zijn arm onder mijn onderrug.
„Dat is beter,“ zuchtte hij, en hij pakte mijn leesbril van mijn gezicht.
Hij kuste mijn neus, toen mijn wang en daarna de zijkanten van mijn nek.
Ik kreeg kippenvel over mijn hele lichaam.
Ik was de hele dag zo druk geweest. Ik had helemaal geen tijd gehad om aan ontspanning te denken. En nu waren we hier... de rest van de wereld begon al langzaam te verdwijnen.
„Veel beter,“ knikte ik, terwijl ik mijn ogen sloot.
Ik duwde mijn heupen naar hem toe en trok zijn hand omlaag naar mijn ondergoed.
Ik had hem nodig.
Zijn vingers gleden zachtjes over mijn bijpassende roze slipje. Ik voelde al dat ik nat begon te worden.
Zijn lichaam hing boven het mijne. Hij leunde voorover en drukte zijn lippen op de mijne.
Zijn tong draaide in mijn mond rond, en ik kreunde bijna alleen al door zijn smaak.
„Laten we dit uittrekken,“ ademde hij. Hij reikte naar beneden om mijn slipje langs mijn benen naar beneden te schuiven.
„En dit ook,“ voegde hij eraan toe, terwijl hij het topje over mijn hoofd trok.
Mijn tepels werden meteen hard en er trokken kleine rillingen over mijn borsten.
Ik was er al helemaal klaar voor om hem in me te voelen. Ik was dankbaar dat hij net zo gretig leek als ik.
Ik trok zijn heupen naar me toe, hem uitnodigend. Mijn lippen waren nat van verlangen.
Hij gleed bij me naar binnen, en mijn hele lichaam werd warm. Dit is precies waar ik wil zijn.
Hij kuste langs mijn lichaam naar beneden. Toen raakten zijn lippen mijn tepels aan terwijl hij in en uit me stootte.
„Je bent perfect,“ kreunde hij. Toen keek hij me diep in de ogen, „en zo prachtig.“
Ik slaakte een kreun en gooide mijn hoofd achteruit van genot.
Zijn hand gleed achter mijn hoofd terwijl hij me vanbinnen bleef vullen. Hij trok zich helemaal terug en gleed toen weer naar binnen.
Hij hield mijn hele lichaam onder zich, en ik had het gevoel dat ik kon wegsmelten.
Golven van warm vocht stroomden uit me. Zijn pik werd glibberig en bewoog soepel in en uit me terwijl ik me om hem heen sloeg.
„Ik ga klaarkomen,“ fluisterde ik. Ik kreeg de woorden er amper uit.
Ik wist dat er een hevige ontlading op komst was.
„Doe dat alsjeblieft,“ antwoordde hij. Hij tilde mijn kin op zodat ik hem aankeek.
Op dat exacte moment kwam ik klaar. Mijn zicht werd als een caleidoscoop van het warme kaarslicht om ons heen.
Alles om ons heen leek te verdwijnen. Alles behalve Theodore, die zijn warmte in mij losliet.
We kwamen tegelijkertijd klaar. Daarna vielen we op elkaar en trokken we elkaar dicht tegen ons aan.
„Laten we de rest van de avond vrij nemen van het werk, hm?“ zei hij.
„Dat klinkt perfect,“ antwoordde ik, terwijl ik met mijn kin tegen zijn borst nestelde.
***
Toen ik de volgende ochtend mijn ogen opendeed, maakte ik Theodore's arm om me heen los en gleed ik uit bed.
Het paleis was ongewoon stil. Ik wilde controleren of Thea en Emrich wel wakker waren.
We hadden veel te doen vandaag.
Ik trok mijn ochtendjas aan en liep door de gang. Mijn pantoffels maakten bijna geen geluid op de marmeren vloer.
Toen ik in de buurt van de deur kwam, hoorde ik gefluister.
„Ik wou dat Kerstmis niet zo druk was,“ hoorde ik Thea zeggen aan de andere kant van de deur.
„Ik wou dat we een normale vakantie konden hebben, net als alle andere kinderen...“ was Emrich het met haar eens.
„Tja, je weet dat ze blijer is als de dingen groot en spannend zijn.
We worden weer helemaal volgepland, net als elk jaar, Emrich.“
„Ik weet het. Ik wou gewoon dat we iets kleiners konden doen. En dat mama niet de hele tijd rond aan het rennen was,“ fluisterde hij.
„Ja. Maar mama vindt het geweldig. En wij houden van haar. Dus laten we het voor haar doen. Oké?“ drong ze aan.
„Oké,“ pruilde Emrich.
Ik draaide me snel om en glipte terug de gang in. Ik wilde hun vertrouwen niet schenden en ze laten denken dat ik stond te afluisteren.
Toch zonk de moed me in de schoenen terwijl ik wegliep.
Mijn kinderen vinden mijn kerst helemaal niet leuk!
