De onverwachte koningin
Auteur
Sofia Landeiro
Lezers
4,1M
Hoofdstukken
35
Hoe weet je wie je kunt vertrouwen? Leah is al zo lang ze zich kan herinneren verliefd op haar beste vriend Jake. Ze is ervan overtuigd dat ze voorbestemde partners zijn. Voordat ze hem kan vertellen hoe ze zich voelt, wordt ze opgeroepen voor een paringsbal voor de wrede koning van de alfa's - een man voor wie ze sinds haar kindertijd heeft geleerd te vrezen. Maar soms is het monster niet wie je denkt. Zal Leah dit op tijd ontdekken om zichzelf te redden?
Hoofdstuk 1.
LEAH
Het is de laatste week van de middelbare school, en ik overpeins de grote veranderingen die op stapel staan in mijn leven. Op dit moment sta ik voor mijn kledingkast, twijfelend tussen twee jurken. Mijn beste vriend Jake komt me zo ophalen, zoals elke dag.
Jake is een paar weken geleden achttien geworden, en ik binnenkort ook. Ik koester al jaren de hoop dat we dan zullen ontdekken dat we voorbestemde partners zijn.
We hebben het nooit gehad over meer dan vriendschap - we zijn al heel lang dikke maatjes - maar ik weet dat ik van hem houd. Ik hoop vurig dat hij hetzelfde voelt.
Ik kies een groene jurk met bloemen en bekijk mezelf in de grote spiegel. Ik ben kleiner dan de meesten in onze roedel en slank. Vandaag zit mijn lange bruine haar in een losse vlecht. Ik zucht. Ik kan niet langer twijfelen, dus deze jurk wordt het.
Ik trek hem aan en ren naar beneden naar de keuken. Mijn moeder is ontbijt aan het maken. We zijn met z'n tweeën sinds mijn vader overleed toen ik acht was.
'Goedemorgen, lieverd!' zegt ze vrolijk, en ik geef haar een kus op de wang.
'Goedemorgen, mam!' zeg ik, terwijl ik de boterham pak die ze net heeft gesmeerd.
'Hé!' lacht ze, quasi-verontwaardigd.
'Ik moet gaan! Jake wacht op me.' Ik grijp mijn rugzak en ren naar de voordeur. Ik ga het huis uit en de oprit af, terwijl ik snel de boterham opeet.
Jake staat voor mijn huis geparkeerd. Als hij me ziet, opent hij het passagiersportier van zijn truck voor me.
'Hoi Leah!' zegt hij met een stralende glimlach. Zijn haar is blond en kort, en zijn lichaam is gespierd. Ik stap in en doe snel mijn gordel om, om te verbergen dat ik bloos. Volgens mij heeft hij geen idee wat hij met me doet.
'Nog maar een paar dagen tot je verjaardag. Hoe voelt het om bijna achttien te zijn?' Hij knipoogt.
'Geweldig! Ik kan niet wachten! Je komt toch wel op mijn feestje?' zeg ik, terwijl ik zenuwachtig met de zoom van mijn jurk speel.
'Natuurlijk. Dat zou ik niet willen missen.' Jake pakt mijn hand en knijpt erin.
Mijn hart slaat op hol en ik glimlach terwijl ik uit het raam kijk, denkend aan de toekomst.
Ik heb besloten om geneeskunde te gaan studeren na de middelbare school. Ik wil heler worden voor onze roedel, en nu ik klaar ben met school kan ik daaraan gaan werken. Ik heb gevraagd of ik van de roedelheler mag leren en vorige week hoorde ik dat dat mag.
Jake parkeert de truck bij school en opent het portier voor me. Ik stap uit en kijk om me heen. Ik zie een meisje genaamd Sally in de buurt staan. Geweldig. Ze is het populairste meisje van school, en ik vind het niet leuk hoe ze naar Jake kijkt.
Ze pest me al sinds de brugklas, en ik mag haar niet. Ze is de typische schoolbitch - rijk, knap en onaardig.
Als we langs haar lopen, groet Jake haar vriendelijk. Natuurlijk doet hij dat, want hij is een goed mens die aardig is tegen iedereen. Ik rol met mijn ogen als hij naar haar glimlacht. Waarom moet hij zo aardig tegen haar zijn? Ze is geen goed mens.
Ik geef haar een neppe glimlach, haak dan mijn arm in die van Jake en trek hem mee naar het schoolgebouw. We hebben eerst natuurkunde en wiskunde, en ik kom niet graag te laat.
De meeste kinderen op school denken dat we een stel zijn, vooral omdat we altijd samen zijn. Wat ze niet weten is dat we nooit iets romantisch hebben gedaan. Niet eens een kusje. Ik kan niet wachten tot mijn achttiende verjaardag wanneer we meer dan vrienden kunnen zijn.
Bij de lunch voegt onze vriendin Maria zich bij ons. Maria is onze andere beste vriendin. Zij en ik zijn samen opgegroeid, en ze is als een zus voor me. Ze is slim, grappig en heel zorgzaam.
We hangen bijna elke dag met z'n drieën. Terwijl we eten, praten we over wat we afgelopen weekend hebben gedaan en wat we volgende weekend gaan doen.
'Hebben jullie gehoord over het feest dat de weerwolfkoning geeft?' vraagt Maria met haar mond vol.
'Wat voor feest?' vraag ik verbaasd. De koning heeft nog nooit een feest gegeven.
'Ja, hij nodigt alle single vrouwen uit van roedels uit het hele land. Hij hoopt zijn partner te vinden - de koningin,' zegt Maria.
Ik heb verhalen gehoord over de koning. Hij is de leider van onze wereld. Elke roedel heeft een alfa, en de koning staat boven hen allemaal. Er gaan verhalen rond over hoe gemeen en gewelddadig hij is. Ik hoorde ooit een verhaal over zijn wolf die een man levend opat. De gedachte aan de koning maakt me bang.
Hij is dertig jaar oud. Het is heel ongebruikelijk in onze wereld dat iemand van zijn leeftijd nog geen partner heeft. Zodra we achttien worden, kunnen we voelen of onze partner in de buurt is. De meeste mensen vinden hun ware partner voor hun vijfentwintigste.
Als je pech hebt, sterft je partner voordat je ze ontmoet. Of ze zijn ver weg geboren en jullie zijn te ver van elkaar verwijderd. Maar meestal brengt de connectie tussen partners hen bij elkaar.
Ik voel een beetje medelijden met de koning. Zijn partner is waarschijnlijk weg, en het idee om zonder partner te leven lijkt heel eenzaam. Maar dan herinner ik me de enge verhalen over hem. Ouders gebruiken hem vaak om hun kinderen bang te maken zodat ze hun tanden poetsen of hun groenten eten.
'Wow. Kun je je voorstellen dat je het ongelukkige meisje bent dat zijn partner blijkt te zijn?' zeg ik, in een poging te lachen.
'Je wordt zaterdag achttien, toch? Het feest is het weekend erna, dus ik denk dat jij ook uitgenodigd wordt,' zegt Maria. 'We kunnen samen gaan!'
'Ja, tuurlijk. Dat wil zeggen, als ik dan nog geen partner heb gevonden,' zeg ik glimlachend. Ik voel mijn gezicht weer rood worden, maar als ik naar Jake kijk, staart hij naar zijn telefoon. Ik ben niet van plan naar dat feest te gaan.
Na de lunch gaan Maria en ik weg bij Jake. Hij heeft geschiedenis, terwijl wij kunst hebben.
Terwijl we naar ons lokaal lopen, slaat Maria haar arm om me heen. 'Denk je echt dat Jake je partner is?' vraagt ze met een grote grijns.
'Ik hoop het. Ik heb er niet met hem over gepraat, maar ik hoop dat hij hetzelfde voelt.'
Maria lacht. 'Nou, waarom praat je er dan niet met hem over? Jongens kunnen soms wat traag van begrip zijn. Misschien weet hij niet dat je van hem houdt tenzij je het hem duidelijk vertelt. En als je het hem voor je verjaardag vertelt, kan hij zich er misschien op voorbereiden dat zijn beste vriendin zijn partner is?'
Maria heeft misschien gelijk. Ik besluit om voor mijn verjaardag met Jake te praten. Het is tijd om moedig te zijn en Jake te vertellen dat hij de liefde van mijn leven is.
