Crush
Autorzy
Cosmic Chaos
Lektury
237K
Rozdziały
19
Letty spędziła lata, próbując zapomnieć o bracie swojej najlepszej przyjaciółki – chłopaku, który skradł jej serce, by zaraz potem je złamać jednym delikatnym odrzuceniem. Jednak w noc balu maturalnego wszystko się zmienia. Jedna nieoczekiwana chwila sprawia, że ich drogi znów się przecinają, budząc dawne uczucia, które tak naprawdę nigdy nie wygasły. Wśród śmiechu, wspomnień i iskry, która nie chce zgasnąć, Letty zaczyna się zastanawiać, czy to jedynie czas był jedyną przeszkodą, która stała im na drodze.
Teraz, mając tę jedną magiczną noc, by napisać przeszłość na nowo, musi zdecydować, czy jest gotowa zaryzykować serce raz jeszcze… bo czasem historia, która zaczyna się od zauroczenia, po prostu czeka na swoją drugą szansę.
Rozdział 1
Przejebane.
To jedno słowo idealnie opisuje moją obecną sytuację. Mam dzisiaj egzaminy końcowe, ale kiedy byłam wczoraj wieczorem u Sheili, żeby się uczyć... cóż, byłam zbyt zajęta obserwowaniem jej starszego brata.
Powinnam umieć to całe gówno, ale po tym, jak patrzyłam przez okno na Jacksona, kiedy on i jego przyjaciele bawili się w basenie, powiedzmy, że od tamtej pory mój umysł spowija mgła pożądania.
Sheila i ja jesteśmy najlepszymi przyjaciółkami od drugiej klasy, a ja podkochuję się w jej bracie, Jacksonie, od czwartej.
Był wtedy uroczy, ale teraz jest po prostu niesamowicie przystojny!
Obrazy Jacksona wychodzącego z basenu zalewają mój umysł gwałtownymi falami. Jego czarne włosy, wygolone po bokach i długie na górze, są mokre i opadają mu na twarz, ale to nie zasłania widoku jego mocno zarysowanej szczęki, jasnoniebieskich oczu i idealnych, pełnych ust.
Krople wody powoli spływają po twardych mięśniach jego klatki piersiowej i brzucha, w dół wzdłuż jego głębokiego wcięcia V, wsiąkając w kąpielówki. Sheila zawsze powtarzała, że powinnam po prostu powiedzieć mu, co czuję.
Nie wierzyła w te bzdury o „babskim kodeksie”, zabraniającym umawiania się z rodzeństwem przyjaciółek. Zawsze mi mówiła: „Alleta, nie masz wpływu na to, kogo kochasz”. Miała całkowitą rację.
W zeszłym roku próbowałam powiedzieć Jacksonowi, co czuję, kiedy wpadłam na niego na imprezie, na którą wyciągnęła mnie Sheila, ale to po prostu skończyło się katastrofą. Wygłosił mi całą tę gadkę pod tytułem „Jesteś dla mnie jak siostra”, co kompletnie mnie załamało.
Od tamtej nocy mogę patrzeć na Jacksona tylko z daleka i to wtedy, gdy on tego nie widzi. Teraz mówimy sobie tylko szybkie „cześć” i „nara”, co jest kompletnie beznadziejne.
Kiedyś mogłam z nim rozmawiać bez przerwy! Zawsze mnie pocieszał, kiedy łapałam doła, a kiedy mój jedyny prawdziwy chłopak mnie zdradził... spuścił mu srogi wpierdol.
Boże, jak bardzo żałuję, że poszłam na tamtą imprezę... że wyznałam mu prawdę.
„Panno Phillips?”
Wyrywam się ze wspomnień o półnagim ciele Jacksona, kiedy pan Francis, mój nauczyciel angielskiego, wymawia moje nazwisko. Szybko mrugam oczami, jakby to mogło usunąć te obrazy z mojej głowy.
„P-przepraszam, panie Francis”, mówię.
Podnosi brew z troską. „Dzwonek zadzwonił kilka minut temu.”
Patrzę na zegar, a potem w dół na mój test, który jakimś pierdolonym cudem jest skończony. Czy zrobiłam to, kiedy bujałam w obłokach? Co ja tam, do cholery, napisałam?!
„Och, bardzo przepraszam, mam mętlik w głowie”, mówię. Wstaję, zanoszę test na jego biurko i wręczam mu go z lekkim uśmiechem.
„Wiem, jak bardzo to dla was wszystkich stresujące, ale jestem pewien, że poszło ci świetnie, jak zawsze”, mówi, po czym uśmiecha się do mnie pokrzepiająco, kładąc test na biurku razem z innymi.
Wychodzę z klasy i czuję ogromną ulgę, że ten dzień wreszcie się skończył. Wszystkie moje egzaminy końcowe są za mną, więc teraz muszę tylko poczekać na opublikowanie ocen.
Idę na szkolny parking do BMW mojego taty, szybko wrzucam torbę na tylne siedzenie i wsiadam na miejsce kierowcy.
Moje serce bije szybciej, gdy dostrzegam najpiękniejsze jasnoniebieskie oczy, które patrzą na mnie z odległości dwóch miejsc parkingowych. Jackson stoi obok swojego białego Mustanga z pięknymi, fioletowymi płomieniami rozciągającymi się na masce.
Jackson zawsze odbiera Sheilę, ale zazwyczaj parkuje w pobliżu sportowców, żeby pogadać ze swoimi starymi kumplami z liceum, dlatego to trochę dziwne, że tak tu siedzę i wymieniamy spojrzenia.
Odwracam wzrok i spoglądam przez ramię, żeby upewnić się, czy mogę bezpiecznie wycofać, po czym wyjeżdżam z parkingu z silną potrzebą znalezienia się jak najdalej od niego.
Muszę skupić się na swoim zadaniu. Dziś wieczorem jest mój bal maturalny, a w zeszłym tygodniu poszłyśmy z Sheilą na zakupy, żeby kupić nasze sukienki.
Skłamałabym, gdybym powiedziała, że nie jestem trochę podekscytowana. Życie w małym miasteczku nie daje wielu okazji do strojenia się.
Sheila uparła się, żebyśmy szykowały się u niej w domu, aby jej mama mogła nam pomóc z fryzurami i makijażem. Jej mama jest dla mnie jak druga matka, odkąd moja własna odeszła, kiedy miałam dziesięć lat.
Zabieram z pokoju sukienkę, buty i ubranie na zmianę, wychodzę do BMW, po czym układam wszystko ostrożnie w środku i jadę siedem przecznic do domu Sheili.
Właśnie wyciągam z samochodu sukienkę i torbę z ubraniami oraz butami, kiedy słyszę, jak samochód Jacksona wjeżdża na podjazd.
Szybko ruszam do drzwi z nadzieją, że uda mi się go uniknąć, ale on dociera tam ułamek sekundy przede mną i otwiera drzwi z dziwnym wyrazem twarzy, czekając, aż wejdę do środka.
„Dzięki”, rzucam szybko, mijając go w pośpiechu, po czym biegnę prosto po schodach do pokoju Sheili i zatrzaskuję za sobą drzwi.
„Dziewczyno, wyglądasz, jakbyś właśnie przebiegła maraton. Niech zgadnę... Jackson?”, mówi Sheila. Kiwam głową, stojąc zgarbiona, opierając dłonie na kolanach i sapiąc jak szalona.
„Świetnie zgadłaś. Muszę wziąć prysznic”, mówię.
Śmieje się i wskazuje na łazienkę połączoną z jej pokojem. „Pospiesz się. Mama powinna zaraz przyjść, żeby nam pomóc”, mówi.
Kiwam głową, wpadam do łazienki, biorę szybki prysznic, a po wytarciu owijam się ręcznikiem i wychodzę.
Kiedy wychodzę z łazienki, Sheila ma już układane włosy, a jej mama posyła mi promienny uśmiech. „Śmiało, ubierz się. Powinnam skończyć za kilka minut”, mówi.
Uśmiecham się i szybko podchodzę do torby po czarną koronkową bieliznę i sukienkę, po czym wracam do łazienki. Zakładam bieliznę, wsuwam na siebie sukienkę i nagle ogarnia mnie fala zdenerwowania.
Moja sukienka to czarny jedwab z odkrytymi plecami, wiązaniem na szyi i wycięciem z przodu, które idealnie podkreśla górę mojego dekoltu, nie wyglądając przy tym zbyt zdzirowato, oraz rozcięciem kończącym się tuż nad połową uda. Nie mogę założyć do niej stanika, więc czuję się trochę obnażona, bo moje duże piersi przykrywa jedynie cienka warstwa jedwabiu. Wychodzę z łazienki i słyszę, jak Sheila i jej mama wzdychają z zachwytu na mój widok.
„O Boże, to chyba przesada, prawda?!”, zaczynam panikować.
„NIE! Wyglądasz kurwa przepięknie!”, krzyczy Sheila, za co od razu obrywa gniewnym spojrzeniem od swojej matki.
„Słownictwo! Wyglądasz oszałamiająco, Letty”, mówi jej mama. Uśmiecham się, słysząc moje przezwisko.
„Mamo, musimy się pospieszyć”, mówi Sheila.
Zostaję zaprowadzona na krzesło przed toaletką Sheili, a jej mama szybko zabiera się za moje włosy, upinając moje długie, kasztanowe pasma w elegancką fryzurę z delikatnymi lokami opadającymi wokół twarzy. Następnie robi mi idealny, przydymiony makijaż oczu i nakłada na usta matową, ciemnoróżową szminkę, dopełniając całość.
Prawie nie poznaję osoby, która patrzy na mnie z lustra.
„Dobra, chodźmy na dół zrobić zdjęcia!”, mówi Sheila.
Wsuwam na stopy czarne, zamszowe szpilki z paskami i schodzę po schodach za Sheilą, a jej matka podąża tuż za mną. Stajemy przed drzwiami i pozujemy na wszelkie możliwe sposoby, podczas gdy jej mama robi nam dziesiątki zdjęć.
Właśnie mamy wyjść, kiedy słyszę seksowny, głęboki głos samego Jacksona.
