Odkrywając siebie Spin-off: Dominujący
Autorzy
K. L. Jenkins
Lektury
808K
Rozdziały
47
Atticus wie, czego chce – i nigdy nie wahał się po to sięgać. Jako Dominujący wie, że przyjemność to władza, a kontrola daje komfort. Ale jak pogodzić pożądanie, obowiązki i rodzinę? Właśnie tu sprawy się komplikują. Jedna noc zmienia wszystko, wiążąc go z kimś, z kim nigdy nie planował się zbliżyć... a jednocześnie wciąż ciągnie go do kogoś innego. Wśród tajemnic, zmieniających się ról i nieoczekiwanych uczuć, ta podróż to coś więcej niż tylko kwestia dominacji – to opowieść o miłości, zaufaniu i odnajdywaniu się w świecie, w którym nie obowiązują proste zasady.
Atticus Henderson
Spinoff: The Dominant
ATTICUS
Dorastając, odstawałem od reszty z powodu mojego autyzmu. Mówienie stanowiło wyzwanie, a nawiązywanie przyjaźni było jeszcze trudniejsze. Mój umysł działał w sposób, który trudno było zrozumieć, nawet mnie samemu.
Ale miałem talent do nauki i mimo trudnego startu w szkole, skończyłem ją z dyplomami, z których jestem dumny. Życie było dla mnie dobre, jeśli nie liczyć prześladowań. Zarządzam teraz czterema dobrze prosperującymi firmami, które przekazali mi moi ojcowie.
Przejmuję obowiązki jednego z nich, czekając aż drugi zdecyduje, kiedy przejdzie na emeryturę i komu przekaże swoje dziedzictwo. Był czas, gdy myślałem, że razem z moim bratem bliźniakiem, Asherem, podbiję świat — zamiast chować się za nim, jak robiłem to jako nastolatek.
Ale on wybrał inną, mroczniejszą drogę. Asher miał ciężkie życie — walczył z uzależnieniem i próbował stąpać twardo po ziemi. Jako pierworodny, myślę, że czuł potrzebę sprostania oczekiwaniom naszego biologicznego ojca, Zacha.
A skoro mowa o rodzicach, u mnie sytuacja jest nietypowa. Moja mama ma trzech mężów. Brzmi szalenie i moralnie niejednoznacznie, prawda?
„Jak jedna kobieta może być z trzema mężczyznami?” — możecie się zastanawiać. Cóż, sam jestem taki jak oni, więc nie widzę w tym nic moralnie niejednoznacznego ani niemożliwego. To nie tylko wykonalne, ale i całkiem przyjemne — eksperymentowanie z wieloma partnerami.
Mam kilka partnerek seksualnych, z niektórymi na dłużej, z innymi krócej. Ale ostatecznie lubię intymne zbliżenia z więcej niż jedną osobą, czasem nawet jednocześnie.
Myślę, że właśnie dlatego kocham bycie dyrektorem generalnym klubu. Nikt nawet okiem nie mrugnie na mój styl życia ani nie przejmuje się tym, że jestem blisko z więcej niż jedną osobą naraz.
Wszyscy mamy podobne zainteresowania, a ja po prostu mam tę przewagę, jeśli chodzi o dostęp do partnerek, które chcą się ze mną bawić. Czy to przez mój wygląd, moje nazwisko, firmę, dla której pracuję, czy to, kim jest mój ojciec — nie ma to dla mnie znaczenia.
Wracając do Ashera, mojego bliźniaka. Bolało, gdy nie chciał ze mną pracować, ale to zaakceptowałem. Nie mogłem zrobić nic innego.
Rozumiałem, że musi się ode mnie oddalić i przestać pełnić rolę mojego obrońcy. Musiał odnaleźć siebie i dowiedzieć się, czego chce od życia. Ale sposób, w jaki wykorzystał swoją wolność, to już zupełnie inna historia.
Jego zażywanie narkotyków nasiliło się i to nas przeraża, szczególnie mamę i mnie. Boimy się przyszłości bez niego, a ta myśl jest nie do zniesienia. On jest moją drugą połową i bez niego czuję się zagubiony.
Nie potrafię sobie nawet wyobrazić, co bym zrobił, gdybym go stracił. Sama ta myśl jest prawie nie do wytrzymania. Bardzo się zmieniłem, odkąd zacząłem naukę w domu.
Bez opinii i ingerencji innych mogłem skupić się na nauce i wchłonąć jak najwięcej wiedzy. Mój dziadek zawsze mawiał: „Rób wszystko z dobrym sercem i nie oczekuj niczego w zamian.”
Mówił też: „Kiedy przydarzy ci się coś złego, masz trzy wyjścia. Możesz pozwolić, żeby cię to określiło, żeby cię to zniszczyło, albo żeby cię to wzmocniło.” Wybrałem to ostatnie, pozwalając, by moje dawne trudności ukształtowały mnie w mężczyznę, któremu inni będą zazdrościć.
Taki jest przynajmniej mój cel. Dlatego zacząłem pracować z moim drugim ojcem, Tylerem, już w młodym wieku. Kiedy wyrazili chęć przekazania swojego imperium, skorzystałem z tej okazji bez wahania.
Moim celem jest odnieść taki sam sukces jak wszyscy trzej moi ojcowie. Motywacją stojącą za tą decyzją jest pragnienie, by być wszystkim, czym nie byłem w młodszych latach. Ale nie zaprzeczę, że dostęp do klubu i stylu życia BDSM też odegrał swoją rolę.
Jeśli jest jedna rzecz, której nauczyło mnie życie, to akceptacja swojej odmienności. Moja odmienność sprowadziła mnie na mroczną i ekscytującą ścieżkę wykorzystywania kobiety w moralnie niejednoznaczny sposób.
Kiedyś myślałem, że moje nietypowe pragnienia seksualne są przekleństwem. Że chęć wykorzystania kobiety i porzucenia jej to tabu, coś niepożądanego. Ale potem znalazłem klub.
Wszedłem do niego w młodziutkim wieku piętnastu lat, podążając za moim ojcem, Zachem, który organizował spotkanie powitalne dla nowych klientów. Czułem się, jakbym wkraczał w ogniste czeluście piekieł — miejsce zakazane, a mimo to wzywające najgłębsze zakamarki mojej duszy.
Surowe, pierwotne pragnienia rozgrywające się wokół nas były jednocześnie ekscytujące i onieśmielające, odzwierciedlając głos głęboko we mnie, z którym cicho współistniałem od lat. Marzyłem o uczestnictwie w tych aktach, podczas gdy ci mężczyźni i kobiety przeżywali je na żywo w sanktuarium, które stworzył mój własny ojciec.
To odkrycie sprawiło, że zacząłem się tam wymykać coraz częściej, obserwując i czekając… aż w końcu straciłem dziewictwo w wieku siedemnastu lat z mistrzynią, którą okłamałem co do mojego wieku. Wtedy odkryłem swoją pasję do seksualnej satysfakcji i dyscypliny.
Narodził się dominant, a jego imię brzmiało Atticus Henderson. „I to jest moja historia.”
