Tajemny Anioł Tom 3
Autorzy
Melanie Gomez
Lektury
17,1K
Rozdziały
18
Ostatni rok Jace'a w szkole średniej przybiera nieoczekiwany obrót, gdy poznaje Cami, nową dziewczynę z trudną przeszłością. Pomagając jej stawić czoła niebezpieczeństwom związanym z przemocą domową, odkrywają głęboko skrywane rodzinne sekrety i tworzą nierozerwalną więź. Tymczasem rodzina i przyjaciele Jace'a jednoczą się, by chronić swoich bliskich, stawiając czoła zagrożeniom i odkrywając skrywaną prawdę. Ta wciągająca opowieść o miłości, odporności i sprawiedliwości trzyma w napięciu.
Rozdział 1.
JACE
Nareszcie jestem w ostatniej klasie liceum. Chodzę do szkoły i pracuję u Nate'a w jego firmie. Dał mi biuro obok swojego, co jest miłe. Pomagam przy nudnych zadaniach, jak wypełnianie papierów i rekrutacja nowych ochroniarzy. To niezbyt ekscytujące, ale muszę poznać wszystkie aspekty biznesu.
Szkoła jest w porządku, ale dziewczyny potrafią być irytujące. Za bardzo się starają zwrócić na siebie uwagę. Jeśli się do nich uśmiechnę, od razu wyobrażają sobie ślub. Więc przestałem z kimkolwiek rozmawiać. Cieszę się, że to mój ostatni rok. Jest kilka ładnych dziewczyn, ale żadna nie zapadła mi w serce.
Nate i tata mówią, że będę wiedział, kiedy spotkam tę jedyną. Twierdzą, że poczuję motyle w brzuchu i będę chciał chronić ją przed całym światem. Brzmi to, jakbym chciał owinąć ją w bańkę mydlaną.
Często zastanawiam się, jak będzie wyglądać i gdzie ją spotkam. Ale też myślę, czy będzie potrzebowała pomocy. Co jeśli nie? Co jeśli nigdy o nią nie poprosi?
Rozmyślam o tym, wyłączając budzik i szybko się szykując. Staram się być gotowy przed wujkiem Frankiem, bo wiem, że Nate i Jocelyn się guzdrają. Chwytam muffinkę w biegu, podczas gdy reszta wciąż się krząta.
– Hej Jace, Nate zostawił ci trochę roboty na biurku. Możesz to ogarnąć, jak wrócisz – mówi Jocelyn.
– Spoko, dzięki – odpowiadam.
Patrzę, jak Nate i Jessie poganiają Jocelyn i Mandy. Śmieję się, stojąc z boku. Widzę, jak Mandy żegna się z Masonem i ich córką, Molly. Moi rodzice zostają w domu z wnukami i pracują stamtąd. Ale zawsze wydaje się, że mamy więcej roboty, gdy wracamy do domu.
Po chwili wchodzi Frankie, widzi, że jestem gotowy i uśmiecha się. Wychodzimy, wsiadamy do auta i jedziemy do szkoły. Podróż jest cicha, dopóki nie dojeżdżamy i widzimy tłum przed szkołą. Gdy podjeżdżamy i czekamy na wyjście, wszyscy milkną i się gapią. To się powtarza codziennie, ale jest irytujące. Nasza rodzina jest znana we wszystkich szkołach.
Znam prawie każdą dziewczynę tutaj, więc od razu wyłapuję nowe twarze. Idę do swojej szafki i odkładam książki. Gdy ją zamykam, widzę grupkę dziewczyn w pobliżu. W tym roku namierzyły moją szafkę. Jestem pewien, że jutro będzie ich więcej.
Mam już wychodzić, gdy prawie wpadam na Tamarę. Ta dziewczyna naprawdę działa mi na nerwy. Jest zbyt nachalna. To najpopularniejsza dziewczyna w szkole, cheerleaderka, biegaczka, softballistka, wszystko. Przespała się też ze wszystkimi zawodnikami futbolu, ale wciąż uważa, że powinienem za nią szaleć.
– Jace, kochanie, zacznijmy ten rok z przytupem. Co powiesz na kolację ze mną? – pyta.
– Nie, dzięki – odpowiadam.
– Dlaczego nie?
– Bo nie mam ochoty. Ani trochę.
– To może przemyślisz?
– Nie.
Tamara podchodzi bliżej i dotyka mojego ramienia. Odsuwam się i patrzę na nią.
– Teraz mówisz nie, ale wkrótce będziesz mówił tak na wszystko, co ci zaproponuję – mówi.
– Wątpię – odpowiadam.
Uśmiecha się, mruga i odchodzi. Jest szurnięta. Kto chciałby kogoś, z kim wszyscy inni już byli? Kręcę głową i idę na pierwszą lekcję, mając nadzieję, że nie zobaczę jej więcej dzisiaj.
Poranne zajęcia mijają spokojnie. Tamara próbuje usiąść ze mną na lunchu, ale ulatniam się, zanim może to zrobić. Po popołudniowych lekcjach spieszę się do samochodu. Widzę Tamarę rozmawiającą z wujkiem Frankiem i Tankiem. Kiwam im głową i wsiadamy do auta, czekając na nich.
– Kim była ta dziewczyna, Jace? – pyta wujek Frankie.
– Dziewczyna, która sypia ze wszystkimi w szkole – mówię.
Tank wypluwa swój napój na cały samochód. Frankie każe mu to posprzątać, co mnie rozśmiesza. W końcu to prawda. Nikt przy zdrowych zmysłach by jej nie chciał. Czekam na tę jedyną. Tę, która będzie mnie potrzebować tak samo, jak ja jej.
Szybko docieramy do domu. Idę do swojego biura i odrabiam lekcje, zanim zacznę pracę. Przygotowuję papiery dla rodziców, gdy wchodzi tata. Daję mu dokumenty i mówię, żeby przekazał je mamie, żebym mógł pracować.
– Znalazłeś ją w szkole? – pyta.
– Nie, tato, jeszcze nie. Nie sądzę, żeby tam była. Ale wiem, że gdzieś tam jest. Czuję, że znajdę ją wkrótce. Trudno to wytłumaczyć, jakby coś się zmieniało we mnie, ale życie jeszcze się nie zmieniło. Czy to ma sens?
– Tak! Masz przeczucie, że ją znajdziesz i twój umysł się przygotowuje.
– Dokładnie! Jakbym próbował się skupić, ale mój mózg robi swoje.
Śmieje się, wychodząc z mojego biura, i cieszę się, że nie zwariowałem. Robię, co mogę z papierami, segregując i wypełniając formularze. Ostatnią rzeczą, jaką widzę, są podania o pracę od ludzi, których znam ze szkoły. Czemu nie zapytali mnie bezpośrednio? Zostawię notatkę dla Nate'a. Może będę mógł obejrzeć rozmowy kwalifikacyjne.
Kończę papierkową robotę i zostawiam ją na biurku Nate'a, idąc na górę na noc. Jem kolację przed pójściem do sypialni. Mój pokój jest bardzo ładny, z kremowymi ścianami, beżowymi dywanami i dużym łóżkiem z jasnego drewna z jasnoniebieską pościelą.
Zawsze lubiłem plażę, więc mój pokój wygląda jak nadmorski zakątek. Jest kominek, drewniane meble, mała lodówka z napojami i wodą, duża szafa i łazienka.
Pokój sprawia, że czuję się spokojny. Mam nawet urządzenie, które wydaje szum fal. Mam nadzieję, że dziewczyna, na którą czekam, polubi go tak samo jak ja. Kończę kolację i biorę prysznic. Ciągle mam sen o smutnej dziewczynie. Widzę ją, ale niewyraźnie. Myślenie o niej sprawia, że czuję się dziwnie, więc biorę zimny prysznic, żeby się uspokoić.
Po wytarciu się zakładam bieliznę i kładę się do łóżka. Zasypiając, znowu o niej myślę. Tym razem widzę ją lepiej. Nie widzę jej twarzy, ale wiem, że to ona. Nie radzi sobie dobrze i wiem, że będę musiał się postarać, żeby jej pomóc.
