İkinci Bakış
Yazar
Taz Zobell
Okur
154K
Bölüm
30
Lucas, imajını pek bir beklenti duyulmayan asi bir genç olarak özenle inşa etmiştir ve bunu böyle sürdürmeye kararlıdır. İkiz kardeşi Rina'ya ders vermeyi kabul ettiğinde, Lucas onun yerine geçer ve olmadığı biriymiş gibi davranmaya başlar. Her şey basit olmalıdır; sadece bir iyilik ve saklanacak bir sır.
Ancak Rina, karşılaştığı kimseye benzemiyordur. Lucas'ın tavırlarının ve ördüğü duvarların ötesini, tam da sakladığı gerçek benliğini görür. Gece yarıları ve sessiz anlarda aralarındaki bağ güçlendikçe, Lucas kendisini gerçek ile oynadığı rol arasında sıkışmış bulur. Çünkü ne kadar çok rol yaparsa, neyin gerçek olduğunu ve her şeyi nelerin değiştirebileceğini görmezden gelmek o kadar zorlaşmaktadır.
Andy'nin Planı
LUCAS
Aptal kardeşimle tıpatıp aynı olan bu lanet genlerle doğmamış olsaydım, şu an mutlu olur, hedeflediğim yolda, geleceğime doğru ilerliyor olurdum.
Bunun yerine, eskiden beni çok mutlu eden ama şimdi sadece paramparça etmek istediğim üç boynuzlu bir taşa bakarak, içimde bir boşlukla burada oturuyorum.
Onu kırmak hem üzücü olup tarihi bir parçayı mahvederdi, hem de gelecekle ilgili tüm planlarımı suya düşürüp muhtemelen beni hapse gönderirdi... En azından bu, herkesin benim hakkımdaki izlenimini, nedense kendim için yaratmak istediğim o imajı sağlamlaştırırdı. Şimdiyse nedenini sorgulamaya başlıyorum; o kız bana her şeyi sorgulatıyor.
Her şey lise son sınıfımızın başında başladı. Anlayacağınız, diğer yarımın sadece benim bildiğim büyük bir sırrı var ama ne yazık ki, o da benim hakkımda sadece kendisinin bildiği bir sırrı biliyor.
Fakat kardeşimin sırrı benden başka kimsenin bilmemesi gereken kadar büyük—annemiz ve babamız bile bilmiyor. Aynı DNA'ya sahip olmanın, benden en azından uzun süre hiçbir şey saklayamaması gibi bazı avantajları var. Ancak bu bilginin karşılıklı olması benim için çok kötü.
Her şeyin en sevdiğim iki renk olan siyah veya kırmızının bir tonunda olduğu odamda oturuyorum ama bir iç mimar olan üvey annem Vanessa'nın, ya da benim deyişimle Üvey-Vanessa'nın, her şeyin en iyisine ve en pahalısına sahip olması gerekmişti.
Şu anda ipek yastığıma yaslanmış, daha önce olduğu gibi kayıp düşmemeye çalışarak çizim defterime bir şeyler çizerken, Andy (Bay Örnek Çocuk) aniden odama dalıp hem müziğimi hem de dikkatimi bölüyor.
Çizim defterimi elimden bırakıp ona dönerek, “Andrew, sana önce kapıyı çalmanı kaç kez söyledim?” diye homurdanıyorum.
“Özür dilerim Anderson ama bu çok önemli!” diyor tek yumurta ikizim nefes nefese, sanki koşmuş gibi bir sesle.
“Öncelikle, bana o saçma isimle seslenme demiştim,” deyip siyah yastığımdan doğruluyor ve defterimi kenara koyarak tüm dikkatimi ona veriyorum. “Seni bu kadar paniğe sokan şey ne?”
Yanıma gelip kırmızı tekerlekli masa sandalyeme, bana dönük olacak şekilde oturuyor. “Sana bahsettiğim, son zamanlarda bana bakıp durduğunu fark ettiğim ve benden hoşlanıyor olabileceğini düşündüğüm kızı hatırlıyor musun?”
Hafızamı zorlayarak, “Sally… Sammy… öyle bir şey miydi?” diye tahmin yürütüyorum.
Bana inanamıyormuş gibi bakıyor. “En azından ilk harfini doğru bildin. Adı Rina ama evet. Şey, annesi az önce annemizle konuşmuş ve ona özel ders vermemi istiyormuş. Sanırım geçen yılki sınavlarda pek başarılı olamamış ve annesi de onu özel ders almaya zorluyormuş.”
Gözlerimi devirerek parmaklarımı birbirine geçirip başımın arkasına koyuyor, bacaklarımı yatağa uzatıp arkama yaslanıyorum. “Peki bunun benimle ne ilgisi var?”
“Şöyle düşün. Okuldaki en iyi öğrenciyi istiyorlar ve okul, en iyisinin sen olduğunu herkes bilmesin diye bir gizlilik sözleşmesi imzalamış olsa da, en iyisi hâlâ sensin Lucas, ben değilim.”
Bu ilgimi çekerek yataktan fırlamama neden oluyor. “Hey! Sadece bir yılım kaldı. Bunu şimdi benim için mahvetme Andy… lütfen!”
Ellerini teslim olur gibi havaya kaldırmasını izliyorum. “Hey, sakin ol Lucas. Kimseye bir şey söylemeye niyetim yoktu. İnsanların, senin aptal ve tembel bir pislik yerine akıllı ve iyi biri olduğunu öğrenmesini neden bu kadar dert ettiğini anladığımı söylemiyorum ama sırrını açığa çıkarmayacağım.”
“Sadece benim yerime geçip Rina'ya ders vermene ihtiyacım var. Sana gerçekten ihtiyacı var!”
Ona ters ters bakarak, “Benimle dalga geçiyorsun, değil mi! Zamanımı senin takıntılı hayranlarından birine ders vererek harcamak istemiyorum,” diye cevap veriyorum.
Bu sefer bana ters ters bakma sırası onda. “O takıntılı biri değil, sana bunu yapmam. Bana ödeme yapacaklarını söylediler ve kız aslında oldukça tatlı, Lucas. Göreceksin.”
“Onun tatlı olup olmadığını tam olarak nereden bileceksin ki, Andy? Karşı cinsle ilgili herhangi bir konuda akıl danışacağım kişi kesinlikle sen değilsin.”
Andy alınarak ayağa kalktığında sandalyem odanın diğer ucuna fırlıyor. “Hey! Sırf eşcinselim diye kimin çekici olup kimin olmadığını bilmediğim anlamına gelmez!” diye fısıltıyla bağırıyor bozulmuş bir şekilde.
Yatağıma geri oturup soruyorum: “Peki ya ortasında 'R' harfi olan bir kelime, mesela onun adını söylemem gerekirse ne olacak? Senin aksine benim bir konuşma bozukluğum olduğunu ve sadece bir aksan gibi duyulsa da, benim sen olmadığımı kesinlikle anlayacağını biliyorsun.”
Ben yere doğru bakarken Andy yanıma yaklaşıp yatağa oturuyor ve konuşmam hakkında konuşmanın benim için kolay olmadığını bildiğinden elini omzuma koyuyor.
“Kendine bu kadar yüklenme. Odaklanırsan belli bile olmuyor. Belli olsa bile, özellikle bizimle çok fazla zaman geçirmediği için o kadar göze çarpmıyor ki zaten geçirmedi. Ayrıca İngilizce 'world' kelimesini söylemediğin sürece sorun yaşamazsın. Adı konusunda da ona sadece 'S' falan de. Şirin bir lakap olur.”
“Peki ya Gazel öğrenir ve her şeyi mahvederse?” diye soruyorum. “Adı her neyse o kızın peşine düşeceğini biliyorsun.”
“Ondan ayrılmak istediğini söylememiş miydin?”
Gözlerimi devirerek ofluyorum. “Ondan kurtulmak istiyorum—biz zaten hiç sevgili olmadık—ama evet, bu o kadar kolay değil. O biraz deli.”
Bana kafası karışmış bir şekilde bakarak, “O zaman neden bütün yaz onunla kaldın?” diye soruyor.
Yüzüme kocaman bir gülümseme yayılıyor. “Çünkü o deli ve benim çok masum kardeşim, deli kızların neler yapmaya gönüllü olduğunu biliyor musun?”
Yüzünü buruşturup kusuyormuş gibi yapmadan önce ayağa kalkıp kapıya doğru yürümesi beni güldürüyor. “Tamam, midemi tamamen bulandırdığına göre artık gidiyorum!”
Sonra Andy bana dönüp, “Ben senin için Deli Gazel'den ayrılayım, sen de benim için Rina'ya ders ver. Ne dersin?” diye bir teklifte bulunuyor.
İç çekerek başımı sağa sola sallayıp konuyu enine boyuna düşünüyorum. “Peki bizimkilerin senin bu küçük yer değiştirme planından haberi var mı? Çünkü yer değiştirmemizden ne kadar nefret ettiklerini biliyorsun.”
“Önce onlardan onay aldım. Futbol antrenmanlarım ve diğer işlerim varken ona benim yerime senin ders vermen gerektiği konusunda benimle aynı fikirdeler.”
Başımı sallıyorum ve isteksizce cevap veriyorum: “İyi ama sadece deneme amaçlı. Eğer istersem anında benimle geri yer değiştirmek zorundasın, özellikle de senin Gazel'den sadece bir kere ayrılman gerekeceği için... umarım. Bu bana şunu hatırlattı; Gazel'den ayrıldığında, onunla gerçekten ayrıldığından emin ol çünkü onun geri gelmesini istemiyorum. Deliler genelde geri gelir; onunla aynı okula gitmediğimiz için çok mutluyum. O kızla sana iyi eğlenceler, küçük kardeşim.”
Kapımı açan Andy homurdanarak, “Çok heyecanlıyım,” diyor.
Sonra da yarınki okulun ilk gününden önce beni dinlenmeye devam etmem için yalnız bırakıp kapıyı kapatıyor.
