Kurt Adam Günlükleri Kitap 2
Yazar
Veronica
Okur
41.5K
Bölüm
30
Doğaüstü varlıkların kırılgan bir dengede bir arada yaşadığı bir dünyada, bir kurt sürüsünün liderleri Ekon ve Bambi, siyasi entrikaların ve karanlık büyünün ortasına savrulur. Detroit'te yaşanan bir terör saldırısının ardından, kendi türlerini korumak için ittifaklarla düşmanlıkların iç içe geçtiği tehlikeli bir arazide yol almak zorunda kalırlar. Doğaüstü Parlamentosu'ndan yardım ararken ihanetle, kadim lanetlerle ve dünyalarını altüst etmekle tehdit eden güçlü bir cadı olan Devina'yla karşı karşıya gelirler. Parçalanmış topluluklarını birleştirecek ve yaklaşan karanlığa karşı koyacak gücü bulabilecekler mi?
Kırmızı Alarm 🌶
Devina
Çığlıklar geceyi deldi geçti.
Garip ve vahşi.
Tiz sesli, karanlık kadınlar, öfkeli bir ateşin etrafında fanatik bir şekilde dans ediyor; dantelli, beyaz elbiseleri kapkaranlık gecede hayalet solgunluğuyla alevleri kırıyordu.
Boa Morte cadı meclisi kız kardeşleri atalarına kurban verirlerken, ortaya çıkan enerji sisli Amazon havasına yükseldi.
Geçmiş güçlü bir şeydi.
Gerçek her şeye gücü yeten yalnız bir kale.
Tıpkı dünyanın kozmik gücün küçük bir konsantrasyonu olarak başlaması gibi, sihir de öyle başlamıştı
Fakat zaman onu aşındırdı ve seyreltti.
Akılsızlık, saf gücün itibarını düşürüyor, soyumuzu zayıflatıyor, bir zamanlar ulusları komuta eden bir gücün ölmekte olan közleri üzerinde kendilerini sürdürmeye bırakıyordu.
Ama bu gece, o kıvılcım yeniden alevlendi.
Ve türümüz güç ve hakimiyetine geri dönmeye başladı.
Bu gece, geleceğimiz yeniden doğdu!
~
Bambi
Kaba, çatlamış dudaklarını dönmekte olan başıma dayadı.
Beni derin ve lezzetli bir uykudan dirilttiler.
Vücudum sanki ipek çarşafların arasından geçiyormuş gibi hafif ve havadar hissediyordu.
Gözlerimi kırpıştırınca Ekon'un keskin, kösele yüzü beni karşıladı.
Kısa bir süre öncesine kadar mezar yüzüne yabancı görünecek barışçıl bir ifadeydi.
"Günaydın," dedi, huysuz bariton sesi kadifemsi bir fısıltıya dönüştü.
Ona uykulu bir şekilde gülümsedim.
"İyi dinlendin mi?" diye sordu, saçımı okşadı.
"Ölüler gibi. Ama sonra beni çok yıprattın."
Yüzünde sinsi bir ifade vardı. "Herhangi bir uyku hapından çok daha iyi, değil mi?"
Bunu inkar edemezdim.
Her nasılsa, her gecenin ardından, sevişmelerimiz gittikçe daha iyi hissettiriyordu. Her baş başa yakınlaşmamız, zevk hakkında bildiğimi düşündüğüm her şeyi test ediyordu.
Ama Ekon ve ben yeni ilişkimizi gerçekten düzene koymaya başladığımızdan beri eşimin cinsel iştahı tamamen doyumsuzdu.
Beni yanlış anlamayın.
Seks harikaydı! Dünyayı sarsacak kadar!
Ama Ekon'un takip ettiği sıklık neredeyse bağımlılık yapan cinstendi. Günün hiçbir saati sınır dışı değildi, hiçbir fiziksel durum yasaklayıcı değildi.
Onu bu kadar iyi tanımasaydım bu durum beni telaşlandırırdı. Ama başka biriyle derin bir bağ kurmak, benimle tanışmadan önce hiç yaşamadığı bir şeydi.
Seks, onun uzun zamandır kaçtığı duygularını daha fazla keşfetmek için bir aracıydı.
Öncelikli arzusu her zaman beni yeni ve heyecan verici şekillerde memnun etmekti.
Harikaydı, ama bazen karşılığında onu tatmin etmek için yeterince çaba göstermediğim için kötü hissediyordum, her zaman aksini garanti etmesine rağmen.
"Aç mısın?" diye sordu.
"Açlıktan ölüyorum," diyerek esnedim.
"Omlet kulağa nasıl geliyor?"
"Lanet olsun. Resmen zihnimi okudun. Ya da en azından midemi okudun," diyerek güldüm.
Ekon tatlı tatlı gülümsedi, "Güzel! Çünkü aşağıda seni bekliyor."
"Yaaa," yumuşak bir öpücük için yüzünü kendime çektim, "Sen bir tanesin."
Başka bir büyük esneme dudaklarımdan kaçtı. "Bütün gün bu yatakta kalabilirmişim gibi hissediyorum! Hareket etmek istemiyorum."
Ekon, "Dileğin benim için bir emirdir, Lunam,” diyerek gülümsedi.
Farkına bile varmadan, eşim beni güçlü kollarına almıştı ve beni aşağıda özenle hazırlanmış bir masaya taşıyordu.
Beni sandalyeye oturttuğunda "Ne büyük hizmet!" diyerek güldüm. Feta peyniri ve sotelenmiş soğanın güzel kokusu burnuma kadar gelmişti
"Senin için en iyisi hayatım," diyerek Ekon beni yanağımdan öptü.
Dişlerimi yumuşacık omlete batırırken, bu kırlaşmış yaşlı savaşçının ne kadar yumuşak hale geldiğini kendime hayret ettim. Eski yerleşkedeki kahvaltılar tatsız yulaf ezmesi kaseleri ve aceleyle kızartılmış pastırmadan oluşurdu.
Ama şimdi, her sabah omlet, poşe yumurta ya da taze simit ve füme balık vardı. Ekon, zaman zaman rahatsız edici de olsa, kuşkusuz çok tatlı olan bu kraliyet muamelesinden yaşadığım mutluluğun tadını çıkarıyordu.
Davranışları, üzerime titreyen bir romantik ve takıntılı yoldan çıkaran biri olma arasındaki çizgiyi aşma eğilimine sahipti. Sanki bana prenses gibi davranmanın beni mutlu etmek ve ona ait olduğumu göstermek için gerekli olduğunu düşünüyordu.
Ekon, yemek odasının duvarına monte edilmiş büyük düz ekran televizyonu açtığında "Aman Tanrım!" diye bağırdı
Buharı tüten kahvaltı tabağımdan kafamı kaldırdım.
Karla kaplı bir şehrin havadan görüntüsü, üç blokluk yarıçapındaki alanda, asfalta yayılmış yaralı cesetlere ulaşmak için çırpınan sağlık personeliyle dolup taştığını gösteriyordu.
Ekranın alt üçte birlik kısmında güçlü ve koyu renkle yazılmış şu başlık okunuyordu: "DETROIT: GERILLA TERÖRİSTLERİ SALDIRISI 45 ÖLÜ VE 234 YARALI"
Söyleyecek söz bulamayan haber spikeri ciddi bir şekilde bildiriyordu:
"FBI, gece boyunca meydana gelen saldırıda herhangi bir şüpheli tespit etmedi. Detroit yetkilileri saldırının gelişigüzel doğasının yerel çetelere işaret ettiğini öne sürerken, soruşturma şu ana kadar sonuçsuz kaldı.
"Hayatta kalanların görgü tanıkları, saldırganların yoldan geçenleri pusuya düşürmek için acımasız dövüş köpekleri kullandıklarını gösteriyor. Ne Wayne County Adli Tabibi ne de yerel hastaneler bu iddiaları destekleyen veya reddeden bir bilgi yayınlamadı. Şimdi bu trajedinin kurbanlarına dönüyoruz."
Ekon televizyonu kapattı ve yavaşça bana doğru döndü.
İkimiz de bu katliamın arkasında kimin olduğunu biliyorduk.
Matthias.
~
Sessiz endişemiz Ekon'un cep telefonunun yüksek sesle çalmasıyla kesildi.
İpeksi mavi bornozunun cebindeki telefonu çıkardı ve bana ekranı gösterdi.
Arayan Kral Dmitri'ydi.
Ekon
Zarif bir nöbetçi, "Ekselansları birazdan sizinle olacak, Alpha Ekon," dedi.
Bambi ve ben Kral Dmitri'nin taht odasının yükselen ahşap kapılarının dışında yan yana duruyorduk.
Küflenmiş eski sarayın havası boğucuydu.
Karlı toprağa yerleşen taş duvarların gıcırtıları koridorda yankılandı.
Sessizce içeri girerken eşim koluma sıkıca sarıldı.
Hayatta körlük belasının fayda sağladığı birkaç sayılı an vardır.
Kral Dmitri'nin kalesini ziyaret etmek her zaman bu nadir durumlardan biriydi.
Görme duyum elimden alınmadan önce, bu Gotik sapkınlığa çağrılmak içimi korkuyla doldururdu.
Bu toplantılar, balolar veya ziyafetler gibi hoş nedenlerden dolayı değil, savaş, kriz ve kaos için düzenlenirdi. Büyük Savaş'tan beri bu toplantılara acilen çağrılmamıştım.
"İyi misin?" diye endişeyle fısıldadı Bambi.
"Göreceğiz," diye iç geçirdim.
GICIRT!
Taht odasının kapısı açılırken eski menteşelerin sesi kulaklarımı tırmaladı.
Züppe nöbetçi, "Majesteleri Kral Dmitri, sizinle görüşecek,” diye duyurdu.
"Orada öyle dikilme Alfa, acele et!" diyerek odanın diğer ucundan huysuzca seslendi Kral Dimitri.
Bambi ve ben aceleyle oturmak için masaya yöneldik.
Masaya yaklaşırken, iki tanıdık ses kısaca beni karşıladı.
"Günaydın, Alfa Ekon."
"Merhaba, Alfa."
Konuşanlar yeni müttefiklerim Alpha Leonardo Salvatore ve (tüm iyiliklerine rağmen "Am Koklayıcı" lakabını koruyan) Alpha Hunter Blackwood idi.
Gariptir ki, bu iki eski düşmanın varlığı, boş taht odasına girerken biraz teselli verdi.
Matthias ve Devina'nın son yenilgisinde çok önemli bir yer tutsalar da, bu yeni ortaklığımızın doğası hakkında çekingen ve şüpheli hissetmediğim anlamına gelmiyordu.
Eğer bir şey varsa, onların bu iş birliği istekleri güvenimin yanında şüphelerimi de güçlendirdi.
Kral Dmitri sert bir şekilde, "Beklettiğim için üzgünüm Alfa, ama az önce başkanla telefonda görüştük," dedi.
"Amerika Birleşik Devletlerinin mi?" diye sordu masumca Bambi. Bu dünya onun için hâlâ yeniydi.
"Evet," dedi yaşlı hükümdar. “Ekon, bu bizim için iyi bir durum değil. Hem de hiç değil. Detroit saldırılarından sorumlu tutuluyoruz."
"Ama Majesteleri, Luna Bambi ve ben raporları gördük. Bu açıkça Haydutların işiydi."
"Lanet olsun, Alfa! Sence hepimiz bunu bilmiyor muyuz?!" diye bağırdı Kral.
"Amerikalı bürokratların nasıl olduğunu bilirsin. Arkasında kimin olduğu umursamıyor. CIA saldırının kurt adamlar tarafından yapıldığının ipuçlarını buldu ve şimdi lanet hükümet halkı bu konuda habersiz bırakmaya çalışıyor."
Leonardo yasal analiziyle araya girdi:
"1804'teki Kurt Anlaşmalarında tanımlanan terimler, yasalarda kurt adamları bireysel sürüler olarak değil, kolektif bir ırk olarak tanır. Türümüzden sadece biri bile anlaşmayı ihlal ederse, hükümet topraklarımızı geri almak, sürgün ve hatta idam da dahil olmak üzere yasal sonuçları takip etme haklarına sahiptir."
Hunter, "Sosyal medyada dolaşan tüm komplo teorileriyle, bize bu pisliği temizleme şansı vermeleri bile bir mucize,” diye ekledi.
Tanrım. Bütün bu yasalar içimi içki içme arzusuyla doldurdu.
Haftalardır bir damla içkiye dokunmamıştım.
Sıradan bir günde kafayı sonuna kadar bulma alışkanlığım düşünülürse, bu durum açıkça bir şey gösteriyordu.
Bambi içki içmeyi bırakmam için sürekli ensemdeydi.
Beni yarım bir kurt yaptığını söylüyordu.
Bana ne yapacağımın söylemesine pek meraklı değildim.
Ama tüm bunlar olurken, kalbinde benim için en iyisini düşündüğünü kanıtlamıştı.
Ben de elimdeki konuya odaklanarak içki içme arzumla mücadele etmeye ve özlemimi bastırmaya devam ettim.
"Ne yapmamızı istiyorlar?" diye sordum.
Kral Dmitri, "Saldırıdan sorumlu kurtları bir hafta içinde bulun ve sessizce yok edin,” diye yanıtladı. "Eğer o zamana kadar adaleti sağlayamazsak, FBI kurt avını kendi ellerine alacak."
Kral, "Bu yüzden hepinizi burada topladım,” diye açıkladı.
"Bir planımız var mı?" diye sordum.
"Bildiğiniz gibi Doğaüstü Parlamentosu oturumda. Matthias'ı durdurma konusunda son başarınızı göz önünde bulundurunca, haydutların izini sürmek ve onları yakalamak konusunda bize acil yardım etmeleri için meclise zorlayıcı bir dava açabileceğinizi düşündüm."
"Gerçekten o içi doldurulmuş gömleklerin bir grup Kuzey Amerikalı kurt adamına yardım edeceğini mi düşünüyorsunuz?" diye protesto etti Hunter.
"İsyankar bir grup çapulcuyu yakalamak bir yana, parlamentonun kahvelerinde krema ve şeker isteyip istemediklerine karar vermesi bile on yıl sürüyor. Büyük Savaş'tan beri kurt adamların büyülü varlıklar arasında pek popüler olmadığından bahsetmiyorum bile."
Leonardo, "Bunu kabul etmekten nefret ediyorum, ama iyi bir noktaya değindiniz," diye ekledi, "Eğer mistik nüfusun önemli bir kısmı bir insan hükümetine tabi olsaydı, tüm doğaüstü varlıklar için sorun yaratabilecek uluslararası bir yasal emsal teşkil ederdi. Bu gerçeği yardımdan yararlanmak için avantaj olarak kullanabiliriz."
"Avusturya'ya gitmek için sürülerinizi terk etmek istiyorsanız, bu sizi ilgilendirir,” dedim ama Jedrek Sürüsünü savunmasız bırakmayacağım. Matthias'ı daha önce indirdik ve bir daha yapamazsak şaşarım."
Bambi, "Hatırladığım kadarıyla Alfa Ekon, biraz yardım almıştın," diye reddetti. Onun ve diğer Alfaların gözleriyle postumu yaktığını hissedebiliyordum.
O haklıydı.
Bunu diğer sürülerin yardımı olmadan yapamazdım. Ama yine de kurtlarımı havada taze kan kokusuyla bırakma konusunda iyi hissetmiyordum.
"Alpha Ekon," diye seslendi Bambi, "Kral Dmitri akıllıca konuşuyor. Şu anda, tüm kurt adamlar için en iyisi, sürümüz için en iyisidir. Matthias'a hızlıca son vermek için tek şansımız, alabildiğimiz her yerden yardım almaktır."
Herkes benden cevap beklerken oda sessizleşti.
Keşke tartışabilseydim.
Ama Bambi haklıydı.
Leonardo ve Hunter'a tamamen güvenmesem bile Bambi'ye güvenmek zorundaydım.
Sürünün çıkarlarını yürekten gözetecek biri varsa o Bambi’ydi.
"Pekala," diye iç geçirdim, "Bu heyetin bir parçası olacağım. Luna Bambi'nin de üye yapılması şartıyla."
Leonardo kıkırdadı, "Elbette. Görünüşe göre, o zaten tam bir diplomat."
"Pekala, karar alındı. Beyler... ve saygıdeğer Luna... Eşyalarınızı toplayın. Yarın Avusturya'ya gideceksiniz,” dedi Dmitri.
Bambi eğildi ve yanağıma bir öpücük yerleştirdi.
Tanrım. Az önce neyi kabul ettim?
~
Şimdi gerçekten bir içkiye ihtiyacım vardı.
