Kurt Savaşları Kitap 3
Yazar
Michelle Torlot
Okur
18,3K
Bölüm
39
Kurt adam sürülerinin savaşın eşiğinde olduğu bir dünyada, yarı insan yarı kurt adam olan Ellie, bir savaşçı olarak değerini kanıtlamak için mücadele eder. Seth ile yasak bir aşk ve kaderindeki eşiyle ölümcül bir karşılaşma da dahil olmak üzere karmaşık ilişkilerle boğuşurken, Ellie geçmişiyle yüzleşmeli ve kaderini kucaklamalıdır. Yaklaşan bir savaş tehdidi ve omuzlarındaki liderlik yüküyle Ellie'nin yolculuğu, kendini keşfetme, cesaret ve halkı arasında birlik mücadelesi yolculuğudur.
Bölüm Bir
Kitap Üç: Yeniden Birleşme
Üç yıl sonra
Elijah
Pencereden dışarı baktım. Zemin ince bir kar tabakasıyla kaplıydı. Savaşçılarım hala dışarıda eğitimdeydi. Hava ister sıcak ister soğuk olsun, bizim için fark etmiyordu. İnsanları rahatsız ettiği gibi bizi rahatsız etmiyordu.
Onlar zayıftı. Peki nasıl oluyordu da bu yarı melez yavru bizi bu kadar etkileyebiliyordu?
Neredeyse üç yıl olmuştu. İnsanlarla savaşın eşiğindeydik. Sonunda dünyayı geri alacak ve bölgemizdeki baş belasından kurtulacaktık.
Büyükbabam ve meclis sürülerle ittifak kurmuşlardı. Amcam Beta, ittifak kurduğumuz sürülerdeki tüm savaşçıları savaşa hazır olmaları için eğitmekle görevlendirilmişti.
Murdoch'un meleze karşı hep bir zaafı vardı. Tıpkı Gabriel amcama yaptığı gibi Murdoch’u da parmağında oynatmıştı. Kaçması şaşırtıcı değildi aslında.
Gidip batıdaki sürüye katıldı, yani o melezin olduğu yere. Sadece o değil, en iyi iz sürücüm Emma da gitti. O da bize ihanet etti.
Tüm savaş planları askıya alınmak zorunda kalındı. Murdoch planlarımızı tüm detaylarıyla biliyordu. Muhtemelen de planlarımızı düşmanımız olan batı sürüsüyle paylaşacaktı.
O cani melezi barındıran sürüyle... Önce amcamı büyülemişti, sonra da kardeşimi öldürmüştü.
Üç yıl önce büyükbabama batı sürüsüne saldırmamız gerektiğini söylemiştim. Onu öldürmemiz gerekiyordu, son melezi... Sonra da insanları yok ederdik. Büyükbabam insanlık pisliğini ortadan kaldırıp sınırı yıktıktan sonra melezi de öldüreceğimize dair söz vermişti. Kabul etmekten başka seçeneğim yoktu.
Murdoch planlarımızı açığa çıkarınca meclis, planları değiştirmeye karar verdi.
Hayal kırıklığına uğramadım. Artık batı sürüsüyle savaşa girecektik. Beni sinirlendiren tek şey, bunu yapmak için üç yıl beklemem gerekmesiydi.
Üç koca yıl... Sonra meclis yeni bir planı kabul etmek için tekrar Alfa’lara danıştı. İkna olmaları biraz zaman aldı. Zayıf sürülerden bazıları anlaşmazlık içindeydi.
Sayıları hakkında neredeyse hiç bilgimiz yoktu. Bulundukları topraklar, ittifaktaki tüm sürülerin topraklarının toplamından daha büyüktü.
İşgal edilecek tek bir yer vardı, o da Alfa Zagan'ın bölgesindeki nehrin karşısındaydı. Sürülerin çoğu Alfa Zagan’a güvenmiyordu. Amcamın Alfa olduğu dönemde meclisten ayrılmıştı.
Fazla dayanamamıştı. Zagan tam bir savaş çığırtkanıydı. Bir savaş görmeyiversin, hemen dalardı. Bizden daha zayıf bir düşmanla olsa bile.
Batı sürüsü bilinmeyenlerle doluydu. Saflarında Beta Murdoch olduğunu göz önünde bulundurunca, insanlara karşı olduğu kadar kolay bir savaş olmayacağı açıktı.
Bir de amcam vardı tabii.
İnsan sınırını geçene kadar güçlü bir Alfa'ydı. Sanırım başarmıştı. Kurtulmuş olmalıydı. Yoksa ölümünü hissederdim. Sadece aynı sürüden olduğumuz için değil, aynı zamanda aynı aileden olduğumuz için. Geçmiş zamanda konuşmamın bir sebebi var.
O yavruyu aramaya gidince hem büyükbabam hem de ben onu reddettik. Eşini bile terk etti. Bunu ne tür bir kurt yapardı ki?
Sürüyle bağlantısının kopuşunu üç yıl kadar önce hissettim. Murdoch ve Emma'nın bizden ayrıldığı sıralardı. Batı sürüsüne katıldığını tahmin ediyordum. Neden başka bir Alfa'nın sürülerine katılmasına izin verdiklerini hiç aklım almıyordu.
Artık düşmanımız olduğunu söylemeye gerek yoktu. O kaltak melez kadar olmasa da amcam da artık düşmandı.
Şimdi on sekiz yaşına geliyordur. Onu ilk gördüğüm anı hatırlıyorum. Ne kadar genç ve saftım. Neredeyse beni de etkisi altına alıyordu. Alfa Zagan'a zerre kadar güvenmesem de müteşekkirdim ona.
Eğer Alfa Zagan o melezi kaçırmamış olsaydı o kız kim bilir burada nasıl bir tahribata sebep olurdu. Yeterince olmuştu aslında.
Amcamı, kardeşimi kaybetmiştim ve şimdi de savaşın eşiğindeydik.
Yüksek sesle çalınan kapıyı duyunca önünde durduğum pencereden ayrıldım.
"Gel," diye hırladım.
Kapı açıldı. Büyükbabamın yüzüyle karşılaştım.
"Elijah," diye selamladı beni kapıdan içeri girerken.
İç çektim, bana hala çocukmuşum gibi davranması beni biraz rahatsız ediyordu. Resmi unvanım Alfa Elijah'ydı. Ama sadece halk arasındaysak ya da bir raporda benden bahsediyorsa unvanımı kullanıyordu.
"Büyükbaba," dedim oflayarak.
O benim unvanımı kullanmıyorsa ben de onunkini kullanmayacaktım. Ancak bu durum beni rahatsız ettiği kadar onu rahatsız etmiyor gibi duruyordu.
"Görüyorum ki savaşçıların sıkı çalışıyor. Üç yıl önce işe yarayamamaları ne acı," dedi iğneleyici bir tavırla.
Kollarımı göğsümde kavuşturdum. Murdoch ve Emma'nın ilticası konusunda beni suçluyordu. Sürünün Alfa’sı kadar güçlü olduğu düşüncesini savunuyordu. Yani eğer ben daha güçlü olsaydım, önde gelen iki sürü üyesi iltica etmezmiş.
Meclis de aynı fikirdeydi. Unvanımı elimde tutmak için dişimi tırnağıma takıp mücadele etmek zorunda kalmıştım. Tabii etrafta unvanı bırakacak başka kimse olmaması da bana yardımcı olmuştu.
Büyükbabamdan başka kimse yoktu yani. İçimden bir ses sürümle ilgili ya da daha ziyade benle ilgili soruşturmayı başlatanın o olduğunu söylüyordu.
Murdoch ve Emma'nın iltica ettikleri sırada doğrudan meclise rapor veriyor olduklarını söylediğimde davayı düşürmüşlerdi.
İtibarları açısından pek iyi olmamıştı. Büyükbabamın Alfa olarak geri dönmesine dair tüm umutlar buhar olup uçmuştu.
"Bu normal bir görüşme mi yoksa resmi bir iş mi?" diye sordum bir hışımla.
Zoraki gülümsedi.
"İkisi de. Büyükannen anne babanla birlikte seni yemeğe çağırıyor. Bir süreliğine de olsa hep birlikte bir araya gelemeyebiliriz artık."
Masama bir dosya fırlattı.
Açıp evraklara baktım.
"Ne zaman gidiyoruz?" diye sordum.
Belgede Alfa’ların nihai onayları vardı. Savaşa giriyorduk artık.
Büyükbabam "Bir hafta içinde. Savaşçıların hazır mı?" diye sordu.
Başımı sallayıp sırıttım.
"Son üç yıldır hazırız zaten. O küçük kaltaktan intikam alma zamanı geldi sonunda."
