Requiem Şehri Kitap 2
Yazar
C. Swallow
Okur
19.5K
Bölüm
30
Maddie kendini birdenbire insanlarla ejderhaların bir arada yaşadığı gizemli Gölge Diyarı'nda bulur. Esrarengiz ejderhalar Silver ve Storm'un rehberliğinde, iki tür arasındaki kadim çatışmayı sona erdirebilecek eşsiz bir güce sahip olduğunu öğrenir. Bu yeni dünyada yolunu bulmaya çalışırken Maddie, bir yandan uyanan güçleriyle boğuşurken bir yandan da gizli gerçekleri açığa çıkarmak ve tehlikeli düşmanlarla yüzleşmek zorundadır. Bu zorluğun üstesinden gelip Requiem City'ye barışı getirebilecek mi, yoksa gölgeler onu yutacak mı?
Gölge Diyar
MADDIE
Requiem City hakkında bildiğimi sandığım her şey tersine döndü.
Silver, Gölge Diyar'ın tek renkli göklerinden süzülerek uçtu. Bir süre sonra yere indik.
İnsanlar ve ejderhalar sokaklarda yürüyordu. Gri ışıkta yıkanmış, boş gibi görünen binalara baktım.
Çok tanıdık geldi. Requiem City’nin aynası gibi. Ama burası daha önce hiç gitmediğim bir yerdi.
Silver'ın sırtından atladım ve sokaklardaki garip uyuma baktım. Ejderhalar ve insanlar, tehdit altında hissetmeden bu diyarda bir arada bulunuyor gibiydiler. Hatta bazı ejderhalar havada yükseklere uçarak gökdelenlerin üzerine iniyorlardı.
Bütün korku neredeydi? Panikleyen, sokaklarda çığlık atan insanlar neredeydi?
Yeşil pullu dev bir ejderha yanından geçerken ejderha bana başını salladı.
Lanet olsun.
~
Havai yüzünden kafamın iyi olması ve en büyük korkularımın gerçeğe dönüşmesi gibiydi.
Bu da ne böyle?
~
Silver'ın sesi "Senin hızlı öğrenen biri olduğunu sanıyordum," dedi. "Daha önce de söyledim. Gölge Diyarı'ndayız."
Bir ejderhayla konuşmayı umarak döndüm, onun yerine hoş bir sürprizle karşılaştım.
Silver insan formundaydı ve benden çok da yaşlı görünmüyordu. Sırtından sarkan uzun, gümüş saç örgülerini vurgulayan siyah bir gömlek ve pantolon giyiyordu.
"Hayır, bu Req City'nin berbat bir versiyonu," diye cevap verdim. "Kim bu insanlar?"
Silver, "Bunlar Gölge Diyarı'nın sakinleri," dedi.
"Dalga geçiyor olmalısın."
Silver, "Bunu, bildiğin şehrin alternatif bir versiyonu gibi düşün," diye yanıtladı "Ama bu şehirde ejderhalar güvende. Saklanmalarına gerek yok."
Kabul etmesi zordu ama son birkaç yılda öğrendiğim her şey de öyleydi. Hayat üzerime çullanmıştı resmen. Yumruklarla nasıl başa çıkacağımı bildiğimi sanıyordum ama yumruk yemeye devam ettim!
Bir sürü sorum vardı.
Burayı nasıl sır olarak sakladılar? Gerçek dünyada olan olaylar bunun içine geçiyor muydu veya tersi oluyor muydu? Buradan ayrılmam mümkün müydü?
"İhtiyacın olan tüm cevapları zamanı gelince alacaksınız," diye seslenen derin bir bariton ses geldi arkadan.
Yaşça daha büyük bir adamın –kahrolası, seksi bir adamın– yanık altın küreler gibi parlayan gözlerle bana baktığını görmek için arkamı döndüm, ruhumu delip geçen gözlerdi bunlar.
Yıldızlar gibi parıldayan uzun, bel uzunluğunda gümüş saçları vardı. Pejmürde, deri pantolonu; gömleksiz, kaslı üst vücudunu öne çıkarıyordu.
Gözlerim, sol yanağında köz gibi parlayan derin bir yara izine kilitlendi.
Onda saf sihir gibi bir enerji vardı.
Yaşça daha büyük olan adam suratıma gülümsedi.
"Benim adım Storm," dedi. "Ve son karşılaşmamızdan beri çok uzun zaman oldu."
Adını duyunca neredeyse bayılacaktım.
Bu Storm muydu? Tüm zamanların en güçlü ejderhası, ejderhalar tarafından kontrol edilen paralel bir evrende yaşlı bir hipster gibi mi yaşıyordu?
Çok şanslıydım. Her şey, garipten kötüye giderdi hep.
Evet, ejderhaları uyutmak için şarkı söylemek gibi bazı güçlerim vardı... Ama bu güçlü Storm, benim gibi birinden ne isteyebilirdi ki?
STORM
Genç, huysuz kadın, bana hayaletmişim gibi baktı. Bu diyarda bu kadar uzun süre yaşadıktan sonra bazen öyle gibi hissediyordum.
"En son ne zaman karşılaştık?" diye sordu Maddie, kafası karışmıştı. "Bunu kesinlikle hatırlardım."
Silver bana doğru adım attı ve elini uzatıp göğsüme dokundu. Kıskanç bir kadın değildi ama bu genç fahişenin gelişi onu biraz germişti.
Bir insan yıllardır bölgemizi ziyaret etmemişti ve bu da çoğundan farklı görünüyordu.
Silver, "Olan bitene yetişmesi için çok fazla açıklama yapmak gerekecek," dedi.
"Öyle mi?" Maddie alaycı bir şekilde cevap verdi. "Bir an Req Kulesi'nin tepesindeydim ve sonra... Burası her ne haltsa buraya geldim."
Sert tavırları ve kaba dili sebebiyle onun adına utandım. Hâlâ gençti ve öğrenecek çok şeyi vardı.
Storm
Belki de ona henüz her şeyi anlatmamıza gerek yoktur.
Silver
Bilgi, küçük farenin kafasını uçurabilir.
Storm
Yavaş başlayacağız ve ona gerekli şeyleri vereceğiz.
Silver
Umarım onun hakkında haklıyızdır...
Maddie boğazını temizledi ve gözleri sinirle parladı. İkiz Lider Irklar’a dalacak ve bundan sağ çıkacak tüm cesaret ve ateşe sahipti.
Kahretsin! Onu dağıtmak için yaptığım en iyi girişimlerine rağmen gayet iyi durumda gibiydi.
Belki de görülerim doğruydu.
Eğer bu insan, laneti bozacak kişi olsa bile sahip olabileceği her güce ihtiyacı olacaktı. Bu gücün içinde asabiyet varsa bile.
MADDIE
Burada ne işim vardı?
~
Her geçen saniye sinirlerimi bozuyordu. Ne düşündüklerini bilmemek işleri daha da kötüleştiriyordu.
"Yakın zamanda bir açıklama alabilir miyim?" diye sordum.
Storm, "Hepsi vakti gelince tarla faresi," dedi.
ÖF!
~
"Anlıyorum, –sokak faresi, tarla faresi– biz insanlar sizin için sadece küçük kemirgenleriz." dedim. "Ama en azından orijinal bir şey düşünemiyor musun?"
Silver öne çıktı. Patlamamdan kesinlikle memnun değildi.
"Storm'la konuşurken ağzına dikkat et!" diye uyardı.
Elbette, ateşle oynuyordum. Ama özetle bu benim hayatımdı.
Storm onu sakinleştirmek için elini uzattı.
"Sorun değil aşkım," dedi, yanağını öperek.
Silver'ın açık teni, Storm’un dudaklarını hissederek kiraz kırmızısına döndü. Hiç şüphe yok ki birlikteydiler. Storm muhtemelen Silver’ın onun dünyasına nasıl uyduğunu bana bildirirken ona tehdit olmadığımı garanti ediyordu.
Bildikleri kadarıyla...
~
Storm, "O alıngan biri, hakkını vermeliyim,” dedi. “Ama tüm bu güç ve saldırganlık, onu gerçekten nasıl kullanacağını bilmeden anlamsızdır.”
“Ve tüm bu konuşmalar bana gerçekleri vermeden anlamsız," diye cevapladım.
Storm'la bu şekilde konuşmak kesinlikle akıllıca değildi. Ama bu noktada, ne düşündüklerini umursamayacak kadar çok kez ölümün kıyısından dönmüştüm. Er ya da geç bana neden burada olduğumu söyleyeceklerdi... Sadece istedikleri gibi benimle oynamak için hayatımı kurtarmadılarsa tabii...
Ağzım kururken son tükürüğümü yuttum. Storm’un altın gözleri hâlâ vücudumun her santimini delip duruyordu. Ejderha tanrısı olmasaydı beni kandırabilirdiniz.
"Bizimle yürü lütfen," dedi Storm.
Onu sokaklarda isteksizce takip ettim. Herkes kendi diyarlarındaki bu yeni yüze bakıyor gibiydi ve bu, benim sinirlerimi germeye başlamıştı. Tüm hayatım uyum sağlamakla geçmişti, gözden kaçan bir gölgeye dönüşmüştüm.
Burada, çevreme uyacak şekilde değişemeyen bozuk bir bukalemun gibiydim.
Storm, "Gerçekler,” diye açıkladı, “deşifre edilemeyen gelecek ve geçmiştir. Her görü bir ipucu verir. Bazen bu ipuçlarının nasıl birbirine bağlandığına karar vermek her bireye bağlıdır."
Silver, "Bu sefer parçaların bağlanmasına yardımcı olmak için iki kişi gerekebilir," diye de ekledi.
Başım dönüyordu ama yine de başımı salladım. Onu dinlemek, karşılık vermeye devam edip bir yere varmamaktan daha iyiydi.
"Yüzyıllardır Gölge Diyarı'nda yaşıyorum."
Silver, "İkimiz de," diye ekledi. "Requiem City tasarlanmadan çok önce burası ejderhalarla doluydu."
"Yani bir çeşit tanrı gibi misin?" diye sordum, şaşkına dönmüştüm.
Storm ve Silver güldü.
"Hayır," dedi Storm sonunda. "Ama bazen kendimi bir tanrı kadar yaşlı hissediyorum."
Ona bir kez daha baktım. Birkaç yüz yaşına kadar yaşayabilseydim ve hâlâ onun kadar iyi görünseydim şikayet etmezdim...
Silver, "Bu diyarda zaman farklı bir hızda ilerliyor," diye de ekledi. "Bu da Requiem City’yi bunca yıldır izlememize izin verdi."
"Ama son zamanlarda bir görü gördüm. Ve seninle ilgiliydi." Storm’un gözleri yine benimkine baktı.
"Lütfen bana senin de eşin olduğumu söyleme," diye yalvardım. Başka bir ejderha lordunun ilgimi çekmeye uğraşmasına dayanamazdım.
Silver, kolunu ona dolayan Storm'a daha da yaklaştı.
"Hayır küçük fare," dedi Storm kıkırdayarak. "Sen çoktan sahiplenilmişsin."
Yine bu mevzu!
~
Sonunda tenha bir bölgede durduk. Normal şehrin metal ve betonunun arasına sokulmuş küçük bir park gibi görünüyordu.
Storm küçük bir su havuzuna ilerledi ve eğildi. Suyu parmaklarıyla döndürmüştü ve sıvı canlanmış gibi görünüyordu.
Gözlerimi ovuşturdum ve tekrar havuza baktım. Su döndükçe gezegenler ve güneşlerle dolu sarmal bir galaksiyi görebilir oldum. Su birikintisinin içinde koca bir evren vardı!
"Daha önce de belirttiğim gibi,” dedi Storm, "zaten tanıştık. Ama bu versiyonun farklı. Daha yaşlı. İçindeki potansiyeli daha iyi anlıyor."
Şaşkınlık içinde göz kırptım. Bu alternatif diyarda yaşamak beynini çürütmüş olmalı. Karşılaşmamızı hatırlardım...
"Ama burada gördüklerim bana insanlar ve ejderhalar arasındaki mücadeleyi sona erdirmeye yardımcı olacak güce sahip olduğunu söylüyor," dedi.
Kafa karışıklığı içinde kafamı iki yana salladım.
Neden bahsediyor bu?
~
Silver, "Çözüm geçmişte yatıyor," diye de ekledi.
Havuzdan ayağa kalkarak "Kendi başına göremezsin," dedi Storm. "Görülerin geçmişi aydınlatacak ama yeterli olmayacak. Ama özel güçleri olan bir arkadaşın var, belki de seninkinden daha büyük güçleri."
Özel güçleri olan bir arkadaş mı?
Silver, "Geleceğe bakabilir ve sana ne yapılması gerektiğini gösterebilir," dedi.
Darshan'ın körlüğünden dolayı duyuları keskinleşmişti ama ben onlara özel güçler demezdim...
Storm ve Silver'ın ne dediğini fark edince çenem düştü.
Zayda!
~
Sadece düşüncelerini yoğunlaştırarak kolumdaki nane bileziğini kırdığını hatırladım...
Storm yaşadığım aydınlanmaya karşı başını sallarken ben de içinde bulunduğum şok anından kurtuldum.
"Ama... Geçmişe bakmayı nasıl öğreneceğim?" diye sordum.
Her şey gittikçe daha az mantıklı oluyordu.
"Kendini zorlama. Her şey zamanla gelecek,” dedi Storm.
Silver, "Her zaman öyle olur," diye ekledi.
Storm bana doğru yürüdü ve devasa kolunu omzuma doladı. Onun devasa figürünün altında, bir kızılçamın altında büyüyen bir çim gibi hissettim.
"Bir şarkı duyacaksın," dedi.
Nefesini kulağımda hissedebiliyordum. Sıcaktı, neredeyse ateş gibi. Gözlerim yukarı baktı ve yine sol yanağındaki yara izini yakaladı.
İçinde parlayan közler büyüleyiciydi.
"O şarkının sözleri sana laneti nasıl bitireceğini öğretecek..."
Daha fazla bilgi almak istedim. Bilmeceleri ve yarım cevapları kafamın dönmesine neden oluyordu. Daha fazla bilgiye ihtiyacım vardı!
Ama bir cevap talep edemeden görüşüm kayboldu ve baş döndürücü yer çekimi beni ele geçirdi.
