Sana Kandım Kitap 4
Yazar
Luci Fer
Okur
15,2K
Bölüm
76
Trinity ve Stephen, yozlaşmış Chicago Polis Departmanı tarafından tuzağa düşürüldükten sonra kendilerini bir yolsuzluk ve ihanet ağının içinde bulurlar. Avukatları Benji'nin yardımıyla, ailelerini korumaya çalışırken tehlikeli hukuk sisteminde yol alırlar. Aldatmanın daha derin katmanlarını ortaya çıkardıkça, hayatta kalmak için sevgilerine ve dirençlerine güvenmek zorundadırlar. Kaosun ortasında, Trinity'nin hafıza kaybı, adalet mücadelesini daha da zorlaştıran başka bir karmaşıklık katmanı ekler.
Bölüm 1
Kitap 4
BENJİ
Tutuklandığınızda, polis yasal ve anayasal haklarınızı korumak için tutuklama esnasında ve sonrasında belirli yasal prosedürleri izlemek zorundadır.
Tutuklama, polis sizi gözaltına aldığında gerçekleşir. O andan itibaren şüpheli olduğunuz için artık sizi tutuklayan memurun yanından ayrılamazsınız.
Tutuklanıp gereken kayıtlar oluşturulduktan sonra, dosyanız ilgili savcılığa gönderilir. Orada, yapılacak suçlamalar hakkında bağımsız bir karar verilir, tabii ortada gerçekten bir suç varsa.
İvedi yargılanma hakkınız vardır. Yani genellikle savcının yetmiş iki saat içinde (bazı eyaletlerde kırk sekiz saat) herhangi bir suçlamada bulunması gerekir.
Savcı, başlangıçta kararlaştırılan suçlamayla yükümlü değildir. Konuyla ilgili daha fazla kanıt elde edildiğinde, isnat edilen suçların niteliği değişebilir.
Bir sonraki aşama duruşmadır. Hakkınızdaki suçlamalar mahkemede okunur, size suçu kabul edip etmediğiniz sorulur.
Yine de, kefalet ödeyerek, tutuklanmanızın ardından ve duruşmadan önce hapisten çıkabilirsiniz.
Bu, gelecekteki duruşmalarda hazır bulunacağınızı garanti ederek mahkemeye para ödemeniz anlamına gelir. Eğer garanti ettiğiniz gibi yapıp mahkemede bulunursanız, kefalet tutarı iade edilir. Aksi taktirde, mahkeme parayı alıp hakkınızda tutuklama emri çıkarabilir.
Benim yapmayı planladığım da tam olarak buydu.
İki gün önce, en yakın arkadaşlarımdan bazıları cinayetle suçlanarak tutuklanmıştı. Bu, büyük çaplı yolsuzluklar yaptıklarını kısa süre önce fark ettiğimiz Chicago Polis Departmanı memurlarının marifetiydi.
Arkadaşlarımın kefalet duruşmasından sonra orada durmuş bekliyordum. En çok da Savcı Carson’ın CPD tarafından açılan davayı üstlenmeyi kabul etmemesine şaşırmıştım.
Ya olası bir çıkar çatışmasından kaçınmak ya da tarafsızlık eksikliği nedeniyle davadan çekilmişti. Ama bunu gerçekten beklemiyordum.
Liz’in herhangi bir kavgadan kaçtığını hiç görmemiştim; tabii benim bilmediğim bir durum varsa başkaydı.
Kefalet duruşması doğal olarak lehimize sonuçlanmıştı, çünkü elimiz yeterince güçlüydü. Artık müvekkillerimin kefaletle serbest bırakılmalarını bekliyordum.
Davayla ilgilenen bölge savcı yardımcısı, ortada kaçma riski olduğunu iddia etmeye çalışmıştı. Ancak ellerinde kulaktan dolma bilgilerle oluşturulmuş, daha önce herhangi bir mahkûmiyeti bulunmayan iki aileye karşı açılan temelsiz bir davadan başka bir şey yoktu.
Belgeler, mahkeme dışında ve yemin altında olmadan yapılan beyanlar içeriyorsa ve mahkemede bu beyanların doğruluğunu kanıtlamak için kullanılıyorsa, duyuma dayalı kanıt olarak kabul ediliyordu.
Duyuma dayalı kanıtı yasaklayan genel kuralın birçok istisnası olsa da, bir belge bir istisnayı karşılamıyorsa, mahkeme kanıt olarak kabul edilmesini engelleyebilirdi.
Duyuma dayalı kanıt meselesi çok basit görünebilir, ancak birçok istisnası vardır.
Duyuma dayalı delillerin kullanılmasını engelleyen kuralın sebebi, mahkeme dışı, dolaylı ifadelerin duruşmada delil olarak kullanılmasını önlemektir.
Ancak, federal kurallarda yer alan yirmi üç istisna, mahkeme dışı ifadelerin, bu ifadeleri veren kişi mahkemeye çıkamayacak durumda olsa bile, delil olarak kabul edilmesine izin vermektedir.
Yine de, bu istisnalardan sadece birkaç tanesi düzenli olarak kullanılmaktadır. Elbette, bölge savcı yardımcısı da o istisnalardan birini seçmişti: heyecanlı ifade. Hahahaha! Böyle yapacağını tahmin ediyordum.
Heyecanlı ifade, heyecanlı ya da stresli koşullar altında verilen bir ifadenin duyuma dayalı kanıt istisnası olmasıdır.
Bu istisnanın uygulanabilmesi için, şaşırtıcı bir olay yaşanmış olması ve beyan sahibinin ifadesini olayın heyecanı ya da stresi altında vermiş olması gerekir.
Benim aklımı kurcalayan şey, sanıkların, ya da bu örnekte Chad’in, o anda herhangi bir stres altında olup olmadığıydı. Ama cevabı aslında biliyordum; hayır!
Neden mi? Çünkü gittikleri buluşmanın yapılacağını önceden biliyorlardı. Bu, onlar için şaşırtıcı bir durum değildi. Dedektiflerin de yolsuzluk yaptığını zaten biliyorduk.
Yargıç, kefalet başvurusunu değerlendirirken, daha sonra görüşülmek üzere bu konuyu incelemeye almıştı.
Genel olarak eyalet hukuku, Federal Kanıt Kuralları’nda belirtilen kanıt kurallarını uygular, ancak bu her durumda geçerli değildir.
Eyaletlerin uygulayacakları istisnalar değişkenlik gösterebilir ve göstermektedir. O yüzden yargıcın karar vermeden önce emsal karar olup olmadığını kontrol etmek istediğini düşündüm.
Ama bu da çok önemli değildi. Çünkü elimde her zaman bir koz vardı. Yargıcın duyuma dayalı kanıt istisnasını kabul etmesi durumunda, duyuma dayalı kanıt karşıtı kuralın genel istisnasını savunacaktım.
Bu bahsettiğim istisna, diğer istisnalardan birine dâhil olmayan bir duyuma dayalı kanıt ifadesinin aşağıdaki koşulları karşılaması hâlinde kabul edilebileceğini belirtmektedir:
1. Güvenilirliği sağlıyorsa.
2. Maddi bir olgunun kanıtlanmasına yardımcı olmak için sunuluyorsa.
3. Diğer eş değer ve mantık çerçevesinde elde edilebilen kanıtlardan daha ispatlayıcıysa.
4. Kabul edilmesi, adaletin yerini bulmasını sağlıyorsa.
5. Diğer taraflara, bunun delil olarak sunulacağı bildirilmişse.
Eğer bu kabul edilirse, Chad’in ölümünden önce verdiği ifadenin güvenilirliğinin sağlam garantilerini öne sürebilirdim.
Ne de olsa Dedektif Peters, kayıtta Chad’in kendileriyle bağlantısı olduğunu, tutuklandıklarını ve yolsuzluk yaptıklarının belgelendiğini ima etmişti.
Bununla birlikte, bunlardan herhangi birini kullanmaya karar verirlerse ve mahkeme istisnalardan biri kapsamında duyuma dayalı kanıtları kabul ederse, ifadeyi sunan kişinin güvenilirliğine karşı gelebilirdik.
Ancak bunu kabul edilir kanıtlarla desteklememiz gerekiyordu. Önceden söylenen tutarsız bir ifade, bir ön yargı cümlesi ya da beyanda bulunan kişinin yalan söylemek için bir nedeni olduğunu ya da olayları doğru hatırlayamadığını gösteren bir kanıt kullanılamazdı.
Ben tüm bunları mahkemede tartışıp gerçekliklerini kanıtlayabilirdim.
Yapmam gereken tek bir şey vardı: Müvekkillerimi de alıp oradan defolarak bizi bekleyen büyük güne hazırlanmak!
En yakın arkadaşlarımdan biri olan Stephen’ın durduğu yere yöneldim. Başını kaldırıp baktığında gözlerinin parladığını fark ettim. Sonra karısının ona doğru yürüdüğünü gördüm.
Stephen, “Merhaba,” dedi.
Trinity, “Merhaba,” diye karşılık verdi.
Birbirlerine o güne dek hiç görmediğim kadar büyük bir sevgiyle gülümsediler. İşte o anda ne için savaştığımı çok daha iyi anladım.
