Karanlıkla Dans Kitap 2
Yazar
Tally Adams
Okur
16.2K
Bölüm
47
Lyric, küçük kasabasını terk etmeye karar verdiğinde hayatı köklü bir şekilde değişir; ne var ki bu kararın hemen ardından kurt adamların saldırısına uğrar. Terk edilmiş bir kiliseye sığınırken, vampirlerle kurt adamların kadim bir çatışmaya kilitlendiği gizli bir dünya keşfeder. Kafasındaki gizemli bir sesin rehberliğinde Lyric, bu tehlikeli yeni gerçeklikte yol almak, ittifaklar kurmak ve iki türün de kaderini değiştirebilecek sırları ortaya çıkarmak zorundadır. Paoli adlı bir vampirle arasındaki bağ derinleştikçe Lyric, kendi kaderinin hiç de sıradan olmadığını fark eder.
Birinci Bölüm
İkinci Kitap: Mühürlü Bağlar
Lyric’in adı yaşadığı küçük kasabada deliye çıkmıştır. Yıllardır kafasının içinde duyduğu sesi bastırmayı yeni yeni öğreniyordur. Daha iyi bir yaşam kurmak için uzaklaşmaya karar verdiği gece kurt adamların saldırısına uğrar ve kafasının içindeki ses yeniden ortaya çıkarak vampirler ve kurt adamlar arasındaki bir savaşın ortasına düştüğünü söyler. Kafasının içindeki gizemli ses kime aittir ve Lyric’ten başka hangi sırlar saklamaktadır?
Orta yaşlı Bradley Campbell iç çekerek biraz üzüntüyle, “Buranın sessiz tadı tuzu kalmayacak,” dedi.
Dirseğini bara dayayıp Lyric’e hüzünle gülümsedi. Lyric’in son maaş çekini ona uzattı.
Lyric son birkaç yıldır neredeyse her akşam giydiği berbat yeşil önlüğün iplerini çözdü.
Önlüğünü elinde toplayıp barın üzerine fırlatırken teşekkür edercesine başını sallayarak zarfı aldı. Kıkırdayarak, “Bir haftaya kalmaz yeni birini işe alır, beni tamamen unutursun,” dedi.
Bradley küçük gözlüklerinin üzerinden ciddi bir ifadeyle onu süzdü. “Elbette birini işe alacağım,” diye onayladı. “Ama seni unutmayacağım.”
Lyric ciddi havayı dağıtmaya çalışarak, “Deli kızı unutmak zor, değil mi?” diye takıldı.
Vedalardan hiç hoşlanmazdı. Gözleri şimdiden dolmaya başlamıştı.
Bunu iyi bir şey için yaptığını kendine hatırlattı.
Bu berbat kasabayı ardında bırakıp yeni bir başlangıç yaparak hayatına temiz bir sayfa açacaktı. Kafasının içinde bir ses duyduğunu kimsenin bilmediği bir yere gidecekti.
Bradley onu tasvip etmeyen bir ifadeyle kaşlarını çattı. “Sen deli değilsin,” dedi. “Badireler atlattığın için sesler duyuyorsun. Hem de çetin badireler,” diye ekledi. “Sadece bu küçük kasabanın dedikoducuları ağızlarına nasıl hâkim olacağını bilmiyor.”
Umursamaz görünmesi gerekirken kederli bir ifadeyle omuz silkerek, “Küçük kasabaların olayı da bu zaten,” dedi. “Hiçbir şey unutulmaz ve her şey sağır sultanın bile kulağına gider.”
Bradley gülerek ona hak verdikten sonra uzun bir sessizlik oldu. Bir süre sonra, “Bunları beraberinde götürmeyeceğine söz ver,” dedi. “Kardeşin büyüdü. Sen üzerine düşeni yapıp onu iyi bir adam olarak yetiştirdin. Hem de hâlâ çocukken. Bu gurur duyulacak bir şey.”
Bradley, Lyric’in cılız bir gülümsemeyle başını sallamasını bekledi. Lyric’in gözyaşları gözlerini gittikçe yakarken, bu vedadan ağlamadan kurtulamayacağını anladı. O anda tek bir gözyaşı yanağından süzüldü.
Gözyaşını hızla sildi.
“Bu ahmakların sözlerini beraberinde götürme. O kazada ailenden daha fazlasını kaybettin. Genç kızlığının kaygısızca büyüyecek özgür yıllarını kaybettin, hâlbuki o zamanlar tek düşünmen gereken…” kararsızca duraksayıp hafifçe kıkırdadı. “Bilmiyorum işte,” diye itiraf etti. “Saçların ve erkekler olmalıydı, sanırım.”
Lyric gözyaşlarının arasında bu küçük şakaya onunla birlikte güldü.
“Git ve hayatını kur,” diye devam etti. “Geçmişi burada bırak ve asla arkana bakma.”
Lyric içtenlikle, “Bakmayacağım,” diye söz verdi.
“Güzel. Kendine dikkat et.” Bradley boğazını temizleyerek ona babacan bir ifadeyle gülümsedi.
Lyric onunla sıkıca tokalaşmak için elini uzatırken, “Teşekkür ederim,” dedi. “Her şey için.”
Bradley, “Ne demek,” dedi.
Lyric ona son bir kez gülümseyip başıyla teşekkür ettikten sonra arkasını dönüp uzaklaştı.
Kapının üstündeki küçük zilin sesini duymasına ve bir daha asla duymayacağını bilmesine hâlâ inanamıyordu. Beş yıl boyunca bu sinir bozucu sese o kadar maruz kalmıştı ki bazen rüyasına bile giriyordu.
Bu sesi son kez duyduğunu bilmek her nedense bir açıdan huzursuz ediciydi.
Yine de aldığı karardan şüphe ettiği yoktu.
Erkek kardeşi Sean üniversiteye gittiğinden beri, bu küçük kasabada onun için kötü anılar ve dedikodulardan başka bir şey kalmamıştı. Bunlardan nasibini fazlasıyla almıştı.
Ayrıca bir şeyin peşinde olduğunu ve ona hızla yaklaştığı hissinden kurtulamıyordu.
Bazı zamanlar izlendiğinden çok emindi.
Doktorları bunun sadece paranoyanın harekete geçmesinden kaynaklandığını öne sürse de Lyric başka bir şey olduğundan emindi. Yaklaşık iki haftadır, elle tutulur bir nedeni olmamasına rağmen hep tetikteydi.
Rutinindeki değişiklikler de tuz biber olmuştu ama hastaneye dönmeye niyeti yoktu.
Bir daha asla.
Sean üniversiteye gitmişti. Lyric görevini layığıyla yerine getirmişti. Peşindeki delilikse bile iyi bir mücadele vermişti. Yine de bu deliliğin nereye varacağını görmenin zamanı gelmişti.
Eski püskü, külüstür arabası yolculuk için hazırladıklarıyla onu bekliyordu. Geri kalan her şeyi depoya koymuştu.
Ayaklarının altındaki çakılların tıkırtılarını dalgınlıkla dinleyerek karanlık garaj yoluna doğru ilerledi. Tanıdık ve isteksiz bir gıcırtıyla şoför kapısını açtı.
Arabaya binip çantasını yolcu koltuğuna attıktan sonra kapısını aynı gıcırtıyla kapatıp arabayı çalıştırdı. Arabanın farları önündeki gecenin karanlığını biraz olsun aydınlattı.
Parlak bir şeyin dikkatini çekmesiyle duraksayıp ön cama odaklandı.
Garaj yolunun arkasındaki çimenlik alanda, birkaç çift kehribar göz karanlıkta parlıyordu. Kime ya da neye ait olduklarını seçemiyordu.
Araba farlarının aydınlatması pek güçlü olmadığından, geceye karışmış silüetlerinin yalnızca belli belirsiz hatlarını görebiliyordu.
Ama her neyseler, büyüklerdi.
Uzun bir süre kapana kırılmış bir tavşan misali donup kaldı. Beyni gördüklerine anlam vermeye çalışırken, tek yapabildiği o gözleri izlemek oldu.
Ne hareket ediyor ne de göz kırpıyorlardı. Sadece doğrudan ona bakıyorlardı.
Birkaç sert kalp atışından sonra, kısa ve gergin bir kahkaha atıp ona odaklanan gözlerden bakışlarını ayırmadan başını hafifçe iki yana salladı.
Kesin aptalca bir şeye takılı kalmıştı.
Garip, sahiden garip bir ışık oyunu ya da küçük kasaba sakinlerinin deli olarak gördükleri kıza veda etmek için kurduğu bir tezgâh olmalıydı.
Sonuçta Facebook’ta birinin yaşlı bir ağaca büyük, korkutucu gözler yapıştırıp insanları korkuttuğunu görmüştü. Bu da böyle bir şey olmalıydı.
Nihayetinde aklı ona ilk defa oyun oynamıyordu.
Doktorlar bunun bir noktada daha da kötüleşebileceği konusunda onu uyarmıştı.
Yine de bu düşünceyi aklından uzaklaştırdı.
Gözlerini kararlılıkla arabasının direksiyonuna dikti. Oturup akıl sağlığını kaybedeceğinden endişe etmesi, kendini delirtmesinin kesin bir yoluydu.
O kafayı kırmış değildi. Belli ki biri ona şaka yapmaya çalışıyordu.
İçini rahatlatarak arabayı geri vitese takıp tek sokak lambasının titrek ışığı altında normalden biraz daha hızla geri gitti.
Ama aniden, yolcu kapısına küçük arabayı sarsacak güçte bir şey çarptı. Sertçe. Korku ve şaşkınlıkla irkilen Lyric, hemen frene basarak durdu.
Yüreği ağzındaydı. Hızla etrafına bakınsa da yalnızca aydınlanmış küçük alanı görebiliyordu. Gözlerini kısarak karanlığa baktı ama hiçbir şey göremedi.
Önceki gözleri artık göremediğini fark ettiğinde kalbi tekledi.
Biraz titreyen elleriyle direksiyonu kırdı.
Dikiz aynasından gördüğü bir hareketlilik dikkatini çekti. Dönüp baksa da gözüne farklı herhangi bir şey çarpmadı.
Birkaç saniye boyunca sakin kalmaya çalışarak bakmaya devam etti. Kendini bunun mantıklı bir açıklaması olduğuna dair ikna etmeye çalıştı.
Tekrar arabanın ön kısmına dönünce, kendini devasa kıllı bir varlıkla göz hizasında buldu.
Köpek kafası şeklindeki kocaman surattaki parlak kehribar rengi gözler, sürü tarafındaki camdan ona bakıyordu.
Lyric dehşet içinde tiz bir çığlık attı. Gözlerini yaratıktan ayırmadan gaza basmasıyla araba ileri doğru savruldu. Ama ağır bir şey kaputun üzerine düşünce bir gümbürtü duyuldu.
Başını kaldırdığında ön camdan ona bakan, inanılmaz uzun dişlere sahip başka bir yaratıkla göz göze geldi. O yaratık da vahşi bir hırıltıyla cama doğru atıldı.
Ağır hasar almış ön cam örümcek ağı deseniyle çatladı. Lyric aniden frene basınca araba şiddetle tekrar savruldu.
Birdenbire arabasının her yanına onu devirecek kadar güçlü darbeler alarak arabanın içinde sallanmaya başladı. Neler olduğuna dair en ufak fikri olmasa da bunu öğrenmeye de niyetli değildi.
Lyric hızla gazı kökledi. Araba tahmin edebileceğinden çok daha hızlı hareket ederken, lastikleri itiraz edercesine gıcırdadı.
