De alfakonings hybridepartner
Voorbereiden op het Lot
AsaLynn
We komen eindelijk aan in Australië en rijden in verschillende auto's naar het roedelhuis van de alfakoning.
Sinds we geland zijn, gedraagt Cypris zich vreemd. Ze blijft maar rondlopen en maakt zielige geluidjes.
'Wat is er toch met jou, Cypris? Hou eens op. Tweehonderd jaar lang heb je geen kik gegeven, en nu maak je zo'n ophef.'
Hoe dichter we bij het roedelhuis komen, hoe meer ze begint te krabben. Wat mankeert haar toch?
We stappen uit de auto's, en gelukkig delen Flora en ik een kamer. Ik hoef niet bij een onbekende te slapen of aardig te doen tegen vreemden.
'Jeetje, zie je hoe enorm dit gebouw is?' roept Flora terwijl ze op haar bed begint te springen.
'Ik dacht dat ons roedelhuis groot was, maar dit is een stad op zich!'
Ze beweegt nu met haar armen en benen alsof ze een sneeuwengel maakt op de zachte lakens, en ik moet lachen.
'Nou, wat zullen we gaan doen?' vraag ik. 'De ceremonie begint pas om half twaalf vanavond. We hebben nog wel even.'
'We moeten ons klaarmaken! Vier uur is echt niet genoeg!' Flora kijkt me aan, niet langer glimlachend.
'Meen je dat nou? We gaan alleen naar de tuin en trekken onze kleren uit. Wat kan daar nou vier uur voor nodig zijn?'
'Hallo? Haar. Make-up. Jurk. Ik wil dat mijn partner meteen als een blok voor me valt!
'Ik laat mijn nieuwe beste vriendin echt niet naar buiten gaan zonder er prachtig uit te zien,' zegt Flora met een verleidelijke stem.
Ik voel dat ik rood word. De volgende vier uur verwent Flora ons, van gezichtsmaskers tot make-up.
Eindelijk ben ik klaar en trek ik me in de badkamer terug om in de zwarte kanten jurk te stappen die ik al negen keer eerder heb gedragen. Hij is behoorlijk doorschijnend.
Het is allemaal kant en bedekt niet veel, ook al reikt hij tot de grond.
Ik haal diep adem en bekijk mezelf in de grote spiegel. Ik herken mezelf bijna niet.
Ik ben het wel, maar wauw, Flora moet wel toverhanden hebben want ik zie er geweldig uit.
De jurk past dit jaar beter, omhult mijn lange lichaam als een tweede huid en laat weinig aan de verbeelding over.
Mijn normaal gesproken wilde bos blonde krullen ziet er glanzend en verzorgd uit.
Mijn ogen lijken helderder. Ze zijn sowieso al ongewoon. Ik ben geboren met lichtpaarse ogen, terwijl de meeste wolven gele of zilveren ogen hebben.
Deze make-up maakt ze nog opvallender, en dat maakt me een beetje zenuwachtig. Ik hou er niet van om dingen te benadrukken die me anders maken.
Ik loop de badkamer uit, en Flora laat alles vallen wat ze in haar handen heeft.
'Wauw! Hoe is het mogelijk dat je nog mooier bent geworden! Ik zou je eerder al het bed in hebben gesleept, maar nu... Oh mijn god, AsaLynn! Waarom verstopte je dat lichaam onder van die wijde kleren!'
Ik voel dat ik rood word bij haar woorden. Ik zie er leuk uit, maar ik had niet gedacht dat ik er zó goed uitzag.
'Je gaat alle aandacht trekken, verdorie. Maar het is oké. We kunnen er allebei sexy uitzien! We worden de knapste meiden op deze ceremonie!' Flora lacht, en we gaan op pad.
Continue to the next chapter of De alfakonings hybridepartner