Beschermd
Auteur
Piper Sullivan
Lezers
17.2K
Hoofdstukken
17
Fiona zou in zijn handen veilig moeten zijn—verborgen, bewaakt en ver weg van het gevaar dat haar achtervolgt. Hij is de man die vertrouwd wordt om haar te beschermen, loyaal aan de vriend die hem om hulp vroeg. Maar Fiona is niet meer het meisje dat hij zich herinnert. Ze is volwassen, brutaal en vastberaden om de afstand te overbruggen die hij zo hard probeert te bewaren.
Eén blik, één aanraking, en elke regel die hij heeft opgesteld begint te wankelen. Hij wil weerstand bieden, maar haar warmte blijft hem dichterbij trekken. Terwijl vijanden naderen en geheimen tussen hen in komen te staan, worstelt hij met een waarheid die hij nooit had verwacht: het grootste risico is misschien wel het gevoel dat zij in hem losmaakt, en de hoop dat zij hetzelfde voelt voor hem.
Hoofdstuk 1: Houd haar in leven
KEANE
„Die klootzakken hebben me erin geluisd, Keane. Je had gelijk; ik had de Red Shamrocks nooit moeten vertrouwen.“ Ik keek hoe mijn vriend en baas wild heen en weer liep. Zijn warrige zwarte haar stond overeind. „Nu heb ik de FBI achter mijn reet aan. Ze zijn erg gretig om eindelijk iets te hebben tegen de grote Seamus O’Malley.“
Ik leunde achterover in mijn stoel, een glas Jameson in mijn hand, terwijl de wereld van mijn oudste vriend om hem heen instortte. „Hebben we bewijs, of moet ik dat gaan halen?“ Ik kon niet ontkennen dat ik niets liever wilde dan een paar van die Red 'Rock-klootzakken meenemen naar de kelder van een slooppand en ze laten huilen om hun moeders.
Mijn rol in de organisatie van Seamus, Cearul, was deels vertrouweling en deels adviseur. Ook was ik zijn huurmoordenaar. Dat laatste deel van mijn werk vond ik het leukst.
„Nee.“ Seamus stopte met lopen en richtte zijn donkerblauwe ogen op mij. „Wat ik van je nodig heb, is belangrijker dan die fuckers. Bovendien“, hij glimlachte en schonk een grote bel whiskey voor zichzelf in, „ben ik van plan om zelf met ze af te rekenen.“
Ik wist niet wat ik ervan vond dat Seamus dit alleen wilde doen. Hij was heel goed in staat om het vuile werk op te knappen als het moest. Maar het was niet nodig. „Wat moet ik voor je doen, baas?“
„Ik wil dat je voor Fiona zorgt. Houd haar veilig. Callahan en zijn mannen zullen haar gebruiken om mij te pakken te krijgen, en dat kan ik niet laten gebeuren.“
Ah, shit. Fiona O’Malley. Een prachtige roodharige vrouw met rondingen die mannen lieten vergeten om netjes te zijn. Ze had een mond die erom smeekte om gekust te worden. En ze was de dochter van Seamus.
Absoluut fucking verboden terrein. Dat was ze al sinds de dag dat ik haar ontmoette, maar toen was ze nog een kind. Nu ze een volwassen vrouw was met rondingen, volle lippen en tieten, was het veel moeilijker. Verdomme, alles was veel harder als zij in de buurt was.
„Komt voor elkaar.“ Ik stond op. „Waar is ze?“
Seamus keek op zijn horloge. „Ze zou nu op weg naar huis moeten zijn na haar lessen.“
Ja, ze was ook eenentwintig fucking jaar oud en bijna klaar met de universiteit. Voor haar was ik een oude man, maar ik wilde haar. Fuck, ik wilde haar heel erg graag.
„Begrepen. En waar ben jij?“
„Daar bedenk ik wel iets op, Keane. Jij moet mijn Fiona gewoon in leven houden.“ Hij dronk zijn glas in één teug leeg, sloeg het hard op tafel en fronste. „Ik wilde nooit dat deze shit haar zou raken. Naïef, ik weet het, maar ik dacht dat ik het kon. Nu heb ik jou nodig, Keane. Jij bent de enige die ik kan vertrouwen om haar veilig te houden.“
Ik pakte mijn zwarte leren jas, mijn trouwe metgezel tegen het wisselvallige weer in Boston, en knikte instemmend. „Ik ga haar nu halen. Blijf hier totdat ik terug ben met een tas voor je.“
„Keane, godverdomme, ik—“
„Ik vraag het niet, baas. Je bent mijn beste vriend — verdomme, mijn enige vriend — en ik zal ervoor zorgen dat je hebt wat je nodig hebt als je er alleen voor staat.“ Ik wachtte niet op het antwoord van Seamus, want dat was niet nodig.
We waren samen opgegroeid in deze stad en zwierven over straat toen we op school hadden moeten zitten om dingen te leren. In plaats daarvan pasten we ons hele leven op elkaar, behalve in de jaren dat Seamus trouwde en ik in het leger zat.
Verdomme, ik had Fiona als een dochter moeten zien, maar dat kon ik niet. Dat deed ik niet. Ze was niet eens mijn fucking type, zo onschuldig en maagdelijk als ze eruitzag, maar ik wist dat er passie onder het oppervlak verborgen zat, want het riep me. Ik kon het niet uitleggen en ik kon er niets mee doen, dus had ik afstand gehouden.
Nu kon dat niet meer. Met dank aan de Red 'Rocks.
Ik trapte het gaspedaal in en slingerde door het drukke middagverkeer, terwijl er een gevoel van urgentie door me heen stroomde om bij Fiona te komen. Ik luisterde naar dat gevoel.
Mijn jaren als scherpschutter in het leger hadden me één ding geleerd: negeer nooit je fucking instinct. Op dit moment schreeuwde het dat Fi me nodig had. Omdat we de fout hadden gemaakt om zaken te doen met de Red Shamrocks, een kleinere bende die zich bij het Cearul Network wilde aansluiten, wist ik dat ze Fiona als eerste zouden aanvallen.
Mijn auto kwam met piepende banden tot stilstand voor haar luxe appartementencomplex in Beacon Hill, en ik rende zo snel ik kon over de stoep. Binnen in de hal vond ik de portier op de grond. Ik hurkte naast hem en voelde zijn pols. Hij leefde nog.
Ik handelde puur op instinct en adrenaline. Ik trok aan de noodhendel van de lift en rende het trappenhuis in. Als iemand hier was om Fiona pijn te doen, zouden ze niet ontsnappen zonder eerst mij tegen te komen.
Ik keek door de gang en zag een man voor Fiona's deur staan met een rood klavertje op zijn nek getatoeëerd. Hij had een negen millimeter in zijn hand, maar was niet klaar om het te gebruiken; zijn houding was te ontspannen en zijn greep te losjes. Ik kon gemakkelijk naar die klootzak sluipen — hij had beter moeten opletten. Dat was mijn geluk.
Ik had de klootzak het liefst vermoord, maar ik had geen tijd om een lijk te dumpen. Dus sloeg ik mijn arm om zijn nek en kneep totdat hij buiten bewustzijn raakte. Ik liet hem stil op de grond zakken, trok mijn pistool en ging het appartement van Fiona binnen.
„Blijf met je poten van me af, idioot!“ Ze was een pittige meid met dezelfde grote mond als haar vader. Maar ik hoorde de worsteling in haar stem, de angst, en ik ging naar binnen om te zien waar ik mee te maken had.
„Maak je geen zorgen, Rooie. Mijn jongens en ik gaan onze poten overal op je leggen. Ook in je.“ Ik herkende de schorre stem als een van de mannen van Callahan, en ik kende zijn reputatie. Hij had meer dan een paar prostituees bont en blauw geslagen, gebroken achtergelaten en ongeschikt gemaakt om te werken.
Ik zou die klootzak vermoorden als hij Fiona aanraakte. En ik zou er fucking veel van genieten.
„Dat is waarschijnlijk de enige manier waarop iemand zoals jij seks kan krijgen. Maar ik denk dat verkrachting de normale gang van zaken is voor jullie Shamrock-jongens. Dat komt vast door al die tijd in de gevangenis“, daagde ze hem uit.
Ik moest glimlachen. Ondanks haar beschermde opvoeding was Fiona niet zoals de andere maffiaprinsessen. Ze stond met beide benen op de grond. Ze was slim. Maar die grote mond zou haar in de problemen brengen.
„Het is geen verkrachting als je het wilt. En Rooie, ik weet dat je al voor me druipt.“ Hij lachte en greep haar bij de keel. Dat was het moment waarop ik aanviel.
„Een van jullie zal inderdaad druipen, maar ik denk niet dat zij het is.“ Ik stompte hem twee keer in zijn nieren en hij viel op de grond. Ik zette mijn voet op zijn nek. Hij kronkelde tegen en ik drukte harder. „Gaat het, Fi?“
„Nu wel. Bedankt, Keane.“ Ze glimlachte lief naar me, als het lieve buurmeisje. Door die lach wilde ik haar kussen totdat ze nat was en voor me trilde.
In plaats daarvan knipoogde ik. „Geen dank. Pak een tas in. Geen vragen stellen.“
Haar volle roze mond viel open. Na mijn bevel klapte haar mond weer dicht.
Gehoorzaam, fijn zo. „Sta op, klootzak.“ Ik had plannen met deze gast. Nog één laatste klus, voordat ik al mijn aandacht zou richten op het beschermen van Fiona.
Precies zoals ik beloofd had.
