Business casual
Auteur
Katie Keane
Lezers
1,7M
Hoofdstukken
49
Rode Wijn
EVIE
Ik keek snel om me heen om zeker te weten dat de wc-deur op slot zat. Toen maakte ik de riem en broek van de knappe man los. Het geluid van de rits die naar beneden ging, gaf me kriebels in mijn buik. Ik kon niet wachten om zijn stijve te zien onder zijn spijkerbroek.
Zijn broek zakte naar beneden en daar was zijn grote lid.
Wauw. Dat was de mooiste die ik ooit had gezien. Ik wilde hem meteen in me voelen - hier in deze wc, zonder me druk te maken wie ons zou kunnen horen.
„Nou,“ zei hij met een glimlach, „bevalt het uitzicht?“
„Nog niet,“ zei ik. „Maar dat komt zo.“
TWEE UUR EERDER
Tot nu toe was de lekkere rode wijn het enige lichtpuntje van de dag. Elke keer als ik mijn ogen dicht deed, zag ik mezelf de scheidingspapieren ondertekenen die een paar uur geleden definitief waren geworden.
Fijne feestdagen voor mij.
Het was niet erg druk in Finnigan's café voor een dinsdagavond. Ik nam de kans om mijn benen te strekken op de lelijke beige bank, zodat mijn pijnlijke voeten even konden uitrusten.
Ja ja, ik weet het, de pijn was mijn eigen schuld omdat ik zulke hoge hakken droeg. Maar deze schoenen waren het waard - zwarte, puntige naaldhakken die me altijd zelfverzekerder lieten voelen. Als ik voor het eerst in bijna tien jaar weer single zou zijn, wilde ik er goed uitzien.
Een klein elektrisch kacheltje aan de muur bootste een open haard na. Het was niet zo goed als een echt vuur - maar de oranje 'vlammen' zagen er gezellig uit, en de warmte was genoeg om mijn blote benen onder mijn korte zwarte jurkje te verwarmen.
Af en toe hoorde ik poolballen tegen elkaar kletsen achter me, en er speelde een zacht muziekje uit de jukebox. Toch voelde dit knusse hoekje apart van de rest van het café, perfect om alleen te zijn.
„Wat doet een mooie vrouw als jij op een plek als deze?“ vroeg een mannenstem.
Ik keek op, verrast toen ik de donkerbruine ogen van de vreemdeling zag. Hij was lang en gespierd, met een gebruinde huid, en hij glimlachte naar me terwijl hij over me heen stond. Zijn korte, bruine haar zag er in het gedempte licht bijna zwart uit.
Hoewel hij een leren jas droeg, kon ik zien dat hij veel aan sport deed. Zijn armen waren groot en gespierd, alsof ze in een tijdschrift thuishoorden.
Maar ik had geen zin om versierd te worden, zelfs niet door zo'n knappe man.
„Ik vraag me af,“ zei ik met opgetrokken wenkbrauw, „werkt die openingszin meestal voor je?“
„Blijkbaar niet, want je hebt me nog niet gevraagd om te gaan zitten.“ Hij wees naar waar mijn lange benen de bank bedekten. „Is het goed als ik ga zitten?“
„Eigenlijk,“ zei ik, „is het niet goed.“
Ik dacht dat hij het zou snappen en weg zou gaan, maar in plaats daarvan pakte hij mijn enkels vast en ging zitten, waarbij hij mijn benen op zijn schoot legde. Hij glimlachte naar me.
Wat een brutale vent.
„Nou, jij bent wel erg zelfverzekerd,“ zei ik geïrriteerd.
„Als je denkt dat dit indrukwekkend is, moet je eens zien wat ik nog meer in huis heb.“
Ja hoor, dat zou je wel willen dat ik dat zie, hè?
„Ik ben Tony Martinez,“ zei hij, glimlachend door zijn korte baard heen.
Deze vent was zo onbeschoft. Hoe durfde hij me lastig te vallen terwijl ik probeerde verdrietig te zijn en mijn wijn te drinken? Hoe durfde hij me aan te raken en zijn handen op me te houden?
„Ik heet Holly,“ loog ik. Mijn naam is Evangeline Beckett, maar die vertel ik niet aan opdringerige vreemden in cafés.
Ik had mijn benen weg moeten halen en weg moeten gaan, maar ik wilde niet terug naar het huis van mijn ouders. Ze zouden alleen maar praten over hoe ik een nieuwe man moest vinden zodat ik niet voor altijd alleen zou blijven. Nee, het was beter om hier te blijven tot ze sliepen.
„Dus, wat brengt jou naar Vermont?“ vroeg Tony.
Ik fronste mijn wenkbrauwen en nam een slokje wijn. „Hoe weet je dat ik hier niet woon?“
„Omdat als er een vrouw die er zo uitzag als jij in Burlington woonde, ik haar allang gevonden zou hebben,“ zei hij grijnzend.
Ik kon niet anders dan me iets beter voelen na het compliment. Blijf zo praten, Tony Martinez, en je maakt me misschien nog aardig. „Dit is mijn geboorteplaats,“ zei ik. „Ik ben net terug verhuisd uit Washington State.“
Mijn ouders waren waarschijnlijk nu mijn koffers aan het uitpakken. Ik had zoveel mogelijk rokken en jurken in mijn drie tassen gepropt; ik zou morgen beginnen aan een nieuwe baan bij Vázquez and Associates, het beste advocatenkantoor van Vermont.
Helaas was de enige beschikbare baan die van secretaresse voor de CEO, Samuel Vázquez. Ik had echt geen zin om opnieuw te beginnen in een startersbaan terwijl ik jarenlang mijn eigen bedrijf had gerund. Dat was nog een reden waarom deze scheidingsellende zo erg was.
„Begrijp me niet verkeerd,“ zei Tony terwijl hij naar mijn benen keek, „die jurk staat je heel goed, maar omdat hij zwart is, ben je of net naar een begrafenis geweest of gedumpt.“
„Bijna goed.“ Ik pauzeerde en nam nog een slokje. „Gescheiden. Ik heb de papieren vandaag net getekend.“
Zijn ogen werden groot, als gesmolten chocolade. „Nee toch...“
„Oh, jawel.“ Ik zuchtte en opende mijn ogen wijd naar hem. „Ik denk dat het dienstmeisje meer deed dan alleen schoonmaken voor mijn ex-man.“
Tony fronste. „Excuseer mijn taalgebruik, maar wat een eikel. Waarom zou hij iemand anders willen als hij iemand zo geweldig als jou had?“
Drie punten voor Tony.
„Nou, technisch gezien is hij niet vreemdgegaan, maar ik waardeer wat je zegt,“ zei ik, terwijl ik mijn laatste druppel wijn opdronk.
„Nou, voor de duidelijkheid, ik zou iemand als jij de hele nacht waarderen,“ zei hij glimlachend terwijl hij me langzaam opnam.
Ik bloosde. Ik moest toegeven, het was fijn om bewonderd te worden.
„Nog een rode?“ vroeg hij, wijzend naar mijn lege glas.
Ik glimlachte. „Nou, kijk jou eens, zo je best doen.“
„Wat kan ik zeggen?“ Hij haalde zijn schouders op. „Een vrouw zo mooi als jij maakt dat een man zijn best wil doen.“
Vijf punten.
Ik knikte, en Tony riep de barman, die hij blijkbaar goed kende. „Een Jack Daniels, alsjeblieft, Jarred, en nog een van wat de dame drinkt.“
„De Cabernet,“ herinnerde ik Jarred, hoewel hij zich met zo weinig mensen in het café waarschijnlijk nog herinnerde wat ik eerder had besteld.
„Komt eraan,“ zei hij, en kwam een paar minuten later terug met onze drankjes.
Nadat ik de helft van mijn tweede glas had gedronken, begon ik me warm en tintelend te voelen. Oeh, misschien moet ik het wat rustiger aan doen. Het was geen goed idee om te dronken te worden bij iemand die ik niet goed kende.
„Dus,“ zei ik tegen Tony, omdat ik over iets anders wilde praten dan mijn trieste leven, „waarom ben jij hier alleen op een dinsdagavond?“
Hij maakte een geluid boven zijn glas whisky. „Dat is een gevoelig onderwerp.“
Nu was ik nieuwsgierig. Wat voor geheimen had deze knappe man? „Kom op,“ smeekte ik, met mijn ogen knipperend en mijn been opzettelijk over zijn kruis bewegend. „Vertel het me.“
Hij fronste even naar me voordat hij toegaf. „Ik verstop me. Mijn ouders hebben mijn ex-vrouw, Carla, uitgenodigd voor Kerstmis. Ze maakte tien jaar lang deel uit van ons leven, dus ik begrijp het wel, maar ik zou toch graag zo lang mogelijk vermijden om met haar te praten.“
Ex-vrouw... Dus ofwel was Tony ontrouw geweest zoals mijn ex, of hij wist precies wat ik doormaakte.
„En wat nog erger is, ze brengt haar nieuwe man mee.“
Wauw. Ik kon me niet voorstellen hoe ik me zou voelen als Greg met Kerstmis naar het huis van mijn ouders zou komen, laat staan als hij de vrouw zou meebrengen met wie hij vreemdging.
„Nou, niet om direct te zijn, maar... geluk voor mij,“ zei ik met een glimlach.
„Hoezo?“ vroeg hij.
„Omdat als je nog getrouwd was, je hier misschien niet zou zijn om mijn benen warm te houden.“
Zei ik dat echt? Was ik echt aan het flirten met deze man? Het moest de alcohol zijn. Ik dronk het laatste beetje op.
„Zulke mooie benen zouden niet koud gelaten mogen worden,“ zei Tony, terwijl hij zachtjes de onderkant van mijn kuit aanraakte.
Vijftien punten.
We staarden elkaar verlangend aan. Al mijn lichaamswarmte ging naar tussen mijn benen, en veranderde mijn koude onwil in hete gretigheid.
Het waren een paar lange maanden geweest van advocaten, papierwerk en het verdelen van spullen terwijl ik probeerde het leven dat ik met mijn ex had opgebouwd te beëindigen. Mijn zelfvertrouwen was erg laag. Misschien was een echt goed orgasme precies wat ik nodig had om uit deze slechte bui te komen.
Ik hoefde deze vent tenslotte nooit meer te zien.
„Ik heb een vraag voor je, Tony...“
„Vraag me alles, Holly,“ zei hij, terwijl hij zijn lege glas op de tafel naast de bank zette.
Holly? Oh ja. Ik had hem een valse naam gegeven. Dat is waarschijnlijk goed.
„Ga je me mee naar huis nemen of niet?“ vroeg ik, mezelf toestaand om moedig te zijn.
Hij beet op zijn lip. „Ik zou je dolgraag mee naar huis nemen,“ zei hij. „Maar helaas wordt mijn huis verbouwd, dus het is een puinhoop. Ik wil niet dat je dat ziet.“
Verdomme. „Nou, ik heb hier nog geen appartement, en de plek waar ik nu verblijf is geen optie.“ God, een onenightstand meenemen naar het huis van mijn ouders klonk verschrikkelijk. Misschien zouden we dit toch niet kunnen doen.
Tony kwam dichterbij, en ik tilde mijn heupen op om hem door te laten. Ik zat nu praktisch zijwaarts op zijn schoot, waardoor ik het harde deel in zijn spijkerbroek met elke seconde steviger tegen mijn billen kon voelen worden.
Zijn hand bewoog langzaam omhoog aan de binnenkant van mijn dij, en stuurde opwinding door mijn buik terwijl zijn andere arm mijn rug vasthield.
Ik hield mijn lege wijnglas tegen mijn borst, trillend van opwinding. Hij bracht zijn gezicht zo dicht bij het mijne dat ik de whisky in zijn adem kon ruiken, sterk en opwindend.
Zijn lippen raakten de mijne, slechts een heel lichte kus, maar het was genoeg om me te laten rillen. Ik kreeg kippenvel over mijn hele huid terwijl ik verlangde naar meer aanraking.
De wijn en whisky vormden een heerlijke mix die alleen Tony en ik mochten proeven. Mijn ondergoed was nu nat onder mijn jurk. Ik was er zeker van dat Tony het kon merken; zijn vingers waren heel dicht bij het aanraken van me waar ik het het meest nodig had.
Zijn lippen gingen weg van de mijne, alleen om een vraag te fluisteren. „Dus wat gaan we nu doen, Holly?“
Goede vraag. Ik had in meer dan tien jaar geen andere man gekust dan mijn ex-man. Noem me wanhopig, maar ik wilde echt graag zien wat Tony nog meer kon doen.
„Damestoilet,“ zei ik, knikkend over mijn schouder naar de gang bij de jukebox. „Ontmoet me daar over twee minuten.“
„Stijlvolle dame...,“ fluisterde hij bij mijn lippen.
Ik werd boos. „Hé, als je niet wilt—„
„Nee, ik wil wel,“ onderbrak Tony me. „Ik zal er zijn.“
Ik stond op van zijn schoot, me heel bewust van waar hij keek toen ik opstond. Mijn hakken maakten geluid op de houten vloer terwijl ik naar de wc liep, opzettelijk mijn heupen meer bewegend.
Ik had nog nooit zoiets gedaan. Nooit seks gehad in een wc, laat staan in de wc van mijn lokale café in mijn geboorteplaats. Maar verdomd als dat het niet des te opwindender maakte.
