Keuzes van verlangen 3: Dominantie of bedrog
Auteur
Skyla Rae
Lezers
97,9K
Hoofdstukken
10
Dylan en Eve, allebei uiterst succesvolle advocaten, delen een diepere connectie dan ze zelf beseffen. Wanneer gebeurtenissen uit het verleden weer aan de oppervlakte komen, ontdekken ze dat hun levens meer met elkaar verweven zijn dan ze ooit hadden gedacht. Wanneer ze tegenover elkaar komen te staan in een cruciale rechtszaak, moeten ze een beslissing nemen die hun harten kan breken of hen blijvend geluk kan brengen. In een wereld waar de grenzen tussen dominantie en bedrog vervagen, raken Dylan en Eve verwikkeld in een gevaarlijk spel van macht en passie, waarbij winnen weleens ten koste kan gaan van alles wat hen dierbaar is.
Proloog
Boek 3: Dominantie of Bedrog
DYLAN
„Dit is niet te geloven,“ zei Lexi. Haar stem trilde.
Ik keek haar aan vanaf mijn bureau en probeerde haar gerust te stellen. „Maak je geen zorgen, Lexi. We lossen dit op.“
„Mijn eigen vader klaagt me aan wegens contractbreuk. Welk contract? We hadden alleen een mondelinge afspraak. Dat kan hij toch niet echt doen?“ Haar stem was vol verwarring en angst.
Ik schudde mijn hoofd en probeerde haar te kalmeren. „Harvey weet dat een mondelinge afspraak juridisch geen poot heeft om op te staan. Zolang je niets hebt ondertekend, kunnen we dit aan.“
„Ik heb niets ondertekend!“ Lexi's stem sloeg over van paniek.
Ik zag haar onrust groeien. Ik stond op van achter mijn bureau en ging in de leren stoel naast haar zitten. Ik pakte haar handen vast.
Ik keek haar in de ogen en probeerde haar te kalmeren. „Harvey probeert je alleen maar te intimideren. Hij wil dat je akkoord gaat met die onofficiële afspraak die jullie hadden. Ik denk niet dat hij verwachtte dat je echt een advocaat zou inhuren.“
„Hij gaat ons toch niet kapotmaken? Asher, de tweeling en mij?“ Haar stem was amper een fluistering.
„Ik los dit op,“ beloofde ik, terwijl ik een bemoedigend kneepje in haar handen gaf.
Harvey Johnson was echt een schoft. Je eigen dochter aanklagen net nadat ze een tweeling heeft gekregen — dat was een laffe streek.
Ik had het vermoeden dat die kinderen hun opa nooit zouden leren kennen. Misschien was dat maar beter ook. Ze hadden iemand zoals hij niet nodig in hun leven, zeker niet als voorbeeld.
Ik keek op mijn horloge, hielp Lexi overeind en liep met haar naar de deur.
Ik had de volgende dag een afspraak met Harvey's nieuwe assistent-advocaat. Ik wist niet hoe die bespreking zou verlopen, dus vertelde ik er niets over aan Lexi.
We namen afscheid en ik beloofde haar te bellen zodra er nieuws was.
Lexi en ik waren de afgelopen maanden goede vrienden geworden. Ik zal niet ontkennen dat ik haar aantrekkelijk vond.
Ze was prachtig. En ik zal ook niet liegen — ik had geprobeerd haar voor me te winnen.
Maar ze was verliefd op Asher. Toen ik zag hoe gelukkig ze was met hem en hun kleine gezinnetje, wist ik dat ze de juiste keuze had gemaakt.
Ik keek opnieuw op mijn horloge. Het werd al laat en ik moest nog een paar dingen regelen.
Ik ruimde mijn bureau op, pakte mijn colbert en vertrok. Het kantoor was donker en leeg.
Het was vrijdag, dus had ik iedereen eerder naar huis laten gaan, tot ergernis van mijn assistente. Die vrouw had echt een pauze nodig.
Eén ding dat ik leerde tijdens mijn stage bij Harvey, was hoe je géén baas moest zijn. Toen ik mijn eigen praktijk opende, nam ik me voor een goede baas te zijn voor mijn personeel en een goede advocaat voor mijn cliënten.
Harvey leidde met angst. Ik weigerde om zoals hij te zijn.
***
Een uur later zat ik in Masquerade, een club in de buurt. Ik wist dat ik eigenlijk naar huis moest.
Ik had de volgende dag een belangrijke afspraak. Maar ik was er al, en ik had de hele dag nog niets gegeten.
Ik besloot nog een drankje en iets te eten te bestellen.
Ik zat op mijn telefoon te scrollen, wachtend op mijn eten, toen zij binnenkwam. Ze trok meteen mijn aandacht.
Ze had een zongebruinde huid en lang, glanzend zwart haar. Haar grote bruine ogen fonkelden zelfs vanaf de plek waar ik zat.
Ze droeg een strakke spijkerbroek en zwarte laarzen tot aan haar knieën. Haar zwarte shirt omsloot haar lichaam en liet al haar rondingen zien.
Ze was adembenemend, exotisch. Ze leek op een donkere engel. Ik moest haar hebben.
Ik verspilde geen seconde om mezelf voor te stellen. Ik wist dat als ik haar niet zou benaderen, een andere vent dat zou doen.
Dat ging niet gebeuren, want ze was van mij. Of dat zou ze worden.
Terwijl ik naar haar toe liep, kruisten onze blikken. Hoe dichterbij ik kwam, hoe meer ik haar wilde.
Haar rode lippen krulden in een scheve glimlach. Ik kreunde zachtjes terwijl ik me die lippen om mijn cock voorstelde.
Ik stopte voor haar en kon nauwelijks mijn woorden vinden. Ze trok een wenkbrauw op en hield haar hoofd schuin, alsof ze zonder woorden vroeg wat ik wilde.
„Dylan,“ zei ik, terwijl ik mijn hand uitstak.
Ze bekeek me van top tot teen voordat ze mijn hand aannam. „Eve.“
***
Ik werd wakker met een glimlach op mijn gezicht en een bonkende hoofdpijn. Ik sleepte mezelf uit bed en liep naar de badkamer.
Ik had een douche nodig, cafeïne en een aspirientje. Ik moest mijn hoofd helder krijgen.
Ik moest me concentreren op de afspraak. Maar mijn gedachten bleven afdwalen naar de donkere engel die ik de vorige avond had ontmoet.
Terwijl ik onder de douche stapte, stelde ik me haar perfecte, ronde lichaam voor. Ik kon nog steeds voelen hoe ze in mijn armen had gelegen.
Er was een verlangen in haar, een drang om los te breken. Ze hield zich in, en ik wilde weten waarom.
Ik greep mijn cock terwijl de beelden opnieuw door mijn hoofd speelden.
We vielen door de deur van het toilet. Ik ben geen fan van seks in een openbaar toilet, maar alle logica had mijn hoofd verlaten op het moment dat ik haar parfum rook.
Ik duwde haar met haar rug tegen de deur terwijl ik die op slot draaide. Mijn vuist greep stevig haar lange zwarte haar terwijl ik mijn lichaam tegen het hare drukte.
Haar gekreun maakte me alleen maar harder.
„Fuck. Ik wil je zo graag. Ik moet je proeven,“ mompelde ik tegen haar hals.
Vanuit mijn ooghoek zag ik haar haar hoofd schudden. Ik keek haar aan, bang dat ze zich bedacht had.
Maar voordat ik iets kon zeggen, liet ze zich op haar knieën zakken. Ze had mijn broek in recordtijd naar beneden getrokken.
Op het moment dat haar tong mijn top likte en haar lippen zich om mijn cock sloten, was ik verloren.
Verlangen en lust golfden door mijn lichaam. Ik greep haar haar met één hand en steunde met de andere tegen de deur.
Ik keek naar beneden en zag hoe ze me helemaal in haar mond nam. Haar prachtige bruine ogen keken naar me op terwijl ze me steeds dichter bij mijn hoogtepunt bracht.
Er was iets in haar ogen. Een mix van honger en lust, vermengd met verlangen en kwetsbaarheid.
Het deed mijn hart pijn. Maar voordat ik er verder bij stil kon staan, deed ze iets ongelooflijks met haar tong.
„Holy shit! Eve! Blijf dat doen.“
Ik vond het lekker hoe haar naam klonk op mijn lippen. En blijkbaar vond zij dat ook.
Haar nagels groeven in mijn kont, waardoor ze me naar voren en dieper in haar mond duwde.
Ik kwam zo hard en heftig klaar dat ik bang was dat ik haar pijn had gedaan. Maar toen ik naar haar keek, glimlachte ze alleen maar en veegde haar mond af.
„Fuck, vrouw. Jij bent gevaarlijk.“
De herinnering aan haar bezorgde me een orgasme nog voordat ik doorhad wat er gebeurde.
Verdomme, die vrouw was een probleem. Ik wou dat ze niet zo plotseling was verdwenen.
Ik had niet eens haar contactgegevens. Het enige wat ik had, was haar naam. Eve.
Ik moest haar weer zien. Ik moest alleen uitvogelen hoe ik haar kon opsporen.
Maar daar kon ik nu niet bij stilstaan. Ik moest me concentreren op Lexi en haar klootzak van een vader.
Ik maakte me snel klaar, bekeek mijn aantekeningen bij een kop koffie en vertrok naar het kantoor van Harvey Johnson.
***
„Harvey en Evelyn kunnen u nu ontvangen.“ Joanie, Harvey's secretaresse, gebaarde dat ik haar moest volgen.
Evelyn moest de assistent-advocaat zijn. Ik gaf mezelf een mentale schop dat ik haar naam niet eerder had achterhaald om wat achtergrondonderzoek te doen. Ik wil graag weten waar ik tegenover sta.
Ik heb een hekel aan blind ergens instappen. Het moment dat ik het kantoor binnenstapte, werd ik eraan herinnerd waarom.
Mijn maag draaide om toen ik haar zag. Mijn donkere engel. Aan haar gezicht te zien had ze mij ook niet verwacht. Hoewel dat me iets beter deed voelen, gingen mijn verdedigingsmuren meteen omhoog.
Of ze was net zo geschokt als ik, of dit was allemaal een truc om informatie over de zaak los te krijgen.
Verdomme, wat een teleurstelling. Ze zag er ongelooflijk sexy uit in haar kokerrok en blouse met knoopjes. Ik kon me haar zo voorstellen bovenop dat bureau, rok omhoog tot haar middel, haar ondergoed in volle glorie.
Ik kreunde inwendig en probeerde het beeld uit mijn hoofd te zetten. Lexi was mijn vriendin. Ik ging deze zaak niet in gevaar brengen.
Het maakte niet uit wat ik wilde, en het maakte al helemaal niet uit wat Evelyn wilde. We waren nu tegenstanders, en zo ging ik haar ook behandelen.
EVE
Natuurlijk gebeurt dit, dacht ik toen ik de man van gisteravond zag binnenlopen. Karma is een bitch, en ze leek me de laatste tijd flink in de mangel te nemen.
Ik was er vrij zeker van dat ik iets had gedaan om de rottige pech te verdienen die ik de laatste tijd had. Werken voor Harvey Johnson zou daar waarschijnlijk ook niet bij helpen.
Maar ik moest de baan wel aannemen. Hij betaalde goed en ik had het geld nodig. Ik dacht: als ik een jaar hier doorkom, kan ik genoeg sparen en daarna hopelijk een betere baan vinden.
Dat plan leek prima. Tot hij binnenkwam.
Ik wilde Dylan op een manier die ik nog nooit voor iemand had gevoeld. Ik weet niet hoe ik het moet uitleggen, maar dat was ik gisteravond niet geweest.
Ik trek normaal niet zomaar willekeurige vreemden een toilet in om op mijn knieën te gaan. Maar verdomme, ik had hem in mijn mond gewild. De geluiden die hij maakte hadden me machtig en zelfverzekerd laten voelen.
Hij was meer dan bereid geweest om het gebaar te beantwoorden, maar de realiteit had op het slechtste moment toegeslagen.
Ik kon me nu geen afleiding veroorloven, en Dylan was absoluut een afleiding. Dus was ik gewoon vertrokken, in de veronderstelling dat ik hem nooit meer zou zien.
Verdomme!
„Dylan, ga zitten.“ Harvey gebaarde naar de stoel voor hem.
Dylan liep naar de stoel en legde zijn handen op de rugleuning. „Ik sta liever.“
Hij wierp me een zijdelingse blik toe die mijn maag deed omdraaien. Natuurlijk zou hij denken dat dit gepland was. Maar dat was het niet.
Doordat Harvey had besloten dat onze eerste bespreking onnodig was, had ik nooit informatie gekregen over wie zijn dochter vertegenwoordigde. Ik wou dat Dylan wist dat ik geen idee had wie hij was.
En het feit dat ik dat wou, vertelde me dat ik in veel meer problemen zat dan ik wilde toegeven.
„Zoals je wilt.“ Harvey haalde zijn schouders op. „Dylan Rochester, mag ik je voorstellen aan Evelyn Sanders. Zij wordt je eerste aanspreekpunt voor deze zaak.“
Dylan raakte zichtbaar steeds meer geïrriteerd. „Ik had niet verwacht dat jij bij deze eerste bespreking aanwezig zou zijn. Aangezien jij de cliënt bent. De man die zijn eigen dochter aanklaagt.“
Harvey liep op Dylan af en bleef vlak voor hem staan. Ze stonden neus aan neus, terwijl ze elkaar aanstaarden.
Ik stond op het punt mijn keel te schrapen en ze te vertellen dat ze hun haantjesgedrag maar voor later moesten bewaren. Maar Harvey gaf Dylan een gemene grijns voordat ik dat kon doen.
„Jij wilt de grote stoere advocaat uithangen? Prima. Dan zie ik je in de rechtszaal.“
Harvey knikte naar mij voordat hij naar de deur liep. „Evelyn.“
„Ik ben niet bang voor je, Harvey,“ zei Dylan. Hij sprak misschien tegen hem, maar hij keek naar mij.
Harvey's lach was diep en angstaanjagend. „Dat zullen we nog zien.“
Het kostte me al mijn kracht om mijn walging te verbergen. De man was een lul, maar zoals ik al zei: ik had het geld nodig. En het was goed voor mijn ervaring.
Dylan bleef me aankijken terwijl Harvey de kamer verliet. Zodra de deur dichtging, begon ik te praten voordat hij iets kon zeggen.
„Dylan, ik weet hoe dit eruitziet, maar ik zweer het, ik wist niet wie je was.“
Hij snoof. „Waarom zou ik je geloven?“
Ik wilde beleefd reageren, maar toen schoot me iets te binnen. „Hoe weet ik dat jij niet wist wie ik was? Misschien ben jij degene die informatie uit mij probeert te krijgen.“
„Alsjeblieft…“ Hij sloeg zijn armen over elkaar. Die gespierde armen die gisteravond om mijn lichaam lagen. „Ik hoef niet vals te spelen om jou te verslaan.“
„Waarom zou ik jou geloven?“ Ik gooide zijn eigen woorden terug in zijn gezicht, en ik zweer dat hij een glimlach probeerde te onderdrukken.
Hij deed een stap dichterbij. „Je moet een andere zaak nemen.“
„Pardon?“
Nog een stap dichterbij. „Ik heb sinds gisteren niet kunnen stoppen met aan je denken. Als je op deze zaak blijft, worden we vijanden.“
Hij deed weer een stap naar voren. Toen realiseerde ik me dat ik achteruit tegen het bureau was gelopen. Hij zag mijn nerveuze reactie. Ik haatte mezelf dat ik het liet merken.
Hij fluisterde in mijn oor en een rilling trok door mijn hele lichaam. „Weet je wat ik met mijn vijanden doe?“
Ik probeerde standvastig te blijven. „Je maakt me niet bang, Dylan.“
Hij glimlachte en legde zijn hand op mijn onderrug. Hij trok me naar zich toe en drukte mijn lichaam tegen het zijne. Ik voelde hoe hard hij was en ik kreunde. Ik hield mijn armen langs mijn zij en weigerde hem aan te raken.
„Ik martel ze,“ ging hij verder alsof ik niets had gezegd.
Hij pakte mijn kin vast en kantelde mijn hoofd zodat zijn lippen de mijne bijna raakten. Ik wist dat dit een demonstratie was. Hij ging me martelen door me nooit helemaal te geven wat ik wilde.
Nou, dat spelletje kunnen er twee spelen. Ik beet snel in zijn onderlip. Hij schrok even terug, verrast.
„Martelen is het spel dat je wilt spelen? Prima. Ik ben benieuwd wie als eerste breekt. Succes, Dylan Rochester.“
Ik maakte gebruik van zijn verbazing om me uit zijn greep los te maken. Daarna liep ik naar buiten, voordat ik mijn moed verloor. Maar niet zonder nog even om te kijken naar de geschokte — en opgewonden — blik op Dylans gezicht.
Ik glimlachte. Dit ging leuk worden.
