Een aanraking Boek 2
Auteur
Anna R. Bennet
Lezers
269K
Hoofdstukken
42
De stormachtige relatie van Nicole en Ryan wordt op de proef gesteld wanneer ze gedwongen worden hun verleden onder ogen te zien en om te gaan met hun intense wederzijdse aantrekkingskracht. Terwijl ze zich voorbereiden op een cruciaal diner, komen oude liefdes en onverwerkte gevoelens weer naar boven, wat leidt tot een reeks gepassioneerde en emotioneel beladen ontmoetingen. Geconfronteerd met geheimen, jaloezie en onverwachte onthullingen, moeten Nicole en Ryan beslissen of hun liefde bestand is tegen de beproevingen op hun pad, of dat hun verleden hen voorgoed uit elkaar zal drijven.
Scotch en Spijt
RYAN
Whisky.
Het gaat me niet redden van de kogel die eraan komt in de vorm van een klein verlovingsdiner. Maar het zal me wel als een vloeibaar kogelvrij vest beschermen.
Het vliegtuig landt over twintig minuten, en als mijn overbezorgde moeder niet naast me had gezeten, had ik nog tijd gehad voor twee glazen extra.
„Je ziet er moe uit, schat“, zegt mijn moeder met onderzoekende ogen. „Je werkt veel te hard.“
Ik laat de amberkleurige vloeistof rond het ijsblokje draaien voordat ik een flinke slok neem. Te hard werken is wat mijn gedachten bij Nicole vandaan houdt, maar dat hoeft mijn moeder niet te weten.
„Onze zoon heeft twee weken vrij, Elisa. Maak je geen zorgen over hem“, antwoordt mijn vader voor me, en ik vorm geluidloos de woorden dank je.
Hij weet dat er iets aan de hand is. Hij weet het altijd. Ik denk dat hij bovennatuurlijke gaven heeft gekregen toen hij vader werd. Eén blik of één woord is genoeg — en hij weet precies hoe ik me voel.
Hij wist zelfs dat ik niet echt verliefd was op mijn ex voordat ik het zelf doorhad.
Mijn moeder daarentegen heeft haar ouderlijke vaardigheden in waarzeggerij gestoken.
Toen ik me verloofde met Madison — of zoals Liam en ik naar haar verwijzen: die bedriegende slang — was mijn moeder stil als een muis. Dat was haar manier om te zeggen dat ze het geen goed idee vond.
En haar ogen vertaalden de woorden ik had het je toch gezegd in tranen toen de verloving werd verbroken. Ik weet nog steeds niet of dat tranen van verdriet of blijdschap waren.
Zodra we uit het vliegtuig stappen, nemen mijn zintuigen de schone lucht in zich op, en ik heb meteen spijt dat ik deze plek zeven maanden geleden heb verlaten.
Zeven maanden.
Zeven verdomde maanden en een berg nachten waarin ik mezelf aftrok bij de gedachte aan Nicole.
Begrijp me niet verkeerd. Ik heb geprobeerd iemand anders te neuken, maar het was een complete ramp. Allebei de keren. Ik kon niet eens hard genoeg worden om het condoom om te doen.
Nicole heeft verdomme mijn erecties gestolen.
En ik mag doodvallen als ik ze niet terugkrijg. Die erectiedief weet niet wat haar te wachten staat.
„Fijn u weer te zien, meneer.“ Elliott glimlacht als we naar de limousine lopen.
„Jij ook, Elliott. En misschien kun je me dit keer geen meneer meer noemen“, zeg ik terwijl mijn ouders en ik in de limousine stappen.
Zodra we beginnen te rijden, pak ik mijn telefoon en check mijn e-mails en berichten.
Ik heb volgende week een paar conference calls, en hoewel ik mijn PA de middagen vrij heb gegeven, heb ik haar gevraagd me elke dag te bellen met een dagelijks verslag.
Het enige grote project dat we nu hebben is het Fort Hotel op een klein eiland in de noordoostelijke Atlantische Oceaan, en dat is zo goed als geregeld.
„Kijk toch eens naar dat uitzicht, Andrew! Net zo mooi als ik het me herinner van dertig jaar geleden.“ De ogen van mijn moeder stralen, en ze houdt de hand van mijn vader vast terwijl ze uit het raam kijkt.
„Prachtig inderdaad“, antwoordt hij, zonder zijn ogen van haar af te halen.
Ik kijk uit het raam en merk dat we dicht bij de villa komen als we de heuvel op rijden.
De leren stoel begint me al te storen. Het voelt alsof hij mijn rug verwarmt, en ik wrijf over mijn voorhoofd terwijl ik denk aan de laatste keer dat ik haar zag.
***
Het zweet op mijn rug prikte in de krassen die haar nagels net hadden achtergelaten. Ik was nog nooit zo hard in haar klaargekomen. Ik was nog nooit zo hard klaargekomen bij wie dan ook.
Ze trilde nog steeds om mijn cock terwijl ze zachte kreuntjes liet ontsnappen die ervoor zorgden dat ik erin wilde blijven tot ik weer hard werd.
Een van de telefoons op het nachtkastje begon te trillen, en ze strekte haar arm uit om hem te pakken.
„Nee hoor“, eiste ik, voordat ik snel haar arm pakte en haar pols boven haar hoofd vasthield.
Ze beet op haar onderlip en liet me weten dat ze het heerlijk vond als ik in bed de volledige controle over haar lichaam nam. Toen ik de greep om haar pols aanspande, begon ze met haar heupen te bewegen.
„Ik verwacht een belangrijk telefoontje van een klant, Ryan“, zei ze voordat ik mijn lippen hard op de hare drukte en haar intens kuste.
Mijn tong domineerde de hare en negeerde wat ze net had gezegd. Ze kreunde in mijn mond toen ik mijn hand tussen ons liet glijden en mijn vingers haar al gezwollen clit streelden.
Mijn cock begon te trekken terwijl ik haar wanden langs mijn lengte voelde, en de top van mijn cock was zo gevoelig, zo verdomd gevoelig. Er was geen enkele kans dat ze die telefoon ging opnemen.
De telefoon bleef trillen, maar al haar aandacht was nu op mij gericht. Het voelde alsof ik haar helemaal had terwijl ik in haar natte pussy stootte.
Fuck, het voelde alsof er niets anders op de wereld bestond dan wij tweeën.
„Alsjeblieft… Ry—“, smeekte ze tussen haar ademhalingen door. Ik kreunde van het verlangen om harder en dieper in haar strakke, samentrekkende warmte te stoten.
Ze sloeg haar benen om mijn middel, haar greep werd strakker, en ik voelde haar pussy me leegzuigen totdat we allebei het uitschreeuwden.
Ik zweer je, mijn verdomde ziel verliet mijn lichaam, en ik ademde pas weer toen ik haar stem hoorde.
„Oh mijn… verdomde… God, Ryan.“ Ze glimlachte en trok me naar beneden voor nog een hartstochtelijke kus.
Dit was het voor mij. Het voelde alsof ik dood was voor elke andere vrouw op deze wereld.
Ik wilde tegen haar zeggen dat ik klaar was met wat we hadden een hookup noemen. Ik wilde de deur dichtslaan voor elke andere man die het ook maar zou durven om aan haar te zitten.
„Nicole—“
Ik keek in haar ogen, en net toen ik diep ademhaalde om te spreken, begon de telefoon weer te trillen.
Ze gaf me een verontschuldigende glimlach en pakte snel de telefoon. Zodra haar ogen het scherm zagen, vormden haar lippen een andere soort glimlach — eentje die ik nog nooit eerder had gezien.
Toen haar ogen de mijne ontmoetten, kon ik haar niet meer lezen.
Ze was kalm als de Dode Zee, en mijn verdomde hart stopte met kloppen toen ze me de telefoon gaf met het gezicht van mijn ex op het scherm.
„Het is jouw telefoon, eigenlijk. Neem op. Het is vast belangrijk.“
Er zat geen enkele emotie in haar stem. Haar gezicht stond volkomen beheerst, en ik had geen idee wat er door haar hoofd ging.
Ik nam de telefoon op. Ja, zo verdomd dom ben ik — ik nam op. Op het moment dat ik de stem van mijn ex hoorde, had ik spijt dat ik haar ooit had ontmoet.
Ik stemde erin toe haar na het eten te ontmoeten en hing op. Haar ontmoeten voor een drankje! Waar zat ik in godsnaam met mijn hoofd?
Ik wilde alleen maar zo snel mogelijk van haar af en terug naar het gesprek dat ik met Nicole wilde hebben.
Tegen de tijd dat ik ophing, had Nicole al een yogabroek en een T-shirt aangetrokken dat meer op een poncho leek. Hoe ze daar nog steeds sexy in uitzag, is me een raadsel.
Ze had mijn kleren al op het bed gelegd en gaf me gewoon mijn boxershort voordat ze de slaapkamer uit liep.
„Het wordt laat“, zei ze terwijl ik haar naar de voordeur zag lopen.
Ik volgde haar, nog steeds mijn overhemd dichtknopend en totaal sprakeloos. Haar pokerface was perfect, en ik had geen idee hoe ik moest reageren.
„Dit was leuk, Ryan. Ik heb echt genoten van deze laatste weken met jou.“ Ze glimlachte en leunde dichtbij genoeg om me een lichte kus te geven.
Hoe kon ze zo kalm zijn?
„Wat probeer je te zeggen, Nic?“ onderbrak ik, maar ze keek me met samengeknepen ogen aan en opende gewoon de voordeur.
„Ik probeer niet iets te zeggen. Ik zég het. We hadden lol, en nu is het tijd dat je vertrekt. Ga misschien terug naar je ex of ga verder met wie je maar wilt.“
Haar donkerbruine ogen ontmoetten de mijne niet eens terwijl ze die giftige woorden uitspuugde.
„God weet dat ik dat zal doen. En als je het niet erg vindt, ik moet morgen vroeg op.“
Ze gebaarde achteloos dat ik moest vertrekken en deed de deur op slot zodra ik buiten stond.
Ik had mijn voeten op die marmeren vloer moeten planten en haar moeten vertellen wat ik vond van dat hele we-hadden-lol-en-nu-wegwezen-verhaal van haar. Maar ik kookte van woede, en ik ga niet liegen, mijn ego was gekwetst.
Het voelde alsof ik was gebruikt, alsof ik een keiharde vuistslag in mijn borst had gekregen, en ik wist niet eens waarom het zo voelde.
Dus vertrok ik. Ik stapte in het vliegtuig en dacht dat ik dat gevoel achter me zou laten. Toen dat duidelijk niet gebeurde, kreeg ik het gestoorde idee om me lam te zuipen en mijn tong in de keel van mijn ex te duwen.
Ik wilde mezelf bewijzen dat Nicole niets meer was geweest dan een leuke wip.
***
„We zijn er eindelijk.“ De opgetogen stem van mijn moeder rukt mijn gedachten uit het verleden, en zodra de limousine stopt op de oprit van de villa, raakt de realiteit me dat ik Nicole weer ga zien.
Ik heb serieus nog een borrel nodig.
