Hun kleine, vuile geheim
Auteur
Rowan Cody
Lezers
478K
Hoofdstukken
40
Tatum is er niet klaar voor wanneer haar vader aankondigt dat hij opnieuw gaat trouwen—tot het repetitiediner de échte schok brengt: Liam Hays loopt naar binnen met zijn twee beste vrienden en verstijft. Hij kent haar. Te goed. Weken geleden hadden ze een hook-up, en nu staat ze op het punt zijn stiefzus te worden. Hun vrienden weten ervan, hun omgeving kijkt toe en hun kleine, vuile geheim dreigt hen snel in te halen. Tussen geforceerde glimlachjes, gestolen blikken en stijgende spanning moeten Tatum en Liam de bruiloftschaos overleven zonder dat hun verboden vonk alles in de as legt.
Tatum
TATUM
Ik haalde diep adem toen ik de stoffige weg insloeg. Deze leidde naar een oude schuur, ver weg van de bewoonde wereld.
Ik hield het stuur heel stevig vast. Je zou denken dat ik verdwaald was, of misschien wel in een horrorfilm zat. Je zou nooit raden dat ik naar het proefdiner voor de bruiloft van mijn vader reed.
Ik kon het nog steeds niet geloven.
Het was niet omdat mijn vader opnieuw ging trouwen. Hij was nog maar een jaar gescheiden van mijn moeder. Het kwam doordat hij trouwde met een vrouw die ik maar één keer vluchtig had ontmoet. Het was een vrouw uit zijn verleden, die hij een paar maanden geleden in de supermarkt was tegengekomen.
En nu ging hij met haar trouwen?
Hij was verliefd. Dat bleef hij me tenminste vertellen. Papa was altijd heel logisch geweest. Daarom bracht deze snelle bruiloft me in de war.
Hij werkte al voor de overheid sinds ik een baby was. Hij was altijd op reis en werd vaak opgeroepen. Als hoofdinspecteur was hij altijd onderweg. Dus wanneer the hell had hij tijd gevonden voor een vriendin, laat staan een vrouw?
„Waarom rijd je zo langzaam? Ik zou kunnen uitstappen en sneller kunnen lopen.“
Ik draaide mijn hoofd en trok een gek gezicht naar mijn beste vriendin, Bryland. „Omdat ik niet weet waar ik naartoe ga. En omdat ik twijfel of ik dit hele gedoe niet gewoon moet afblazen.“
„Tatum, serieus.“
Ik keek in mijn achteruitkijkspiegel en zag Claudia met haar hoofd tussen de stoelen komen. Ik haalde mijn schouders op en trok een gekke bek. Maar ik was blij dat mijn twee beste vriendinnen vanavond met me mee wilden. Ik kon dit echt niet alleen doen. Ik had het voor geen goud alleen gewild.
Ik wist niets over mijn toekomstige stiefmoeder. Ik wist alleen haar naam: Judith Hays.
Ik kwam aan voor het weekend, en zij ging net weg. Judith was verpleegkundige op de spoedeisende hulp en werkte diensten van twaalf uur. Ze leek aardig genoeg. Maar hoe kon ik dat echt weten na maar één ontmoeting?
Ik wist alleen dat mijn wereld op zijn kop zou komen te staan. Sinds de scheiding van mijn ouders bracht ik steeds meer tijd door bij mijn vader. Zijn huis aan het meer was mijn rustige plekje.
Nu zouden Judith en haar twee kinderen bij ons intrekken. Ze zouden mijn persoonlijke ruimte binnendringen. Ik was zo egoïstisch geweest om mijn vader te laten beloven dat mijn kamer verboden terrein zou zijn. Ik had al zo lang ik me kon herinneren dezelfde slaapkamer aan het meer. Ik wilde die niet opgeven.
Het huis had vier slaapkamers. Maar papa had er lang geleden al één omgebouwd tot kantoor. Toen hij erover begon dat ik mijn kamer misschien moest delen, had ik hem boos aangekeken. Voor ik het wist, had hij zijn kantoor naar de zitkamer verplaatst.
Zelfs nu waren er bouwvakkers bezig om een kantoor aan het huis te bouwen. Ik parkeerde mijn auto en leunde achterover. „Ik weet niet eens hoe haar kinderen heten.“
„Je vader ook niet,“ voegde Bryland er lachend aan toe. „Ik denk dat hij de zoon van Judith al elke verdomde naam op aarde heeft genoemd.“
Claudia stak haar hoofd weer naar voren. „Hij wist wel de naam van het kleine zusje. Ik heb hier echt goed op gelet. Tori. Dat is kort voor Victoria.“
Bryland en ik draaiden ons allebei om naar haar te kijken. „Hij kan dat wel onthouden, maar niet de naam van zijn toekomstige stiefzoon? Is hij niet iets van tweeëntwintig? Ik vraag me af of hij knap is.“
Ik rolde met mijn ogen en haalde mijn schouders op. „Wie the hell zal het zeggen. Misschien gaat hij binnenkort wel uit huis. Hij woonde zogenaamd alleen bij Judith om voor zijn zusje te zorgen, omdat zij lange dagen maakt.“
„Tori,“ voegde Claudia toe.
„Ja, Tori,“ mompelde ik. „Ik zeg het je, papa weet niet waar hij aan begint. Hij overhaast dit en het wordt een fucking ramp.“
„Je klinkt als je moeder,“ zei Claudia. Ze opende het portier. „Laat je vader gelukkig zijn.“
Ik deed mijn deur open en stapte uit. Ik trok de lichtroze jurk glad die ik verplicht moest dragen. Ik vond de kleur vloeken bij mijn blonde haar. Claudia en Bryland hadden me ervan overtuigd dat ik bruin genoeg was om hem te dragen.
„Ik ben blij dat hij blij is,“ zei ik. Ik keek naar mijn pas gelakte tenen. „Ik was er gewoon niet klaar voor dat een kant-en-klaar gezin mijn leven zou overnemen.“
Ik wist dat ik als een verwend nest klonk. Ik was negentien en werd bijna twintig. Ik hoefde niet eens naar mijn vader te gaan, maar ik deed het toch.
Sterker nog, ik was vaker bij hem dan bij mijn moeder. We hadden een afspraak. Zolang ik op de universiteit zat, mocht ik bij hen wonen. Zo hoefde ik niet fulltime te werken om mijn cijfers hoog te houden.
Het plotselinge huwelijk van papa had iedereen geschokt. Mij nog het allermeest. Ik was altijd enig kind geweest. Ik had mijn vader altijd om mijn vinger gewonden.
Nu zijn jeugdliefde uit het niets was opgedoken, wist ik niet meer wat mijn plek in zijn leven was. Het was niet zo dat hij me anders behandelde. Het kwam gewoon doordat ik hem nog nooit had hoeven delen.
Toen we naar binnen gingen, was ik blij met de meiden naast me. Ze liepen aan beide kanten van mij. Ze waren mijn emotionele steun. Ik was één grote bal van dubbele emoties.
Ik kende Judith niet eens. Toch werd ik straks haar bruidsmeisje. Moest ik me vereerd voelen? Zag ze dit als een soort vredesoffer? Of deed ze dit alleen om mijn vader tevreden te houden?
Toen we binnenliepen, moest ik toegeven dat de schuur prachtig was versierd. Er hingen kroonluchters, er waren mooie bloemen en er stonden zelfs een paar fonteinen. Het was wat ik een rustieke boerderijstijl zou noemen. Toch zag het er tegelijkertijd heel elegant uit.
De binnenkant leek helemaal niet op wat ik had verwacht. Ik was blij dat ik wat bekende gezichten zag. Maar ik was nog steeds super zenuwachtig om mijn toekomstige stiefmoeder, stiefbroer en stiefzus te ontmoeten.
Ik herinnerde mezelf eraan dat ik volwassen was. Wat mijn vader deed, was niet echt mijn probleem. Ik liep de trap af en volgde de stem van mijn vader. Als ik zijn nieuwe gezin niet leuk vond, hoefde ik niet met ze om te gaan. Ik kon altijd gewoon bij mijn moeder blijven wonen.
Ik voelde me beter na mijn korte peptalk voor mezelf. Met nieuwe energie liep ik op mijn vader af. Ik was klaar voor wat de avond ook zou brengen.
„Daar is mijn meisje,“ zei mijn vader. Hij straalde toen hij opkeek en ons zag aankomen. Hij keek naar Judith en knikte. „Ik weet dat het een snelle hoi en doei was, maar je herinnert je Tatum toch nog wel?“
Ik had geen tijd om na te denken over de opmerkingen die ik over zijn hoi en doei wilde maken. Judith richtte haar aandacht namelijk al op mij.
„Ja,“ zei ze. Ze lachte en stak haar handen uit. Ze pakte mijn handen vast, waardoor ik schrok. „Ik weet dat ik een complete vreemde voor je moet lijken, Tatum. Maar ik kan niet wachten om je beter te leren kennen. Tori is super enthousiast om een grote zus te hebben.“
Hoe graag ik haar ook meteen stom wilde vinden, het lukte me niet. De glimlach van Judith leek oprecht. Door de manier waarop ze steeds naar mijn vader keek, was het duidelijk dat ze van hem hield.
Misschien zou het allemaal wel meevallen.
„Ik kan niet wachten om haar te ontmoeten,“ zei ik. Ik keek haar recht in de ogen aan.
Judith lachte en schoof haar bruine haar achter haar oor. „Ja, je zult haar geweldig vinden. Mijn zoon, daarentegen, kan een flinke betweter zijn.“
Toen mijn vader lachte, haalde ik mijn schouders op. „Kunnen we dat niet allemaal?“
Precies op dat moment kwam er een jong meisje aanlopen. Ze kruiste haar armen. „Mam...“
Judith sloeg haar armen om het meisje heen. Het was duidelijk dat dit haar dochter was. Ze hadden allebei hetzelfde donkerbruine haar met gouden plukjes erdoorheen.
Daardoor vroeg ik me af hoe haar broer eruitzag. Mijn gedachten werden echter onderbroken door Judith.
„Tori, dit is Tatum.“
Het hele gezicht van Tori begon te stralen. „Word jij mijn grote zus?“
Ik knikte. „Ik ben bang van wel, kleintje.“
Tori trok een vies gezicht. „Ik ben geen kleintje. Ik ben tien. Kun jij invlechten? Blijf je bij ons wonen?“
„Gaan we naar het huis aan het meer verhuizen? Kun jij zwemmen? Is er een duikplank? Is mijn...“
„Tori,“ zei Judith en ze viel haar in de rede. „Je jaagt Tatum nog weg voordat ze de kans krijgt om je eerste vraag te beantwoorden.“
Ik lachte. „Maak je geen zorgen. Ze klinkt precies als deze twee.“ Ik wees met beide handen naar Bryland en Claudia. Zij deden net alsof ze beledigd waren.
„Nou zeg, ik heb nog nooit zoiets gehoord,“ zei Bryland. Ze sprak met een zwaar aangedikt en overdreven Zuidelijk accent.
Iedereen giechelde toen Judith rechtop ging staan. „Daar zijn Liam en zijn vrienden.“
Ik draaide me een beetje om en volgde de blik van Judith. Op dat moment voelde ik mijn hart in mijn schoenen zinken.
Hij was het.
Liam.
Hij was aan het lachen. Hij draaide zijn hoofd en zei iets tegen een van zijn vrienden. Toen keek hij op en stopte hij ineens met lopen.
Onze ogen ontmoetten elkaar. We keken allebei vol pure verwarring naar elkaar.
Liam leek sneller bij de les te zijn dan ik. Hij liep weer verder in onze richting.
„Dit is een fucking grapje, toch,“ fluisterde Bryland, hard genoeg zodat ik het kon horen.
Ik keek op en zag hoe de jongens voor ons stopten. Ze vonden het duidelijk allemaal erg grappig.
„Hé, Tatum, Bryland en Claudia,“ zei een vriend van Liam, Evan, lachend.
Liam keek hem streng aan. Judith keek in de war. „Kennen jullie elkaar al?“
Liam schudde zijn hoofd. „Evan en Bryland hebben vroeger gedatet.“
Judith knikte. „Kleine wereld, hè. Nou, Liam, ik heb geen idee of je haar al eens hebt ontmoet, maar dit is Tatum.“ Ze lachte. „Binnenkort je nieuwe stiefzus.“
Ik kon de donkere blik van Liam nauwelijks aankijken. Ik vroeg me af of mijn gezicht zo rood was als het voelde.
Ik was in shock. Ik wist niet of ik hoi moest zeggen of me moest omdraaien om weg te rennen. Liam doorbrak de stilte.
„Leuk je te ontmoeten, Tatum.“
Toen mijn naam van zijn lippen rolde, keek ik op. „Hé,“ wist ik te mompelen.
Mijn woorden waren meer een fluistering. Maar geen van onze ouders leek te merken hoe ongemakkelijk onze ontmoeting was.
Er liep een stelletje naar ze toe en dat leidde ze af. Nu waren we alleen nog met Liam, zijn vrienden en mijn vriendinnen.
Ik kon de gezichten van Bryland of Claudia niet zien. Maar ik zag de gezichten van de vrienden van Liam. Het was echt een oh shit-moment.
Ik kende Evan, maar niet de andere jongen die bij hen was. Aan zijn gezicht kon ik echter wel zien dat hij ons kleine geheimpje wist.
„Kleine wereld, hè?“ zei Evan. Hij begon ineens te lachen.
Ik schudde mijn hoofd. Ik draaide me snel om. Mijn twee vriendinnen liepen naast me. Ik voelde dat iedereen naar me keek.
De ogen van Liam. Deze snelle bruiloft ging veel meer chaos opleveren dan ik in eerste instantie dacht.
LIAM
Ik stond te kijken hoe Tatum zowat van me wegrende. Ze ging aan een tafel helemaal aan de andere kant van de kamer zitten. Ik kon het niet helpen om te lachen.
„Ik denk dat ik me geen zorgen hoef te maken om haar te leren kennen, toch?“
„Aangezien je je toekomstige stiefzus hebt geneukt, denk ik dat je haar wat minder moet leren kennen.“
Ik leunde achterover in mijn stoel. Ik keek naar de plek waar Tatum met haar vriendinnen zat. Ik kon zien dat ze zenuwachtig was.
Er verscheen een glimlach op mijn lippen. Ik pakte mijn mobiel uit mijn zak en stuurde een berichtje.
Liam
Stiefzus, hè.
