Afgewezen
Auteur
Cosmic Chaos
Lezers
1.4M
Hoofdstukken
22
Nadia werd door haar partner afgewezen op de meest publieke manier. Op aanraden van de mensen die van haar houden, maakt ze een reis naar de roedel van haar tante om afstand te nemen van de herinneringen die haar achtervolgen. Bij aankomst ontmoet ze Alpha Liam Lynch, een geestverwant die misschien wel de enige is die haar pijn echt kan begrijpen. Zullen ze elkaar kunnen helpen om verder te gaan, of zullen de geheimen uit Nadia's verleden hen uit elkaar drijven?
Hoofdstuk 1.
LIAM
VIER JAAR GELEDEN
Het feest van vanavond is groot nieuws voor de roedel. De alleenstaande wolven zijn door het dolle heen, in de hoop hun partner te vinden. Ik sta tegen een muur geleund en kijk toe hoe andere singles de grote zaal binnenstormen.
Misschien vind ik vanavond geen partner, maar ik maak me er niet druk om. Eigenlijk zou ik wat enthousiaster moeten zijn.
Het vinden van je partner is belangrijk, maar ik vrees dat mijn oudere broer, Lorcan, me weer de loef af zal steken. Als jongste broertje sta ik altijd in zijn schaduw.
De grote zaal stroomt vol met alleenstaande wolven van onze roedel en twee roedels uit het noorden. Normaal gesproken komen roedels niet zo samen, maar mijn vader wil dat Lorcan en ik partners vinden om onze familie als roedelleiders te behouden.
Ik zie Lorcan in gesprek met een donkerharige vrouw. Andere wolven staan in de rij om met hem te praten. Net als ik wil wegkijken, voel ik iets vreemds in mijn borst.
Dit gevoel verspreidt zich door mijn lichaam en trekt me naar de andere kant van de zaal. Ik begin te lopen en de aantrekkingskracht wordt sterker. Ik wil er niet tegen vechten. Dan zie ik haar en voel ik me helemaal warm worden.
Ze is lang en slank met halflang bruin haar. Ze kijkt de zaal rond en haar hazelnootkleurige ogen ontmoeten de mijne. Ze is niet van mijn roedel, maar ik weet dat ze mijn partner is.
Ik loop naar haar toe en ze bekijkt me aandachtig. Ik sta met mijn mond vol tanden terwijl ik naar haar kijk. Ze is prachtig en ze is van mij.
'Ik geloof niet dat we elkaar kennen,' zegt ze, terwijl ze haar hand uitsteekt. 'Ik heet Leah.'
Ik snap niet hoe ze zo kalm kan klinken terwijl mijn wolf staat te trappelen om zijn partner te merken. Mijn hand beweegt vanzelf om de hare te pakken. Als we elkaar aanraken, voelt het als een elektrische schok.
'Ik ben Liam,' zeg ik zachtjes. Mijn zwakke introductie doet haar glimlachen, en ik glimlach terug. Ik heb deze wolf net ontmoet, maar door de partnerband voel ik me al met haar verbonden. Het is een beetje beangstigend.
'Je bent de zoon van alfa Lynch, toch?'
Als ik knik, beginnen haar ogen te stralen.
'Zullen we een wandeling maken?'
Ze wacht niet op mijn antwoord, niet dat ik iets anders dan ja zou zeggen, en pakt mijn hand, trekt me door de menigte en naar buiten. We lopen enkele minuten zwijgend over de stoep.
'Het moet niet makkelijk zijn om de zoon van de alfa te zijn,' zegt ze, terwijl ze me met haar hazelnootkleurige ogen aankijkt. 'Ik bedoel, wetende dat je ooit de alfa zult zijn en verantwoordelijk voor de hele roedel. Dat moet veel druk geven.'
Ze glimlacht begripvol en we stoppen. Ze leunt tegen het gebouw en trekt me naar zich toe. Als ik haar in het maanlicht bekijk, besef ik dat ik voor het eerst niet jaloers ben op Lorcans toekomst.
'Nou, dat is eigenlijk de taak van mijn oudere broer Lorcan. Ik ben de jongste, dus ik hoef me geen zorgen te maken over het leiden van de roedel. Daardoor kan ik me concentreren op... andere belangrijke dingen,' zeg ik met een glimlach.
Ik leun naar haar toe, maar ze houdt me tegen. Haar stemming slaat om als een blad aan een boom en ze laat mijn hand los alsof die heet is.
'Wacht, dus jij wordt geen alfa?'
Ik schud mijn hoofd en probeer haar hand vast te pakken, maar ze trekt zich terug. Ik ben in de war, dus doe ik een stap achteruit. Ben ik te snel gegaan? Voelt ze de partnerband niet? Die is heel sterk.
'Wat is er mis, Leah?' vraag ik.
Haar ogen, die net nog enthousiast waren, zijn nu ijskoud.
'Mijn vader stond tweede in lijn om alfa te worden, en hij stierf nog steeds als tweede. Ik laat dat niet met mij gebeuren, wat er ook gebeurt! Ik kan niet geloven dat ze me aan jou zou koppelen. Ik ben voorbestemd voor meer dan de tweede plaats! Ik, Leah Sanders, wijs Liam Lynch af als mijn partner!'
Ik heb nauwelijks tijd om haar woorden te begrijpen voordat de scherpe pijn toeslaat. Het verbreken van onze band doet ontzettend pijn en ik val op mijn knieën. Mijn hoofd tolt en ik kan niet ademen terwijl Leah zich omdraait en terug naar de zaal loopt.
Als het verbreken van de band haar pijn doet, laat ze het niet merken.
DRIE MAANDEN LATER
Onze vader besloot kort na het feest met pensioen te gaan, waardoor Lorcan alfa werd.
Destijds leek het alsof Lorcan zijn partner had gevonden, maar hij wees haar kort daarna af. Hij heeft nog steeds niet gezegd waarom, maar erover nadenken brengt de pijn van mijn eigen afwijzing terug, dus ik heb hem er niet naar gevraagd.
Het nadeel van mijn vaders pensioen is dat hij blijft proberen me te koppelen aan elke alleenstaande zij-wolf die hij kan vinden. Hij zag Leah's afwijzing als een belediging voor onze familie, wat hij niet pikt.
Normaal gesproken heb ik Lorcan hier om de aandacht van mij af te leiden, maar hij vertrok gisteravond om te controleren of er rogues gezien waren in ons westelijke gebied.
'Liam! Fijn dat ik je gevonden heb, zoon,' zegt mijn vader opgewekt als hij Lorcans kantoor binnenkomt. 'Ik heb iemand die ik je wil voorstellen.'
Ik kijk niet eens op van de rapporten om de jonge zij-wolf bij hem te begroeten. Het maakt niet uit. Nadat Lorcan alfa werd, maakte hij mij zijn bèta, en om mijn liefdesverdriet te vergeten, stortte ik me op mijn werk.
'Pa, ik weet dat je het goed bedoelt, echt waar. Maar ik ben niet geïnteresseerd. Stop alsjeblieft met proberen een partner voor me te vinden en laat me mijn werk doen.'
Zijn luide zucht vertelt me dat hij teleurgesteld is, maar dat hij deze keer niet zal tegenstribbelen. Hij verontschuldigt zich zachtjes bij de vrouw en leidt haar het kantoor uit. Ik wacht tot de deur dicht is voordat ik opgelucht uitadem.
Ik leun achterover in de stoel en lees verder in de rapporten tot de vroege avond. De zon begint net onder te gaan als ik geschreeuw hoor. Ik reik uit naar de gedachtenlink van de roedel, en het antwoord doet mijn wereld instorten.
'Verkenningsgroep aangevallen. Niemand heeft het overleefd. De alfa is dood.'
