Royal Legacy Novelle: De koninklijke beproevingen
Auteur
Emily Goulden
Lezers
27,0K
Hoofdstukken
8
Voordat Caspian Storm koning van het weerwolvenrijk werd, was hij simpelweg een prins – de middelste zoon van koningin Lydia en koning Zeke, nog altijd op zoek naar zijn doel in het leven. Zijn oudere broer, Malcolm, kende dergelijke twijfels niet. Als oudste prins geloofde hij dat de troon zijn geboorterecht was. Hun jongere zusje, Alice, was tevreden als de geliefde prinses van het rijk.
Vanaf hun kindertijd waren Malcolm en Caspian onafscheidelijk – broers, trainingspartners, vertrouwelingen en elkaars beste vrienden. Beiden geloofden dat Malcolm voorbestemd was om koning te worden. Waarom werd hij dat dan niet?
Speelt zich af voor #9, The Lonely Rogue, en na het korte verhaal Love Within the Realm.
Hoofdstuk 1
Boek 13: The Royal Trials
„Ha! Ik heb je weer te pakken! Dat is twaalf,“ juichte Malcolm, terwijl hij het zweet van zijn voorhoofd veegde.
Caspian rolde met zijn ogen naar zijn oudere broer toen hij opsprong van de mat. „Elf. Die telde niet mee. Ik was afgeleid,“ mopperde Caspian.
„Die telt wel. Je moet leren om alert en gefocust te zijn, zelfs als er mooie meiden voorbijlopen,“ zei Malcolm, terwijl hij met zijn schouder tegen die van Caspian stootte.
„Wat jij wilt. Je had gewoon geluk,“ pufte Caspian, terwijl hij een handdoek pakte om zijn schouders en nek af te vegen.
Malcolm grinnikte, pakte hun beide shirts op en gooide er een naar Caspian. Cas trok het dunne katoenen shirt met V-hals aan en streek het glad over zijn gespierde buik. Malcolm deed hetzelfde en pakte daarna een flesje water uit de kleine koelkast in de sportschool.
„We moeten teruggaan. Mam maakt ons een kopje kleiner als we te laat zijn voor deze vergadering,“ zei Mal.
„Ze zal jóú een kopje kleiner maken. Ik ben niet de volgende troonopvolger,“ grijnsde Cas.
„Dat weet je niet. We hebben de Trials nog,“ zei Mal, terwijl de twee broers samen terugliepen naar het paleis.
„Je hebt het al in de pocket, doe niet zo bescheiden,“ spotte Cas.
Malcolm lachte, maar gaf geen antwoord. De twee liepen snel over het terrein dat de sportschool van het paleis scheidde, en groetten onderweg de bewakers.
De lakeien bij de voordeuren trokken deze snel open toen ze de prinsen zagen aankomen, en bogen hun hoofd toen de prinsen voorbijliepen.
Mal en Cas haastten zich door de met marmer beklede gangen, in de richting van het kantoor van hun moeder.
In het kantoor van koningin Luna Lydia zaten vertegenwoordigers uit verschillende dorpen aan de rand van het rijk.
De koninklijke stad en de dorpen stonden onder het toeziend oog van het paleis, maar omdat de bevolking in het rijk groeide, werden er meer huizen verder weg gebouwd. Zo ontstond er behoefte aan eigen leiderschap.
De vijf grote dorpen kozen elk hun vertegenwoordigers, die naar het paleis werden gestuurd om door de koning en koningin te worden erkend. Ze zouden de titel van Lord en Lady krijgen en werden daarmee de officiële gouverneurs van hun dorpen.
Caspian en Malcolm klopten op de kantoordeur voordat ze naar binnen gingen. Ze werden begroet door drie Lady's, twee Lords en hun moeder, die een erg ontevreden uitdrukking op haar gezicht had.
„Fijn dat jullie er ook zijn, prins Caspian, prins Malcolm,“ zuchtte koningin Lydia.
„Het spijt ons dat we te laat zijn. We waren bezig met belangrijke zaken,“ loog Malcolm soepeltjes. Dat ze nog bezweet waren, spijkerbroeken en gewone T-shirts droegen en dat hun haar een slordige bende was, deed er blijkbaar niet toe.
„Dank u dat u tijd voor ons wilt maken, Koninklijke Hoogheden,“ zei een van de Lords, terwijl hij respectvol zijn hoofd boog.
Malcolm en Caspian knikten, gingen op hun stoelen zitten en wachtten tot hun moeder verder zou gaan met de toespraak die de jongens hadden onderbroken.
„Nu iedereen er is, kunnen we ons voorstellen,“ zei koningin Lydia, terwijl ze haar zonen nog steeds ontevreden aankeek.
„Lord Bishop wordt de gouverneur van het dorp Westgate, Lord Zac wordt de gouverneur van het dorp Blue Bird, Lady Gabrielle wordt de gouverneur van het dorp Scarlet, Lady Marybelle wordt de gouverneur van het dorp Hopewell, en Lady Kennerly wordt de gouverneur van het dorp Starshine.“
„Gefeliciteerd dat jullie door jullie volk zijn gekozen om hen te leiden,“ zei Malcolm.
„We houden hier vanavond een ceremonie om jullie officieel te benoemen tot gouverneurs van jullie dorpen. We sturen ook vertegenwoordigers van de kroon met jullie mee naar huis, zodat jullie een eigen ceremonie in jullie dorpen kunnen houden,“ ging koningin Lydia verder.
„En de prinsen zullen elk van jullie dorpen persoonlijk bezoeken.“ Koningin Lydia wierp haar zonen een boze blik toe die hen vertelde dat het geen verzoek was, maar een strenge eis van hun koningin. Natuurlijk zouden de jongens gehoorzamen.
„Dank u, Uwe Genade,“ antwoordde Lord Zac.
„Als we van tevoren horen wanneer de prinsen aankomen, kunnen we alles goed voorbereiden,“ zei Lord Bishop.
„Er zijn geen voorbereidingen nodig,“ zei koningin Lydia, en op dat moment wisten de jongens zeker dat ze werden gestraft omdat ze te laat waren.
„Natuurlijk, we hebben geen speciale behandeling nodig,“ voegde Malcolm eraan toe in een poging weer in de gratie te vallen bij zijn moeder.
„We vinden het leuk om het dorp te zien zoals het normaal is,“ ging Caspian verder.
De Lords en Lady's keken elkaar aan alsof ze de clou van een grap misten, maar ze zeiden niets.
„Geniet alstublieft van de feestelijkheden die voor vandaag gepland staan, dan zal de ceremonie klokslag zeven uur beginnen,“ zei koningin Lydia, terwijl ze opnieuw een strenge blik op haar zonen wierp.
„Dank u, mevrouw,“ zei Lady Gabrielle, en zij stond als eerste op.
Zodra de Lords en Lady's het kantoor uit waren, richtte koningin Lydia haar woede op de jonge prinsen. „Wat is er mis met jullie twee?“ beet ze hen toe.
