Wild Boek 3
Auteur
Kristen Mullings
Lezers
267K
Hoofdstukken
44
In een wervelwind van passie, gevaar en intriges volgt "Kaboom!" het turbulente leven van Roman en Sage, die zich een weg banen door een wereld van misdaad, verraad en liefde. Van Romans huisarrest tot de explosieve dreigingen die hen over continenten heen achtervolgen: hun reis is een niet-aflatende jacht op veiligheid en gerechtigheid. Terwijl ze duistere geheimen ontdekken en levensbedreigende uitdagingen het hoofd bieden, wordt hun band op manieren getest die ze nooit voor mogelijk hadden gehouden. Zal hun liefde de chaos overleven, of zullen de schaduwen van hun verleden hen verzwelgen?
Keuzes 🌶️🌶️
Sage
Roman is weg
Ronnie
Hoe bedoel je, weg???
Sage
Hij is terug naar Berlijn gegaan
Sage
Ik heb hem nog nooit zo gezien...
Ronnie
Je bedoelt boos? Hij staat altijd op het punt om uit zijn vel te springen
Sage
Dat is het juist
Sage
Hij was niet boos
Sage
Het was iets anders
Sage
Alsof hij helemaal geen gevoel meer had
Sage
Ik weet niet wat ik moet doen Ronnie
Ronnie
Potverdorie, dat klinkt niet best
Ronnie
Oké, kom langs voor brunch en dan praten we erover met een drankje erbij
Sage
DANKJEWEL
Sage
Ik heb je advies hard nodig
Ronnie
Dat is niet gratis hoor, meid
Ronnie
Jij trakteert op het ontbijt
„Sage, je gaat wel erg tekeer met die mimosa's,“ zei Ronnie bezorgd. „Ga je me nu vertellen wat er aan de hand is?“
Ik moest Ronnie de waarheid vertellen over Julius. Ik was eerder niet eerlijk geweest, omdat ik bang was dat ze slecht over me zou denken omdat ik Julius zo dichtbij had laten komen.
Maar ik wist dat ik alleen met hem wilde samenwerken, en nu moest ik uitzoeken hoe ik mijn echte relatie met Roman kon redden.
Het was de afgelopen maand van kwaad tot erger gegaan. Maar het lag niet alleen aan mij. Er was ook iets mis met hem, maar ik had er niet genoeg aandacht aan besteed om echt uit te vinden wat er met hem aan de hand was.
Ik hoopte alleen dat ik niet te laat was.
„Ik moet je iets vertellen over Julius,“ zei ik, terwijl ik diep ademhaalde.
„O nee, zeg me alsjeblieft dat je geen seks met hem hebt gehad,“ zei Ronnie met grote ogen.
„Nee, maar gisteravond probeerde hij me te zoenen. Hij kreeg me alleen in een van de kamers en...“ Ik stopte met praten.
„Maar je bent weggegaan, toch?“ vroeg Ronnie.
Ik knikte langzaam. „Dan heb je het juiste gedaan,“ zei ze meteen. „Sage, je hoeft je nergens schuldig over te voelen.“
„Is dat zo?“ vroeg ik. „Ik heb hem in de eerste plaats zo dichtbij laten komen.“
„Sage, een man als hij geeft niet om grenzen. Je had een muur om je heen kunnen bouwen zo hoog als de Eiffeltoren en hij zou nog steeds een manier hebben gevonden om eroverheen te komen.“
Ronnie's woorden deden me lachen en, ik moet toegeven, ze deden me me beter voelen.
„Geef jezelf niet de schuld omdat je bent misbruikt,“ zei ze vastberaden. „Hij is je collega en hij heeft iets verkeerds gedaan.“
„Roman zou het niet zo zien,“ zei ik verdrietig.
„Dan moet hij de dingen duidelijker zien,“ antwoordde Ronnie. „Jij bent het beste wat hem ooit is overkomen.“
„En hij is het beste wat mij ooit is overkomen,“ zei ik. „Ik voel gewoon dat ik Roman aan het verliezen ben en ik weet niet hoe ik hem terug moet krijgen. Hij raakt steeds verder weg.“
„Vertel hem dat dan!“ zei Ronnie, alsof het de normaalste zaak van de wereld was.
„Roman is misschien het beste wat je ooit is overkomen in de liefde, maar deze baan bij Abstraction is het beste wat je werk ooit is overkomen. Je moet hem laten begrijpen dat meer dan één ding in je leven belangrijk kan zijn.“
Ze had gelijk. Ik moest Roman dit allemaal vertellen.
„Denk je dat Jav het leuk vindt dat ik een weekend weg moet voor evenementen, of dat ik tot 3 uur 's nachts weg ben voor een werkfeestje? Nee, dat vindt hij niet. Maar hij steunt me en wat ik wil doen toch.“
„Roman is gewoon zo controlerend. Ik denk niet dat hij het zal begrijpen,“ zei ik, denkend aan onze afspraak.
„Proberen zowel een baan als een relatie te hebben is heel moeilijk, maar je zou niet tussen hen hoeven te kiezen. Roman zou je niet tussen hen moeten laten kiezen. Je kunt beide hebben,“ zei Ronnie krachtig, terwijl ze met haar hand op tafel sloeg.
Deze drankjes begonnen ons echt naar ons hoofd te stijgen. Maar het waren haar woorden, niet de alcohol, die me sterker deden voelen.
***
Terwijl ik door de gang naar mijn lege hotelkamer liep, wilde ik niet over mijn gevoelens praten met Roman. Vooral niet na wat er met Julius was gebeurd. Maar ik wist dat als ik wilde dat hij mijn baan respecteerde, we een gesprek moesten hebben.
Ronnie had gelijk, dit zou moeilijk worden, maar ik verdiende een partner die mijn baan steunde zoals ik de zijne steunde.
Terwijl ik in mijn tas zocht naar mijn keycard, hoorde ik geluid in de kamer naast de mijne - Ekko's en Hannah's kamer.
Luide stemmen. Toen, geschreeuw.
Gebonk.
Een luide gil, gevolgd door het geluid van brekend glas.
Ik liep nerveus naar de deur, maar ik hoefde niet te kloppen, want Hannah kwam er snel uit en sloeg de deur hard achter zich dicht.
Ze droeg een badjas en haar make-up liep over haar gezicht van het huilen.
„Hannah... gaat het wel?“ Ze leek verrast me te zien en probeerde snel haar gezicht af te vegen met haar mouw.
„O! Sage,“ zei ze, proberend te glimlachen, „Hé meid. Alles is geweldig. Is Londen niet fantastisch?“ Het was overduidelijk dat Hannah probeerde te doen alsof er niets aan de hand was.
Maar ik wist wat voor man Ekko was. Hij was helemaal niet veranderd. En dat zou hij ook nooit doen.
„Weet je het zeker? Je kunt bij mij blijven als je dat nodig hebt. Roman moest vroeg naar huis.“
„O, nee, dat is oké. Alles is goed,“ zei Hannah, hard proberend te glimlachen. „Ik ben gewoon... ik ben echt veeleisend, weet je? Ekko heeft wat tijd voor zichzelf nodig.“
Ik knikte beleefd, niet zeker wat ik moest doen. Een deel van me wilde haar meenemen naar mijn kamer en haar dwingen te blijven. Het andere deel wilde niet betrokken raken bij iets dat met Ekko te maken had, en dat gaf me een beetje een schuldgevoel.
Voordat ik kon beslissen wat ik moest doen, kwam Ekko de kamer uit met een gemene glimlach op zijn gezicht.
„Sage,“ zei hij verveeld. „Wat kunnen we voor je doen?“ Ik keek naar Hannah, die me niet aankeek.
„Niets. Ik checkte gewoon even hoe het met Hannah ging,“ zei ik, hem boos aankijkend.
„Ze is in orde.“ Ekko's ogen staarden me aan, slechte herinneringen oproepend. Herinneringen die ik had geprobeerd te vergeten.
„Dat heb ik haar verteld, Ekko,“ zei Hannah zachtjes. „We praten gewoon.“
Zonder nog iets te zeggen, liep ik door naar mijn kamer. Ik moest wegkomen van wat er ook tussen hen gebeurde.
Ik wilde Hannah helpen, maar ze moest zichzelf willen helpen. Als ze gewoon zou negeren wat voor persoon Ekko was, kon ik niets voor haar doen.
***
Ik voelde hoe iemand aan mijn haar trok. Hij pakte een grote handvol, trok mijn hoofd naar achteren en ontblootte mijn nek.
Hij legde een hand om mijn keel, raakte het lichtjes aan met zijn vingers, voordat hij harder kneep.
Toen hij losliet, ademde ik snel uit. Ik probeerde mijn hoofd te draaien, maar hij hield me daar vast.
Mijn rug tegen zijn borst. Mijn billen tegen zijn harde penis.
Ik was er zeker van dat hij mijn hart snel kon voelen kloppen, en ik probeerde het te kalmeren. Zijn handen gingen onder mijn shirt en bewogen naar mijn borsten.
Terwijl zijn duim rond mijn tepels cirkelde, voelde ik nattigheid tussen mijn benen.
God, hij maakt me zo nat!
Ik maakte een zacht geluidje en hij beet zachtjes in mijn oor. Het was niet hoe Roman zich normaal gedroeg, maar het voelde goed. Zijn penis drukte tegen mijn billen, opgewonden bewegend, verlangend om uit zijn broek te komen.
Ik bewoog mijn hand naar achteren, greep naar zijn rits en trok hem naar beneden.
Hij maakte een laag geluid toen ik zijn penis eruit haalde en hem aanraakte, maar voordat ik hem kon laten klaarkomen, gooide hij me op het bed.
Hij pakte een lang zijden lint van de tafel en bond het om mijn ogen. Het maakte mijn lichaam alleen maar meer naar hem verlangen.
Hij bond mijn handen achter mijn rug met een ander zijden lint. Het voelde koel tegen mijn warme huid.
Mijn shirt openscheurend, bewoog hij zijn tong tussen mijn borsten, stoppend bij elke plek om te likken, bijten of zuigen.
„Alsjeblieft,“ smeekte ik, hijgend van genot. „Neuk me gewoon.“
Hij draaide me om op mijn handen en knieën en liet zijn hand over mijn billen glijden, ze verlangend slaand.
Toen weer - harder deze keer.
Het zou waarschijnlijk een merk achterlaten.
Mijn tenen krulden en mijn nagels groeven in mijn handen. Ik hoorde hem bewegen om voor me te gaan staan, en zonder waarschuwing stak hij zijn penis in mijn mond. Mijn hoofd hing over de rand van het bed, zodat ik mijn keel beter kon openen om hem helemaal te nemen.
Hij smaakte anders. Minder naar cologne en whisky en meer... natuurlijk.
Hij duwde verder in mijn mond, maar ik kokhalsde niet, nam alles. Hij maakte een geluid, waardoor ik hem nog meer wilde.
Met mijn handen nog steeds vastgebonden, drukte ik tegen zijn borst. „Neuk me.“
En deze keer vroeg ik het niet.
Toen ik hem in me voelde glijden, ademde ik in van genot.
„Mhmm, fuck. Je voelt goed, mijn kleine muze,“ gromde hij.
Ik stopte met bewegen van angst. Dat was niet Romans stem.
„Julius?!“ Ik duwde mezelf naar voren, trok de blinddoek af met mijn vastgebonden handen.
Hij zat aan het einde van het bed, glimlachend naar me, één hand om zijn natte penis en de andere reikend naar mij.
Ik probeerde weg te bewegen, maar hij lachte alleen maar. „Waarom ren je weg? Je weet dat je dit wilt, Sage.“
„Nee...“ zei ik zachtjes.
„Weet je, Sage...“ Julius begon naar me toe te kruipen als een roofdier. „Ik zou je nooit laten kiezen tussen een relatie en een carrière. Met mij krijg je twee in één. Je kunt alles hebben.“
Je kunt alles hebben.
***
Ik werd plotseling wakker, mijn huid bedekt met zweet. Ik keek opzij en het bed was leeg.
Ik droeg nog steeds mijn bh en onderbroek, hoewel ik zeker mijn onderbroek moest verschonen.
Wat was er in godsnaam mis met me? Waarom had ik een seksdroom over Julius terwijl ik de dingen met Roman wilde oplossen? Mijn echte partner.
Ik stapte uit bed en liep naar de badkamer, terwijl ik onderweg mijn onderbroek uittrok.
Ik zette de douche aan en stapte onder het ijskoude water, proberend de slechte gevoelens van mijn droom weg te spoelen.
Maar ik kon niet anders dan denken aan wat Julius in mijn droom had gezegd. Was het waar?
Was ik beter af met iemand die me niet zou vragen te kiezen tussen een relatie en een carrière?
Of kon Roman veranderen?
