Ever Series: Mijn Eeuwige Liefde
Auteur
E. Adamson
Lezers
459K
Hoofdstukken
18
Hoofdstuk 1
De reis had Anna Burkley uitgeput. Ze was bij haar oudste zus, Rayna, op bezoek geweest, die vier uur verderop woonde, om haar te helpen nadat ze was bevallen van tweelingmeisjes.
Anna glimlachte bij de gedachte aan die twee prachtige baby's terwijl ze de deur van haar huis opende. Ze voelde een steek in haar hart, omdat ze wist dat ze nooit een eigen baby zou vasthouden.
Ze zette die gedachte snel opzij, omdat ze niet in het negatieve wilde blijven hangen.
Met een lichte geeuw liep ze naar de slaapkamer. Ze zou haar bagage later wel uit de auto halen, maar op dit moment had ze een dutje nodig.
Haar man Gary zou nog een paar uur aan het werk zijn, dus had ze genoeg tijd om te rusten voordat ze aan het avondeten zou beginnen.
Terwijl ze de trap opliep, stopte ze even en hield haar hoofd schuin om te luisteren — hoorde ze daar gegiechel? Ze liep sneller door naar de open slaapkamerdeur.
„Ik moet gaan, Gary, het is al bijna drie uur,“ zei een vrouwenstem.
„Mmm… ja, en ik moet weer aan het werk. Het zou niet best zijn als mijn vrouwtje thuiskomt en me hier betrapt,“ stemde Gary in.
Anna sloeg een hand voor haar mond terwijl ze probeerde niet hardop te snikken. Omdat ze voelde dat ze het niet kon tegenhouden, rende ze de trap weer af, naar de keuken.
Eenmaal daar gleed ze langs de muur naar beneden en huilde zachtjes.
Hoe dom was ze geweest? Ze had het moeten zien. Nu ze erover nadacht, besefte ze dat alle signalen dat Gary ontrouw was er waren geweest, maar ze had ze genegeerd.
Hij was de laatste tijd vaak 'langer aan het werk', ging vaker op 'zakenreis', bracht veel tijd door met 'zijn vrienden' en moedigde haar steeds vaker aan om met haar vriendinnen uit te gaan.
Misschien had ze het zo lang ontkend omdat de seks goed was. Dat is toch immers het eerste wat slechter wordt?
Nou, als dat zo was, gold dat niet voor hen. Gary was altijd onverzadigbaar geweest en dat was niet veranderd. Misschien had ze het daarom niet doorgehad.
Anna werd uit haar gedachten gehaald toen de vrouw weer sprak, deze keer dichterbij.
„Wanneer zie ik je weer?“ vroeg ze.
„Dat weet ik niet zeker. Anna zal wel even aanhankelijk zijn nadat ze bijna een week is weggeweest,“ antwoordde Gary met een lachje.
„Ik snap niet waarom je bij haar blijft,“ zeurde de vrouw.
„Omdat ze een goede vrouw is en we geweldige seks hebben.“
„Onze seks is ook geweldig!“
Gary lachte. „Ja, dat klopt, maar je weet dat haar vader me afmaakt als ik zijn kleine meid iets aandoe. Bovendien vind ik mijn baan leuk; als ik bij haar wegga, ben ik die kwijt.“
De vrouw zuchtte geïrriteerd. „Goed dan. Bel me maar als ik je weer kan zien.“
Anna hoorde de deur dichtgaan, en Gary floot terwijl hij weer naar boven liep. Ze stond langzaam op, veegde haar gezicht af en pakte een zakdoekje om haar neus te snuiten.
Ze liep naar de gootsteen, pakte een glas en vulde het met water. Toen bleef ze daar gewoon staan en staarde naar de keukendeur totdat Gary naar beneden kwam.
Hij stopte abrupt en de glimlach verdween van zijn gezicht toen hij haar zag. Hij werd bleek terwijl hij sprak. „Anna?“
„Het is voorbij, Gary. Ik ben weg tegen de tijd dat je thuiskomt van je werk,“ bracht Anna er met moeite uit.
„Ach, kom op, schatje! Ik zal haar niet meer zien. Dat beloof ik,“ zei Gary, terwijl hij dichterbij kwam.
Hij stak zijn armen uit alsof hij haar wilde omhelzen, maar ze hield haar hand op en stopte hem.
„Als zij het niet is, dan is het wel iemand anders. Dat weet je best.“
„Dus je gooit zomaar vijf jaar huwelijk weg voor één fout?“ vroeg hij.
Ze zette haar glas neer en deed haar ringen af, waar ze even naar keek voordat ze die ook neerlegde.
Toen haalde ze diep adem, trok haar schouders recht en antwoordde: „Nee, Gary, jij hebt ons huwelijk weggegooid toen je besloot dat ik niet meer genoeg voor je was.“
Gary's gezicht werd rood voordat hij zich omdraaide en de deur uit stormde.
Anna liet haar schouders hangen terwijl de tranen weer begonnen te stromen. Ze pakte de telefoon en belde haar jongste zus, Mary.
„Hallo?“
„Mary, mag ik een tijdje bij jou komen logeren?“ vroeg Anna, terwijl ze haar snikken inhield.
„Altijd,“ antwoordde Mary zachtjes, alsof ze al wist dat er iets mis was.
„Dank je. Ik ben er vanavond laat.“
***
Anna zuchtte diep terwijl ze door het grote raam van de winkel Morris Outfitters naar de donkergrijze lucht staarde. Ze dacht na over hoe alles was veranderd in de twee jaar sinds haar scheiding.
Nadat ze Gary had verlaten, was ze twee weken bij Mary gebleven terwijl ze alles voor haar scheiding in gang zette.
Ze had online deze baan voor de functie van assistent-bedrijfsleider bij Morris Outfitters gevonden en had gesolliciteerd.
Toen ze zeker wist dat ze de baan had, had ze haar spullen gepakt en was ze naar Soonerton verhuisd.
Anna had Gary bijna alles laten houden, behalve haar auto en persoonlijke spullen.
Ze wilde in ieder geval geen huis hebben aangezien ze toch wegging, en ze zou het sowieso niet hebben gewild omdat ze hem daar met een ander had betrapt.
Ze wilde gewoon bij hem weg, en hem en de herinneringen aan al het andere achter zich laten.
Mary vertelde haar later dat hij het huis had verkocht en niet lang na de scheiding naar een klein appartement was verhuisd.
Toen de scheiding rond was, had Anna wat geld gekregen waar ze niet eens om had gevraagd, maar het was genoeg geweest om hier een klein huisje te kopen.
Hoe langer ze hier woonde, hoe leuker ze het vond. Ze genoot van haar werk en het leven in een klein stadje, maar de laatste tijd begon ze zich eenzaam te voelen.
Het was moeilijk om vrijgezel te zijn na vijf jaar huwelijk en na zeven jaar met iemand te zijn geweest.
„Hé meid, waarom kijk je zo verdrietig?“
Anna draaide zich om naar haar vriendin en collega Renee.
Anna gaf haar een kleine glimlach en zei: „Het lijkt erop dat het gaat regenen.“
„Misschien,“ stemde Renee in terwijl ze haar lippen op elkaar perste omdat Anna haar vraag ontweek, zonder verder aan te dringen.
In plaats daarvan zei ze: „Ryan en ik gaan vanavond uit. Ik dacht dat het jou misschien ook goed zou doen om eruit te gaan. Nou heeft Ryan een nieuwe collega. Zijn naam is Mark.
„Ryan heeft hem aan iedereen voorgesteld. Je weet wel, om hem te helpen nieuwe mensen te ontmoeten…“ Ze maakte haar zin niet af en keek Anna hoopvol aan.
Zich van de domme houdend hoewel ze wist waar dit naartoe ging, vroeg Anna: „Wat heeft dit met mij te maken?“
Renee stak pruilend haar onderlip uit. „Je weet best wat het met jou te maken heeft. Ik wil dat je met ons meegaat om hem te ontmoeten.“
Anna zuchtte. Misschien zou het haar goed doen om de deur uit te gaan. Al was het maar om haar uit haar sombere bui te halen.
„Oké, maar alleen voor deze ene keer. Maak er geen gewoonte van om me aan iemand te koppelen,“ waarschuwde Anna haar.
Renee balde juichend haar vuist en pakte haar telefoon. „Hé Ryan, het gaat door vanavond.“
Anna schudde haar hoofd en liep naar achteren in de winkel, waar ze eerder een klant had gezien. Het was tijd om te kijken of die nog hulp nodig had.
***
„Oké, we zien elkaar om zeven uur bij het steakhouse,“ zei Renee, terwijl ze de winkel afsloten.
„Prima, tot dan,“ antwoordde Anna. Met een zwaai liep ze naar haar auto.
Om twee minuten voor zeven parkeerde Anna haar auto en liep over de parkeerplaats naar de voordeur van het restaurant. Toen ze eenmaal binnen was, zag ze Renee al snel staan en liep naar haar toe.
Ze merkte de blonde man op die met Ryan praatte en vond dat hij er aardig genoeg uitzag, hoewel haar hart er niet sneller van ging kloppen.
Hij stond op om haar stoel naar achteren te schuiven en zei: „Hoi, ik ben Mark.“
„Anna.“ Ze merkte dat hij haar van top tot teen bekeek terwijl ze ging zitten en voelde dat ze rood werd.
Mark grijnsde. Nadat de serveerster hun bestelling had opgenomen, vroeg hij: „Dus, Renee zegt dat je ergens uit het noorden komt. Wat brengt je hier?“
Ze haalde haar schouders op. „Een scheiding en ik had een nieuwe omgeving nodig.“
„Dat kan ik begrijpen. Ik heb dat onlangs zelf ook meegemaakt,“ merkte Mark op.
Ze voelde dat ze zich wat ontspande en glimlachte. Een lotgenoot. Misschien zou deze avond toch niet zo slecht zijn.
Mark was een grappige man en liet hen tijdens het hele etentje lachen. Zijn verhalen over het opgroeien met zijn broers waren heel grappig.
Verrassend genoeg had Anna een geweldige tijd. Ze stemde zelfs in met een date toen hij met haar naar haar auto liep.
