De verhalen van Regventus 4: De Ring
Auteur
C A Tarkington
Lezers
19.9K
Hoofdstukken
53
Vraag je je werkelijk af of het de moeite waard is om onze koningin te redden, Hector?" vroeg Talon ongelovig. "En Max, jij hebt hem hierheen laten brengen. Hij mag dan wel niet jouw koning zijn, maar hij is jouw verantwoordelijkheid. Bovendien zijn zij de enige mensen in het koninkrijk met Adalwen-bloed aan beide kanten van hun stamboom."
Griffa staat niet langer in de veiligheid van haar kroon. Opgesloten diep achter vijandelijke muren, wordt ze geconfronteerd met een wereld zonder comfort, bondgenoten en zekerheid. Elk moment stelt haar kracht op de proef en dwingt haar zichzelf niet alleen als een leider te zien, maar als iets dat veel groter is. Naast haar vormt een onverwachte band een breekbaar lichtpuntje in de duisternis. Buiten de paleismuren proberen degenen die om haar geven zich te verenigen, maar barsten van twijfel en verraad dreigen hen te vertragen. Loyaliteiten verschuiven, de tijd glipt weg en het koninkrijk houdt zijn adem in. Terwijl het gevaar haar in zijn greep houdt, begint Griffa te begrijpen dat koningin zijn niet draait om de troon, maar om het vuur dat in haar aanwakkert wanneer al het andere wegvalt.
Hoofdstuk 1: Proloog: Een Belofte aan Haar Vader
ANSEL
Ansel zat naast Griffa tijdens de bijeenkomst van de Ring van Negen. Hij keek haar aan en zag hoe bleek en moe ze eruitzag, haar ogen leken wel zwart. Ze was zo jong, nog veel te jong om al zoveel te hebben geleden. Op pas zestienjarige leeftijd had ze haar vader en moeder al verloren. Ze was nu het hoofd van een belangrijke familie en de ware leider van de Ring.
Zij was de belangrijkste persoon die Ansel nog in zijn leven had, en hij zou niet toestaan dat haar iets werd aangedaan of dat iemand misbruik van haar maakte. Haar vader, Renweard, had Ansel een tijdje geleden gevraagd om op zijn enige dochter te letten als er ooit iets met hem zou gebeuren.
Ansel wilde die belofte nakomen. Hij zou het doen voor Renweard en Griffa. Hij pakte Griffa's koude hand vast toen ze zich omdraaide en naar hem probeerde te glimlachen.
„Hector, jij was de beste vriend van Renweard. Kun jij het meisje in huis nemen?“ vroeg Gorm.
„Dat zou ik kunnen doen. Als Gryphon in Delis House wil wonen, is ze erg welkom.“
Griffa keek Ansel met grote ogen aan en schudde haar hoofd. Hij begreep haar meteen. Hij wilde Griffa niet in Delis House hebben, en hij wilde niet dat ze onder toezicht van Hectors vrouw en dochter zou staan.
„Gryphon zou naar Wendell House in de Vallei moeten komen. Daar zal ze met veel liefde worden behandeld. Ik geef heel veel om Gryphon, en mijn vrouw ook. Mijn zoon is een goede vriend van haar,“ zei Ryker Wendell.
Ansel zuchtte diep. Een van de laatste dingen die hij wilde, was dat Griffa jarenlang in Wendell House zou wonen met die vlegel Talon Wendell. Ansel had de jonge man weleens gezien en wist hoe hij zich op feesten gedroeg. Hij wist dat Ryker de naam Keene heel graag met zijn eigen naam wilde verbinden, maar Griffa verdiende het niet om op die manier te worden gebruikt. Ze mocht haar eigen keuzes maken als ze daar klaar voor was.
„Gryphon zal de leider van de Ring worden als ze volwassen is,“ zei mevrouw Sidora. „Ze moet in Abscon blijven.“
„Wordt het dan Delis House?“ vroeg een heks met bruin haar.
„Nee,“ zei Griffa zacht. „Ik ga niet weg uit mijn eigen huis.“
„Je bent nog niet volwassen. Je kunt niet alleen wonen,“ zei Helmer boos.
„Ik zal niet alleen zijn.“ Griffa keek op. „Ik heb Maybelle, Jonthon en Wallis. Ansel is er ook bijna altijd. Ik wil in Keene Manor blijven.“
Hector glimlachte vriendelijk naar Griffa. „Natuurlijk ben je erg gehecht aan je thuis, maar Gryphon, op zestienjarige leeftijd is het niet gepast om zonder familie te wonen. Je hebt iemand nodig die over je waakt.“
„Ik kan over haar waken,“ stelde Ansel voor. „Dat heb ik aan haar vader beloofd. Ik zal zorgen dat haar niets overkomt en kan permanent in Keene Manor verblijven.“
Hector schudde zijn hoofd. „Dat is niet gepast, Ansel. Het zou misschien kunnen als je getrouwd was en je vrouw bij je introk.“
Ansel leunde achterover en rolde met zijn ogen. „Ik ben voorlopig nog niet van plan om te trouwen.“
„Tja, dan zijn we weer terug bij af,“ zei Hector. „Gryphon, je kunt bij mijn familie komen wonen. Dan ben je niet ver van Keene Manor. Over een paar jaar ben je volwassen en kun je leven zoals je zelf wilt.“
„Ik ga niet naar Delis House,“ zei Griffa stevig. „Ik ga nergens anders heen dan naar mijn eigen huis.“
„Je kunt ook voor een paar jaar naar de Vallei komen, Gryphon. Van daaruit kun je nog steeds leren hoe je de Ring moet leiden. Je weet dat we allemaal van je houden,“ zei Rikard.
„Je gaat haar niet meenemen naar de Vallei, Rikard,“ snauwde Hector. „Ik weet dat het verleidelijk is om jouw familie met de Keenes te verenigen, maar ze is nog maar een meisje.“
„Ik zal haar nergens toe dwingen,“ zei Rikard vol afkeer. „Ik was heel goed bevriend met Renweard en ik geef om Gryphon. Het beledigt me enorm dat je zoiets suggereert.“
„Maak me niet wijs dat je er niet over nadenkt,“ zei Hector. „Ik weet dat je een paar keer tegen Renweard hebt gezegd hoe geweldig het zou zijn als Gryphon en Talon ooit zouden trouwen.“
„Waarom ook niet?“ vroeg Rikard. „De Wendells en de Keenes zijn de machtigste families die er nog zijn in ons koninkrijk. Waarom zou het niet passend zijn als mijn zoon later met Gryphon trouwt?“
Griffa werd vuurrood en verborg haar gezicht in haar handen.
„Ik kan heel veel redenen bedenken waarom ik jouw zoon nooit meer bij Griffa in de buurt zou laten komen,“ zei Ansel.
Rikard keek Ansel met samengeknepen ogen aan. „Talon is nog erg jong. Hij zal wel rustiger worden tegen de tijd dat Gryphon volwassen is.“
Ansel snoof minachtend.
„Ik wil niet naar de Vallei,“ zei Griffa, terwijl ze haar handen van haar gezicht haalde. „Ik wil in Keene Manor blijven wonen. Ik zal daar blijven en jullie zullen me niet tegenhouden.“
„Ze moet in Keene Manor blijven,“ zei Sidora om Griffa te steunen. „Laat het meisje in haar eigen huis blijven. Ze heeft daar mensen die bij haar wonen. Ansel is de beschermer van het koninkrijk en is absoluut te vertrouwen.“
„Ik kan wel elke dag even bij Gryphon langsgaan,“ zei Hector met een zware zucht. „Ze moet in haar eigen huis blijven. Renweard zou ook willen dat ze in Keene Manor bleef. Hij vertrouwde Ansel met zijn dochter. Samen kunnen wij haar dan goed in de gaten houden.“
Er klonk een kakofonie van stemmen die luid met elkaar in discussie gingen. Hector sloeg hard met zijn platte hand op tafel. „Totdat Gryphon volwassen is en haar plek in de Ring inneemt, ben ik de leider. Dit is mijn besluit. Ze zal in Keene Manor blijven.“
Griffa draaide zich om en schonk Ansel een oprechte glimlach, en hij kneep even in haar hand toen de bijeenkomst werd afgesloten. Na Hector en mevrouw Sidora te hebben bedankt, vertrokken Ansel en Griffa met de meeste anderen. Buiten bood Ansel zijn arm aan Griffa aan om haar naar huis te begeleiden, toen haar hand plotseling naar haar keel vloog.
„Mijn ketting is weg. De ketting die vader me afgelopen lente voor mijn verjaardag gaf—de valk met de juwelenogen. Ik moet hem tijdens de bijeenkomst zijn verloren,“ zei Griffa, terwijl ze zich weer omdraaide naar het gebouw.
„Ik ga wel even kijken,“ zei Ansel. „Blijf hier, ik ben zo terug.“ Hij keek hoe Griffa naar het standbeeld van de goden liep en ging zitten. Ze keek ernaar op en sloot haar ogen.
Ansel haastte zich terug naar de vergaderzaal. Hij liep langzaam en zocht op de vloer van de gang naar haar ketting. Toen hij bij de deuren van de zaal aankwam, stond er één op een kier en hoorde hij Helmer met Hector praten.
„Denk je dat dit wel verstandig is, om het meisje zomaar bij de beschermer achter te laten?“ vroeg Helmer.
„Wat voor andere keuze hebben we? Ze heeft al genoeg meegemaakt en moet in haar eigen huis zijn.“
„Je had Rikard haar mee naar de Vallei moeten laten nemen. Dan had ze met die jongen van Wendell kunnen trouwen. Misschien was ze daar wel voor altijd gebleven en waren we voorgoed van haar af geweest,“ zei Helmer.
„Nee, na alles wat er is gebeurd, kon ik haar dat niet aandoen. Dat kon ik Renweard ook niet aandoen.“
„Ze zal onze ondergang worden als ze haar ware plek ontdekt,“ snauwde Helmer. „Dat weet je best.“
Ansel liep de kamer in en keek Helmer strak aan.
„Ansel,“ zei Hector snel. „Heb je nog iets nodig?“
Ansel bleef Helmer strak aanstaren. „Griffa is haar ketting kwijt, en ik kwam hem zoeken.“ Ansel zwaaide met zijn hand, en de ketting vloog direct naar hem toe. „Ik wil dat jullie allebei weten dat Griffa onder mijn bescherming staat. Als iemand haar op wat voor manier dan ook bedreigt, zal ik die dreiging zonder aarzeling uitschakelen.“
Hector knikte, maar Helmer keek Ansel woedend aan.
„Dan kun je haar maar beter heel goed in toom houden,“ waarschuwde Helmer. „Dat meisje is wild en gevaarlijk.“
Ansel voelde zijn magie naar de oppervlakte komen en was klaar om Helmer ter plekke te vervloeken. „Je weet niets over Griffa. Zij zal de leider van de Ring zijn wanneer de koning volwassen wordt. Ik heb zo'n gevoel dat zij dit koninkrijk groot zal maken.“
Ansel draaide zich om en liep de kamer uit. Zijn enige gedachte was om terug te gaan naar Griffa en haar veilig te houden.
