De alfa en de luna boek 2: Zijn afgewezen luna
Auteur
Skylar Greene
Lezers
1,7M
Hoofdstukken
60
Hoofdstuk 1.
DANIELLA
De wekker rinkelt om zes uur 's ochtends en ik spring als een haas uit bed, klaar voor mijn diploma-uitreiking. Na een snelle douche trek ik een zwart kort topje aan, met een hoge blauwe spijkerbroek en zwarte Converse schoenen.
Ik ben dol op Converse, net als mijn moeder. Ze stonden haar kleine voeten altijd zo leuk. Toen ze me mijn eerste paar gaf, droeg ik ze aan één stuk door.
Inmiddels heb ik Converse in alle kleuren van de regenboog, zelfs een paar bijzondere exemplaren. Mijn moeder heeft de fabrikant overgehaald om elk jaar sinds mijn zestiende verjaardag speciale paren voor me te maken.
Ik breng wat make-up aan, net genoeg om er verzorgd uit te zien. Normaal gesproken houd ik van een natuurlijke look, maar vandaag wilde ik net dat beetje extra.
Mijn krullende haar valt lang op mijn rug. Ik ben blij dat ik de krullen van mam heb geërfd. Het is een van mijn beste kenmerken. Ik denk dat de krullen mijn blauwe ogen, die ik van pap heb, nog beter doen uitkomen.
Ik ben ook lang zoals pap, ongeveer 1 meter 75, langer dan mam maar korter dan hij. Ik heb een mooi figuur, dankzij mam en onze work-outs.
Ik loop naar de keuken en zie Jace en Dakota al aan tafel zitten, wachtend tot mam klaar is met koken. „Waar is je broer?“ vraagt mam. Ik weet het niet, dus ik haal mijn schouders op.
Ze zet ons eten voor terwijl pap speels tegen haar billen tikt. We roepen allemaal „bah“, maar zij glimlacht alleen maar naar hem.
Ik hou van mijn ouders en hoe dol ze op elkaar zijn, maar ik vind het niet fijn om ze zo klef te zien doen.
Toch hoop ik ooit zo'n liefde als de hunne te vinden. Hun liefde is heel sterk, en ze hebben hard gewerkt om samen te kunnen zijn.
Mijn moeder is een mens, en mijn vader is de alfa, dus veel mensen dachten dat ze niet goed bij elkaar zouden passen. Maar ze hebben iedereen ongelijk bewezen door verliefd te blijven.
Aangezien ik morgen achttien word, vind ik misschien wel mijn partner, mijn ware liefde, net zoals pap deed.
We beginnen allemaal te eten als Jaxon eindelijk bij ons aanschuift. Jaxon lijkt op een jongere versie van pap, maar dan met de lichtbruine ogen van mam.
Hij is net zo lang als pap, 1 meter 90, met kort zwart haar, en erg sterk. Omdat we al sinds ons tiende trainen, is hij erg gespierd en laat hij dat graag zien.
„Morgen worden jullie achttien. Zijn jullie opgewonden?“ vraagt mam. Ze is zo enthousiast dat ze bijna op haar stoel zit te stuiteren.
Jaxon antwoordt als eerste. „Niet echt opgewonden. We weten dat jullie een feest voor ons geven.
„Maar na dit weekend heeft pap me al verteld dat ik bij het bedrijf ga werken en meer taken voor de roedel ga doen. Het lijkt wel alsof hij binnenkort wil stoppen met werken en wil dat ik het overneem.“
Pap maakt een geluid. „Jaxon, ik bereid je voor om alfa te worden. Ik stop pas met werken nadat je klaar bent met studeren, en hopelijk heb je dan je partner gevonden.
„Ik wil gewoon dat je begrijpt hoe alles in elkaar steekt. Dus de komende vier jaar ga je meer doen voor de roedel en het bedrijf.
„Bovendien zal Daniella er zijn om je te helpen. Ze gaat in het ziekenhuis van de roedel werken en ook taken voor de roedel doen.
„Jullie zijn allemaal alfa's, dus ik zal ieder van jullie voorbereiden om alfa te zijn, ook al neem je de roedel niet over,“ besluit pap, terwijl hij ons allemaal aankijkt.
„Nou, ik ben opgewonden over onze verjaardag morgen. We worden eindelijk achttien, en hopelijk vinden we onze partners.“
Ik kan niet wachten om mijn zielsverwant te ontmoeten en de liefde te vinden. Skye, mijn wolf, is ook enthousiast om onze partner te vinden.
Jace en Dakota maken kokhalzende geluiden omdat ze nu nog niet geïnteresseerd zijn in het vinden van een partner, aangezien ze pas dertien zijn. Jaxon maakt een geïrriteerd geluid, wat me doet afvragen wat er met hem aan de hand is.
„Spreek voor jezelf, Dani,“ zegt hij op een chagrijnige toon. Ik besluit hem na het ontbijt te vragen wat er mis is.
***
Na het ontbijt gaan mam en pap naar hun kantoor. Jaxon zegt dat hij de tweeling, zoals we Jace en Dakota noemen, naar school zal brengen. Ik ga voorin paps Jeep zitten.
Ik hou niet zo van autorijden. Ik doe het alleen als het moet. Vandaag rijdt Jaxon, en hij lijkt van streek. We zetten de tweeling af bij school, en ik draai me naar hem toe terwijl hij rijdt.
„Jax, wat is er aan de hand?“
Hij antwoordt niet meteen. “Skye, voelt Shadow zich vandaag ook slecht?“ vraag ik Skye in onze gedachtenlink. Skye en Shadow zijn broer en zus, dus ze hebben een sterke band.
“Ja, Dani. Hij is de hele ochtend al verdrietig en wil niet zeggen waarom.“
„Jax, je moet met me praten. Skye en ik kunnen voelen wat jij en Shadow voelen. Wat is er met jullie twee aan de hand?“ probeer ik opnieuw, in de hoop dat hij het me deze keer zal vertellen.
Voordat we thuiskomen, stopt hij de auto en zegt dat we een rondje moeten gaan rennen. We stappen uit de Jeep, veranderen in onze wolfvorm, en gaan naar onze favoriete plek.
Het is een waterval waar onze ouders ons vroeger mee naartoe namen. We zijn hier zo vaak geweest als kind dat we er net zoveel van houden als zij.
Ik vind een verborgen plekje achter een boom om terug te veranderen en trek een lang shirt en korte broek aan die we daar verstopt hebben. Jaxon trekt alleen een korte broek aan, zonder zich zorgen te maken over privacy.
We zijn weerwolven, dus naakt zijn is geen groot probleem, maar ik verkies nog steeds om me achter de boom om te kleden.
We zitten stil naar de waterval te kijken. Ik wacht tot Jaxon als eerste praat. Hij denkt graag na voordat hij iets zegt.
„Ik ga morgen mijn partner niet vinden, Dani,“ zegt hij eindelijk. Ik wacht tot hij meer zegt. Hoe kan hij dat weten?
„Ik zal haar eigenlijk nog lang niet vinden.“
„Wat? Hoe kun je daar zo zeker van zijn, Jax?“ kan ik niet nalaten te vragen. Hij ziet er zo verdrietig uit.
Hij trekt zijn knieën op tegen zijn borst en draait zich naar mij. „Ik had gisteravond een droom. Het voelde echter dan een droom. Ik was ouder, op het punt om alfa te worden na pap.
„We waren op bezoek bij een andere roedel voor een vergadering, en ik zag dit meisje. Ze was prachtig. Shadow schreeuwde 'partner' in mijn hoofd, dus ik wist dat zij de ware was. Maar ik kon haar gezicht niet zien.
„Aangezien ik ouder was en op het punt stond alfa te worden, betekent het dat ik mijn partner morgen niet zal ontmoeten. Ik zal haar waarschijnlijk pas ontmoeten als ik ongeveer even oud ben als pap toen hij mam ontmoette. Dat is nog vier jaar.“
Ik duw hem zachtjes, in een poging hem op te vrolijken. „Je weet dat het gewoon een droom kan zijn geweest, toch? Misschien ontmoet je haar wel voordat je alfa wordt.
„Ik denk dat het gewoon een droom was. Maak je er niet te veel zorgen over.“
Hij schudt hard zijn hoofd. „Shadow zegt dat het geen gewone droom was. Hij zegt dat het echt was, en dat het een van onze gaven was die het me liet zien.“
„Gaven? Welke gaven?“ vraag ik verward.
Hij haalt zijn schouders op. „Ik weet het niet. Shadow praat de laatste tijd op een verwarrende manier, het is moeilijk te begrijpen. Heeft Skye iets tegen jou gezegd over gaven of speciale vaardigheden?“
Ik schud mijn hoofd. We kijken allebei weer naar de waterval.
„Skye, over welke gaven heeft Shadow het?“ Skye praat meestal veel, maar ze is vandaag erg stil geweest. Ik had het eerder niet gemerkt omdat ik te opgewonden was over mijn verjaardag morgen.
„Dani, dat is iets waar je je nu geen zorgen over hoeft te maken. Laten we gewoon proberen Jaxon op te vrolijken en we kunnen het er later over hebben.“
„Oké, maar we gaan het hier zeker later over hebben, Skye.“
