Galatea Logo
ListyPomoc
Wilkołaki i zmiennokształtni
Mafia
Romans z miliarderem
Romans z dręczycielem
Powolnie rozwijający się romans
Od wrogów do kochanków
Romans paranormalny
Przeznaczeni sobie partnerzy
Historie sportowe
Powieści dziejące się na uniwersytecie
Historie o drugiej szansie
Zobacz wszystkie kategorie
Ocena 4,6 w App Store
Regulamin korzystania z usługiPrywatnośćPrawo do odstąpienia od umowyNota prawna
Galatea on FacebookGalatea on InstagramGalatea on TikTok
Wilkołaki i zmiennokształtni
Mafia
Romans z miliarderem
Romans z dręczycielem
Powolnie rozwijający się romans
Od wrogów do kochanków
Romans paranormalny
Przeznaczeni sobie partnerzy
Historie sportowe
Powieści dziejące się na uniwersytecie
Historie o drugiej szansie
Zobacz wszystkie kategorie
Cover image for Miłość w Dystrykcie Tom 3: Miami Heat

Miłość w Dystrykcie Tom 3: Miami Heat

Autorzy
Sofia Jade
Lektury
16.2K
Rozdziały
34
Autorzy
Sofia Jade
Lektury
16.2K
Rozdziały
34
🥵Erotyka💰Miliarderzy⚔️Od wrogów do kochanków☯️Przeciwieństwa się przyciągają🏙️Współczesne💪🏻Samce alfa💪SIlne kobiety👩🏻‍🍼Matki🤨Randkowanie na niby🤑Miliarderzy

Jest chodzącą boso dyrektorką w firmie technologicznej, która uważa, że życie należy przeżywać pełną piersią. On to jej gburowaty szef-miliarder, mężczyzna w szytych na miarę garniturach, ceniący żelazną kontrolę i starannie wzniesione wokół siebie mury. Jako przyszły CEO swojej firmy, Ezra ma alergię na chaos – zwłaszcza ten uosabiany przez Leslie. A jednak nie potrafi trzymać się od niej z daleka. Kiedy się zakochuje, to przepada bez reszty. Leslie toczy prywatną walkę, budując jednocześnie przyszłość, co do której nie ma pewności, czy kiedykolwiek znajdzie się w niej miejsce na rodzinę. Ezra nigdy nie pragnął niczego, nad czym nie mógłby zapanować – aż pojawiła się ona. Ona wnosi światło tam, gdzie on zbudował mury; on zapewnia jej oparcie, gdy jej świat wydaje się kruchy. Ale czy mężczyzna, który nigdy nie szedł na ustępstwa, zdoła odnaleźć się w nowym życiu, gdy stawka jest tak wysoka?

Rozdział 1

LESLIE

Śpiewałam na całe gardło „A Thousand Miles” Vanessy Carlton, mknąc ulicami wypożyczonym kabrioletem ze złożonym dachem i ciesząc się wiatrem rozwiewającym moje długie, blond włosy.
Jaki piękny dzień w Miami. Mogłabym się przyzwyczaić do życia tutaj.
Wyjęłam pączka z pudełka leżącego obok mnie i spróbowałam go ugryźć, ale wyślizgnął mi się z dłoni i spadł pod nogi.
„O kurwa” – mruknęłam. Schyliłam się, próbując go dosięgnąć, jednocześnie starając się nie spuszczać wzroku z drogi przed sobą.
Nagle na drogę niespodziewanie wyskoczyła mała, szara plama. Wcisnęłam hamulce, ledwie omijając coś, co wyglądało jak mały króliczek.
„Nie!” – krzyknęłam.
Sekundę później poczułam uderzenie, a moje serce natychmiast zamarło.
Trzask!
Z tyłu dobiegł mnie głośny krzyk: „Co do KURWY!”
Przy uderzeniu moje czoło uderzyło w kierownicę, a serce zaczęło walić jak szalone. Złapałam się za klatkę piersiową, próbując się uspokoić i ocenić, czy nic mi nie jest.
Poza natychmiastowym bólem głowy, nie odniosłam żadnych obrażeń. Odwróciłam się, by otworzyć drzwi i zobaczyć, kto we mnie wjechał, i stanęłam twarzą w twarz z niesamowicie wściekłym, wysokim i atrakcyjnym mężczyzną.
„Co ty, kurwa, robisz, zatrzymując się całkowicie na środku Southwest Avenue? Jesteś szalona?” – krzyknął do mnie z ulicy.
„Króliczek wyskoczył na drogę, a ja próbowałam go nie przejechać!” – odkrzyknęłam.
Nieznajomy podszedł bliżej, naruszając moją przestrzeń osobistą. „KRÓLICZEK!” – ryknął, a jego twarz zrobiła się czerwona.
Na jego czole pojawiły się kropelki potu. Zdałam sobie sprawę, że miał na sobie drogo wyglądający granatowy garnitur Armaniego, w którym pocił się w tym prawie czterdziestostopniowym, przytłaczającym upale Miami.
„Nie obchodzi mnie, czy to był, kurwa, zagrożony wyginięciem płetwal błękitny. Przejedź to gówno. Nie możesz zatrzymywać się na środku drogi dla gryzoni”.
Opadła mi szczęka na znieczulicę tego nieznajomego, który nawet nie pofatygował się, by zapytać, czy nic mi nie jest, a teraz mówił o przejeżdżaniu niewinnych zwierząt. Szybko przeszłam od zmartwienia o króliczka i poczucia winy z powodu ostrego hamowania do czystej wściekłości.
„Jechałeś za mną zbyt blisko! Powinieneś był uważać i zostawić mi więcej miejsca. Najpierw tylko lekko nacisnęłam hamulec!”
„Nie spodziewałem się, że nagle zatrzymasz się w miejscu, jadąc czterdzieści pięć mil na godzinę!”
„Cóż, może powinieneś był! I masz czelność mówić mi, żebym przejeżdżała zagrożone zwierzęta i nazywać mnie szaloną. Tak by powiedziała tylko szalona osoba” – wskazałam na niego oskarżycielsko palcem.
„Och, bardzo dojrzałe. Nazywasz mnie szalonym tylko dlatego, że ja pierwszy nazwałem cię szaloną!” – odkrzyknął.
Rozejrzałam się, zdając sobie sprawę, że nasze podniesione głosy przyciągnęły tłum. Ktoś wyciągnął telefon i dzwonił na policję, podczas gdy inna osoba najwyraźniej nagrywała całą naszą wymianę zdań.
Pewnie wrzuci to na TikToka z podpisem: „Millenialsi to zawsze millenialsi. Nie dbają o zagrożone gatunki i tracą zmysły z powodu drobnej stłuczki”.
Zrobiłam krok do przodu, a moje usta znalazły się milimetry od twarzy wściekłego mężczyzny. Miał pełne wargi, a linia jego szczęki wyglądała, jakby mogła ciąć szkło. Nawet z bliska był cholernie atrakcyjny, ale jego gniewny i chamski ton odebrał mu dziesięć punktów w skali atrakcyjności, zrzucając go w moich oczach do zera.
„Znam twój typ. Chodzisz i tylko czekasz, aż ktoś cię wkurzy, żebyś mógł wylać na niego całą złość, którą nosisz w sobie, chociaż tak naprawdę głęboko w środku osobą, z której jesteś najbardziej niezadowolony, jesteś ty sam.
„Ale zamiast zająć się własnymi problemami, szukasz kogoś, na kogo mógłbyś je przelać, nigdy nie rozwiązując prawdziwej przyczyny swojego gniewu. Założę się, że gdziekolwiek pracujesz, zarządzasz ludźmi, bo dupki zawsze zostają szefami. Twoi pracownicy otwarcie lub potajemnie nienawidzą dla ciebie pracować.
„Jeśli mam rację, pewnie właśnie teraz planują, jak mogą odejść z twojej firmy. Może ktoś z nich jest w trakcie rozmowy o pracę w swoim boksie biurowym, wdzięczny za to, że spóźnisz się dzisiaj do pracy i dzięki temu nie wpadnie w kłopoty.
„Założę się, że twoja asystentka czuje ulgę, pijąc drugą filiżankę kawy bez wysłuchiwania krzyków za wykonywanie swojej pracy. Twoi pracownicy mogą nawet śmiać się po raz pierwszy w życiu, ciesząc się piękną, ciepłą pogodą!”
Jego oczy zwęziły się, gdy mnie słuchał, a usta zacisnęły się w wąską linię, nie udzielając odpowiedzi.
„Chcesz obwinić wszystkich dookoła za swoje gówno, ale rozejrzyj się, bo wszyscy coś przeżywamy i mamy problemy, z którymi próbujemy sobie radzić. Może to być złe zdrowie, śmierć ukochanej osoby, trudne dzieciństwo, samotność czy niedawne rozstanie, ale nie chodzimy i nie wylewamy tego gniewu na innych. Ty, proszę pana, jesteś jedyną szaloną osobą na Southwest Avenue”.
Odwróciłam się, zanim zdążył powiedzieć coś więcej, po czym otworzyłam drzwi samochodu i usiadłam. Ktoś z tłumu wokół nas zaczął powoli klaskać, a brawa poniosły się po chodniku. Zrobiłam dramatyczny ukłon z siedzenia tuż w momencie, gdy podjechała policja, a tłum się rozszedł.
Jeden z policjantów podszedł do wściekłego nieznajomego, biorąc go na bok, aby spisać jego zeznania, podczas gdy drugi podszedł do moich drzwi, przyjmując dane ubezpieczeniowe i robiąc notatki.
Trzydzieści boleśnie długich minut później wściekły nieznajomy odjechał, a ja odpaliłam z powrotem mój wypożyczony samochód, grzecznie dziękując policjantom i proponując im pączka z mojego pudełka. Po miłej wymianie zdań i zaoferowaniu pomocy na następnej imprezie charytatywnej policji w Miami, ruszyłam w dalszą drogę.
Na szczęście przewidziałam potencjalne korki i opóźnienia, więc mimo że planowałam przybyć o godzinę wcześniej na rozmowę o pracę w Polyglot Crew na stanowisko wiceprezesa ds. marketingu produktu, dotarłam zaledwie piętnaście minut przed czasem. Zaparkowałam w ogromnym garażu budynku w centrum Miami i wysiadłam.
Polyglot Crew była technologiczną firmą edukacyjną, która skupiała się na nauce języków przy użyciu sztucznej inteligencji. Nazwana na cześć osoby władającej wieloma językami (poligloty), firma stworzyła i rozwijała aplikację, która wykorzystywała analizę danych do tworzenia spersonalizowanych planów dla użytkowników, bazując na języku, którego chcieli się uczyć.
Oprócz funkcji sztucznej inteligencji, aplikacja Polyglot Crew zapewniała możliwość łączenia się z innymi uczniami i nauczycielami. W miarę postępów w nauce użytkownicy odblokowywali kolejne osiągnięcia, co pomagało im zapracować na możliwość nauki języka na żywo.
Najlepsi użytkownicy, którzy wykazali się świetną znajomością nowych języków, zdobywali w pełni opłacone wycieczki, podczas których mogli spotkać się z innymi użytkownikami aplikacji w kraju, w którym używano opanowanego przez nich języka.
Chociaż uwielbiałam życie w Waszyngtonie przez ostatnie dziesięć lat, kiedy trzy tygodnie temu rekruter z Polyglot Crew skontaktował się ze mną w sprawie rozmowy o pracę na tym stanowisku w Miami, wiedziałam, że nie mogę odmówić.
Podziwiałam założycielkę i szefową firmy od ponad dekady, ponieważ jej historia była zarówno inspirująca, jak i motywująca, i chociaż od sześciu lat pracowałam jako starszy dyrektor produktu w dużej korporacji z listy Fortune 500, perspektywa zostania wiceprezesem w wieku zaledwie dwudziestu ośmiu lat mogła przyspieszyć mój wielki cel zawodowy. Poza tym, bardzo potrzebowałam zmiany otoczenia.
Nie otrzymałam wielu szczegółów na temat stanowiska czy zespołu, ale rekruter ostrzegł mnie, że mieli problemy z obsadzeniem tej roli, ponieważ szef bywał bardzo „wybredny” pod względem tego, kogo uważał za odpowiedniego. Bycie „wybrednym” nie brzmiało dla mnie źle, chociaż denerwowałam się, by dowiedzieć się, jak bardzo konkretne były ich oczekiwania.
Wygładziłam moją czarną, ołówkową sukienkę i poprawiłam szmaragdowe kolczyki, które dostałam od matki z okazji ukończenia studiów i które pięknie kontrastowały z moimi niebieskimi oczami.
Sprawdzając swój wygląd po raz ostatni w lustrze i poprawiając włosy, uśmiechnęłam się, bo choć wiedziałam, że mam za małe kwalifikacje na to stanowisko, to jednak sama korzystałam z aplikacji do nauki hiszpańskiego przez ostatnie pięć lat. Miałam nadzieję, że moja pasja do firmy, doświadczenie w pracy z technologiami oraz entuzjazm wystarczą, bym dostała tę posadę.
Weszłam do budynku, wciskając w windzie dwudzieste szóste piętro i pozwalając jej na powolny wjazd w górę, a po wyjściu porozmawiałam z recepcjonistką i podałam jej swoje imię.
„Dzień dobry” – przywitała się, wyglądając na nieco zdenerwowaną. „Dam Ezrze znać, że pani przyszła na rozmowę. Wszedł dosłownie pięć minut temu i wyglądał, jakby potrzebował kilku chwil, żeby się ogarnąć, zanim z kimkolwiek się spotka”.
„Pewnie, nie ma problemu” – powiedziałam wesoło, siadając na jednej z chabrowych, aksamitnych kanap ustawionych w poczekalni.
Zaczynałam się trochę denerwować, ponieważ imię Ezra mogło oznaczać tylko jednego człowieka – Ezrę Valencię, dyrektora ds. marketingu w firmie Polyglot.
Czekając już piętnaście minut po zaplanowanym czasie mojej rozmowy, zaczęłam się irytować. Uważałam się za spokojną osobę, zawsze dającą innym kredyt zaufania, ale jeśli była jedna rzecz, której nienawidziłam, to było to spóźnialstwo, przez które czułam, że nikt nie szanuje mojego czasu.
Wiedząc, że ten rekruter bywa „wybredny”, zakładałam, że on też nie lubi spóźnień. W końcu, gdy minęło równe trzydzieści minut, recepcjonistka dała mi znak ręką.
„Jest już gotów panią przyjąć. Prosto tym korytarzem, to to duże biuro w rogu na samym końcu. Powodzenia” – zniżyła głos do szeptu, zerkając na mnie nerwowo.
Uśmiechnęłam się i ruszyłam korytarzem z ustawionymi po obu stronach biurami, których szklane ściany oferowały piękne widoki na centrum Miami.
Tuż przed końcem korytarza mój wzrok przyciągnęło biuro po prawej stronie. Tabliczka na drzwiach głosiła: Emma Maxwell, wiceprezes ds. marketingu produktu. Środek wydawał się w większości pusty, a na podłodze stało jedynie pudełko ze stosami papierów, podczas gdy na ścianie wisiało samotne zdjęcie.
Wygląda na to, że Emma w pośpiechu stąd uciekła. Zachichotałam do siebie nerwowo.
Zbliżywszy się do ostatnich drzwi, zapukałam delikatnie, zanim usłyszałam głęboki głos w środku zapraszający mnie do wejścia. Mężczyzna siedzący za biurkiem powoli odwrócił się na swoim krześle, nasze spojrzenia się spotkały, a mi opadła szczęka.
Jego oczy zwęziły się ze zrozumieniem, gdy mnie rozpoznał, bo to był on – przystojny nieznajomy z naszej porannej stłuczki.

Odkryj Galateę

Opuszczona i jej alfa: Serce WojownikaBłyskawica w jego dotykuZa maską Księga 2Załamani 2: Złamani, ale nie pokonaniW łóżku z wampirem

Najnowsze publikacje

Niebezpieczny związek. Tom 2Zakochana w braciach mafii Księga 3Zakochana w braciach mafii Księga 2Druga szansaSeria Stado Ridge Mountain, tom 5: Przepowiednia

Listy książek

Wyświetl wszystko

Sięgnij do kolekcji romansów przygotowanych przez naszych czytelników

Fajne, ale na raz

autor: Panna Anna

liczba książek: 29

Przeczytane z serii

autor: Panna Anna

liczba książek: 82

Najlepsze

autor: IwonaT

liczba książek: 63

Zakończona

autor: Hinatka118

liczba książek: 156

Całe

autor: Aassiiaa

liczba książek: 68

Fajne

autor: soft_melon_300

liczba książek: 89

Przeczytane bez kontynuacji

autor: Jo ann

liczba książek: 197

Aktualne

autor: Magdalena gajewska

liczba książek: 276

NIE przeczytane...

autor: Izabela28

liczba książek: 46

Great Reads

autor: SilenTiamia

liczba książek: 226

Vivienne Wren

autor: goshka

liczba książek: 9

Love, Power and Respect

autor: Chinadoll0825

liczba książek: 230

Weres/Shifters

autor: MissGiggles18

liczba książek: 173

Short chapter stories

autor: Heidi

liczba książek: 31

Love me a mafia man!! 🌶️

autor: Heidi

liczba książek: 10