Şövalye Serisi 1. Kitap: Şövalye Fil'i Alır
Yazar
Laila Callaway
Okur
176K
Bölüm
27
Lana artık kurbağaları ve hayallerindeki o vahşi avcının kötü taklitlerini öpmekten vazgeçti. O, kendisini gerçekten kovalayacak, her zaman hayalini kurduğu o ilkel bağın çekimini bizzat hisseden bir adamın arzusunu duyuyor. Erick'in ise farklı bir sorunu var: Bir çöpçatanlık imparatorluğunun CEO'su olarak, acilen kendine bir eş bulması söyleniyor. Sorun şu ki, içgüdülerini harekete geçiren tek kadın kolayca yakalanmak istemiyor. Dünyaları çarpıştığında kıvılcımlar çakıyor, içgüdüler kükrüyor ve oyun başlıyor. Ancak bu kovalamacada, aslında kim kimi avlıyor?
Bölüm 1: Mükemmel Adam
LANA
“Neden öyle sırıtıyorsun?” diye soruyorum, gözlerimi kısarak Chris'e bakarak. “Gaz mı kaçırdın?”
Gülerek başını arkaya atıyor. Başını iki yana sallıyor. “Hayır, gaz kaçırmadım. Gülümsüyorum çünkü, ister inan ister inanma, mutluyum.”
“Ayyy, ben de seni özledim,” diye takılıyorum ona şakacı bir sesle.
Gözlerini deviriyor ve kolunu omuzlarıma atıyor. Baharatlı portakal kokulu parfümünü içime çekiyorum. Chris benim en yakın gay arkadaşım ve onu bir aydır görmemiştim.
Ailesiyle iki hafta Yunanistan'a gitmişti, sonra ben de ablamla iki hafta İspanya'ya gitmiştim. Zamanlama çok kötüydü; onu gerçekten çok özledim.
“Tabii ki seni özledim. Ama aslında gülümsememin başka bir nedeni var. Adı Paul.”
“Paul mu?” Ona dönüp sırıtıyorum. “Paul mu? Lütfen birlikte olduğun biri olduğunu söyle, yeni bir dildo değil.”
“Bir dildo'dan çok daha iyi,” diye sırıtıyor Chris. “O benim erkek arkadaşım.”
“Yok artık! Ciddi misin? Aman Tanrım, Chris, bu harika!”
“Gerçekten harika biri,” diye onaylıyor Chris, sevgilisini düşünürken gözleri parlayarak.
“Hadi anlat bakalım.”
“Otuz bir yaşında ve emlakçı. Aslında çok başarılı—kendi şirketi falan var. Yunanistan'dan döndüğümde tanıştım onunla, çünkü birkaç daireye bakmak için randevu almıştım. Sohbet etmeye başladık ve gerisi malum.”
“Ne zamandır çıkıyorsunuz peki?”
“İki hafta önce o ilk ev gösteriminden beri. İlk buluşmada bana sadece benimle olmak istediğini ve başka kimseyle çıkmamamı istediğini söyledi. Çok seksi bir andı. Kontrol edici ya da sahiplenici değildi; sadece… ne istediğini bilmesi çok seksi geldi,” diyor, mutlu bir şekilde iç çekerek.
“Senin adına çok mutluyum,” diyorum ve elini sıkıyorum.
“Peki, senin aşk hayatın nasıl gidiyor?” diye soruyor, ben buzdolabından bir şişe şarap ve iki soğutulmuş kadeh çıkarırken.
“Aman, hiç açma o konuyu,” diye inliyorum. “Yaşamak yetmezmiş gibi bir de konuşmak mı?”
“Sus, en yakın arkadaşınım; bunun için buradayım. Anlat bana.”
“Yok gibi bir şey,” diyorum ve derin bir iç çekiyorum.
İkimize de birer kadeh şarap koyup şişeyi yerine kaldırıyorum. Elimde kocaman bir kadeh şarapla kanepeye yığılıyorum. Chris de yanıma oturup kendi şarabından bir yudum alıyor.
“O yeni arkadaşlık uygulamasına üye olmamış mıydın?”
“Diğerleriyle aynı durum,” diye itiraf ediyorum. “Ne istediğimi anlamıyorlar.”
Chris beklentiyle bakıyor, devam etmemi bekleyerek.
“Bunu bir güç gösterisi olarak kullanmayan birini bulmak çok zor, anlıyor musun?” Konuşurken kadehimin sapını avuçlarımın arasında çeviriyorum. “Mesela, arkadaşlık uygulamasındaki adamlardan birine Primal kink'im olduğunu söylesem, ya beni yatakta çılgın bir manyak sanıyorlar ve her şeye hazır olduğumu düşünüp izin almadan bir şeyler sokmaya ya da beni bağlamaya kalkıyorlar, ya da bunun bir bahane olduğunu sanıp beni dövebileceklerini, dayak yemeyi seven bir mazoşist olduğumu düşünüyorlar. Anlamıyorlar."
Primal olmanın çok katmanı var ve bu cahil adamlar yüzeyi bile çizemiyorlar. Neden bu şeylerden hoşlandığımı anlamıyorlar; neyi, nasıl, neden istediğimi sormak için zaman ayırmıyorlar. Sadece kink kelimesini duyup çocuk gibi heyecandan çıldırıyorlar.
Zavallı Chris kapıyı açtı, artık içimden sel gibi akıyor. Bunları aileme anlatma şansım yok zaten.
“Bahsetmekten bile o kadar korkuyorum ki hiç bahsetmiyorum. Vanilya seksle yetiniyorum ve bütün süre boyunca gözlerimi kapatıp kafamda fantezimi yaşıyorum.”
Chris yüzünü buruşturuyor ve elimi okşuyor. “Ah, tatlım, bu çok boktan.”
Kafanda tek başına fantezi kurmayı o da iyi biliyor. Chris yirmi yaşına kadar açılmamıştı ve iki yıl boyunca kadınlarla yatıp gözlerini kapatarak onları erkek gibi hayal etmişti.
“Neden bir seks kulübüne gitmiyorsun? Aynı kink'e sahip insanlar için gruplar ya da yerler olmalı, değil mi? Zaten yeterince kitabın var bu konuda,” diyor, kitaplığımdaki Primal kink kitaplarını göstererek.
Onların ayrı bir rafı var, baş köşedeler. Umudumu kaybetmemi engelleyen hikâyeler bunlar. Aynı zamanda fantezilerimin ana kaynağı.
“Çünkü oradaki insanların ya zaten bir partneri var ya da ürkütücü derecede tuhaflar. Bir kere gitmiştim, hâlâ travması üzerimde; çok sapıkçaydı. Belli ki misafirlerini yeterince iyi elemiyorlardı,” diye açıklıyorum, o anıyı hatırlayarak ürpererek.
Oradaki adamlar köşelerde pusuya yatmış, ağızları sulana sulana yanlarından geçen kadınlara bakıyorlardı; kadınlar yalnız olsun olmasın fark etmez. Her şey iğrenç, pis ve berbattı. Kendi Primal ilişkimi hayal ettiğim şeyle hiç alakası yoktu.
“Seks sırasında nefes oyunu denerken erkek arkadaşının yanlışlıkla kız arkadaşını boğduğu o makaleyi gördün mü?” diye Chris'e patlıyorum. “Beni korkutan şey bu; dışarıda o kadar çok acemi var ki. Ne istediğimi bilen ve cinsel olarak sapkın olan ama azılı bir sapık olmayan birini nasıl bulacağımı bilmiyorum.”
Chris kolunu tekrar omzuma atıp beni sıkıca sarıyor. “Üzgünüm, Lana. Hetero olsaydım senin adamın olurdum. Ama ben yarrağı gerçekten çok seviyorum.”
“Evet,” diye gülerek burnumdan soluyorum. “Ben de.” Şarabımdan bir yudum daha alıyorum. “Âşık olacak bir adam bulana kadar normal seksle idare etmem gerekecek. Sonra ona Primal'ı anlatır, öğretirim.”
Chris homurdanıyor. “Ama avcına seni avlamasını öğretmek pek seksi değil, öyle değil mi?”
Parmağımı şarap kadehimin kenarında gezdiriyorum ve umutsuzca başımı sallıyorum. “Hayır, değil.”
İkimiz de bir an sessiz kalıyoruz ve içimi vicdan azabı kemiriyor. Chris'i bir aydan fazladır görmemiştim ve onu böyle mi karşılıyorum?
“Of, bak neşe katiliyim resmen!” diye sızlanıyorum. “Hadi bana Paul'u daha çok anlat.”
***
Chris ve Paul'u yemeğe davet ediyorum, en yakın arkadaşımı ayaklarından kesen adamla tanışmak için. Bir hafta sonra benim dairemde, tavuklu fettuccine yiyip beyaz şarap içiyoruz.
“Peki, ne iş yapıyorsun Lana?”
“Bir kozmetik şirketinin pazarlama bölümünde çalışıyorum. Çoğunlukla reklam tasarlayıp sosyal medya içeriği üretiyorum. Fena değil.”
Chris küçümseyerek burnundan soluyor. “Onu eşek gibi çalıştırıyorlar, değeri de bilinmiyor. Sürekli bırakmasını söylüyorum.”
“Ben de sürekli işimi sevdiğimi söylüyorum,” diye karşılık veriyorum.
“Tabii ki işi seviyorsun; benim derdim şirketle.” Chris, Paul'a dönüyor. “Pazarlama elemanına ihtiyacı olan birini tanıyor musun?”
Paul sırıtıyor. “Aslında tanıyorum. Abimin Eros diye bir şirketi var—duydun mu?”
“Çöpçatanlık şirketi mi?” diye ağzımdan kaçırıyorum, şarabımla az kalsın boğularak.
“Evet, o,” diyor Paul. “Eros ana marka ama altında bir sürü farklı ürün ve şirket var. Her bölüm için birden fazla pazarlama elemanı var; eminim sana bir mülakat ayarlayabilirim.”
Ağzım açık Paul'a, sonra Chris'e bakıyorum. Chris bana sırıtarak bakıyor. Kolunu erkek arkadaşının omzuna atıp yanağından öpüyor.
“Harika biri olduğunu söylemiştim, değil mi?” Chris ayağa kalkıp su sürahisini doldurmaya gidiyor. “İş meselesini hallettik, şimdi de sana yeni bir avcı bulmamız lazım.”
Bu sefer gerçekten şarabıma boğuluyorum. Öksürüp yumruğumla göğsüme vuruyorum. Paul şaşkınlıkla kaşlarını çatıyor.
“Allah kahretsin, Chris!” diye nefes nefese söyleniyorum.
“Pardon,” diyor, dolu sürahiyle dönerek. “Şaka yapacaktım. Kafamda daha komik geldi.”
“Ne hakkında konuşuyorsunuz? Avcı mı?”
Yüzüm saniye saniye kızarıyor. Chris'e öfkeli bir bakış atıyorum, o da mahcup mahcup gülümsüyor.
“Hiçbir şey,” diyor Chris, hiç de inandırıcı olmayarak.
Paul tekrar bana bakıyor ve ben inliyorum. Ne zararı var ki? İkisi de benimle ilgilenmez zaten.
“Primal kink'im var, tamam mı?” diyorum hızla. “Avcı ve av, bu dünyadaki çift dinamikleri. Bir avcı bulmak gerçekten çok zor.”
“Terimlere aşinayım,” diyor Paul, ikimizi de şaşırtarak. “Abim bir avcı.”
Ağzım açık kalıyor. Chris'e bakıyorum, o da aynı şekilde şok olmuş.
Paul devam ediyor: “Bahsettiğiniz şeyin bu olup olmadığından emin değildim, özür dilerim. Lütfen utanma.” Kıpkırmızı yüzümü gösteriyor. “Abim yaklaşık, şey, on beş yıldır açık bir Primal.”
“Abin Primal mı?” diye fısıldayarak tekrarlıyorum ve sonra küfür ediyorum. “Kahretsin, söyle bana o da gay, değil mi?”
Paul gülerek başını sallıyor. “Hayır, heteroseksüel. Ve aslında bekâr.”
Chris'in alkışlaması beni yerinden sıçratıyor. Heyecanla bağırıyor: “Aman Tanrım, bu mükemmel! Onları tanıştırabiliriz!”
Paul yüzünü buruşturup özür diler gibi bana bakıyor. “Tek sorun şu ki, bir partner aramıyor; bir eş arıyor.”
