Nordik Kurtlar Kitap 3
Yazar
A. Makkelie
Okur
18.5K
Bölüm
61
Kurt adamların ve kadim büyünün çarpıştığı bir dünyada Killian ve sürüsü, Killian'ın eşi Mera'yı esir alıp işkence eden amansız düşman Zachary'yle karşı karşıya gelir. Onu kurtarmaya çalışırken derinlerde saklı sırları ve gizemli kurt Thyra ile tanrıça Freyja gibi güçlü müttefikleri keşfederler. Kış ortası gündönümü yaklaşırken Mera, tüm gücüne kavuşmak için Thyra'yla birleşmek ve türlerinin kaderini belirleyecek bir savaşta Zachary'yle yüzleşmek zorundadır. Başarılı olabilecekler mi, yoksa Zachary'nin karanlık planları gerçek mi olacak?
Önsöz
Kitap 3: Wolvenskin
Önsöz
MERA
Dokunuşlarım taşa dönüştü, içimde yanan ateş küle döndü.
Beni lanetleyen bir yalancının fısıltıları zihnimde dolaşarak düşüncelerimi ateşe veriyor.
Uykusuz gecelerde peşimi bırakmayan panik giderek büyüyor.
Var gücümle sonsuzluğa tutunuyorum.
Zihnimin sınırlarının ötesindeki azgın fırtınada hayatta kalmak için bir işaret arıyorum.
Hayatım altüst olurken içinde yaşadığım beden âdeta bir hapishane.
Zincirlerimden kurtulup beni boğmaya çalışan dalgaların üstesinden gelmeliyim.
Işığı bulmaya çalışırken zihnimdeki karanlıkla mücadele ediyorum.
Kafesimden çıkmam gerek ama hayat nehrinde boğuluyorum.
Zihnimizde saklamaya çalıştığımız karanlıkla savaşabilir miyiz?
Ruhumuzda parlayan ışığı bulabilir miyiz?
Karanlık beni alıp götürmeden akıl sağlığımı korumaya çalışıyorum fakat bu dünyada boğuluyorum.
Döktüğüm gözyaşlarıyla birlikte ruhumu da kaybettim.
Zihnimdeki şeytanlar hiç merhamet göstermezken onları haklı çıkarabilir miyim?
İnsanoğlunun yasalarına meydan okuyorum çünkü onlar beni umut etmeye itiyor.
Kendimi toparlayıp bu işkencenin amacını anlamaya çalışmalıyım.
Ancak yaşadığımı hissetmek için ölmem gerektiği hissinden kurtulamıyorum…
***
KILLIAN
“Alfa.”
Killian zihin bağlantısından Edvin’in sesini duyunca başını dosyalardan kaldırdı. “Rapor ver Edvin,” diye emretti.
“Planlandığımız gibi Reidar’la görüştük ancak şu an bir şey yapmamız mümkün değil.”~
“Zachary gözünü ondan bir an bile ayırmıyor, oraya gizlice girmemiz imkânsız. Reidar canını tehlikeye atsa bile onu oradan çıkaramaz,” diye bildirdi Edvin.~
Killian elindeki dosyaları bıraktı ve iç çekerek ellerini yüzünde gezdirdi.
Elimizden bir şey gelse şaşardım zaten…
“Teşekkür ederim Edvin. Sen orada kalıp gözlemle. Ben bir sonraki hamlemizi belirleyeceğim,” diye emretti bağlantı aracılığıyla.~
“Tamamdır Alfa,” ~diye karşılık verdi Edvin.
Killian sandalyesinden kalkıp pencereye doğru yürüdü ve dışarıdaki beyaz dünyaya baktı.
Üç ay geçmesine rağmen Mera’yı oradan çıkarmaya bir adım bile yaklaşamamışlardı.
Reidar’la buluşup yerleşkeyi bizzat görmeleri ve Mera’yı kurtarma seçeneklerini tartışmaları için Edvin, Lars ve Sven’i oraya göndermişti ama üç ay önce oldukları noktadalardı.
Killian, ellerini pencere pervazına dayayarak sürü evinin arka bahçesinde karla oynayan yavru kurtlara baktı.
Zihninde onun sesini duyduktan bir hafta sonra alfa olarak sorumluluklarını üstlenmek zorunda kalmıştı. Artık günleri; sürü işleri, antrenman, planlama, yemek ve uykudan ibaretti.
Bu süreçte çok olgunlaşmış, çok daha güçlenmişti.
Zachary’yi alt etmeye hazırdı fakat henüz ona ulaşması imkânsızdı.
Mera’ya da ulaşamıyordu.
Mera hâlâ işkence görüyordu ama artık sadece tecavüze uğramıyordu. Son bir buçuk ay içinde bu acıyı yalnızca üç kere hissetmişti.
Artık ona böyle zarar vermediklerine seviniyordu ama bu, ona elektrik verdikleri, bir yerlerini kestikleri ve uzuvlarını yerinden çıkardıkları gerçeğini değiştirmiyordu.
Mera bunu hak etmiyor. O şerefsizlere ona çektirdikleri acının bedelini ödeteceğim.
Kendi hissettiği acı umurunda değildi. Sadece onun ~hissettiği acıyı önemsiyordu.
Mera’yı kollarına alıp kimsenin ona zarar vermeyeceğinden emin olma dürtüsü her geçen gün artıyordu.
Kil’i daha sık serbest bırakmalıyım ki o kahrolası yerleşkeye koşup plansızca saldırmayayım.
Bu resmen intihar etmek olur.
Gözlerini kapatıp başını öne eğerken iç çekti.
Onu çok özledim…
“Eninde sonunda kavuşacaksınız Lian.”
Revna’nın içeri girdiğini duyunca omzunun üzerinden ona baktı.
“Onu tekrar kollarına alacaksın ve yakında arka bahçede karla oynayan senin yavruların olacak,” dedi Revna, elini omzuna koyup dışarıdaki yavrulara bakarken.
“Umarım bu hayal gerçek olur,” dedi Killian kederle.
Onu kurtaracağımıza şüphem yok.
Ama başına gelenler…
Hep eşinden bir yavrusu olsun istemişti ama Mera defalarca tecavüze uğramıştı. Bir daha asla bir erkeğe yakın olmak istemezse onu suçlayamazdı.
O pislikleri öldürmek için bir sebep daha.
Revna başını Killian’ın omzuna koyarak iç çekti.
“Mera’yı sizin kadar iyi tanımıyorum ama gelmiş geçmiş en güçlü dişilerden olduğunu biliyorum. Birbirinize kavuşmanın bir yolunu bulacaksınız, eminim,” dedi, gözlerini yavrulardan ayırmadan.
Killian başını onunkinin üzerine koyarak, “Teşekkür ederim Revna,” diye karşılık verdi.
“Her zaman Alfa,” dedi hafifçe gülerek.
Killian, Edvin ve Ken, Revna’yla güzel bir arkadaşlık kurmuştu. Sadece Aksel’in eşi olduğu için değil, aynı zamanda onun birebir kopyası olduğu için.
Killian’ı birçok kez teselli etmişti. Revna yanında olduğu için minnettardı.
Mera ve kendi annesi dışında evde pozitif bir kadın enerjisi yoktu. Mera tutsaktı, annesi de hâlâ Adrien’ın ölümünü atlatmaya çalıştığı için o enerjiyi eve Revna yayıyordu.
Babasını düşündükçe Killian’ın yüreği sızlıyordu ama bariz nedenlerden dolayı değildi. Hâlâ morga onu görmeye gidememişti.
Defalarca babasının yanına gitmeyi denemişti çünkü cesedin yakılması için gerekli ayarlamaları yapması gerekiyordu. Ancak ne zaman içeri girmeye çalışsa kurdu zorla dışarı çıkıyor ve olabildiğince uzağa koşuyordu.
Neden böyle olduğunu anlamıyordu ama bundan daha tuhaf bir şey vardı…
Adrien’ın bedeni henüz çürümeye başlamamıştı.
Hâlâ Dag tarafından öldürüldüğü zamanki gibi görünüyordu.
Kimse nedenini anlamıyordu. Bir süre sonra Synne morgdan hiç çıkmamaya başladı çünkü vücudu çürümesine izin vermediği için Adrien’ın uyanacağını umut ediyordu.
Herkes Synne’le konuşmaya çalışmıştı ama bir türlü yanından ayrılmaya ikna olmuyordu.
Onu böyle görmek, istediği gibi veda edemediğini görmek Killian’ı kahrediyordu. Hâlâ gerçekleşmesi mümkün olmayan bir mucize olmasını bekliyordu.
“Killian?” dedi Revna başını kaldırarak. Vücudunun gitgide daha da gerildiğini fark etmişti.
Killian, kızıl saçlı kadının sesiyle düşüncelerinden sıyrılıp ona baktı. Pencereden uzaklaşıp tekrar sandalyesine oturmadan önce, “Kusura bakma,” dedi.
Revna masanın diğer tarafına geçip sandalyeye otururken, “Mera’yı mı düşünüyorsun?” diye sordu çünkü birini düşündüğünü biliyordu.
“Annemi,” diye yanıtladı Killian, arkasına yaslanıp masasındaki dosyalara bakarak.
Revna başını salladı. “Pia’yla Elsa onu morgdan çıkmaya ikna etmeye çalışıyorlar ama henüz başaramadılar. Üzgünüm Killian,” dedi.
Revna, Aksel’le bağını tamamladığı için artık dişi betaydı.
Gördüğü en iyi dişi betalardan biri olarak adının hakkını veriyordu.
Bir sürünün betası olmak üzere eğitilmiş tek dişiydi. Alfa Arne ve Luna Astrid tarafından yönetilen Halvmåne Sürüsü’nün betasının tek çocuğuydu.
Aksel’in onun eşi olduğunu öğrendiklerinde çok mutlu olmuşlardı ama bu aynı zamanda, Arne’yle Astrid’in yavrusu doğduğunda yeni bir beta soyu seçmek zorunda kalacağı anlamına geliyordu.
“Biliyorum Revna. Beni bilgilendirmeye devam et,” dedi.
Revna ona küçük bir gülümseme göstererek, “Şüphen olmasın,” diye cevapladı. Tam o sırada kapı açıldı.
“Neden her ortadan kaybolduğunda seni Alfa’mızın yanında buluyorum?”
İkisi de içeri giren Aksel’le Ken’e baktı.
Aksel göz kırpıp Revna’ya tutkulu bir öpücük verince Revna kıkırdadı.
Killian onlara gülümsedi. Onlar için gerçekten mutluydu ama bir yandan da eşini özlediği için içi sızlıyordu.
Killian yutkunup boğazındaki düğümden kurtulduktan sonra, “Sürüde ne var ne yok?” diye sordu gamasına.
“Önümüzdeki dört ay içinde üç yeni yavru doğacak. İki ay içinde de beş ergen on beş yaşına girecek,” diye cevap verdi Ken.
“Trøndelag’a götürülmeleri ve ilk dönüşümleri sırasında gözlem altında olmaları için düzenlemeler yapmamız gerekecek,” diye ekledi.
Killian başıyla onayladı. “Ergenlerin başında beş savaşçı olsun.”
Saldırıdan bu yana, oraya şekil değiştirmeye götürülen gençler izleniyor ve gerekirse savaşçılar tarafından düzeltiliyordu.
Bir daha aynı şeylerin yaşanmayacağından emin olacaklardı.
Ayarlamaları babası yapmıştı, Killian da şimdi onları uyguluyordu.
“Tamamdır. Bunun dışında, sürü şimdilik fena değil. Son zamanlarda olanlar hepsine ağır geldi, festivalden önceki gibi keyifli değiller,” dedi Ken.
Sürü lunasını özlüyordu.
Killian zaten bu kadarını biliyordu çünkü Alfa olduğu için bağ aracılığıyla duydukları endişeyi hissedebiliyordu.
Killian, “Teşekkür ederim Ken,” dedikten sonra ellerini tekrar yüzünde gezdirdi.
Aksel elini Revna’nın omzuna koyarak, “Edvin’den haber var mı?” diye sordu.
“Evet, Reidar’la görüştüler ama şu anda yapabilecekleri bir şey yok. Bir hamle yapmadan önce yol haritamızı tartışmamız gerekiyor,” diye yanıt verdi Killian, betasına bakarak.
“Diğer alfalarla bir toplantı ayarlamamı ister misin?” diye sordu Aksel.
Killian başıyla onayladı.
“Bu gece olsun. Ne kadar uzun süre bir şey yapmazsak o kadar acı çekecek ve Mera işkence görmeye devam ederse kurdumu daha fazla tutamayacağım,” dedi ve göğsünden bir hırıltı çıkmasına engel olamadı.
Kendini ve kurdunu sakinleştirmek için derin bir nefes aldı.
Aksel, “Aramaları ben hallederim,” dedi.
Ken, Aksel ve Edvin’in, Mera’yı kız kardeşleri gibi gördüğünü biliyordu. O avcıların Mera’ya yaptıklarını onlar da kaldıramıyordu.
“Teşekkür ederim,” dedi Killian. “Hepinize,” diye ekledi üçüne bakarak.
Aksel küçük bir gülümsemeyle, “Hep yanındayız kardeşim,” dedi.
