Zıt Kutuplar Bonus Kitap: Alexi'nin Gözünden
Yazar
L. T. Marshall
Okur
19.0K
Bölüm
61
Bu kitap, The Carrero Contract üçlemesine eşlik eden bir bonus kitaptır.
New York yeraltı dünyasının takım elbiseleri, gökdelenleri ve gölgelerinin ardında, Alexi Carrero soğuk bir titizlikle hüküm sürüyor. Ancak bu özel sahnelerde buzlar kırılıyor. Bu bonus kitap, Alexi'nin zihnine derin bir dalış yapıyor ve dünyasını altüst eden o ateşli kızıl saçlı kadınla yaşadığı karmaşık, değişken aşk hikayesi boyunca yüzeyin altında gerçekte nelerin yandığını açığa çıkarıyor. Arka oda pazarlıklarından yatak odasındaki tansiyona kadar, hayranlar nihayet arzuladıkları anları onun bakış açısından okuma fırsatı buluyor. Ham, acımasız ve tam da olması gerektiği gibi can yakıcı.
Bölüm 1: Yatırım
BÖLÜM 1: RUHUNU SATMAK
Yatakta yatan hareketsiz bedeni izliyorum. Makinelerden gelen sinyal sesleri etrafımda ürkütücü bir şekilde yankılanıyor. Bu karanlık ve ışıksız odada duyduğum tek ses bu. Hafta sonu gecesi, New York'un en kalabalık hastanelerinden birinin özel bir yan odasında olmamıza rağmen burası son derece sessiz.
İçeriyi aydınlatan tek şey, arkamdaki pencereden vuran ay ışığı. Bir de kapalı kapının aralıklarından sızan, koridordaki yapay ışığın hafif gölgeli pırıltısı var.
Saatime onuncu kez bakıyorum. Çoktan gitmiş olmam gerektiğini biliyorum ve artık huzursuzlanmaya başlıyorum. Karanlıkta bana doğru parlayan rakamlar, adeta acele edip yola koyulmamı söyleyen teşvik edici bir fener gibi. Ancak içimden bir his, o uyanana kadar burada kalmamı istiyor.
Görünmez bir güç beni olduğum yere çiviliyor. Sabırla bekliyor ve gecenin geri kalanı için planlarımı düşünüyorum. Bugünlerde beş dakika bile kafa dinlemek benim için çok zor. Ancak bir sonraki hamlemi planlamak için bu sessizliğin tadını çıkarıyorum. Hâlâ görmem gereken insanları ve onu düşünüyorum.
Buraya girdiğimden beri neredeyse hiç kıpırdamadı. Gerçek anlamda uyanacağına dair hiçbir belirti de göstermiyor. Yine de son yirmi altı dakika içinde birkaç kez hafifçe hareket etti. Hemşireler ona bolca ağrı kesici vermiş. Bu uyuyan güzeli rüya aleminde tutma konusunda oldukça başarılılar.
Telefonum cebimde sessizce titriyor. Gitmem için beni acele ettiriyor. Mico muhtemelen neden beklediğimi soruyordur. Aşağıda arabayı çalıştırmış, oturuyor. Tyler’ın adamlarının benimkilerden birini almasıyla yaşanan bu boktan durumdan sonra, bu gece yapacak daha çok işimiz var.
O aptal herif Küçük Sophie’yi kaçırdı ve hâlâ nefes alıyor. Tabii bu benim seçimim değil. Karar bana kalsaydı, o aptal piçin kafasına çoktan bir kurşun sıkmıştım.
Sophie bizim ailemizden. Aramızda kan bağı olmasa da aileden sayılır ve benim elimden bir şey geldiği sürece kimse Carrero ailesine dokunamaz. O kızın son yıllarda büyümesini izledim ve onu bizden biri olarak görüyorum. Ona gerçekten değer veriyorum.
Ancak Tyler, bir müttefikimiz için önemli biri. Bu yüzden içgüdülerime karşı gelerek kibar davranmam ve kurallara uymam gerekiyor. İşleri dostane bir şekilde çözmek zorundayım. Tyler’ı kurtaran tek şey de bu oldu.
Bu durum içimi kemiriyor; beni sinirli ve gergin bir hale getiriyor. Bedenimde çılgınca dolaşan vahşi dürtülerimi gizli tutmak zorundayım. Yabancı bir kızla sessiz bir hastane odasında durup bunları düşünmektense, Tyler'ı kalıcı olarak ortadan kaldırmak isterdim. Bu saygısızlığı bu şekilde temizlemek öfkemi dindirebilirdi.
Biri kiminle konuştuğunu unuttuğunda içimde bilenen o duyguyu susturamıyorum. Bana saygısızlık edilmesi veya otoritemin sarsılması asla unutacağım şeyler değil. Bu yapılabilecek çok büyük bir hata.
Bekleme konusunda pek iyi değilim. Hareketsiz kalmanın verdiği huzursuzluk, şimdiden her kasımda ve sinir ucumda dolaşıyor.
Benim tek gerçek zayıflığım ailem. Herkesin açıkça görmesi gereken bir uyarı işareti gibiler. Bu durum içimi kemiriyor ve içten içe kaynayan öfkemi en kötü şekilde yüzeye çıkarıyor. Birinin onlardan birine, kanımdan birine, sevdiğim ve değer verdiğim birine dokunmaya cüret ettiğini bilmek... Yine de öfkemi kontrol etmekte başarılıyım. Dışarıdan bakıldığında her zaman kontrol ustasıyımdır.
Zaten en iyi olduğum şey de bu. İçimde fırtınalar kopsa da dışarıdan bakıldığında tamamen sakin görünürüm. Zihnimin ve bedenimin içindeki karmaşayı kimsenin ruhu bile duymaz. Soğukkanlı ve mesafeli tavrımla tanınırım. İçimde kopan kıyameti ise çok az kişi bilir.
Yapılan o hatanın sonucunda, şimdi karşımda yatakta yatan bu sürtüğe sahibim. Köpekler tarafından parçalanmış gibi görünüyor ve neredeyse yarı ölü halde.
Hayatımda bir kadına ihtiyacım olduğundan değil. Hele bana elli bin dolar borcu olan birine hiç ihtiyacım yok. Yeterince seks partnerim var ve başka bir şey de istemiyorum. Sophie'yi kurtarmanın bir bedeli ve hiç istemediğim bir yükü oldu.
Camilla Walters. Bu şehrin zengin ve ünlü insanlarına uyuşturucu satan kötü şöhretli parti kızı. Onu zor duruma düşüren gizli işleriyle tanınıyor. Hayatını kurtarmak için borçlu olduğu parayı vermeseydim, ömrü çoktan tükenmiş olacaktı. Bunu yapmamın nedeni Sophie'ydi, en azından kendimi buna inandırdım.
Başa bela olan bu kıza hiç ihtiyacım yok.
İsteseydim Sophie'yi bu karı olmadan da kurtarabilirdim. Ancak görünüşe göre Sophie onun arkadaşıydı ve ben sevdiklerimi mutlu etmek için her zaman çaba gösteririm.
Gerçi...
En büyük nedenin Sophie olduğunu söylersem tamamen dürüst davranmış olmam.
Şimdi onu izlerken, adamlarımın bu kızıl saçlı kızı arabadan çıkarıp buraya getirmek için arazi araçlarından birine dikkatlice taşıdığı o anı zihnimde canlandırıyorum.
Sadece bir saniyeydi. Yaralı bir yüz, alışılmadık derecede parlak saçlar ve kan lekeli kıyafetler gördüm. Baştan çıkarıcı bir kadına yakışan uzun ve ince bir bedeni vardı. İçinde bulunduğu o berbat duruma rağmen dimdik duruyordu. Kıvrımlı vücudu dikkatleri üzerine çekecek kadar güzeldi. Üzerine oturan kıyafetleri kirli olsa bile, kalite ve pahalı bir zevk kokuyordu.
Çenesini meydan okurcasına havaya kaldırdı ve bir kraliçe gibi yürüdü. Ona yaptıklarına rağmen, bekleyen arabaya neredeyse hiç kimseden yardım almadan gitti.
O, pısırık ve utangaç biri değildi.
O, kesinlikle dikkat etmeye değer biriydi.
Bunun neden gidişini izlememe sebep olduğunu bilmiyorum. Her hareketi ve tavrı onun doğuştan bir oyuncu olduğunu, çalışılmış bir zarafete sahip olduğunu ve muhtemelen erkekleri peşinde pervane ettiğini söylüyordu. O an dikkatim dağılmıştı ve Tyler'ın yalvarmalarını duymazdan geliyordum. Tyler, vaktinin dolmuş olabileceği korkusuyla terler dökerek benden özür diliyordu.
Onu gereğinden fazla bir dikkatle izledim. O kısacık ve anlık gözlemimde, onu istediğime karar verdim.
Bunu açıklayamıyorum.
