Ejderha Gölgesi Kitap 2
Yazar
C. Swallow
Okur
78.7K
Bölüm
37
Gizemli Alacakaranlık Dağları diyarında, ejderha şekil değiştirici Silver, ölümlü bir işte teselli bulmak için anavatanına geri döner. Ancak işvereninin öldürüldüğünü öğrenince hayatı karanlık bir döneme girer ve kendini entrika ve tehlikelerle dolu bir ağın içinde bulur. İttifaklar kurulurken ve eski aşklar yeniden alevlenirken, Silver tehlikeli siyasette yolunu bulmalı, çalkantılı geçmişiyle yüzleşmeli ve sevdiklerini korumak için gerçek gücünü kucaklamalıdır. Bu zorluğun üstesinden gelebilecek mi yoksa krallıkta gizlenen gölgeler tarafından yutulacak mı?
Bölüm Bir
İkinci Kitap
YİRMİ İKİ GÜN SONRA
SILVER
“Geri dönmek güzel.” İlk ve tek yuvam Alacakaranlık Dağlarının kayalıklarından bacaklarımı sallarken çayımdan bir yudum aldım.
Dantelli bebek mavisi elbisesiyle Prenses Summer da yanımda oturmuş keyifle çayını içiyordu.
Üzerimde kahverengi deri pantolon ve basit beyaz bir bluz vardı. Patter Krallığı’nı ziyaret ettiğimde kendime birkaç tane yeni altın saç tokası almıştım.
“Dönüşünün üzerinden üç hafta geçti ve bunu her gün en az bir kez söylüyorsun.” Summer bilmiş gözlerle beni süzerken biraz yüzüm kızardı.
“Neden Storm’dan uzak kalmanın iyi bir fikir olduğuna kendini inandırmaya çalışıyorsun?”
“Kendimi hiçbir şeye inandırmama gerek yok,” dedim hızlıca ve çayımdan bir yudum daha aldım. Onu düşününce elim ayağım boşalmıştı.
Günün her saniyesi Storm’u düşünmemek için büyük çaba sarf ediyordum… Ya da bebeklerim Rawk ve Zoraul’u düşünmemek için.
Bensiz nasıl yaşadıklarını düşününce ellerim titremeye başladı ama Summer fark etmeden hızlıca çay fincanını yere bıraktım.
Ona henüz onun partneri, bebekleriminse lordu olan Dane ve Aneurin’den bahsetmemiştim. Beni zorla geri göndermelerini istemiyordum.
Elbet bir gün geri dönecektim çünkü bebeklerime olan sevgim çok büyüktü ama artık Storm tarafından reddedilemezdim. Eğer reddedilirsem bu ondan daha fazla nefret etmeme yol açacaktı ve sonunda Elaine gibi kötü bir ebeveyn olmak istemiyordum.
Kendimi öyle kötücül bir şeye dönüşmüş olarak hayal edemiyordum. Auramdan bebeklerime yayılacak negatif enerjiyi düşünmek bile benim için yeterince tatsızdı.
Ve nefret asla içine saplanmak istediğim bir şey değildi. Ne gibi sonuçları olduğunu görebiliyordum. Elaine döndüğümden beri benimle bir kere bile konuşmamıştı. Gittiğim için benden nefret ediyordu ve geri döndüğüm için de beni küçümsüyordu.
Ne olursa olsun bana karşı acıyla karışık sevgi beslediğini hissedebiliyordum.
Aslında beni büyütürken bana karşı acımasız olduğunun farkındaydı ve bu yüzden suçluluk duyduğu için kendine kızgındı. Ancak o zamanlar bana verdiği cezalarla beni koruyacağını düşünüyordu.
Ancak yanından ayrıldığımdan beri beni uzaklaştırdığının ve yanıldığının farkındaydı.
Benimle yüzleşemiyordu ve açıkçası ben de onunla yüzleşmeye pek hevesli değildim. Bu yüzden ondan uzak duruyordum.
“Ne tür bir ejderha bir ölümlü işinde çalışmak ister ki?” diye sordu Summer ve sırıttı.
“Ormanı keşfetmekten, altın aramaktan, gölde yüzmekten, güneşin tadını çıkarmaktan daha çok memnun olacağını düşünmüştüm…”
“Dikkatimi dağıtmaya ve işe ihtiyacım vardı,” diye cevap verdim. Summer’a açıklama yapmaya çalışırken bir yandan kendimi ikna ediyordum.
“Ayrıca insanları seviyorum ve onlarla daha fazla etkileşime girmek istiyorum. Özellikle de Alexa ve gizemli kardeşin tahta ve kaleye sahip olduğundan beri ejderhalar Patter Krallığı'nda daha fazla kabul görüyor.”
Alexa, Dane ile Aneurin'in kız kardeşiydi.
Summer'ın gizemli üvey kardeşi Demirci Colton, kısa bir süre önce Summer’ın diğer kardeşi Büyük Ross'tan Patter tahtını alan Ejderha Avcısı Prens Jordan Culling'in elinden tahtı geri alıp onun yerine geçti.
Evet, bu krallıktaki taht değişimi hayli uzun bir liste ediyordu. Aynı zamanda Dane’in toprakları ve onun tüm krallığı üzerindeki iddiasını ortaya koyuyordu.
Prenses Summer’ın eşiyle birlikte yaşamak için Alacakaranlık Dağları'na taşınmasından bu yana bu topraklarda oldukça fazla gerginlik olduğunu söylemek doğru olurdu.
“Silver, çok büyümüşsün. Senden sadece iki yaş büyük olduğumu biliyorum,” dedi Summer. “Ama döndüğünden beri çok değiştin. İçinde… İçinde bir şeyler değişmiş gibi.”
“Artık kaderin akışında bile seni rahatsız edebilecek talihsizliklerin farkındayım,” diye mırıldandım. Gün ışığıyla aydınlanan ormana bakarken çay fincanımı elime alıp kendime titrememi durdurabileceğimi kanıtlamak istiyordum.
Ancak fincanı tekrar elime aldığımda bileğimde anlamadığım, kesintisiz ve ezici bir acı hissettim.
Sapı kavrayamayan iki parmağımın arasından kayan fincanı ve havaya saçılan çayı izledim.
“Aa!” Summer tıpkı benim gibi birkaç yüz metre altımızdaki dağın kayalarında fincanın yuvarlanıp parçalandığını görmek için eğildi.
Paramparça olduktan sonra Summer’ın şüpheli bakışlarını üzerimde hissettim.
Artık sadece kararlılığımdan şüphelenmiyordu. Derinlere bastırdığım duygular hakkında da endişeliydi.
Kabul ediyorum, çoğu zaman kendime bile itiraf edemiyordum.
“Ah, sanırım işe geç kaldım.” Hızla yerimden kalktım ve sürpriz bir şekilde Dane ile Aneurin’i gördüm.
Mağaranın girişine uzanan yolun diğer ucundaki silik silüetlerini gördüğümde neredeyse korkudan bayılacaktım.
Gözlerimi kıstığımda, siyah-altın pullu lordların karınlarının üzerinde yattıklarını gördüm. Ağızlarını ön pençelerine dayamış Summer'a av gibi bakıyorlardı.
Son anda avını korkutmaya hazırlanan sinsi kediler gibiydiler.
Ben onların yaklaştıklarını bile duymamıştım.
”Tek kelime etme.” Aneurin zihin bağıyla iletişime geçmişti. Summer arkasını dönecek gibi olduğunda Dane gözlerini kıstı.
”Neden?” diye sordum merakla. Hâlâ şok içindeydim.
”Eğer çığlık atarsa iddiayı biz kazanacağız ve üç gün boyunca çıplak gezmek zorunda olacak,” diye açıkladı Dane sevinçle. Yüzümü buruşturdum ve Summer’ın yanına döndüm.
“Bu arada iki canavar senin ölümünü planlıyor,” diye fısıldadım ama Summer ortada dönen oyuna aldırış etmeden kaşlarını kaldırdı ve endişeyle bana baktı.
“Konuyu değiştirmeye çalışma,” diye yanıtladı Summer. Konuyu neden bu kadar ani değiştirdiğimi anlamaya çalışıyordu.
“Dane ile Aneurin beni korkutamayacak. Sabah nöbetindeler ve akşam yemeğine kadar dönmeyecekler. O vakte kadar anneleri June’a yardım edeceğim. Onunlayken beni rahatsız edemezler.”
“Ben de kendimin saf olduğunu düşünürdüm.” Gülümsedim ve kayalıklardan inmekten vazgeçtim.
Bunun yerine hızla kıyafetlerimi çıkardım ve kayalıklardan atlarken dönüşüp ormanın üzerinde kanat çırpmaya başladım.
Bir dakika sonra Summer'ın çığlıklarını duydum.
Gülmeye çalıştım ancak ormana yaklaştıkça kaygılarım daha ağır bastı.
Dönüşüp kıyafetlerimi bıraktığım yere, şehrin kenarına kadar uçmaya devam ettim.
Deri pantolonum dar ve güzeldi. Beyaz bluzum şehirde çalışan kadın görünüşüne bürünmeme yardımcı oluyordu.
Ellerimi saçlarıma daldırdım ve gözümün önüne düşen saçları altın tokayla tutturdum.
Arnavut kaldırımlı yola çıkıp köşede olan işime, çiçekçiye yöneldim.
Dükkanın sahibi son derece nazikti. Yaşlı ve naif olmasına rağmen ormanın tüm çiçeklerine karşı bir tutkusu vardı.
Ayrıca çiçekleri satmak için bütün gün ayakta duramayacak kadar yaşlıydı. Bu yüzden dükkana ulaştığımda onu her zamanki koltuğunda göbeğinin üzerine yasladığı kitapla uyuyakalmış bir şekilde gördüm.
Onu küçük dükkanın önünde güneşin altında uyuklarken görünce gülümsedim ama yaklaştıkça endişelenmeye başladım.
Onun aurasını hissetmeye çalıştım. Ama yapamıyordum. Çünkü hiçbir şey yoktu…
Bir an için durdum. Sonra boşluğu hissettim. Bedeni ruhunu terk etmişti. Yani başka bir deyişle ölmüştü…
Adımlarımı hızlandırdım. Bir haydutun ondan bir şey çaldığını ve onu yaptığı sinsi saldırıyla öldürdü diye düşündüm.
Yanına vardığımda karnında bir bıçak yarası görmek için kitabı kaldırdım.
Derin bir nefes alıp kitabı yerine bıraktım. Etraftakilerin dikkatini çekmeden onu nasıl kaldıracağımı düşünmeye başladım.
“Avucunun içinde ne olduğuna bak.” Bir anda kafamı kaldırdım ve boşluğun yavaşça Drax’a dönüştüğünü gördüm. Elindeki gülü koklarken yavaşça kaşını kaldırdı.
