Emma Kitap 2
Yazar
C. Wright
Okur
249K
Bölüm
31
Emma'nın hayatı güç, tutku ve tehlikelerle dolu bir kasırga gibidir. Bir mafya patronu olarak, acımasız iş anlaşmalarını karmaşık kişisel ilişkileriyle dengeleyerek tehlikeli sularda yol alır. Bir dizi ihanet ve yoğun çatışmanın ardından Emma, gizemli Salentro ikizleri ve sadık koruması Levi ile iç içe geçer. Kaosun ortasında, en derin korkuları ve arzularıyla yüzleşmek zorunda kalır ve nihayetinde güvenin nadir bir meta olduğu bir dünyada aşkı ve kurtuluşu arar.
Kapanış
İkinci Kitap: Mutluluğun Peşinde
İlişkiler asla kolay değildir. Hele de ülkenin en büyük mafya patronuysanız ve bir kadınsanız. Emma, iş dünyasında ve yeraltı dünyasında oyununun zirvesindeydi, ancak yanında olmak isteyen bir erkek bulup bulamayacağını merak ediyordu. Elbette, güzel, zeki ve acımasızdı; bu yüzden de pek çok erkek onunla ilgileniyordu, ama mutlu sona ulaşabilecek miydi?
EMMA
Diablo'yu öldürdüğümden beri üç ay geçti. Saf cehennemle geçen üç ay... Her gün yeni bir zorluk ya da krizle karşılaşıyordum.
Onu, yaptıklarımı ya da neler olabileceğini düşünmediğim tek bir gün bile geçmiyordu.
O benim hayatımın aşkıydı.
En üzücü kısmı ise onu öldürdüğüm için suçluluk hissetmemekti.
Yaptığım şeyle barışmam ve eylemlerimin sonucuyla yaşamam gerekiyordu.
Ölüm haberi tüm mafya babaları arasında hızla yayıldı: Onu kim ve neden öldürmüştü?
Doğal olarak, aforoz edileceğimi düşündüm, ama edilmedim.
Bunun yerine bana daha çok tapıldı ve saygı duyuldu.
Tüm şirketlerin durumu eskisinden daha iyi gidiyordu çünkü son birkaç aydır kafamı dağıtmak için işle eğitime daha fazla zaman ayırıyordum.
Diablo'nun vasiyetinin okunması için avukatının ofisine çağrıldım. Duyduklarım karşısında şok olduğumu söylemek hafif kalırdı.
Lauren'ın da orada olduğunu görünce daha da şok oldum.
Neyse ki bu, onun hayatına son verme seçimimin doğru olduğunu kanıtlıyordu; özellikle de vasiyeti dinlemek için gelen o kaltağı gördüğümde.
Levi bana ofise kadar eşlik etti ama sadece Lauren’la benim içeri girmemize izin verildi.
Diablo tüm parasıyla daireyi bana bırakmıştı.
Lauren'a Kaliforniya'daki kulüplerden birinin yüzde 40'lık hissesini vermişti; kalan yüzde 60'lık hisse de bana aitti. Diablo’yla ortaklaşa sahip olduğumuz diğer kulüplerin mülkiyeti doğruca bana geçti.
Ayrıca her birimiz Diablo'nun yazdığı kişisel bir mektup aldık.
Avukata Diablo'nun vasiyetini ne zaman değiştirdiğini sorduğumda, ben Dean'le birlikte göreve gitmeden yaklaşık iki hafta önce olduğunu söyledi.
Birlikte geçirdiğimiz en mutlu zamandı.
Lauren'la hiçbir şey yapmak istemediğim için yüzde 60 hissemi bir dolara ona sattım. Tabii ki bizim dünyamızda bu hoş karşılanmazdı ve ona karşı saygısızlıktı.
Özellikle de ölümünü nasıl ele aldıklarını göz önünde bulundurursak, kimsenin umurunda değildi. Avukat şok oldu ama ben de umursamadım.
Kalbim hâlâ ölü gibiydi.
Evraklar tamamlanıp imzalandı ve Lauren Kaliforniya'daki kulübün sahibi oldu. Bana bıraktığı parayı çeşitli hayır kurumlarına bağışladım. Daireyle diğer kulüpler de bende kaldı.
Zamanında kulüpleri almak için çok çalışmıştım; daire için de planlarım vardı.
Cesedi kaldırıldığından beri daireye geri dönmemiştim ama yakında gitmem gerektiğini biliyordum. İçinde bulunduğum bunalımdan kurtulmam gerekiyordu. Sürekli çalışmak ve antrenman yapmak her zaman iyi değildir.
Vücudum hiç olmadığı kadar iyi görünüyordu. Bir kadının sekizli karın kasları olması nadirdir. İşler son derece iyi gidiyordu ama ben tüm insan ilişkilerini kesmiştim.
Tüm ticari işlemleri uzaktan yürütüyordum. Ölümünden beri Bijoux'ya gitmemiştim. Köklü değişiklikler yapılması gerekiyordu.
Artık gözyaşım kalmayana kadar ağladım, bebeğimin ve babasının yasını tuttum ama şimdi yeniden yaşamaya başlama zamanıydı. Bundan daha güçlü olduğumu biliyordum.
Levi, Alex ve Blaine üç aydır ücretli izindeydiler. Onlara ihtiyacım yoktu; çünkü binadan hiç çıkmıyordum.
Sadece bir kez Diablo'nun vasiyetini dinlemeye gitmek için Levi’yle birlikte çıktım. Onun dışında binanın içinde saklanıyordum.
Günlük rutinim her zamanki gibi sabah üçten on civarına kadar antrenman yapmaktan ibaretti. Duş alıyor, giyiniyor, kahvaltı ediyor, akşam karanlığı çökene kadar çalışıyor, akşam yemeği yiyor, uyuyor ve tekrar ediyordum.
Dean birkaç kez benimle iletişime geçmeye çalıştı ama bir süre sonra vazgeçti. Onunla hazır olduğumda konuşacağımı biliyordu.
Lauren o gün avukatın ofisinde histerik bir haldeydi. Anısına saygısızlık ettiğimi düşünerek çılgına dönmüştü. Kısmen kulüpteki hissemi bir dolara sattığım, ama daha çok Diablo’yu öldürdüğüm için pişmanlık sergilemediğimden dolayı…
Babası onu zorla götürmek zorunda kaldı. Son duyduğumda onu benden uzakta, Kaliforniya'da yaşamaya götürmüştü.
Ayrıca neredeyse tecavüze uğradığım gece Diablo’yla aralarında geçenler yüzünden onu öldüreceğimden korktuğunu da duydum.
İntikamımı zamanı gelince alacaktım.
Şimdilik bir şey planlamıyordum. Kendi iyiliği için beni zaten kızdırdığından daha fazla kızdırmamasını ve benden uzak durmasını umuyordum.
İşkenceden çekinecek biri değildim ve inanın bana, işkence görmeyi kesinlikle hak ediyordu. Ancak şimdilik onu kendi haline bırakmıştım.
Diablo'nun bana yazdığı mektubu okuyup okumama konusunda kararsızdım. Lauren'a da bir mektup yazmış olduğu gerçeği hep aklımın bir köşesindeydi.
Özellikle de bana olan sonsuz aşkını birçok kez ilan ettiğinden beri.
***
Sonunda Diablo'nun mektubunu okumaya karar verdim.
Kendime sert bir viski koyup kanepeye oturdum ve okumaya başladım.
Bebeğim,
Eğer bunu okuyorsan, ben ölmüşüm demektir. Umarım bunu okuduğunda ikimiz de yaşlanmış, saçlarımız ağarmış ve bir verandada torunlarımızın oyunlarını izleyerek çok zaman geçirmiş oluruz.
Eğer değilse, o zaman arada bir şeyler olmuş olmalı ya da ben yine çuvalladım.
Hayatım boyunca senin gibi biriyle tanışmadım. Seni dans pistinde gördüğüm o gece ölene kadar benim olacağını biliyordum.
Müzikal, sakinleştirici sesini duyduğum andan itibaren bir bağlantı hissettim. Ruhlarımız birdi.
Beni çok mutlu ediyorsun, bebeğim. Hayatta birini umursamadan becermekten daha fazlası olabileceğini anlamamı sağladın. Sen şimdiye kadar seviştiğim tek kadınsın.
Tüm saçmalıklarımı gördün ve bana bunları söylemekten asla korkmadın. Bu beni delirtti ama aynı zamanda seni daha çok sevmemi sağladı.
Sen dünyadan saklamakta usta olduğun yumuşak bir kalbi olan güçlü, iradeli bir kadınsın. Benimle tanıştığında ben kırık bir adamdım. Beni daha iyi bir adam yaptın, beni tamamladın.
Ayrı kaldığımız anlar acı bir sonsuzluk gibi ve seni bir daha görmek ya da seninle konuşmak için sabırsızlanıyorum.
Bunu sana yüz yüze hiç söylemedim, bu mektubu yazarken keşke söyleseydim diyorum ama sen inanılmaz bir insansın.
Sen bir odaya girdiğinde, orada olduğunu anlamak için etrafıma bakmama gerek yok. Varlığını hissediyorum; bu, bedenimin seninkiyle ne kadar uyumlu olduğu ve aramızdaki bağın ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor.
Biliyorum, çok hata yaptım ama öyle ya da böyle beni affetmenin bir yolunu hep buldun. Çok güzel, bağışlayıcı bir kalbin var.
Beni koşulsuz seven bir kadın olduğun için kendimi şanslı sayıyorum. Ben öldükten sonra bile, umarım beni sevmeye devam edersin. Çok büyük sevgi dolu bir kalbin var.
Ölümüm genelde olduğum gibi bir pislik olmamdan kaynaklandıysa, umarım seni benim kadar sevecek birini bulursun. Ama şunu bil ki, kimse seni asla benim şu anda sevdiğim kadar sevemez.
Bazen seni düşündüğümde hissettiğim tüm özlem ve heyecanla kalbim patlayacakmış gibi geliyor; hatta bazen tam yanımda olmana rağmen...
Yandan bir bakış, nazik bir gülümseme ya da dokunuş kadar küçük bir şeyle kalbimin küt küt atmasına neden olma yeteneğine sahip tek kişi sensin.
Gözlerinin içine bakıyorum ve zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorum. Bazen kim olduğumu bile unutuyorum. Bana olan aşkınla birleşen zarafetin ve güzelliğin içinde boğuluyorum.
Sesin vücudumun her zerresinde yoğun bir özlem uyandırıyor ve dokunuşların içimden eriyormuşum gibi hissettiriyor. Bunlar sana kadar varlığından bile haberdar olmadığım duygular.
Sen tapılmayı, sevilmeyi ve saygıyla muamele görmeyi hak ediyorsun. Kimsenin seni ezmesine izin verme. Verdiğinden değil, hatta birkaç kez bana da haddimi bildirdin.
Eğer çocuğumuz olmazsa, zamanı geldiğinde sana çocuk verebilecek bir erkek bulduğundan emin olmanı istiyorum. Hayatı dolu dolu yaşamalısın, bebeğim.
Bu mektupta söylediğim her kelimede ciddi olsam da, umarım senin için dilediğim her şeyi veren ve yapan adam ben oldum.
Sen benim için dünyalara bedelsin. Ben aşkı hiç aramadım ama sen beni buldun. Böylece oyuncu günlerim sonu buldu. Seni gördüğüm anda kalbim senin oldu.
Seni varlığımın her zerresiyle seviyorum. Ben başka kimseyi sevmedim, sadece seni sevdim. Sen benim nefesim, kalp atışım ve var olma sebebimsin. Bunu asla unutma.
Eğer hâlâ zamanın varsa, beni kalbinin küçük bir parçasında sakla ama mutluluğunu bul. Biliyorum, ölümde bile beni unutmanı istemeyerek biraz bencillik ediyorum. Ama zaten sen de beni her zaman hatırlamanın bir yolunu bulacaksın.
Biliyorum.
Sen mutluluğu hak ediyorsun, bebeğim.
Her zaman sevgiyle seninim.
Seni seviyorum; ölümde bile.
Şeytanın,
Diablo.
Mektubu tekrar tekrar okudum. Gözyaşlarım tükenene kadar yanaklarımdan utanmadan aktı.Artık onu yaptıkları için yavaş yavaş affetmeye başlayabileceğimi biliyordum.
Eğer bunu yapmazsam, şu anda olduğumdan daha da az merhametli birine dönebilirdim. Ben her zaman kendime özgü bir insan oldum.
Belki bir gün onu tamamen affedecektim. Onu hâlâ seviyordum. Onu öldürdüğüm anda bile onu sevmekten vazgeçmemiştim. Her zaman kalbimin bir parçasına sahip olacağını biliyordum; bu kesindi.
Paylaştıklarımızı asla unutmayacaktım ama artık hayatıma devam etme zamanı gelmişti.
Buna bir sonraki gün, doğum günümle başlayacaktım.
