Fantastik - Antoloji 4
Yazar
Chelsie Hance
Okur
16.9K
Bölüm
41
Kirli fantezilerinizi besleyecek erotik hikayelerden oluşan bir seçki. Her bölümde farklı senaryoların işlendiği, tamamı tüyler ürperten ve ayak parmaklarınızı kıvırtacak bir hazla doruğa ulaşan öyküler.
Yüreği yetmeyenlere göre değil ama kesinlikle koca bir roman okumak istemeyen "smut" tutkunları için biçilmiş kaftan.
Bölüm 1: Bir Torunun Gizli Günlüğü (Kısım 1) (FXFXM)
Oğlumuz kızını bir haftalığına bize bırakıp bırakamayacağını sorduğunda, hayır demek isteyen tek bir yanım bile yoktu. Oğlum ve karısının katılmaları gereken bir iş etkinlikleri vardı ve kızları Lottie, bizde kalıp kalamayacağını sormuştu.
Lottie çok uslu bir kız, her zaman sessiz, her zaman saygılı. Kafası hep günlüğüne gömülü, dış dünyadan kaçış yeri orası onun.
Bazen saatlerce oraya ne yazdığını merak ediyorum. Bir gün sordum, ağzını sımsıkı kapattı. Yanaklarına kıpkırmızı bir renk yayıldı ve günlüğü göğsüne bastırarak odasına koştu.
Bir daha sormaya cesaret edemiyorum.
Güzel bir kız aynı zamanda. Uzun, dalgalı sarı saçları ve okyanus gibi mavi gözleri var.
Minicik, sevimli bir fiziği var ama güzellikte kazandığını özgüvende kaybediyor. Hep böyleydi, utangaç bir kız. Oğlum ve karısı onu ilk aldığında daha da beterdi.
Kabuğundan biraz çıktı ama daha çok yolu var. Ne kadar güzel olduğunu hep söylemeye çalışıyorum, belki bir gün o da fark eder diye.
Bazen sözlerimle ışıl ışıl oluyor. Bazen de ağzımdan çıkan kelimelere inanmıyormuş gibi kaşlarını çatıyor, ama yine de söylüyorum.
Söylemeyi asla bırakmayacağım.
Lottie'yi bıraktıktan sonra oğlumu ve karısını el sallayarak uğurluyorum. Kocam Frank, Lottie'nin çantalarını eve taşıyıp odasına çıkarıyor, Lottie kendisinin taşıyabileceğini söylese de.
“Hadi bakalım, seni yerleşmeye bırakayım. Yemek birkaç saat sonra hazır olur, tamam mı, ufaklık?”
“Teşekkürler, Dede,” dedi kısık sesiyle.
Günün geri kalanını ve akşamın büyük bölümünü odasında geçirdi, sadece bir şeyler yemek için aşağı indi. Kendini böyle kapatma ihtiyacı hissetmesinden nefret ediyorum.
Keşke aşağı inip bizimle televizyon izleyebileceğini ya da masa oyunu oynayabileceğini hissedebilse. Onu orada yukarıda yalnız düşünmekten hoşlanmıyorum ve Frank'ın da aynı şekilde hissettiğini biliyorum.
“Gidip bir bakalım mı?” diye sordu bana.
“Sence bakmalı mıyız?”
“Çok sessiz yukarıda. Belki bir şeye ihtiyacı var mı diye sorarız. Biraz sohbet ederiz?”
“Evet, haklısın. Hadi gidelim.”
Frank'ın peşinden merdivenleri çıkıp Lottie'nin kaldığı misafir odasına gittim. Kapıya hafifçe vurdu ama cevap gelmedi.
“Sence uyumuş mudur?” diye sordum.
“Daha saat sekiz bile olmadı, Em.”
“Peki, sence direkt girelim mi?”
Frank bana cevap vermedi, düşünmeme bile fırsat tanımadan kapının kolunu çevirip kapıyı açtı.
“O… burada değil mi?”
“Ne?” diye sordum, onu itip odaya girdim.
Sonra banyodan gelen duş sesini duydum ve birden içimi kaplayan panik dinmeye başladı.
“Banyoda,” diye fısıldadım.
“Niye fısıldıyorsun, kadın? Seni duyamaz ki,” diye şaka yaptı.
Omuz silktim, kapıya doğru döndüm.
“Gitmeliyiz,” dedim, onu odadan çekerek. Son bir kez her şeyin yerine olup olmadığını kontrol ettim ve gözüm yastığının altından sıyrılmış günlüğüne takıldı.
Hiçbir şey söylemeden, Frank neye baktığımı fark etti. “Hayır,” dedi.
“Hadi ama, sürekli o şeye bir şeyler yazıyor. Bana biraz bile merak etmediğini söyleme.”
“Günlüğünü okuyamazsın. Özel bir şey bu.”
“Hadi ama, Frank. Sadece bir göz atacağım, sonra yerine koyacağım. Asla fark etmez.”
Beni durduramadan, hızla yatağına gittim ve kitabı saklandığı yerden çıkardım. Yatağın kenarına oturup sayfaları çevirmeye başladım.
El yazısı her sayfaya yayılmıştı, sadece en sonda birkaç boş sayfa kalmıştı. Bazı sayfalar düzgün ve temizdi. Diğerleri yıpranmış ve kullanılmış görünüyordu, sanki bu kısımları defalarca okumuş gibi.
Rastgele yıpranmış bir sayfa seçtim ve işaretlenmiş bir bölümü okudum.
Yatağa yaklaşırken bacakları benim için sonuna kadar açık, ellerin ve dizlerimin üzerinde ona doğru sürünüyorum.
Kitabı şak diye kapattım, az önce okuduğum satırdan şok olmuştum.
“Ne oldu?” diye sordu Frank, merakı uyanmış bir halde.
“Bu…“
“Bu ne?”
“Erotik bir hikâye…“
“Ciddi mi?” diye sordu, yanıma oturarak. “Bir de ben bakayım.”
“Hayır, yapamayız. Bu belli ki çok özel bir şey.”
“Bunu sen okumaya başlamadan önce söylemiştim, ama seni durdurmadı. Ver kitabı bana.”
İstemeyerek kitabı ona uzattım, yapmaması gerektiğini söyleyen bir bakış attım. Ama aldırmadı, az önce benim baktığım sayfaya geri döndü. Frank'ın gözleri sayfayı tararken, kelimeleri okudukça büyüdü.
Yapmamalıydım, biliyorum, ama kendimi ona doğru eğilmiş, omzunun üzerinden okurken buldum.
Amı arzuyla parlıyor, kokusu duyularımı sarıyor. Dudaklarımı kıvrımlarına doğru indirirken gözleri gözlerime kilitlendi, gri tüyleri burnuma değdi. Yaşlı bir kadın olmasına rağmen çok seksi.
Nefesim tam ortasına değdiğinde dudaklarından hafif bir inleme süzüldü. Daha fazla dayanamayıp dilimi dudaklarının arasına bastırdım, onu ilk kez tadıyorum. Dilim yarığı boyunca kayıp klitorisine ulaştığında inledi. Bu temasla vücudu titredi, bunu tekrar yapma isteğimi körükledi. Onu yalarken, kalçalarıma bir çift el değdi ve bedenimi dört ayak pozisyonuna yönlendirdi.
“Ne kadar uslu bir kız,” diye mırıldandı kulağıma, sikini popoma bastırırken.
Kendini yarığım boyunca sürtüyor, elleri kalçalarımda gezdikten sonra hafifçe bir şaplak attı. İnledim ve yatakta kıpırdadım, dilim ona daha sert bastığında o da inledi—erotik bir zincirleme tepki.
“Vay be,” dedi Frank yanımda. “Bu… çok ateşli. Sence bunlar gerçek mi? Bunlar gerçekten yaşanmış olabilir mi?”
“Bilmiyorum,” diye itiraf ettim.
“Sence bir şey söylemeli miyiz?”
“Mesela ne?” diye sordum. “Günlüğünü okuduk ve yazdığın şeyleri gerçekten yapıp yapmadığını merak ettik mi diyelim?”
“Şey…“
“Hayır, bunu yapmıyoruz. Hadi ama. Günlüğü yerine koyup çıkmamız lazım.”
“Dur, biraz daha okumak istiyorum,” dedi.
Gizliden gizliye ben de istiyordum. Hikâyede sonra ne olacağını bilmek istiyordum. Kimin hakkında yazdığını ve daha önce böyle bir şey yapıp yapmadığını öğrenmek istiyordum.
Sessiz sakin kızımızın böyle bir şey yapmasını hayal edemiyorum. Ama derler ya, sessiz olanlardan korkulur.
Ona doğru geri yaslanıyorum, kendimi kalın, sert şaftı boyunca sürtüyorum, damarlarını ve kıvrımlarını hissediyorum.
“Aman Tanrım. Sence yaşlı erkeklerle mi yatıyor?” diye kocama döndüm.
“Nereden bileyim? Hem sadece erkeklerden bahsetmemiş. Bir kadın da var?”
“Yani ne? Yaşlı bir çiftle mi yatıyor?”
“Sana söyledim ya, bilmiyorum. Senin okuduğunun aynısını okuyorum. Belki bir dakika sessiz olursan, hikâyenin tamamını okuyup öğrenebiliriz?”
Gözlerimi devirip homurdandım. Sonra günlüğe geri döndük. Sayfalar açık saçık cinsel içerikle doluydu. Bazılarını Frank'la bile hiç denememiştim.
Kesinlikle gözlerimi açan bir deneyimdi ve Lottie'ye artık eskiden olduğu gibi küçük bir kız olarak bakamayacaktım.
Bu ne zaman olmuştu? Ne zaman cinsel açıdan bu kadar atılgan bir kadına dönüşmüştü?
Sikini ıslak girişime sertçe sokuyor, beni sert sert becerirken ben karısını öpüyorum. Ellerim ve dizlerimin üzerinde kendimi tutarken o beni beceriyor. Sonra çıkıyor ve altımdaki kadının yatakta aşağı yukarı kıpırdanmasıyla birlikte inlemesini duyuyorum.
Onu izliyorum, dudağımı ısırarak, şimdi onu beceriyor, amımın boşluğunu hissediyorum ama birlikte olmalarını izlemek beni çok azdırıyor.
“Hoşuna gidiyor mu?” diye soruyorum ona. “Benim sularım sikinde varken seni becermesi hoşuna gidiyor mu?”
Gözleri gözlerime kilitli, ağzı açık kalmış, o onu becerirken. Sonra yine içimde, ikimiz arasında gidip geliyor, ikimizi de memnun etmek için can atıyor.
Parmaklarımı bacaklarının arasına indirip amıyla oynuyorum, o beni arkadan becerirken. Boşalmak üzere. Bunu ağzının açılış biçiminden ve kısa, kesik nefeslerinden anlayabiliyorum.
Parmaklarımı daha sert bastırıyorum ve sonra boşalıyor, odaya çığlıklar salarak. Öne eğilip sesleri onu öperek dudaklarımın arasına hapsediyorum.
Bizi izlerken arkadaki hareketleri hızlanıyor ve sonra birden bedenim alev alıyor, ben de boşalıyorum, sikini sularımla kaplıyorum. Birkaç vuruş daha ve o da arkamdan geliyor, ihtiyaç dolu amıma boşalıyor.
“İçime boşalmanı çok seviyorum,” diyorum omzumun üzerinden, dölleri bacağımdan aşağı süzülürken.
“Biliyorum, tatlım.” Sırtıma yaslanıp nefesini düzenlemeye çalışırken kulağıma gülümsüyor.
Üçümüz bir süre öyle yatıyoruz, şehvetli bir sandviç gibi birbirimize yapışmış, siki hâlâ içimde. Burası benim mutlu yerim, ikisiyle birlikte yatakta. Buradan ayrılmaktan nefret ediyorum, onlara tekrar kavuşmamın uzun süreceğini bilerek eve gitmekten nefret ediyorum. İkisi de bedenimde dolaşan gerginliği hissediyor olmalı.
“Ne oldu, tatlım?” diye soruyor.
“Bir şey yok,” diye yalan söylüyorum.
“Bize her şeyi söyleyebileceğini biliyorsun, değil mi bebeğim? Seni seviyoruz,” diyor kadın.
Gülümsüyorum, gerginlik bedenimden eriyor. “Biliyorum,” diyorum onlara. “Ben de sizi seviyorum, Nine ve Dede.”
“Orada ne yazıyor?” diye inanamayarak sordum.
“Ben… Öyle olamaz, değil mi? Bizim hakkımızda yazıyor olamaz?”
“Nine ve Dede yazıyor. O biziz.” Sesimi yükselttim.
“Sessiz ol,” diye dişlerinin arasından hırladı, banyo kapısına bakarak.
“Bu günlüğü bulduğumuz yere koyup gitmemiz lazım,” dedim, kitabı geri kaparak.
Kitabı kucağından aldığımda pantolonundaki şişliği görünce gözlerim fal taşı gibi açıldı. “Frank!” diye azarladım, bariz uyarılmışlığına bakarak.
“Ne? Bunun seni de hiç etkilemediğini söyleme bana,” dedi, bakışlarını bedenimde gezdirerek.
Alt dudağımı ısırdım, bakışlarının her santimimde gezdiğinin farkında olarak. Sonra bu duyguyu silkeledim, nerede olduğumuzu ve az önce ne okuduğumuzu hatırlayarak.
“Hadi ama, Em. Biraz olsun azdığını kabul etmelisin.”
“Hayır, Frank. Bu yanlış.”
“Yanlış değil, Em. Lottie'yle kan bağımız bile yok.”
“Fark etmez.”
“Tabii ki eder. Benim okuduğumun aynısını okudun. Bizim hakkımızda öyle düşünüyor. Üçümüz birlikte olduğumuzu yazıyor.”
“Eee?”
“Yani bunu istiyor. Senin de bunun nereye gideceğini görmek isteyen küçücük bir yanın yok mu?”
“Frank…” diye duraksadım. “…Uzun zamandır böyle bir şey yapmadık. Ya istemezse? Hakkında yazmak ve gerçekten yapmak çok farklı şeyler.”
“Belki yüzleşmeliyiz? Belki günlüğünü okuduğumuzu söyleyip ne yapacağını görelim. Başka bir şey yapmak zorunda değiliz. İlgilenmiyorsa, hiçbir şey yapmayız.”
Bir an düşündüm. Belki haklıydı. Ama Lottie'nin hikâyesi kafamda dönüp dururken düşünmek zordu.
Sonra duş durdu ve banyo kapısı açılıp Lottie yatak odasına girdiğinde aceleyle bir karar vermek zorunda kaldım; meraklı gözlerle bize bakıyordu.
“Merhaba, tatlım,” dedim.
“Merhaba?” diye karşılık verdi, neden odasında olduğumuzu anlayamayarak.
Sonra gözleri kucağımdaki günlüğe kaydı.
“Hikâyelerini okuduk,” diye itiraf ettim, gözlerinin anlayışla büyümesini izleyerek.
