Mafya Kraliyeti 1: Mafya Oyunları
Yazar
C. Wilson
Okur
2.2M
Bölüm
40
"Senin tüm bedenin bana ait. Yüzünden, memelerinden, benim sikimini sıkıştırması için ölümüne istek duyduğum o ıslak amdan hepsi bana ait."
Kadınlar ve katliam yılı. Bir mafya dünyasında kadınlar kaçırılıp, karı olmak için ölümcül oyunlara zorlanıyor. Sienna'nın hayatı, parkta yürürken kaçırılınca dehşete dönüşür. Kaçıranı? Mafya varisi, onu acımasız aile geleneğine katılmaya zorlayan adam. Silahların, tehlikelerin ve erkek egosunun dünyasında mahsur kalan Sienna, hayatta kalmak ve mafyanın acımasız oyununun sadece başka bir kurbanı olmamak için savaşmalıdır. Dayanacak mı, yoksa ölümcül oyunlar onun hayatını mı alacak?
Bölüm 1
XANDER
Adamın çığlığı kulaklarımda yankılandı, kolu arkaya doğru bükülüp çatırdayarak kırılırken. Kuzenim Andrei'ye adamın kırık kolunu sandalyeye bağlamasını söyledim. Karşısına bir sandalye çekip oturdum. Artık ona ne istediğimi söylediğime göre, konuşma vakti gelmişti.
Bana borcu olanlarla konuşmayı severdim. Ama burnuma gelen idrar kokusu yüzümü buruşturdu. “Sen yetişkin bir adam değil misin? Lütfen kendini tut.”
Adam hızlıca başını salladı. Puromı çıkarıp yaktım. Derin bir nefes çekip içime çektim. Koku beni sakinleştirdi.
Solumda, bir köşeye sinmiş hamile bir kadın ve küçük kızı vardı. Kocalarını ve babalarını yalvarırken izlerken sessizce ağlıyorlardı. Adama sordum: “Bugün günlerden ne?”
Titrek bir sesle cevap verdi: “Cuma.”
Bir ses çıkarıp bir nefes daha çektim. “Hmm, peki son ödemen ne zaman yapılacaktı?”
Adam duraksadı. “Geçen hafta.”
Başımı salladım. “Doğru. Sana paramı ödemek için üç şans verdim. Hiç bu kadar iyi davranmam, neden bunu suistimal ettin?”
Utançla başını eğdi. Andrei'ye bakıp adamı işaret ettim. Andrei anladı ve şiş, morarmış gözleriyle bana bakmak zorunda kalana kadar başını geriye çekti.
Karısını ve kızını işaret ettim. “Bak ne yaptın. Karın ve çocuğun seni kendi evinde böyle görmek zorunda. Neden bana paramı ödemedin? Hm?”
Adam konuşmaya çalıştı ama çok acı çekiyordu. Sadece nefes nefese kaldı. Kaşlarımı çattım. Ona neredeyse hiçbir şey yapmamıştım.
Öne eğilip puromu söndürmek için diline bastırdım. Adam inleyerek geri çekilirken vücudu titredi. Puroyu fırlattım. “Sesini yükselt. Aptal insanlarla konuşmaktan hoşlanmam.”
Yakında duran adamlarımdan biri olan Jackson kollarını kavuşturup güldü. “Çok acımasızsınız. Bunu biliyor musunuz, patron?”
Ona tembel tembel baktım. “Bana hakaret mi ediyorsun?”
Ellerini kaldırdı. “Asla. Yaşamayı seviyorum.”
Andrei güldü ve “Ağzın beyninden hızlı çalışıyor. Hayatının pek bir değeri olduğunu sanmıyorum,” dedi.
Jackson ona el hareketi yaptı. “Bana bir bıçak ver,” dedim Jackson'a, sonra Andrei'ye döndüm, “Onu yaklaştır.”
Adamın gözleri korkuyla büyüdü, başını sallayarak ağladı: “Lütfen, lütfen! Param yok! Ç-çalındı!”
“O zaman geri çal. Bu üçüncü kez ödemeyi kaçırıyorsun. Hayır kurumu mu işlettiğimi sanıyorsun?” diye çıkıştım, bahanelerine inanmayarak.
Jackson açık elime bir bıçak koydu, ne kadar keskin olduğunu görmek için parmağımı hafifçe bıçağın üzerinde gezdirdim. İnce bir kırmızı çizgi belirdi ve başımı salladım. Bıçağı karısına ve çocuğuna doğrulttum. “Hadi iş konuşalım. O parayı senden nasıl almalıyım? Kızını mı yoksa karını mı satayım? Yoksa paramı kıçından mı çıkarmayı planlıyorsun?”
“P-parayı bulacağım! Ü-üç gün verin! L-lütfen!”
“Sadece üç gün mü?”
Adam hızlıca başını salladı. “Bu kadarı yeterli.”
Jackson'a bakıp “Karısını buraya getir,” dedim.
Başını salladı ve kadını boğazından yakaladı, çığlıkları duvarlarda yankılanırken ellerini tırmalıyordu. Jackson küfretti ve onu sürükleyerek önümde diz çöktürdü. Çocuk annesine koşmaya çalıştı ama adamlarımdan biri onu hızla yakaladı.
Adam korkulu gözlerle yalvarırken titriyordu. “L-lütfen Bay Roscotto. Hata yaptım. Sizi geri ödeyeceğime söz veriyorum!”
“Hata mı yaptın? Üst üste üç kez mi? Aptal mı görünüyorum? İşin sana haftada iki bin ödüyor, faturalarını ödüyorsun, çocuğun özel okula gidiyor, başka kadınların yok ve sık sık o yeraltı kumar yerine gidiyorsun. Söyle bana, benim param nereye gitti? Hm?”
Cevap vermedi. Cevap çok açıktı. “Şimdi düşününce... Karın gerçekten güzel.” dedim bana bakan kadına bakarak. “İyi bir vücudu var ve otuzlarının sonlarında olmasına rağmen yirmilerinin başında gibi görünüyor. Eminim adamlarımdan birkaçı küçük bir tat almak isterdi. Sen ne dersin, canım?”
Kadın gözyaşları yüzünden akarken inledi. “Lütfen yapma.”
Kaşımı kaldırdım. “Neden? Kocan sizi bu duruma soktu. Ona biraz yardım etmek istemez misin?”
Ağlarken titredi. “Lütfen...”
Gülümsedim. “Kadınlarımın yalvarmasını seviyorum. Şöyle yapalım mı? Sadece benimle bir şeyler yapmak zorundasın. Bunu yapabilir misin? İçine girmeme izin ver. Çocuğuna hazırlanman için seni genişletmene yardım edebilirim. Ne dersin?”
“Lanet olası piç!” Adam bağırdı, iplere karşı mücadele ederek. “Sadece beni öldür! Beni öldür ve onu bunun dışında bırak!”
Andrei yüzüne sert bir yumruk attı. “Kapa çeneni! Bunun ne kadar ciddi olduğunu anlıyor musun? Ölürsen, karın ve kızın senin hatalarını ödemek için satılacak. Bunu istiyor musun?”
Adam dişlerini sıktı ve konuşmayı kesti. Görünüşe göre ailesini seviyordu. Keşke onları tüm parasını kumar oynamaya yetecek kadar sevseydi. “Bırak onu. Bana doğru sürünmesine izin ver.” dedim Jackson'a ve kadının yavaşça bana doğru sürünmesine izin verirken izledim.
Bacaklarımın arasına geldiğinde, saçını sıkıca kavrayıp geriye çektim, böylece bana bakacaktı. Acıyla bağırdı ve elimi tuttu, yüzü gözyaşlarıyla ıslanmış, bana bakarak merhamet diliyordu. Pantolonumdaki özel bölgemi işaret ettim. “Ne dersin? Tüm adamlarımın vücudunu kullanmasına izin ver yoksa sadece ben mi?”
Teklifimi düşündüğünü görebiliyordum. Sonra küçük elleriyle kemerimi çözmeye uzandı.
Adam yüzünü karısından çevirdi, yenilmiş görünüyordu. Andrei başını tutup izlemesini sağladı. Kemerimi çözdüm ve gülümseyerek sordum: “Bunu kızının önünde yapmaya istekli misin?”
Kadın durdu ve gözleri hızla adamlarım tarafından tutulan kızına gitti. Küçük kızın kocaman gözleri olanları izliyordu. Kadının gözlerinden yaşlar akarken fısıldadı: “Neden bu kadar acımasızsın?”
“Acımasız mı? Canım, acımasızlık mı istiyorsun? Bu hem sana hem de kocana bir uyarı olsun. Üç gün içinde paramı almazsam, bu kaybettiğin tek çocuk olmayacak.” Altın renkli saçlarını elime dolayıp başını öne çektim. Sonra diğer elimle hızla bıçağı karnına sapladım.
Kadın kan elimi kaplarken çok yüksek sesle çığlık attı. Adam bağırıp kurtulmaya çalıştı. “HAYIR! DUR!” Küçük kız ağladı: “Anne! Anneme zarar verme!”
Kaşlarımı çattım. “Senin kirli özel yerlerini soktuğun bir kadını isteyeceğimi mi sanıyorsun? Mutlu ol—” Telefonumun çalma sesi korkutucu havayı bozdu. Cebimden çıkarıp kimin aradığına baktım. Babam.
Cevap vermek istemedim. Ne söyleyeceğini tahmin edebiliyordum ve şimdi duymak istemiyordum. İç geçirdim ve altı kez çaldıktan sonra cevapladım. “Baba.”
“Xander. Bu gece ne olduğunu biliyorsun, değil mi?” Geçen hafta onunla ve annemle yaptığım konuşmayı hatırlayarak iç geçirdim. İtiraz etmeye çalıştım. “Bana biraz daha—“
“Annene bu yıl katılacağına söz verdin. Yirmi sekiz yaşındasın ve hala evlenmek için bir kadın bulamadın. Bir eş olmadan benim işimi alabileceğini mi sanıyorsun? Yaşlanıyorum. Çalışmayı bırakmam için zaman yaklaşıyor. Senin harekete geçip bir eş bulman gerekiyor.”
Ayağa kalktım ve adamlarıma temizlemelerini söyledim. Sonra cebimden mendilimi çıkarıp ellerimden kanı sildim. Telefonu kulağımın altında tutarak babama cevap verdim. “Bir kadın bulmanın kolay olduğunu mu sanıyorsun? Herhangi biriyle yetinmeyeceğim.”
“Ben anneni buldum, değil mi? Uzağa bakmama bile gerek kalmadı. Hayatımın en mutlu seçimi onu tek başıma seçmekti. Herkes bunun sadece gururum olduğunu düşündü ama onları yanılttım. Annenin istediğim şeyi yapabileceğini biliyordum. Tabii ki sadece bir kadın seçmen gerektiğini söylemiyorum, birçoğunu seçebilirsin. Sadece diyorum ki, emin olmasan bile, onu sadece evlenmek ve işimi devralmak için seçmen yeterli. Ondan sonra ölürse, başka birini bulabilirsin.”
Evden çıkarken o bana ve anneme olanları anlatmaya devam etti. Telefonu kapatmamaya çalıştım. Bunu dinleyecek zamanım ya da enerjim yoktu. “Birden fazla kadın seçmenin iyi ve kötü yanları var. Çoklu eş seçenekleriyle, oyunlar sırasında birkaçı ölse bile yedeklerin olur, ama aynı zamanda iyi seçimler yapamadığını gösterir, bu yüzden mümkünse seçtiğin sayıyı sınırla. Kimsenin gücünü sorgulamadığından emin olmak istiyoruz, gerçi her zaman yaptığın şeylerle bunun olacağını sanmıyorum.”
“Sadece bir kadın seçeceğim, baba. Kendi yargıma güveniyorum, endişelenmene gerek yok.”
“Emin misin? Yapamayacağını biliyorsan beni taklit etmeye çalışma. Üç yıldır arıyorsun ve hala birini bulamadın.”
“Beni küçümseme. Bir kadında ne istediğimi biliyorum ve onu bulana kadar senin oyunlarına katılmayacağım. Yerini almam hakkında bir şey söyleyen olursa, onu öldürürüm.”
Güldü: “Korkuyla yönetmek, ha? Babanın oğlusun. Peki, bu yılki oyuna katılmayacaksan, en azından onu yönetmeme yardım et. Bunu yapabilirsin, değil mi?”
“Yapabilirim.”
“Güzel. Yaptığın işe geri dönmene izin vereyim.”
Başımı salladım. “Anneme selam söyle.”
“Hoşça kal.”
Telefonu kapatıp iç geçirdim, elimi saçlarımdan geçirdim. Bu kaçırmayı planladığım ikinci oyundu. Beş yıl önceki son oyunda beğendiğim bir kadın bulamadım ve sadece oyunları izledim. Bu yıl muhtemelen aynı olacaktı.
Bir kadında tam olarak ne istediğimi ben bile bilmiyordum, ama onu bulduğumda hemen anlayacağımı biliyordum. Onu eşim yapmaya karar verdiğim anda, ona sıkıca tutunup hayatımın çılgınlığına sokacaktım. Andrei ve Jackson evden çıktı ve telefonumdaki saate bakıp neredeyse akşam beş olduğunu gördüm. Eş aramaya başlama zamanı yaklaşıyordu.
Andrei'ye sordum: “Sen de yakında kendininkini aramaya çıkacaksın, değil mi?”
Saatine baktı ve başını salladı. “Evet, anneme bu yıl katılacağıma söz verdim. Gerisini size bırakıp aramaya başlayacağım.”
Başımı salladım. “İyi birini bul. Buradaki işleri biz hallederiz.”
Jackson üzgün bir şekilde gülümsedi. “Sanki ben de bu ava katılmıyormuşum gibi. Sadece patronla kalıp eş seçeneklerimi seçmek için daha az zamanım olacak.”
Andrei güldü ve ayrıldı.
Jackson'a dönüp evi işaret ettim. “Hadi gidip burayı temizleyelim.” Eve geri dönüp işimizi bitirdik. Her şeyi ancak yediye doğru bitirebildik. Jackson hızla avına başlamak için ayrıldı ve ben arabama binip şoförüme beni eve götürmesini söyledim.
Gece henüz gençti. Belki, canım isterse, duşumdan sonra evden çıkıp bu yılki oyunlar için bir eş adayı aramaya giderdim. Olmazsa, beş yıl daha beklemekten rahatsız olmazdım. Eve giderken boş bir parkın yanından geçtik ve düşünmeden başımı elime yaslayıp pencereden dışarı baktım.
Bir şey dikkatimi çekti ve düşünmeden konuştum. “Arabayı durdur.”
Şoför hızla yoldan çıkarken araba aniden durdu. “Efendim?” diye sordu, eli hızla silahına giderek tehlikeye hazırlandı.
Elimi salladım, gözlerimi elleri cebinde yavaşça yürüyen yalnız bir kadına bakarken pencereden ayırmadım. Yalnızdı, rüzgarın etkisiyle at kuyruğu arkasında dalgalanırken yolundaki küçük taşları tekmeliyordu.
Meraklandım ve bir şey bana ona gitmemi söyledi. Sanki bu tek seferlik şansı kaçırırsam pişman olacakmışım gibi. Araba kapısını açıp ona doğru yürüdüm.
