Milyarder CEO Kitap 2
Yazar
Marie Hudson
Okur
167K
Bölüm
23
Ericka, Danny'nin kapısına dayanıp aralarında bir evlilik sözleşmesi olduğunu iddia ettiğinde, bu durum onun sevgili karısı Danielle'le kurduğu hayatı alt üst edecek bir dizi olayı tetikler. Danny ve ailesi; eski borçların, beklenmedik hamileliklerin ve aile kavgalarının karmaşasında yol alırken geçmişleriyle yüzleşip geleceklerini korumak zorundadır. Aşk, sadakat ve biraz da dramla örülü bu hikâye, bir aileyi bir arada tutan bağları ve onları parçalayabilecek sırları ele alıyor.
Öteki Kadın
İkinci Kitap: Milyarderin Kararı
DANIELLE
“Merhaba bebeğim! Sonunda eve dönmene çok sevindim. Bir haftadan fazladır seyahatten dönmeni bekliyorum,” dedi kadın, Danny’ye sarılıp yanağından öperek.
Danny kadının kollarından kurtulup, “Ericka, burada ne işin var?” diye sordu.
Ericka kollarını tekrar uzatarak, “Sözleşmemizi yerine getiriyordum, canım. Üç ayımız var, sonra evleneceğiz. Tıpkı sözleşmede yazdığı gibi,” diye cevap verdi.
Danny kaşlarını çattı. “Hiç sanmıyorum. Bunun nasıl mümkün olabileceğini düşündüğünü de anlamıyorum. Bir şeyler yapmaya çalışıyorsun ama bu olmayacak.”
Büyük bir şaşkınlık içinde, “Tatlım, bu kadını tanıyor musun?” diye sordum.
Ericka bana dönüp yüzünü buruşturarak, “Sen de müstakbel kocamı haber vermeden elimden alan o sürtük olmalısın. Boşanmak zorunda olmanız ne kötü,” dedi.
Danny Ericka’dan uzaklaşıp bana doğru yürüyerek, “Karımla böyle konuşamazsın! Canını seviyorsan o çok bilmiş çeneni kapatırsın,” diye bağırdı.
Ericka da peşinden gidip parmağıyla sırtını dürttü. “Ne istersem söyleyebilirim. Hayatının geri kalanında benimle uğraşmak zorunda kalacaksın!”
Danny çok seri bir şekilde hareket edip, ben ne olduğunu bile anlamadan Ericka’yı duvara yapıştırdı. Bir an için çığlık atan Ericka Danny’ye bakarak inledi.
Parmaklarını göğsünde gezdirerek, “Demek sertlikten hoşlanıyorsun, ha? Bununla kesinlikle başa çıkabilirim,” dedi.
Danny öfke dolu gözlerini tamamen ona odaklayarak, “Kapa çeneni!” diye bağırdı.
Ölümcül bir ses tonuyla, “Ağzından çıkanları duymak bile istemiyorum. Eğer duyarsam ağzını bantlayıp bir daha asla ışık göremeyeceğin bir yere kapatırım, anlaşıldı mı?” diye fısıldadı.
Ericka gözlerini kocaman açarak, “Bunu yapamazsın!” diye bağırdı. “Yakında karın olacağım!”
Danny eğilip öfkeyle gözlerine baktı. “Ne istersem yapabilirim. Eğer hayatımı mahvedersen ben de seninkini mahvederim. Yoksa kim olduğumu unuttun mu?”
“Ben de bu yüzden buradayım ya; herkesin korktuğu adamla evlenmek için. Kollarında güvende olacağımı, senden çok korktukları için kimsenin bana bir şey yapmaya kalkışmayacağını biliyorum.”
Ericka bunları söylerken sırıtarak Danny’nin kaslı kollarına dokunuyordu.
“Onlar bir şey yapmayabilir ama benim yapmayacağım ne malum?” diye karşılık verdi Danny. Biraz geri çekilmiş olmasına rağmen Ericka’yı duvara bastırmaya devam ediyordu.
“Sana asla kollarımda olmayacağının sözünü verebilirim. İstediğim kadın zaten kollarımda ve o sen değilsin!” dedi, son iki kelimeyi özellikle vurgulayarak.
Ericka önce gülüp sonra o sıska parmağıyla beni işaret ederek, “Unuttun mu? Sözleşmemiz o kadının ben olmam gerektiğini söylüyor, onun değil,” dedi.
Danny başını yavaşça iki yana salladı. “O sözleşme benim için yok hükmünde. Önce ülkeyi terk ediyor, sonra da sözleşmenin bitmesine birkaç ay kala ortaya çıkıyorsun. Bu işte bir gariplik var.”
“Alacağımı tahsil etmeye geldim. O zamanlar bir yuva kurmaya hazır değildim ama şimdi hazırım. Tamamen senin olmaya hazırım,” dedi Ericka, şeytani bir gülümsemeyle.
Danny sırıtarak onu bıraktı. Ericka bir yandan öksürüp bir yandan da hâlâ Danny’ye dokunmaya çalışıyordu. Danny hızlıca geri çekilip beni kollarına aldı.
Ericka’ya bakarak inanılmaz bir öfkeyle, “Sakın bana dokunma, seni pis fahişe,” diye bağırdı. “Şu an seninle aynı odada bulunmaya bile katlanamıyorum. Evimden defol!”
Ericka kendini toplayıp tekrar yaklaştı. “Burası bizim evimiz, tatlım. Yarın eşyalarımı buraya taşıtmaya başlayacağım. Umarım yatak odan büyüktür; büyük yatak odalarına bayılırım.”
“Ben söyleyene kadar sana ait tek bir şey bile bu eve girmeyecek. Ön verandada duracak; gerekirse yağmurda ıslanıp mahvolacak.”
Ericka alaycı bir şekilde etrafına bakarak, “Bunu göreceğiz. Kamyonum sabah sekizde burada olacak. Umarım burayı biraz değiştirebiliriz. Çok karanlık ve kasvetli bir yer,” dedi.
Ardından topuklarını mermer zemine vurarak evden çıktı.
Danny Ericka gidince dönüp arkasındaki duvara yumruk attı. O an o kadar öfkeliydi ki kulaklarından neredeyse duman çıkıyordu. Gidip koluna dokunduğumda bana bakıp sakinleşti.
Belimden tutup, geniş gövdesine çekerek alnımdan öptü.
“Yemin ederim böyle bir şey olmayacak. Bu işi çözene kadar onu burada istemiyoruz,” deyip odada duran adamlarına ters ters baktı. “Beni anlıyor musunuz?”
Kendisine kafa sallayan hizmetkârlara, korumalara, herkese tek tek baktı. Biz de ona baktık ama ben çok endişeliydim.
Danny öfkeden kudurmuş gibi görünüyordu. Alev yayan bedeninden terler boşanıyordu.
Babası Allen bir adım öne çıkıp ikimize birden bakarak, “Sözleşmenin kopyasını mühürlü olduğu yerden çıkartıyorum. Bir ya da iki gün sürebilir ama bunu yapmak için mahkeme kararına ihtiyacımız olacak,” dedi.
“Kimsenin kurcalamaması için bu şekilde sakladım. Gerçek sözleşme benimki ve imzaladığımız günden beri hiç bakılmadı. Ondan sonra da mühürlendi.”
Öfkeden titreyen Danny, “Bunu nasıl yapabildin baba?” diye sordu. “Bir çocuğun için nasıl böyle bir evlilik ayarlayabildin?”
“O zamanlar bu bir iş anlaşmasıydı,” dedi Allen, tamamen doğrularak. “Ericka'nın babasının o zamanlar ödeyecek hiçbir şeyi yoktu. Bana çok borcu olduğu için bu anlaşmayı yaptık.”
Bir adım öne çıkan Steven babasına dik dik baktı. “Bu berbat bir şey, baba. Biz satılık mallar değiliz ki...”
“Evet, bunun bir hata olduğunu şimdi anlıyorum,” dedi Allen, hüzünlü gözlerle.
“O zaman amaç daha fazla para ve güç için iki aileyi birleştirmekti. Şimdi bunun büyük bir hata olduğunu görebiliyorum. Ama seni bu durumdan kurtaracağız evlat, söz veriyorum,” deyip Danny'nin omzuna dokundu.
Danny'nin gözleri doldu. “Öyle yapsanız iyi olur. Danielle’ı terk etmeyeceğim; bunu yapamam baba. O benim karım, aşkım, ruh eşim, her şeyim… Onu bırakmak zorunda kalırsam ölürüm…”
Babası, “Sana söz veriyorum bırakmayacaksın, oğlum. Bundan kurtulmanın bir yolunu bulacağız,” deyip Danny’nin omzunu hafifçe sıvazladı.
Danny elimden tutup sürükler gibi yatak odasına çıkardı. Kıyafetlerimi saniyeler içinde çıkardıktan sonra yatağa yatırıp hızla içime girdi.
Ne kadar sinirli olduğunu hiçbir ön sevişme olmadan sertçe içime girip çıkmasından anlayabiliyordum. Olan tek şey vücutlarımız aynı anda hızla hareket etmesiydi. Kısa bir süre sonra ikimiz de boşaldığımızda başını başıma koydu.
Hafif endişeli, yumuşak bir sesle, “Seni incitmedim, değil mi?” diye sordu.
Yüzüne dokunup gözlerine bakarak gülümsedim. “Hayır, öfkeliydin ve kendini sakinleştirmeye ihtiyacın vardı. Bu senin için bir kaçış yoluydu.”
Dudaklarımı tutkuyla öpüp gözlerimin içine baktı. “Beni çok iyi anlıyorsun. Seni hak etmek için ne yaptım?”
Seksi yüzüne düşen dağınık saçlarına bakarak kıkırdadım. “Gazeteye ilan verdin.”
Bir kahkaha daha patlatıp, ateşli bir öpücük vererek yanıma uzandı. Bir süre sarmaş dolaş uzandıktan sonra duş alıp aşağı indik.
Odaya girdiğimizde Cory gülümseyerek, “İçindeki tüm öfkeyi atabildin mi bari?” diye sordu.
“Kapa çeneni, Cory.”
Danny kardeşine pek de hoş olmayan bir bakış atarak, “Aptal sorularını kendine sakla lütfen,” dedi.
Danny’ye güldükten sonra hepimiz televizyonun karşısına geçtik.
Steven bana bakıp sırıtarak, “En sevdiğin film türü hangisi?” diye sordu.
“Bir sürü var,” dedim, omuz silkerek. “Romantik, aksiyon, korku, komedi…”
Cory, “Vay canına, sevdiğin filmlerin sayısı çok fazla o zaman,” deyip kolunu omzuma attı.
Televizyondaki film seçenekleri arasında gezinen Steven, “Ben bir tane buldum,” dedi.
O, bir aksiyon filmi açarken biz de mutfaktan içecek ve atıştırmalık bir şeyler aldık.
Film bittiğinde kanepede, Danny'nin kucağında uyukluyordum. Bailey Cory'nin göğsünde uyurken Steven da yerde horluyordu.
