Üçlü Haz Kitap 2
Yazar
R. S. Aria
Okur
17.6K
Bölüm
29
Kapıya ani bir vuruş, ve karşısında Ethan duruyordu; koyu renk saçları gözlerine düşmüş, yakışıklı görünüyordu.
"Madison," diye fısıldadı, eğilip başını öperken kokusunu derin derin içine çekti.
"Merhaba," diye fısıldadı kadın, gözlerini kapatarak. Tanrım, onu çok özlemişti.
Madison tehlikeli bir ağın içine düşmüş durumda. Tek çıkış yolu mu? Çekici Thompson ikizleri, Levi ve Ethan. Ama onlara güvenebilecek mi? Yoksa karanlık arzuları onun sonu mu olacak? İki kat tutku, iki kat tehlike. Madison bu işten sağ mı çıkacak... yoksa mükemmel bir hesaplaşmaya mı teslim olacak?
Hastane
İkinci Kitap: İkizler ile Ben. Sırada Ne Var?
İkiz kardeşler Ethan ile Levi, kız arkadaşları Madison’la mutluluğu yakalamışken, yakın arkadaşları ve aynı zamanda Madison'ın da erkek kardeşleri olan Liam ile Ezra da aşkı bulmuşlardır. Alışılmadık da olsa büyük ve mutlu bir aile olma yolunda ilerleyen gençlerin yeni hayatlarına geçmiş hayatlarından gelen bir başka üçlü yüzünden gölge düşer. Bakalım karakterlerimiz bu fırtınaya birlikte göğüs gerebilecekler mi?
Madison
Telefon görüşmesinden sonra, Madison ile Levi'nin hazırlanıp kendilerini arabaya atlamaları sadece birkaç saniye sürdü. İkizler hastaneden çok uzakta yaşamadıkları için yol yaklaşık on beş dakikalarını aldı.
Levi, “Merhaba, Bay Davis'i görmeye gelmiştik. Yaklaşık bir saat önce araba kazası geçirdi,” dedi danışmadaki kadına.
Duygularını kontrol altında tutmaya çalışıyordu. Her ne kadar endişeli olsa da bunu belli etmemeliydi. Madison ise şok içinde Levi’ye sarılmıştı.
Hastaneye kadar süren kısa araba yolculuğu boyunca pek konuşmadılar. Madison yol boyunca ağlamaya devam etti. Madison’ın kardeşleriyle arasındaki bağ tıpkı ikizlerle olan bağı gibi sahip olduğu en güçlü şeydi.
Gerekli kontrolü sağladıktan sonra “329 numaralı oda,” dedi kadın yüzünde anlayışlı bir gülümsemeyle.
Madison teşekkür edip yürümeye başladı.
Kalbinin derinliklerinde bir şey durumun göründüğünden daha da vahim olabileceği hissini veriyordu.
Adını söyleyen Ezra'nın sesi Madison’ın bakışlarını kendisine gülümseyen Levi'ye çevirmesine ve sonra da hızla kardeşine koşmasına neden oldu.
Başını Ezra’nın göğsüne yaslayıp sessiz hıçkırıkları arasından, “Durumu nasıl?” diye sordu. Kardeşinden aldığı hissiyatla sessiz sessiz ağlamaya devam etti.
Ezra, “Tamam, geçti canım, ağlama artık. Liam’ın ne kadar güçlü olduğunu sen de biliyorsun. Yanına girmek ister misin?” diye sordu. Madison’ın saçlarına birkaç masum öpücük kondurdu.
“Girebilir miyim?”
“Tabii ki de girebilirsin ama ağrıları için ilaç veriyorlar, bu yüzden biraz komik ve garip davranabilir.”
Ezra'nın en kötü durumu bile gülünecek hale getirme becerisi en büyük yeteneklerinden biriydi. Madison, Levi'ye baktı.
Uzun, ıslak kirpiklerinin altından, “Geliyor musun?” diye sordu. Madison’ın ağlamaktan şişmiş gözleri özellikle de son dramadan bu kadar kısa bir süre sonra Levi’nin şahit olmak istediği en son şeydi.
Levi yüzünde sevginin şimdiye kadarki en saf ifadesini barındırarak, “Hayır, aşkım, sen git. Onu daha fazla bunaltmayalım,” dedi.
Madison, “Teşekkür ederim,” diye fısıldayarak birkaç saniye içinde gözden kaybolup Liam'ın odasına yöneldi.
“Kazanın nasıl olduğunu biliyor muyuz?” diye sordu Levi koridordaki sandalyelerden birine yığılarak. Ezra'nın yüzündeki sert ifade konuyla ilgili bir şeyler bildiğini açıkça belli ediyordu.
“Şansımıza Liam'ın arabasında araç yol kamerası vardı, bu sayede neler olduğunu kısa sürede öğrenebileceğiz. Ayrıca, Sam de her şeyi görmüş.”
“Sam mi? Nasıl?”
“Şans eseri oradaymış diyelim.”
“Peki tam olarak ne olmuş?”
“Olan şu ki gerçeği öğrendiğimizden beri, Marcus ile Ava'dan elimizden geldiğince kaçınmaya çalışıyorduk. Size hazırlattığımız tüm o evrak işlerini biliyor olmalısın.”
“Hesaplarına artık para aktarılmadığını öğrenmiş olmalılar ki dün sabah buraya gelmişler.”
“Peki neden bize hiçbir şey söylemedin?”
“Çünkü bu sabah bizi arayana kadar bizim de geldiklerinden hiçbir şekilde haberimiz yoktu.”
“Kesin her şeyi planladılar. Beraber olduğumuzu düşünüyor olmalılar. Sam'in söylediğine göre Liam arabasını garajdan çıkarır çıkmaz bir araba direkt olarak üzerine sürmüş.”
”Ne?”
“Evet. Daha da kötüsü, Sam olay yerinin yakınında onu gördüklerinde oradan topuklayan iki kadın gördüğünden bahsetti.”
“Lanet olsun. Hiçbirimiz güvende değiliz.”
“Belki. Belki de bu işleri düzene sokmamız için bir fırsattır.”
“Kazadan sonra Marcus ve Ava nerede olduğumuzu sormak için aradılar, ben de onlara olanları anlattım. Aşırı endişelenmiş gibi davrandılar ve şu anda buraya gelmek için yoldalar.”
“Yapabileceğimiz en iyi şey onlar gibi rol yapmak. Kazanın arkasında onların olduğuna dair hiçbir fikrimiz yokmuş gibi davranmalıyız. Evdeki güvenlik kameralarına baktırıyoruz ama polis birkaç güne ihtiyaçları olduğunu söyledi.”
“Madison'ın yanından ayrılmayacağım. Bu da bir süre daha bize katlanmak zorunda olduğunuz anlamına geliyor. Ethan da yolda, akşama burada olur.”
“Teşekkürler, Levi. Burada olmanız bizim için çok şey ifade ediyor.”
“Biz kardeşiz, Ezra. Her zaman olduğu gibi.”
“Evet. İçeri gidip bir bakalım mı? Bahse girerim Madison, Liam'ı neden daha dikkatli olmadığı konusunda haşlıyordur.”
“Zavallı Liam.”
“Bu arada telefona cevap vermen niye bu kadar uzun sürdü?”
“Emin ol bilmek istemezsin.”
“Bir dahaki sefere daha erken cevap vermeye çalış. Telefonu açmadığında başınıza bir şey geldiğini düşündüm.”
Bu muhtemelen Levi'nin en yakın arkadaşını hayatında ikinci kez ağladığını gördüğünü andı. Ezra'nın o kaos dakikalarında ne düşünmüş olabileceğini sadece hayal edebilirdi.
***
Liam gözlerini yavaşça açarak, “Merhaba,” dedi. Tanrım, verdikleri ilaçlar ne kadar da güçlü.
“Selam,” diye yanıtladı Madison. Yüzünden birkaç damla tuzlu gözyaşını akmaya devam etti. “Nasıl hissediyorsun?”
Madison elini Liam’ın saçlarının arasından geçirerek gülümsemeye çalıştı ama yaşadığı dehşetin izlerini gizleyip gerçekten gülebilmesi çok zordu.
Liam, “Ağlama lütfen, ben iyiyim. Sadece birkaç dikiş, o kadar,” dedi ve sağ gözünün hemen altındaki dikişlerin acısı darbeden dolayı morarmış yüzünden okunurken gülümsemeye çalıştı.
“Beni çok korkuttun, Liam. Bunu bir daha asla yapma.”
Liam, “Üzgünüm, Madison. Niyetim kesinlikle bu değildi. Ayrıca, o en sevdiğim arabaydı!” dedi. Sesindeki eğlenceli ton Madison'ın kıkırdamasına neden oldu ve yüzü sonunda yavaşça yumuşak bir gülümsemeyle evrildi.
“Daha dikkatli olmalısın.”
“Bu benim suçum değildi. Bu bir tuzaktı.”
Madison, “Nasıl yani?” diye sordu gözleri şok içinde genişleyerek. Telaştan Ezra'ya kazanın nasıl olduğunu sormamıştı.
“Evet ama zihnim şu anda sana olan biteni anlatamayacak kadar bulanık. Ezra her şeyi biliyor, ona sorabilirsin.”
“Tamam. Sen dinlenmene bak. Hiçbir şey için endişelenme. Biz buradayız.”
Liam, “Biliyorum. Gününü mahvettiğim için de özür dilerim,” dedi sinsi bir gülümsemeyle Madison’a bakarak.
“Ne?”
“Seks kokuyorsun, küçük kız kardeşim.”
Liam bu sözleri söylediği anda Madison’ın ağzı şokla bir karış açıldı ve o anda her şeyi daha da utanç verici hale getirmek istercesine Levi ile Ezra içeri girdi.
Liam, “Ağrı kesiciler yüzünden!” diye bağırdı kendini savunarak. Ezra'nın gözlerini devirme şekli aynı konuşmayı onların da yaptığını söylüyordu.
“Birisi bana ne olduğunu söylemek ister mi?”
Otoriter Madison sahalara geri döndü.
