Afstammeling 3: In het licht van alle duisternis
Auteur
A. Duncan
Lezers
1,1M
Hoofdstukken
38
Scarlett, de dochter van Gideon en Remi, kan niet wachten tot haar vriend van de afgelopen twee jaar eindelijk meerderjarig wordt. Dan kunnen ze eindelijk zien dat ze inderdaad mates zijn en voor elkaar bestemd!
...Alleen om haar hart gebroken te zien. In de armen van haar vader laat hij de bom van haar leven vallen. Wat gaat er gebeuren als Scarlett ontdekt dat haar mate iemand anders is? Zal ze accepteren wat de Maangodin voor haar in petto heeft?
Proloog
Boek 3:In Licht van Alle Duisternis
Remi
Hij ziet er gespannen en druk uit. De rimpels op zijn voorhoofd verraden dat hij ergens diep over nadenkt. Dit geeft me de kans om hem eens goed te bekijken. Zijn haar is donkerbruin en hij heeft een gespierd lichaam. Het is een grote, sterke kerel, waarschijnlijk uit een stevige familie. Zijn wolvenenergie voelt als die van een alfa. Ik wou dat ik zijn ogen kon zien, maar hij kijkt naar beneden en heeft niet door dat ik hier sta. Het is vreemd dat deze alfa zijn partner niet opmerkt die vlakbij staat. Mijn wolf rook hem al van verre.
Ik doe een stap achteruit als zijn telefoon gaat. Zijn diepe stem bezorgt me kippenvel als hij opneemt.
'Jaxon, vertel me nieuws, wat dan ook.'
'Kun je me tenminste vertellen waar ze is?'
Wie is zij? Ik zie zijn handen verstrakken terwijl hij luistert naar de persoon aan de andere kant.
'Ik ben er morgen, na de alfa-ceremonie. Ik zal Azalea vinden, Jax. We hebben een speciale band die niemand anders begrijpt.'
'Ik hou van je, broer. Tot morgen.'
Heeft hij al een partner? Deze gedachte maakt mijn wolf erg verdrietig en ik stoot per ongeluk wat boeken van de plank, vergeten wat ik aan het doen was. Ik ben dol op leren over mijn krachten en nieuwe dingen uitproberen. Het is lastig als er niemand meer is om het aan te vragen. Slechteriken hebben mijn moeder vermoord om haar bloed, en ze doodden ook mijn vader. Voor ze stierf, drukte mijn moeder me op het hart nooit iemand te vertellen wat ik echt ben.
Ik buk me snel om de boeken op te rapen als ik zijn sterke benen voor me zie buigen.
'Laat mij je helpen.'
'Nee! Het gaat wel, echt waar.'
Dan hoor ik hem een laag geluid maken.
'Kijk me aan.'
Hij merkt me op. Ik kan hem aankijken of de benen nemen. Ik weet niet wie Azalea is, maar ze lijkt belangrijk voor hem en ze hebben een speciale band.
Ik wacht tot hij voorzichtig mijn kin optilt. Ik kijk op in de mooiste groene ogen die ik ooit heb gezien. Nu ben ik bang of hij me zal accepteren voor wie ik ben als ik hem hoor zeggen—
'Partner.'
'Weet je dat zeker? Volgens mij wacht Azalea thuis op je, alfa.'
'Ik wou dat het zo was, maar niet om de reden die je denkt. Azalea is mijn tweelingzus. Ze is zwanger van haar partners baby en is ontvoerd door de vampier koning.'
'Tweelingzus?'
Hij knikt.
'Waarom zou koning Xavier haar willen?'
'Omdat ze uit een bijzondere familie komt en grote kracht bezit. Maar goed, mag ik je nu kussen of wil je meer horen over mijn familie?'
Gideon
Als Azalea me had verteld dat ik mijn partner in de universiteitsbibliotheek zou vinden op de laatste dag van de alfa-training, had ik haar niet geloofd. Dat is waarschijnlijk waarom ze haar mond hield. Ik was zo verdiept in het bestuderen van verbroken partnerverbindingen dat ik niet eens in de gaten had dat mijn eigen partner vlakbij was. Mijn wolf was onrustig, maar ik dacht dat het door het nieuws over Azalea kwam. Hij liet niet merken dat hij onze partner voelde.
Ze is een plaatje, met lang goudrossig haar en stralende blauwe ogen. Er hangt een waas om haar heen die ik nauwelijks kan zien, wat me doet afvragen wat ze nog meer achter de hand houdt. Ze lijkt zenuwachtig, alsof ze bang is dat ik haar misschien niet wil. Maar wat ze ook is, ik heb geleerd dat de Maangodin geen steek laat vallen.
„Hoe heet je?“
„Remi Mendoza.“
„Ik ben Gideon Creed.“
„Ik ben misschien niet de partner die je verwachtte, Alfa.“
„Noem me maar gewoon Gideon. En het maakt me niet uit wat er nog meer door je aderen stroomt. Ik zou je nooit afwijzen.“
Ze kijkt me aan en lacht.
„Ik ben een heler, een heel sterke.“
„Is dat alles? Ik zie een vage gloed, maar ik weet niet of dat komt omdat je mijn partner bent of dat het iets anders is.“
Ze slikt moeizaam, twijfelend of ze me in vertrouwen kan nemen.
„De reden dat ik zo'n sterke heler ben, is omdat ik deels fee ben. Mijn vader was een wolf; mijn moeder was fee.“
„Heb je nog andere bijzondere talenten?“ vraag ik.
„Mijn belangrijkste en sterkste gave is genezen. Ik kan verwondingen herstellen die iemand hadden moeten vellen, veel beter dan de meeste helers. Ik kan ook portalen maken en elke taal spreken. Als je er klaar voor bent om terug te gaan, Gideon, kan ik je in een handomdraai meenemen door mijn portaal, geen reis nodig. Ik heb nog nooit iemand verteld wat ik echt ben. Mijn moeder werd vermoord omdat ze fee was.“
„Ik heb van mijn zus geleerd dat een geheim kennen niet betekent dat je het moet rondbazuinen. Ik zal mijn partner altijd beschermen. Dus, Remi, bij jou of bij mij? Want als je denkt dat ik je ooit zal laten gaan, heb je het mis, partner.“
Haar wangen kleuren rood, maar ze glimlacht. Ik kan haar verlangen naar mij net zo duidelijk ruiken als mijn eigen verlangen. Uiteindelijk kijkt ze op en zegt,
„Bij jou.“
***
Remi
„Gideon!“ roep ik uit.
„Hou mijn hand vast, lieverd.“
Vijf uur lang heb ik me uit de naad gewerkt om deze baby ter wereld te brengen. Ik ben doodop.
„Nog één keer persen!“
Ik voel haar uit mijn lichaam glijden. Het is een opluchting, maar dan slaat de ongerustheid toe. Waar is mijn kleine meid? Ik speur de kamer rond tot ik een verpleegkundige zie die haar aanreikt, schoon en in een roze dekentje gewikkeld.
„Hier is ze! Ze is het evenbeeld van haar moeder met dat rode haar.“
Gideon en ik houden voor het eerst onze dochter vast, in spanning wachtend tot ze haar ogen opent. Als ze dat doet, ben ik verbaasd. Ze heeft mijn haarkleur, maar de ogen van haar vader. Ik noem ze de Creed-familie ogen, en ze zijn prachtig. De arts komt binnen en vraagt:
„Hoe gaan jullie haar noemen?“
Ik kijk naar Gideon en hij glimlacht. Hij vertelt het de arts.
„Scarlett Ariella Creed.“
Hij knikt en noteert het. Ik leg mijn vinger in haar kleine handje en voel het. Ik voel de kracht die ze van mijn familie heeft geërfd. Ik had gehoopt dat ze die niet zou hebben en een gewone wolf zou zijn.
Ik denk dat Gideon zag dat ik er niet gerust op was, want hij vraagt: „Wat is er aan de hand, schat?“
„Ze is deels fee.“
Voor Gideon kan antwoorden, klopt er iemand op de deur. Alfakoning Zander steekt zijn hoofd om de hoek en lijkt ergens mee te zitten.
„Mag ik binnenkomen?“
„Ja, kom kennis maken met je nieuwe nichtje.“
Terwijl Alfakoning Scarlett vasthoudt, vraagt Gideon of hij voor een bepaalde reden kwam.
„Ja, helaas wel. Herinneren jullie je het akkoord dat we sloten met de nieuwe vampierkoning?“
We knikken.
„Er stond iets in. Het gaf hem toestemming om zijn voorbestemde partner te ontmoeten zonder problemen als ze oud genoeg was.“
„Waarom vertel je me dit?“ vraagt Gideon.
„Omdat ze toen nog niet geboren was, maar nu wel, en hij wil haar één keer zien voordat hij over haar waakt.“
Er valt een doodse stilte.
„Wie is zijn voorbestemde partner, Zander?“
„Scarlett is zijn voorbestemde partner. Hij voelde het toen ze geboren werd, en hij wacht buiten om haar te ontmoeten voordat hij over haar waakt tot ze oud genoeg is.“
„Je bedoelt dat Alaric haar voorbestemde partner is?“
„Ja. Vergeet niet, de Maangodin vergist zich nooit, Gideon. Dit gebeurt met een reden.“
Niemand zegt een woord.
„Laat hem binnen.“
