Pak me Boek 2
Auteur
Daphne Watson
Lezers
464K
Hoofdstukken
21
Katherine dacht dat ze haar duistere verleden achter zich had gelaten, maar wanneer ze na maanden van herstel weer de wereld in stapt, raakt ze verwikkeld met een mysterieuze vreemdeling genaamd Caleb. Terwijl ze haar weg vindt in haar nieuwe leven, ontdekt ze dat haar verleden niet zo begraven is als ze dacht, en dat de man van wie ze dacht dat hij dood was, Xavier, springlevend is en aan de touwtjes trekt. Gedwongen om haar angsten en het gevaarlijke web van leugens onder ogen te zien, moet Katherine beslissen wie ze kan vertrouwen en hoe ze haar leven kan terugwinnen.
Hoofdstuk 1
Book Two: Hate Me
Katherine Carlone dacht dat ze Xavier Lexington had vermoord, maar hij bleef leven. Ondanks hun slechte verleden worden ze weer verliefd... totdat Katherine ontdekt dat hij haar collega vasthoudt in zijn kelder. Ze probeert haar collega te bevrijden. Dit en de jaloezie van Xavier kunnen hun toekomst voor altijd veranderen...
Het is drie maanden geleden. Drie maanden sinds ik dat monster verliet. Xavier.
Ik heb hem vermoord, maar ik heb er nog steeds geen spijt van. Hij verdiende het.
Het gips van mijn been en hand was er al af. Gelukkig is alles perfect genezen. Na tweeënhalve maand thuiszitten ging ik weer aan het werk. Het herstel was een bitch, maar nu gaat het goed.
Xavier is nu al maanden dood, en niemand weet het. Ik dacht dat de politie naar de moordenaar zou zoeken. Maar niemand heeft er iets over gehoord.
Eerst was ik bang. Ik had hem tenslotte vermoord. Ik was de moordenaar en ik dacht dat ik gepakt zou worden. Xavier was een machtige man.
En toch weet niemand dat hij er niet meer is. Ik ben nog steeds een beetje wantrouwig.
Maar misschien gaat het leven nu de goede kant op. Dan zijn dit later gewoon herinneringen aan een fucked-up tijd in mijn leven.
Arabella zorgde voor me tijdens mijn eerste maand thuis. Mijn lichaam was zo zwaar toegetakeld dat ik niet zelf kon bewegen. Mijn lichaam was gebroken. Maar mijn geest niet.
Het was zwaar om er weer alleen voor te staan. De angst was er nog steeds.
Ik dacht erover om weer naar huis te verhuizen. Maar ik kwam hierheen om een nieuw leven op te bouwen. Niemand gaat me tegenhouden om dat te bereiken.
Iedereen op het werk was erg bezorgd. Ze waren in shock toen ze hoorden wat er met mij was gebeurd. Maar ze kenden niet de hele waarheid. Ze dachten dat ik op straat was aangevallen.
Vanavond ging ik voor het eerst in drie maanden weer uit. Ik zat in deze periode alleen maar op mijn werk en thuis. Maar Arabella haalde me over om weer eens op stap te gaan. Ze wilde dat ik weer plezier ging maken.
Ik droeg een sexy, glinsterende rode jurk met zwarte hakken. In de taxi zitten met de meiden stelde me op mijn gemak. Maar ik voelde die angst nog steeds in mijn achterhoofd.
We kwamen aan bij de club en het was stampvol. Mensen van alle leeftijden waren aan het dansen en maakten plezier. Ze waren zorgeloos en gelukkig. Het tegenovergestelde van mij.
We stonden aan een tafel toen de ober onze drankjes bracht.
„Ontspan je, Katherine. Hij is er niet meer. Je bent veilig en je kunt eindelijk plezier maken,“ riep Arabella. De andere meiden stemden met haar in.
„Ik weet het, Arabella. Maar ik heb dit gevoel nog steeds in mijn achterhoofd.“
„Ik weet het, lieverd, maar je moet weer gaan leven. Het is tijd.“
Ze heeft gelijk. Het is tijd. Hij is eindelijk dood. Ik kan weer plezier maken en gewoon van het leven genieten.
Ik dronk drie shotjes tequila en liep naar de dansvloer. De meiden juichten achter me.
De dj start het nummer Cyber Sex en het publiek gaat uit zijn dak. Ik voel de alcohol in mijn lichaam en begin te dansen.
Ik voel handen op mijn heupen en ik verstar even. Maar hij is hier niet.
Ik danste met de onbekende man. Ik had me nog niet omgedraaid om naar hem te kijken. Toen draaide ik me om. Ik zag een heel knappe man. Hij zag eruit alsof hij rond de dertig was. Hij was hot.
Ik sloeg mijn armen om zijn nek en trok hem dichter naar me toe.
„Hallo, knapperd,“ begroette ik hem. Hij lachte terug.
„Hé, schoonheid. Wat dacht je ervan als we naar een rustigere plek gaan?“
Ik knikte en we liepen even langs de meiden om gedag te zeggen. De meiden staken hun duimen op en wensten me succes.
„Zet hem op, meid. Hij is om op te vreten,“ fluisterde Isa.
Ik vertrok met de onbekende man en we stapten in zijn auto. Hij reed in een Audi met een interieur van glad leer. De auto was prachtig. Ik vroeg me af wat hij voor werk deed.
We kwamen aan bij zijn appartement. Hij deed de deur voor me open en nam me mee naar binnen. Het appartement was op de derde verdieping. Het was erg modern en duur.
„Wijn?“ riep hij naar me, terwijl hij naar de keuken liep.
„Graag,“ antwoordde ik.
Hij bracht me witte wijn en ik nam een grote slok. De wijn was lekker. Zelfs duur.
„En, wat doe jij voor de kost?“ vroeg ik.
Hij keek me aan.
„Ik werk voor een bekende man. Tenminste, dat deed ik. Ik run ook een nachtclub uit zijn naam. Daar komt het geld vandaan. En jij?“
„Ik ben een interieurontwerper,“ antwoordde ik.
„Hmm, leuk. Misschien kun je hier dan een keer iets veranderen.“
„Natuurlijk,“ flirtte ik terug.
Hij leek aardig en heel ontspannen.
Hij wees naar de bank en we gingen zitten. We praatten over van alles. Mijn ouders, zijn ouders, ons werk en of we het leuk vonden, enzovoort.
Hij was heel erg aardig. Ik had gewoon het gevoel dat ik hem alles kon vertellen.
Dus we brachten de nacht door met wijn drinken en we stortten ons hart bij elkaar uit.
