Crush
Auteur
Cosmic Chaos
Lezers
229K
Hoofdstukken
19
Letty heeft jaren geprobeerd de broer van haar beste vriendin te vergeten – de jongen die haar hart stal en het daarna brak met één vriendelijke afwijzing. Maar op de avond van het eindexamenfeest verandert alles. Eén onverwacht moment brengt hen weer samen, waardoor oude gevoelens die nooit echt verdwenen zijn weer naar boven komen. Tussen het lachen, de herinneringen en een vonk die weigert te doven, begint Letty zich af te vragen of timing het enige was dat hen ooit in de weg stond. Nu ze één magische nacht heeft om het verleden te herschrijven, moet ze beslissen of ze bereid is haar hart opnieuw op het spel te zetten… want soms is het verhaal dat begon als een verliefdheid gewoon aan het wachten op een tweede kans.
Hoofdstuk 1
Fucked.
Dat is het enige woord dat mijn huidige situatie goed beschrijft. Ik heb vandaag mijn eindexamens. Maar toen ik gisteravond bij Sheila thuis was om te leren... tja, toen was ik te druk met het bestuderen van haar oudere broer.
Ik zou al deze onzin moeten weten. Maar ik heb uit het raam naar Jackson zitten staren terwijl hij en zijn vrienden in het zwembad aan het klooien waren. Laten we maar zeggen dat mijn hoofd sindsdien vastzit in een mist vol lust.
Sheila en ik zijn al sinds de tweede klas beste vriendinnen. En ik ben al sinds groep zes enorm verliefd op haar broer, Jackson.
Toen was hij al schattig, maar nu is hij adembenemend knap!
Beelden van Jackson die uit het zwembad klimt, overspoelen mijn gedachten in wilde golven. Zijn zwarte haar, opgeschoren aan de zijkanten en lang bovenop, is nat en hangt in zijn gezicht. Toch bederft dat het zicht op zijn strakke kaaklijn, helderblauwe ogen en perfecte, volle lippen niet.
Waterdruppels glijden langzaam langs de gespierde lijnen van zijn borst en buik. Ze glijden omlaag langs zijn diepe V-lijn en trekken in zijn zwembroek. Sheila zei altijd dat ik hem gewoon moest vertellen wat ik voel.
Ze geloofde niet in die onzin over de „girl code“ dat je niet met elkaars broers of zussen mag daten. Ze zei altijd tegen mij: „Alleta, je kunt niet kiezen op wie je verliefd wordt.“ Ze had absoluut gelijk.
Vorig jaar probeerde ik Jackson te vertellen wat ik voelde. Dat was toen ik hem tegenkwam op een van de feesten waar Sheila me naartoe had gesleept. Maar het liep helemaal verkeerd af. Hij gaf me de bekende preek van „Je bent als een zusje voor me“, en dat brak me.
Sinds die avond kan ik niet eens meer naar Jackson kijken, behalve van een afstandje als hij niet kan zien dat ik kijk. We zeggen nu nooit meer dan een snelle „hoi“ en „doei“, en dat is echt klote.
Vroeger kon ik altijd met hem praten! Hij vrolijkte me op als ik in de put zat. En toen mijn enige echte vriendje me bedroog... sloeg hij hem helemaal in elkaar.
God, ik wou dat ik nooit naar dat feest was gegaan... dat ik hem nooit de waarheid had verteld.
„Mevrouw Phillips?“
Ik word uit mijn flashback van Jacksons halfnaakte lichaam gerukt als meneer Francis, mijn leraar Engels, mijn naam roept. Ik knipper snel met mijn ogen, alsof ik de beelden zo uit mijn hoofd kan wissen.
„H-het spijt me, meneer Francis,“ zeg ik.
Hij trekt bezorgd een wenkbrauw op. „De bel is een paar minuten geleden gegaan.“
Ik kijk naar de klok en dan naar mijn toets. Door een of ander fucking wonder is die af. Heb ik dit gedaan terwijl ik aan het dagdromen was? Wat heb ik in godsnaam opgeschreven?!
„Oh, het spijt me echt. Mijn hoofd is een puinhoop,“ zeg ik. Ik sta op en breng mijn toets naar zijn bureau. Met een flauwe glimlach geef ik het papier aan hem.
„Ik weet hoe stressvol dit voor jullie allemaal is. Maar ik weet zeker dat je het geweldig hebt gedaan. Dat doe je altijd,“ zegt hij. Hij geeft me een geruststellende glimlach en legt de toets bij de anderen op het bureau.
Ik loop zijn lokaal uit en ben enorm dankbaar dat de dag eindelijk voorbij is. Al mijn eindexamens zitten erop. Nu is het alleen nog maar wachten tot de cijfers bekend worden gemaakt.
Ik loop naar de parkeerplaats van de school, naar de BMW van mijn vader. Snel gooi ik mijn tas op de achterbank en stap in achter het stuur.
Mijn hart slaat een tel over wanneer ik zie dat de mooiste babyblauwe ogen naar me staren. Hij staat twee parkeervakken verderop. Hij staat naast zijn witte Mustang met prachtige amethistkleurige vlammen op de motorkap.
Jackson haalt Sheila altijd op. Maar meestal parkeert hij bij de sporters, zodat hij met zijn oude middelbare schoolvrienden kan rondhangen. Daarom is het een beetje ongemakkelijk om hier te zitten en blikken uit te wisselen.
Ik wend mijn blik af en kijk over mijn schouders om te zien of ik veilig achteruit kan rijden. Ik rijd de parkeerplaats af met een enorme behoefte om afstand tussen ons te creëren.
Ik moet me concentreren op wat ik nu moet doen. Vanavond is mijn eindgala. Sheila en ik zijn vorige week gaan winkelen om onze jurken te kopen.
Ik zou liegen als ik zei dat ik niet een beetje opgewonden was. In een klein dorp wonen biedt niet veel kansen om je mooi aan te kleden.
Sheila stond erop dat we ons bij haar thuis klaar zouden maken. Zo kon haar moeder ons helpen met ons haar en onze make-up. Haar moeder is echt een tweede moeder voor me. Mijn eigen moeder is er namelijk vandoor gegaan toen ik tien was.
Ik pak mijn jurk, schoenen en wat schone kleren uit mijn kamer en loop naar de BMW. Ik leg alles netjes in de auto, stap in en rijd de zeven straten naar Sheila's huis.
Ik haal mijn jurk en de tas met mijn kleren en schoenen uit de auto. Dan hoor ik de auto van Jackson de oprit op rijden.
Ik haast me naar de voordeur in de hoop een ongewenste ontmoeting met hem te vermijden. Maar hij is me net een fractie van een seconde voor. Met een vreemde blik op zijn gezicht trekt hij de deur open en wacht tot ik naar binnen ga.
„Bedankt,“ flap ik eruit. Ik ren langs hem heen en ga direct de trap op naar de kamer van Sheila. Ik gooi de deur achter me dicht.
„Meid, je ziet eruit alsof je net een marathon hebt gerend. Laat me raden... Jackson?“ zegt Sheila. Ik knik terwijl ik voorovergebogen sta. Ik steun met mijn handen op mijn knieën en hijg als een gek.
„Goed geraden. Ik moet even douchen,“ zeg ik.
Ze lacht en wijst naar de badkamer die aan haar kamer vastzit. „Schiet op. Mam komt zo naar boven om ons te helpen,“ zegt ze.
Ik knik en ren de badkamer in. Ik neem een snelle douche, droog me af en sla een handdoek om me heen. Dan loop ik de badkamer weer uit.
Sheila is al bezig met haar haar als ik de badkamer uitkom. Haar moeder geeft me de allerwarmste glimlach. „Ga je maar vast aankleden. Ik ben over een paar minuten klaar,“ zegt ze.
Ik glimlach en haast me naar mijn tas. Ik pak mijn zwarte kanten ondergoed en mijn jurk, en ga terug naar de badkamer. Ik trek mijn ondergoed aan en stap dan in mijn jurk. Plotseling overspoelt een golf van zenuwen me.
Mijn jurk is van zwarte zijde. Het is een halterjurk met een blote rug. Aan de voorkant zit een opening die precies de bovenkant van mijn decolleté laat zien, zonder te sletterig te zijn. En de jurk heeft een split die tot net boven het midden van mijn dijbeen loopt. Ik kan er geen beha onder dragen. Daarom voel ik me een beetje bloot. Mijn grote borsten worden door niets meer bedekt dan een dun laagje zijde. Ik stap de badkamer uit en hoor Sheila en haar moeder naar adem snakken als ze me zien.
„Oh God, het is te veel, of niet?!“ Ik begin in paniek te raken.
„NEE! Je bent fucking prachtig!“ schreeuwt Sheila. Dit levert haar een boze blik van haar moeder op.
„Let op je taal! Je ziet er schitterend uit, Letty,“ zegt haar moeder. Ik glimlach omdat ze mijn bijnaam gebruikt.
„Mam, we moeten opschieten,“ zegt Sheila.
Ik word naar de stoel voor de kaptafel van Sheila geleid. Haar moeder gaat snel met mijn haar aan de slag. Ze steekt mijn lange, kastanjebruine lokken op in een elegant kapsel. Er vallen zachte krullen langs mijn gezicht. Daarna geeft ze me perfecte smokey eyes en een matte, donker-mauve lippenstift om de look af te maken.
Ik herken de persoon die me vanuit de spiegel aankijkt bijna niet terug.
„Oké, laten we naar beneden gaan om foto's te maken!“ zegt Sheila.
Ik trek mijn zwarte suède stiletto's met bandjes aan en volg Sheila de trap af. Haar moeder loopt vlak achter me. We staan voor de deur en poseren op elke mogelijke manier die we kunnen bedenken, terwijl haar moeder tientallen foto's maakt.
We staan op het punt om naar buiten te lopen. Dan hoor ik de zwoele, diepe stem van niemand minder dan Jackson.
