De Alpha-serie
Auteur
C. Qualls
Lezers
2,8M
Hoofdstukken
28
Hoofdstuk 1
Boek 1: Afgewezen door de Alpha
KYA
Zeggen dat hij een player is, is nog zacht uitgedrukt.
Alpha Declan Redd staat bekend om zijn vele affaires. Wolvinnen duiken maar al te graag in bed met de machtige playboy.
Ik heb die sletten nooit begrepen. Hebben ze dan geen greintje zelfrespect? Ik in ieder geval wel.
„Sarah schepte tijdens het ontbijt op over hun nacht samen. Ik moest er bijna van kotsen.“ Ik schud mijn hoofd terwijl mijn beste vriendin Alana me vertelt over het avontuurtje van haar zus met Alpha Redd.
Alana denkt er net zo over dat Alpha Redd een vieze player is. Zij zou zich nooit zo gedragen met hem als haar zus doet. Hij is vierentwintig en heeft zijn mate nog steeds niet gevonden. De arme vrouw; ik heb medelijden met degene die met hem opgescheept komt te zitten.
Ik haal mijn boeken uit mijn kluisje om ze in mijn rugzak te stoppen. Onze school is alleen voor weerwolven. Zes verschillende roedels sturen hun studenten hierheen.
Ik ben Kya. Alana en ik zijn de enige laatstejaars van onze roedel. Het is leuk om andere wolven te ontmoeten, maar de roedels trekken toch vooral met hun eigen mensen op.
Er zitten hier vier toekomstige alpha's. Eén is een laatstejaars, twee zitten op de middelbare school en één zit nog op de basisschool. Ik pak mijn huiswerk erbij en meng me weer in het gesprek.
„Geeft ze dan niks om haar mate?“ vraag ik, verwijzend naar Sarah.
Alana leunt tegen het kluisje naast de mijne. „Blijkbaar niet. Hij is niet haar eerste verovering, alleen degene met de hoogste rang.“
Ik gooi mijn rugzak over mijn schouder en smijt de metalen deur dicht. We nemen de tijd terwijl we naar onze anatomieles lopen. Zij en ik willen allebei genezer worden. Ik heb er een natuurlijk talent voor, maar zij heeft er wat meer moeite mee.
De dokter van de roedel is mijn vader. Ik heb zijn natuurlijke talent geërfd en ben van plan in zijn voetsporen te treden. Mijn moeder is veel meelevender en heeft de perfecte omgangsvormen voor aan het ziekbed. Dat heb ik ook geërfd.
Alana pakt haar telefoon erbij. „Kijk eens naar deze.“ Er verschijnt een model op het scherm in een blauwe jurk met pailletten.
„Oeh, die vind ik mooi. Die zou je prachtig staan.“
Ze stopt haar telefoon weg als we bij ons lokaal aankomen. „Ik ga hem na school passen. Wil je mee?“
Ik knik terwijl ik op mijn vaste plek ga zitten. „Ja. Ik moet er ook nog eentje scoren.“
Het bal om je mate te vinden is morgenavond. Precies op tijd ook. Het is op dezelfde dag als mijn verjaardag. Het bal is voor wolven van achttien jaar en ouder die nog geen mate hebben.
We krijgen onze wolf rond de puberteit, maar het paren gebeurt pas als we volwassen zijn. Het is niet gebruikelijk dat iemand jonger dan achttien zijn mate vindt, maar het is wel eens voorgekomen.
Bovendien is het dan volle maan. Ik kan niet wachten om te ontdekken wie mijn mate zal zijn, tenminste, als hij er is.
Ze zeggen dat als je je mate ontmoet met volle maan, jullie band gegarandeerd nog krachtiger is. Mates worden voorbestemd door de Maangodin. Onze mate is onze perfecte wederhelft… in de meeste gevallen dan.
Er zijn door de geschiedenis heen wel wat afwijzingen geweest. Dat zeg ik natuurlijk met sarcasme. Afwijzingen komen voor, maar dat is meestal omdat de jongen al heel lang een vriendin heeft waar hij smoorverliefd op is. Dat slaat voor mij nergens op.
Je mate is belangrijker en hoort een sterkere aantrekkingskracht te hebben. Ik zou me nooit kunnen voorstellen dat ik een mate zou afwijzen. Dat zou alleen mogen in heel extreme situaties.
Vooral alpha's hebben hun mate nodig. Hun band maakt hen sterker, het maakt ze betere leiders. De luna is de moeder van de roedel. Het gerucht gaat dat de band tussen een alpha en een luna nog sterker is dan elke andere band.
Maar wat weet ik er nou van? Ik heb nog nooit een aantrekkingskracht gevoeld of de bekende signalen ervaren.
Je hart hoort sneller te kloppen en je ademhaling wordt zwaar. Als je de allerzoetste geur ruikt, zoek je naar de bron totdat jullie blikken kruisen. Zodra jullie elkaar aanraken, stroomt er elektriciteit door je heen.
Ik schud de gedachte van me af en richt mijn aandacht weer op de les, precies op het moment dat meneer Knox begint te praten over de bloedsomloop.
De kledingwinkel ligt buiten ons territorium, in niemandsland. Het is eigenlijk een mensendorp dat niet wordt opgeëist door een roedel.
Alana rijdt in het busje van haar familie, terwijl ik de radio afstem op onze favoriete zender. We luisteren naar countrymuziek. Niemand in onze roedel snapt daar iets van.
„Misschien komen we Sarah wel tegen. Zij is met een paar van haar vriendinnen ook jurken gaan shoppen,“ zegt Alana.
Ik rol met mijn ogen. „Geweldig. Zolang we maar geen matchende jurken hebben, vind ik het best.“
Alana knikt en slaat af. Ik heb niks tegen Sarah, maar om de een of andere reden mag ze mij gewoon niet. Ze ergert zich altijd als ik bij Alana in de buurt ben.
Alana en ik zijn al sinds de kleuterschool vriendinnen. Sarah is twee jaar ouder dan wij. Vroeger was ze aardig, maar toen ze naar de middelbare school ging, veranderde alles. Ze werd gek op jongens, terwijl Alana en ik ons op onze studie bleven focussen.
Zodra we de winkel binnenlopen, horen we gegiechel. Twee andere groepjes meiden staan te kletsen terwijl ze zoeken naar de perfecte jurk. Sarah ziet ons meteen staan. Ze heeft een blauwe jurk met pailletten over haar arm hangen.
Alana kreunt en fluistert tegen me. „Ik had haar vanochtend mijn jurk laten zien. Verdomme.“
Sarah houdt de jurk omhoog. „Lani. Ze hadden er geen meer in jouw maat, ik heb gekeken. Het is zo'n perfecte jurk, die moet gewoon geshowd worden, toch?“
Alana is rond en wulps. Ze heeft een prachtig lichaam. Jongens flirten continu met haar. Sarah is slanker en tengerder. Ze hebben dezelfde donkere ogen en hetzelfde haar, maar verder zijn ze compleet verschillend.
„Weet je, nu ik hem in het echt zie, past hij inderdaad beter bij jouw stijl, Sarah,“ zeg ik. Sarah snuift minachtend en loopt terug naar haar groepje.
Alana kijkt me met gefronste wenkbrauwen aan. „Waarom zei je dat?“
Ik knik naar Sarah terwijl ze de paskamer uitstapt en de jurk aan haar vriendinnen showt. „Ze ziet er sletterig uit daarin.“
Alana barst in lachen uit. Ze pakt mijn hand en neemt me mee naar een rek met haar maten.
Alana vindt een schattige zilveren jurk die haar fantastisch staat. Daarna beginnen we te zoeken naar een jurk voor mij. Ik heb een atletische bouw, dus ik heb vaak iets meer keuze. We vinden een rode jurk met een split aan de zijkant, waardoor mijn benen goed uitkomen.
We rekenen af in de winkel en halen nog snel iets te eten voordat we naar mijn huis gaan voor huiswerk.
Mam, Alana en ik hebben al gegeten. We zijn zo thuis, gebruik ik de mind-link met mijn moeder, zodat ze weet dat ze niet te veel eten hoeft te maken. Wat ze ongetwijfeld toch wel doet.
Ze is er niet aan gewend om voor slechts ons drieën te koken. Mijn broer, Chase, is zes maanden geleden beta geworden toen Alpha Redd het stokje overnam van zijn vader.
Hij heeft nu zijn eigen plek. We zien hem nog maar zelden, maar hij zal wel op het bal zijn. Ik kan niet wachten om hem te zien. Sinds hij de beta is, heeft hij het te druk gehad om nog langs te komen. Hij is echt een geweldige broer; zelfs Alana kan het goed met hem vinden.
Omdat mijn broer beta is, ben ik min of meer opgegroeid met Alpha Redd… of Dec. Ik noem hem Dec als hij gewoon de jongen is waarmee ik ben opgegroeid. Ik noem hem Alpha Redd als hij overal de hoer uithangt.
Chase en Dec zijn al hun hele leven beste vrienden. Dec is een goede gozer. Hij is machtig en beschermend over de roedel. Persoonlijk had ik niks tegen hem, tot voor kort.
Toen hij eenmaal alpha werd, was hij het zat om op zijn luna te wachten en veranderde hij in een klootzak. Ik ben de tel kwijtgeraakt van alle meiden met wie hij is geweest, niet dat ik het bijhoud. Het is gewoon triest.
Alana gromt gefrustreerd. „Ik krijg die stomme woorden nooit mijn strot uit. Wie heeft Trabeculae Carneae in vredesnaam bedacht?“
Ik giechel terwijl ik klaar ben met het inkleuren van de longslagader. „Het is Latijn. Het betekent eigenlijk gewoon vlezige richel.“
Mijn telefoon trilt op het bed. Stomme Sukkel verschijnt er op het scherm. Ik neem op. „Hé, je bent het gewone volk nog niet vergeten, hè.“
Chase grinnikt aan de andere kant van de lijn. „Ik vroeg me gewoon af of je wil dat ik je naar het bal escorteer, m'lady.“
Ik giechel. „Ja, is goed. Maar ga je niet de hele tijd met Dec rondhangen dan?“
Chase kreunt. „Hopelijk niet. Hij zal wel omringd worden door al die wanhopige wolvinnen. Je weet dat ik een hekel heb aan die onzin.“
Ik glimlach, blij dat Alpha Redd mijn broer nog niet heeft verpest. „Oké dan. Ik wacht op je. Alana heeft ook een lift nodig.“
Alana trekt vragend één wenkbrauw op. Ik haal mijn schouders op, alsof ik wil zeggen waarom niet.
„Ja, natuurlijk. Ik ben er tegen zevenen. Zorg dat je klaar bent.“
„Was dat Chase?“ vraagt Alana.
„Natuurlijk. Hij escorteert ons naar het bal. Hij heeft net een mooie nieuwe truck, dus we arriveren in stijl.“ Alana haalt haar schouder op, en we gaan weer verder met studeren.
***
Ik word wakker met kriebels in mijn buik. Niet alleen voor het bal, maar ook voor mijn verjaardag. Ik ben vandaag achttien.
Mijn moeder komt zingend mijn kamer binnenlopen met een citroencupcake met chocoladeglazuur in haar handen. Dat doet ze elk jaar om precies 06:47 uur. Dat is het tijdstip waarop ik ben geboren.
Ik ga rechtop zitten en glimlach. Ik doe een wens. Maangodin, laat me vandaag alsjeblieft mijn mate vinden. Ik blaas het kaarsje uit en geef mijn moeder een knuffel. „Bedankt, mam.“ Ik zet de cupcake op mijn nachtkastje.
„Ik heb dit jaar geen cadeautjes voor je gekocht. In plaats daarvan heb ik een spa-dag geregeld voor jou en Alana.“ Ze geeft me een papiertje met de details.
„O, mijn Godin, mam! Dat is echt perfect. Heel erg bedankt.“
Ze lacht naar me. „Papa en ik werken allebei vandaag, maar ik ben er als je weggaat. Alana weet al van je cadeau. Je mag mijn auto meenemen vandaag.“
Ik knik. „Oké.“
Na een verjaardagsontbijt van Belgische wafels met aardbeien en slagroom, pik ik Alana op en gaan we naar school.
Na school rijden we direct door voor onze spa-dag. We krijgen massages en gezichtsbehandelingen.
„Ik denk dat we vandaag allebei onze mate gaan vinden,“ zeg ik tegen Alana terwijl onze gezichten in de speciale kussens van de massagetafel gedrukt liggen.
„Hoe kom je daarbij? Ik ben inmiddels al twee maanden achttien.“
Ik haal mijn schouder op. „Ik weet het niet. Het voelt gewoon als een speciale dag, weet je, alsof de Maangodin precies nu naar ons lacht.“
We giechelen allebei en laten de masseuses hun werk doen. Na de massages krijgen we een manicure. Geen nepnagels, gewoon een mooi geverfd patroontje. Nepnagels hebben toch geen zin als je een wolf bent.
Na onze verwendag zet ik Alana thuis af en ga ik zelf ook naar huis om me klaar te maken. Ik moet douchen om alle massageolie van mijn huid te wassen.
Ik ben net klaar met mijn eyeliner en steek nog een paar speldjes in mijn haar als Chase naar me roept.
„Kom op, prinses. Je koets staat klaar.“
Ik schiet in mijn hakken en loop de trap af. Chase fluit naar me. Hij ziet er knap uit in zijn smoking. Hij overhandigt me twee ingepakte cadeautjes. „Gefeliciteerd.“
Ik maak de eerste open. Het is een medisch zaklampje met een setje traumascharen, van echt goede kwaliteit. „Dank je, Chase.“
Hij lacht. „Graag gedaan. Dit andere cadeau is van Dec.“
Ik frons mijn wenkbrauwen. „Heeft Dec iets voor me gekocht?“
Hij haalt zijn schouders op. „Ja, nou, ik bleef ideeën met hem overleggen over wat ik je moest geven. Dus heeft hij ook maar iets voor je gehaald.“
Ik glimlach en schud mijn hoofd. Als ik het kleine doosje openmaak, hap ik naar adem bij het zien van de verfijnde gouden armband erin. Er hangt een zilveren wolvenbedeltje in het midden.
„Wauw. Hier, help me hem om te doen.“ Chase sluit het bandje om mijn pols. „Hoe staat het?“
Hij neemt me van top tot teen op. „Je ziet er prachtig uit. Ik zal iedereen van me af moeten slaan die bij je in de buurt probeert te komen.“
Ik lach. „Dec. Bedankt voor het cadeau. Het is prachtig.“ Alpha's staan in verbinding met de hele roedel. Iedereen kan hem via een mind-link bereiken.
„Graag gedaan. Gefeliciteerd met je verjaardag. Veel succes vanavond.“
Ik glimlach en hoop dat vanavond een succes wordt. „Jij ook. Ik hoop dat je je luna vindt.“
Hij klinkt een beetje verslagen als hij antwoordt. „Ja.“
Onze moeder stapt naar voren met haar telefoon in de aanslag, klaar om een foto te maken. „Lachen!“ Chase en ik nemen onze vaste pose aan. Ik knijp mijn handen om zijn keel terwijl hij zijn tong uitsteekt en een pijnlijk gezicht trekt.
„Haha. Lachen jullie twee nou voor één keer gewoon normaal.“ Chase slaat zijn arm om mijn schouders en ik leun tegen zijn borst. Ja, zó lang is hij. De flitser verblindt ons even, waarna we mam een kus geven en de deur uitgaan.
Ik stuur Alana een appje dat we voor haar huis staan.
Ze staat op de veranda op ons te wachten. Haar galajurk sluit prachtig aan op haar perfecte rondingen, op een stijlvolle en chique manier. Ze heeft haar lange haar als een waterval over één schouder laten vallen.
Chase stapt uit de auto om haar naar haar zitplaats te begeleiden; hij is echt een heer. Hij blijft staan zodra hij zijn eerste voet op de trap zet. „Geen fucking sprake van!“
Alana slikt zodra ze oogcontact maakt met Chase. Hij steekt zijn hand uit, en ze zet verlegen een stap naar voren.
Ze heft haar hand op om de zijne te pakken. Ze giechelt en lacht met de grootste glimlach die ik ooit bij haar heb gezien.
„Jij bent het.“ Chase trekt haar tegen zich aan. Hij wrijft met zijn neus langs haar hals en laat een hand door haar zijdezachte haar glijden.
Ik kijk gechoqueerd naar het schouwspel. Ik ben zó blij voor ze. De twee beste mensen hebben de beste mates. „Mam, pap. Raad eens… Chase en Alana zijn mates!“
Ik fluit om hun aandacht te trekken. „Gaan we nog naar het bal?“
Chase draait zich naar me om. „O, ja. Ik ga mijn beeldschone mate aan iedereen laten zien.“ Hij slaat zijn arm om Alana heen.
Ik stap uit de truck en bied haar de bijrijdersstoel aan. Chase helpt haar instappen en doet dan haar deur dicht. Hij houdt haar hand vast terwijl hij naar het hotel rijdt.
Het bal wordt in niemandsland gehouden om vijandigheid tussen de roedels te voorkomen. De zaal is groot en al helemaal vol tegen de tijd dat we arriveren.
Ik zie Sarah praten met de een of andere jongen. Ze kijkt op als we binnenkomen en rent naar Alana toe om haar een knuffel te geven. „Gefeliciteerd.“
Ze draait zich om naar Chase. „Welkom bij de familie.“
Hij knikt. „Bedankt. Heb je Dec gezien?“
Ze schudt haar hoofd. „Hij was aan het flirten met een bimbo van een roedel uit Rhode Island. Ik kan niet geloven dat ze helemaal van zo ver zijn gekomen.“
Alana en ik rollen allebei met onze ogen bij het woord bimbo. Sarah loopt terug naar de jongen met wie ze stond te praten.
„Zal ik een drankje voor jullie halen, dames?“ biedt Chase aan.
Alana knikt. „Dank je… mate.“ Chase drukt een kus op Alana's voorhoofd en laat ons achter om bij te kletsen.
Ik knuffel Alana. „Ik ben zó blij dat jij het bent. Jullie verdienen allebei het allerbeste.“
Ze krijgt blozende wangen. „O, mijn Godin. We zijn nu écht zussen.“
Chase is in een mum van tijd weer terug. Hij geeft ons allebei een glas champagne. „Niet tegen mam zeggen, Ky.“
Ik neem een slokje. „Natuurlijk niet.“
Chase neemt ons verder mee de zaal in. De vonken vliegen hier overal in het rond. Er zijn vast al tien koppels die elkaar hebben ontmoet. Je kunt het zien omdat ze zo'n dromerige blik in hun ogen hebben als ze elkaars geur opsnuiven.
Chase trekt Alana mee de dansvloer op, waardoor ik alleen achterblijf met mijn champagne. Ik loop rond door de zaal, in de hoop dat de Maangodin vanavond aan mijn kant staat.
Door de alcohol krijg ik het warm, om nog maar te zwijgen over de vijfhonderd lichamen die de balzaal vullen. Ik heb frisse lucht nodig.
Het eerste balkon is al vol, dus ga ik naar het volgende. De deuren zijn dicht, maar ik moet even ademhalen.
Ik doe de deur open en snuif de meest exotische geur op. Het wikkelt zich om me heen als een warme, zonnige deken.
Ik sluit mijn ogen en stap in het maanlicht. Ik snuif de frisse bosgeur op alsof het mijn laatste ademtocht is. Ik glimlach omdat ik weet dat hij dichtbij is.
Ik doe mijn ogen open en begin te zoeken naar de bron. Ik sta abrupt stil zodra ik het geluid hoor van kletsende lichamen, gevolgd door gekreun. Ik ben niet ervaren, maar zelfs ík weet wat die geluiden betekenen.
Ik wil niet in het midden van die bende staan, dus ik draai me om en wil terug de zaal in stappen. Dan kruisen mijn ogen met een paar zilveren ogen.
Alpha Redd trekt zijn ogen een fractie van een seconde wijd open, maar dan grijnst hij. „Zin om mee te doen?“
Ik kan amper ademhalen, alsof mijn hart plotseling pijnlijk is gestopt met kloppen. De schok neemt het over en ik loop naar voren, waarbij ik de vrouw negeer die met mijn mate neukt. Mijn hand haalt uit en landt hard op zijn walgelijke gezicht.
Ik struikel achteruit de balzaal in, met mijn armen om me heen geslagen.
Alpha Declan Redd. Wat dacht de Maangodin wel niet? De tranen stromen stilletjes over mijn wangen. Mijn hart is verbrijzeld; mijn hoofd tolt.
Maangodin, wat moet ik doen?
Ik word bruut omgedraaid door een sterke, krachtige hand. Hij is het. Ik reageer door hem opnieuw te slaan. Hij gromt diep en dreigend. „Wie de hel denk je wel niet dat je bent?“
Het publiek krijgt door dat er drama aan zit te komen en vormt een cirkel om ons heen. Ik ga rechtop staan, terwijl mijn lichaam nog steeds trilt van zijn absolute en brute verraad. „Niemand voor jou. Ik, Kya Samantha Mason, wijs jou, Alpha Declan Thomas Redd, af.“
Het publiek hapt als één geheel naar adem. Nog nooit heeft iemand een alpha afgewezen.
Dec grijpt naar zijn borst en valt bijna achterover, fysiek gebroken door onze band. Mijn hart gaat tekeer. Ik kan amper op mijn benen staan, maar ik laat me nu niet kennen. Ik maak mijn armband los en laat hem voor mijn voeten vallen.
Chase trekt me naar zich toe. „Ky…“
Ik schud mijn hoofd. „Niet doen, Chase. Ik moet hier gewoon weg.“
Alpha Redd kijkt naar zijn beta, alsof hij hem uitdaagt om te vertrekken. Mijn vastberadenheid breekt en mijn knieën knikken onder me vandaan. Chase pakt me op en draagt me weg, met Alana naast ons.
Zodra we bij de auto aankomen, breken de sluizen open. Alana houdt me vast terwijl ik haar prachtige jurk helemaal onder huil.
Voor ik het weet, zijn we thuis. Chase draagt me naar mijn kamer en legt me op mijn bed.
„Het spijt me, Ky; Dec is woedend. Hij heeft me opgeroepen. Ik moet gaan.“ Ik knik. Hij geeft Alana een snelle kus en gaat ervandoor.
Alana verplaatst me zodat mijn hoofd in haar schoot ligt. „Wat is er in hemelsnaam gebeurd?“ Ze haalt zachtjes de speldjes uit mijn kastanjebruine haar.
Ik snotter. „Alpha Redd was mijn mate. Hij was de een of andere griet aan het neuken toen we oogcontact maakten. Hij vroeg of ik wilde meedoen. Ik gaf hem een klap en ben weer naar binnen gelopen.“
Alana geeft me een zakdoekje. „O, mijn Godin, Kya. Het spijt me zo, lieverd. Wacht, ho, heb je de alpha geslagen? Ik hoop niet dat je daar gedonder mee krijgt.“
Ik schud mijn hoofd. „Twee keer zelfs. Er is niks ergers meer dat hij me aan kan doen. Ik ben vanbinnen al gebroken. Er is geen pijn erger dan verraden worden door je mate.“
Alana vertelt het hele verhaal door de telefoon aan Chase, terwijl ik mezelf in slaap huil.
