De broer van haar beste vriendin
Auteur
Roanna Hinks
Lezers
339K
Hoofdstukken
37
Na een relatiebreuk trekt Harmony tijdelijk in bij haar beste vriendin, waar ze rekent op troost, chaos en nul verrassingen. Wat ze echter niet verwacht, is Noah, de broer die ze met liefde haat, die haar op de bank opwacht met die irritante grijns. Hun dagen vullen zich met geplaag, vonken en momenten die net iets te lang blijven hangen. Noah komt nu anders over, rustiger maar brutaler, en Harmony weet niet zeker of hem dat gevaarlijker of juist verleidelijker maakt. Het samenwonen doet oude grenzen vervagen terwijl aantrekkingskracht binnensluipt via gelach en late avonden. Achter hun gekibbel beginnen gevoelens te groeien en te veranderen. Spreekt hier puur de chemie, of is het iets wat geen van beiden eraan toe wil geven?
Hoofdstuk 1: De vriend die ik ontvluchtte
HARMONY
Ik leunde achterover in de stoel, met mijn glas rode wijn stevig vast terwijl ik op mijn Kindle naar de nieuwe boekenserie keek die Sawyer, mijn beste vriendin, had aangeraden. Ik begon net te lezen toen de voordeur openvloog en ik opkeek. Noah, Sawyers oudere broer, strompelde naar binnen.
Ik zag hoe hij iets mompelde bij de deur voordat hij die dichtsloeg voor de neus van wie hij ook maar mee uit was geweest.
Hij leunde tegen de deur voor steun, haalde diep adem en draaide zich om tot zijn ogen de mijne ontmoetten. Hij schrok achteruit en keek me boos aan, waardoor mijn mondhoek omhoog krulde. Wat was hij toch schrikkerig als hij gedronken had.
„Fuck, Harm,“ mompelde hij, met de bijnaam die hij me gaf sinds ik zes was. „Je hebt een belletje nodig of zo, zodat ik je kan horen.“
Ik keek hem boos aan. Typisch Noah Vaughn. Altijd alles weer op mij afschuiven omdat ik hier was.
„Nou, als het niet de eikel is die—“ mompelde ik, maar Noah schudde zijn hoofd en onderbrak me.
„Zeg niks,“ zei hij, waardoor ik fronste terwijl hij zijn schoenen uittrapte. „Ik ben te dronken om het ook maar iets te kunnen schelen.“
Ik zei niets en haatte het feit dat die woorden — het kon hem niet schelen — me een beetje pijn deden. Zolang ik me kon herinneren, vond ik hem leuk, maar hij had altijd duidelijk gemaakt dat hij niet in mij geïnteresseerd was. Ik keek toe hoe Noah richting de trap liep.
„Waar is Sawyer?“ bromde hij terwijl hij zijn voet op de eerste trede probeerde te zetten, maar miste, waardoor hij zijn teen stootte.
Mijn mondhoeken krulden omhoog in een grijns terwijl ik probeerde niet te lachen. Een stroom aan scheldwoorden rolde over zijn lippen.
Zijn ogen schoten weer naar mij, zijn wenkbrauwen samengetrokken. „Waag het niet om te lachen, Harm,“ perste hij eruit. Hij draaide zich om en liep naar de dichtstbijzijnde stoel.
Ik volgde elke beweging die hij maakte terwijl de grijns van mijn lippen verdween. Ik had geen zin in het feit dat hij me nu de hele avond op mijn zenuwen zou werken. Hij ging in de stoel tegenover me zitten, zijn hoofd viel achterover tegen de rugleuning, zijn ogen dicht.
Ik schraapte mijn keel, zette mijn glas wijn naast me neer en keek hem aan, klaar om zijn vraag over zijn zus en mijn beste vriendin te beantwoorden. „Sawyer heeft een extra dienst aangenomen in de club,“ zei ik. Hij deed zijn ogen open en staarde me aan. „Ze zou over een uurtje thuis moeten zijn.“
Noah zei niets. Hij staarde me alleen maar aan.
De stilte voelde een beetje ongemakkelijk. Ik trok mijn benen op en legde ze op de bank. Ik pakte het fleece dekentje van de bovenkant van de bank en trok het over mijn benen.
„Je zou eens een lange broek moeten aantrekken,“ flapte Noah eruit, waardoor ik verstijfde. „Het is te koud voor een korte broek.“
Mijn ogen schoten naar hem, en ik fronste. „Het gaat je niks aan wat ik draag,“ beet ik hem toe. Ik wist dat dit het einde was van mijn avond in zijn buurt. „Waarom ben je eigenlijk zo dronken? En ik dacht dat je zei dat je vanavond bij Isaac zou blijven?“
„Hij had iemand versierd,“ mompelde hij en deed zijn ogen weer dicht terwijl hij achterover leunde in de stoel. „Ik had geen zin om het vijfde wiel aan de wagen te zijn.“
„Ik dacht dat je dat soort dingen juist leuk vond,“ zei ik, maar ik had er meteen spijt van toen Noahs ogen openvlogen en de mijne ontmoetten.
„Echt waar?“ zei hij, terwijl hij rechtop ging zitten en me aanstaarde. „Denk je zo slecht over me, Harm?“
Ik haalde mijn schouders op. Het was wat ik door de jaren heen had gehoord over hem en zijn seksuele avontuurtjes. Iedereen die hem kende, wist wat voor smaak hij had in vrouwen en op wie hij viel.
„Ik ga af op wat ik zie,“ mompelde ik, om hem terug te pakken, want zijn blik maakte me onrustig. „Vroeger nam je elk weekend andere meisjes mee naar huis. Dus wat is er veranderd?“
Noah zei niets terwijl zijn ogen zich in de mijne boorden, maar hij herstelde zich snel. „Waarom ben je hier eigenlijk nog?“ bromde hij, licht geïrriteerd. „Ik dacht dat je een date had met je vriendje?“
Ik verstijfde bij het woord vriendje. Sawyer had hem dus niet verteld wat er was gebeurd.
Ik schudde mijn gedachten van me af en speelde het spelletje mee. „Hij moet werken,“ mompelde ik, terwijl ik naar mijn Kindle keek. Ik moest van onderwerp veranderen en weglopen.
Ik zwaaide mijn benen van de bank en trok het fleece dekentje van mijn benen. Ik stond op, hield mijn Kindle dicht tegen me aan en keek Noah aan. „Ik ga naar bed,“ mompelde ik ineens. „Sawyer is zo thuis.“
Er vielen geen woorden meer tussen Noah en mij. Ik pakte het glas wijn van de zijkant en liep bij hem vandaan, naar boven, naar de kamer waar ik logeerde.
Zodra ik de kamer binnenstapte, deed ik de deur dicht en zette het glas wijn en mijn Kindle op de kaptafel. Ik liep bij de deur vandaan. De behoefte om me te verliezen in een boek was helemaal verdwenen.
Ik ging op het bed zitten, sloot mijn ogen en liet me achterovervallen terwijl ik mijn gedachten probeerde te ordenen. Dat Noah mijn vriendje ter sprake bracht — nou ja, mijn ex-vriendje inmiddels — was moeilijk om te verwerken. Ik was twee jaar samen geweest met Flynn.
Twee jaar die ik nooit meer terug zou krijgen.
Hij was charmant en alles wat ik dacht te zoeken, maar dat bleek niet zo. Iedereen was dol op Flynn, iemand die er voor je was en zelfs graag meeging naar bijzondere gelegenheden. Maar na zes maanden veranderde hij.
Hij begon me te vertellen met wie ik wel en niet om moest gaan en wat ik moest dragen. Ik dacht dat dat nu eenmaal was wat vriendjes deden, want hij was mijn eerste echte relatie.
Het werd erger toen hij mijn telefoon ging controleren, wie ik sms'te of mee belde. Ik mocht niet met jongens praten of zelfs maar bevriend met ze zijn. Als een jongen naar me keek of ook maar aandacht aan me besteedde, leidde dat tot problemen.
Hij keek altijd op mijn telefoon en wilde alles zien. Ik moest zelfs mijn sociale media verwijderen omdat hij het vreselijk vond als iemand contact met me zocht. Ik voelde me gevangen in mijn eigen relatie en leven.
Flynn veroorzaakte ook problemen op mijn werk. Hij kwam langs en maakte een scène, waardoor ik ontslagen werd. De directeur wilde geen drama op de werkvloer, en dat was te begrijpen. Eén ding over Flynn: hij was nooit fysiek gewelddadig tegen me. Het waren woorden en daden die me kapotmaakten.
Berichten sturen naar mannen was uit den boze, en rokjes of iets korts mocht niet van hem. Hetzelfde gold voor tops die te veel lieten zien. Alles wat ik droeg moest eerst langs hem.
Het ergste was dat hij me begon te isoleren van iedereen. Die man wist precies hoe hij problemen moest stoken tussen de mensen van wie ik hield, inclusief mijn ouders. Hij bepaalde wat ik mocht doen en zelfs zeggen.
Als hij niet blij was met hoe ze tegen me praatten, deed hij alsof hij namens mij sprak en vertelde hun dingen. Ik liet het gaan tot het uit de hand liep, en toen wist ik dat ik weg moest.
Ik had dit nooit aan Sawyer verteld, maar de avond dat ik bij hem wegging en bij haar uithuilde over wat er allemaal was gebeurd, was de avond dat ik door zijn telefoon had gekeken. Er was een bericht binnengekomen van een naam die ik maar al te goed kende: Nikki.
Zij was iemand uit zijn verleden over wie hij me had verteld dat ik me geen zorgen hoefde te maken. Maar het bericht dat zij stuurde, gaf me het gevoel dat ik hem kon vermoorden voor alles wat hij me had aangedaan.
Daar stond zij, in een lingerieset, met een bericht eronder.
Nikki
Laat me weten wanneer je bij die saaie trut weg bent en kom me neuken zoals laatst.
Dat was het voor mij, maar ik wist dat ik moest wachten, en dat deed ik. Ik hield hem als een havik in de gaten toen hij uit de douche kwam en meteen naar zijn telefoon greep. Dat was het moment dat ik die schittering in de ogen van die vreemdgaande klootzak zag.
Hij was blij. Maar toen hij naar mij keek, zei hij dat hij weg moest. Iets over zijn werk, dat het dringend was.
Hij typte iets terug en verstuurde het. Daarna gooide hij de telefoon op het bed en liep de inloopkast in om zich aan te kleden. Ik wist dat ik geen tijd had, dus keek ik snel naar zijn antwoord. Het scherm stond nog aan, en ik ving het op voordat het uitging.
Zijn woorden maakten me misselijk van woede en verdriet tegelijk.
Flynn
Maak je geen zorgen om die dikke bitch, babe. Ik heb haar om mijn vinger gewonden. Vanavond eten op haar kosten, zoals altijd, want ik heb geld van haar gepakt.
Voordat ik de telefoon neerlegde, stuurde Nikki lachende emoji's met een zin erbij.
Nikki
Nou ja, dan is ze tenminste ergens goed voor.
Ik gooide de telefoon terug op het bed toen ik Flynn hoorde bewegen, wat betekende dat hij terugkwam. Ik stapte achteruit en haastte me naar de badkamer. Ik deed de deur dicht, hoorde niets meer, en liet alles wat ik voelde als een vloedgolf over me heen komen.
Dat was het moment dat ik wist dat ik daar weg moest. Die man had me kapotgemaakt en zelfs ruzie veroorzaakt met mijn ouders, waardoor zij me niet hadden kunnen helpen. Maar er was één persoon die altijd voor me klaarstond, en dat was Sawyer, mijn beste vriendin.
Zij prikte door alle onzin heen en probeerde me zelfs te helpen, maar elke keer als ze dat deed, maakte het de situatie met Flynn alleen maar erger. Het werd duidelijk dat ik mijn contact met haar verborgen moest houden.
Maar voor ons was dat oké. Ik kende haar nummer uit mijn hoofd, en die avond belde ik haar om te vertellen wat me was overkomen. Ik liet het stuk over Nikki weg en dat hij vreemdging, want ik wilde geen medelijden van haar.
Na een uur waarin ik haar alles had verteld, hing ik op. Het duurde niet lang voordat ik wist wat mijn volgende stap was: ik ging die avond nog bij Flynn weg.
Terwijl zij naar me toe reed, pakte ik alles in wat ik kon. Sindsdien woonde ik bij haar. Ik deed mijn ogen open toen er een eenzame traan ontsnapte terwijl ik naar het plafond staarde, nog steeds alles aan het verwerken. Ik ging weer rechtop zitten, en het enige wat door mijn hoofd ging was hoe snel ik mijn spullen had ingepakt.
Die nacht nam ik alleen mee wat ik nodig had en vertrok. Flynn stuurde me die avond geen bericht, dus hij wist niet wat ik had gedaan. Ik ging zelfs nog terug om de rest van mijn spullen in te pakken voordat hij thuiskwam.
Sawyer en ik werkten de hele ochtend door om mijn spullen in dozen te stoppen, maar ze had haar rammelende autootje meegenomen, dat te klein was voor alle dozen. Dat betekende dat ik zo'n vier dozen moest achterlaten.
En toen Flynn erachter kwam dat ik was vertrokken, schreeuwde hij en eiste dat ik terugkwam. Ik heb hem nooit verteld dat ik wist dat hij vreemdging.
Het gedoe met geld was pas begonnen toen we samenwoonden, en door alle mentale ellende die Flynn me had aangedaan, stond ik continu op scherp. Ik had hem vandaag zullen zien om de rest van mijn spullen op te halen, maar die klootzak kwam niet opdagen.
Sawyer was mijn steun en toeverlaat geweest door dit alles heen. Toen ik bij haar introk, vertelde ze me dat Noah af en toe bij haar bleef slapen. Maar al snel merkte ik dat het niet af en toe was — het was de hele tijd, want hij was er elke dag sinds ik er woonde.
Als het wandelende kruitvat dat hij was, wist hij niet wat er met me aan de hand was, en zo wilde ik het houden. Ik liet me weer achterovervallen op het bed en bleef daar liggen, starend naar het plafond.
De slaap zou vanzelf komen, maar eerst moest ik mijn hoofd leegmaken van alle demonen die erin zaten, vooral die van Flynn. Ik haatte die man, en door hem was ik nog steeds bezig mijn leven met mijn familie en vrienden weer op te bouwen.
Door de isolatie hadden ze allemaal afstand van me genomen. Ik wist dat Flynn dingen tegen hen gezegd moest hebben, waardoor het leek alsof het uit mijn mond kwam. Maar als ze me echt kenden, hadden ze het verschil moeten zien.
Maar ik kon niet blijven stilstaan bij het verleden. Ik moest mijn leven opnieuw opbouwen, en Sawyer had gezegd dat ik mijn ouders moest vertellen wat er was gebeurd. Maar ik wilde niet dat mensen medelijden met me hadden.
Ik was een volwassen vrouw die haar leven stap voor stap weer kon opbouwen. Maar eerst had ik een baan nodig.
