Galatea Logo
Klantenservice
Weerwolven & gedaanteverwisselaars
Maffia
Miljardairromance
Bully-romance
Langzaam opbloeiende liefde
Van vijanden tot geliefden
Paranormaal & fantasy
Voorbestemde partners
Sportverhalen
Studentenromance
Verhalen over tweede kansen
Bekijk categorieën
Beoordeeld met een 4,6 in de appstore
GebruiksvoorwaardenPrivacyHerroepingsrechtImpressum
Galatea on FacebookGalatea on InstagramGalatea on TikTok
Cover image for De Broer Van Mijn Beste Vriendin

De Broer Van Mijn Beste Vriendin

Auteur
Bloom Johnson
Lezers
16.0K
Hoofdstukken
41
Auteur
Bloom Johnson
Lezers
16.0K
Hoofdstukken
41
😱Thriller👱🏽‍♀️Tieners😌Tweede kansen👩🏽‍🎓Studenten⚔️Van vijanden naar geliefden🏙️Hedendaags💪🏻Beschermer💰Miljardairs💪🏻Alfamannetjes⚔️Actie en avontuur😈Pestkoppen🖤Donker

Een gevaarlijke glimlach. Een plagerige grijns. Hij weet precies wat hij doet, en zij weet dat ze moet wegrennen. Hij is een roofdier, een man die van verleiding een spel maakt—en zij is zijn prijs. Maar wat begint als een weddenschap, loopt al snel uit op iets wat geen van beiden verwacht. Elke blik is een uitdaging, elk woord is een provocatie, elk moment is een strijd van wilskracht. Zij vecht om haar hart te beschermen, hij is vastbesloten om het op te eisen, en geen van beiden geeft toe. Onschuld botst met ego, vuur gaat de strijd aan met angst, en de grens tussen jager en prooi begint te vervagen. In zo'n gedurfd spel moet iemand de winnaar zijn... maar wat als de prijs groter is dan waar ze op gerekend hadden?

Hoofdstuk 1: Touchdown in Beverly Hills

ERICA

Oh god, ik ben te laat. Het vliegtuig vertrekt over twee uur en ik sta nog steeds in mijn pyjama. Ik spring uit bed en haast me door mijn ochtendroutine alsof mijn leven ervan afhangt.
Gelukkig heb ik gisteravond mijn koffers al gepakt. God mag weten wat ik nu zou doen als ik dat niet had gedaan. Waar heb ik mijn schoenen gelaten?
„Erica, schiet op! We moeten over tien minuten vertrekken,“ roept Star.
Ik snap nog steeds niet waarom mijn grote zus zo heet. Ik denk dat ze op een nacht vol sterren is geboren.
„En mam wordt met de seconde bozer.“
Ugh. Waarom moeten we in vredesnaam naar een ander land verhuizen? Ik wil mijn vrienden en mijn school niet achterlaten, zeker niet nu het einde van het schooljaar zo dichtbij is. Ik wil mijn leven niet achterlaten.
Ik sleep mijn tas de trap af naar de woonkamer. We kunnen nu niet meer terug – iedereen is klaar, en ze zien er zo blij uit dat ik er buikpijn van krijg. Ik heb waarschijnlijk geen keus.
De rit naar Sydney Airport is de snelste die ik ooit heb meegemaakt. We zijn niet echt Australisch – mijn moeder wel, dus wonen we daar al sinds we kinderen waren, maar vooral omdat papa voor zijn werk van werelddeel naar werelddeel verhuist.
Ik ken al mijn familie van moederskant, zelfs degenen die al zijn overleden. Van vaderskant? Niet echt.
We komen aan op Los Angeles International Airport na wat uren lijkt te duren, vooral omdat ik de hele vlucht heb geslapen. We gaan door de douane, pakken onze koffers en lopen naar de parkeerplaats.
Papa wacht daar op ons. We begroeten elkaar en rijden meteen naar Beverly Hills.
Iedereen kletst vrolijk in de auto, vooral Star, die er nu al van droomt om beroemdheden te ontmoeten. Ik heb echt met haar te doen, omdat ze ervan overtuigd is dat ze Justin Bieber zal tegenkomen.
Alsof dat gaat gebeuren. Gekke meid.
Er is bijna geen verkeer vanaf het vliegveld, dus het duurt niet lang voordat we bij ons nieuwe huis stoppen. Ik kijk naar het huis en mijn mond valt open. Ik weet bijna zeker dat ik kwijl, dus bedek ik mijn mond.
Het is enorm.
Veel groter dan die in Australië. Star en ik rennen naar de voordeur, allebei wanhopig om de beste slaapkamer op te eisen.
Ik vind er een die uitkijkt op de oprit. De muren zijn wit. Eigenlijk is alles wit – precies zoals ik het mooi vind.
De volgende ochtend tijdens het ontbijt vertelt papa over onze nieuwe school. Ik luister niet echt, maar ik hoor genoeg om te weten dat we maandagochtend beginnen.
Alleen al de gedachte daaraan bederft mijn eetlust. Ik excuseer me en ga terug naar mijn kamer.
Star loopt achter me aan. Ik hou niet van school, maar ik wil het later in mijn leven ook niet moeilijk hebben, dus ik zet mezelf er altijd toe om mijn huiswerk te maken.
„Oh mijn god, we gaan nieuwe vrienden maken, en we gaan nieuwe vriendjes krijgen,“ zegt Star, op en neer springend als een kleuter die net een enorme zuurstok heeft gezien.
Ik rol met mijn ogen. „Spreek voor jezelf, zus.“
Geloof het of niet, maar ik heb nog nooit van mijn leven een vriendje gehad. Ik heb nog nooit een jongen gekust of met eentje geslapen – in tegenstelling tot Star, die de ene na de andere relatie heeft.
„Kom op, Star, het is niet alsof je ooit echt een leuke hebt gehad,“ zeg ik op een vlakke toon. „En je zou er niet eens één moeten willen. Ik ben het zo zat om je te zien huilen om die jongens.“
Echt waar. Dat blijft altijd moeilijk om te zien.
„Erica, alsjeblieft – laat me hier gewoon een keer van genieten, oké? En ik meen het deze keer. Ik wil iets echts. Iets blijvends.“
„Dat zei je de vorige drie keer ook.“ Ik schud mijn hoofd. „Nee hoor. Ik ga niet weer naast je zitten terwijl je uithuilt in je kussen.“
Ze is ouder dan ik, maar eerlijk gezegd? Soms voelt het helemaal niet zo.
„Weet je, jij hebt op een dag ook een vriendje nodig. Je kunt niet echt van plan zijn om voor altijd single te blijven.“
„Waarschijnlijk wel.“ Ik glimlach alsof ik een geheim heb.
„Ugh, waarom doe je zo?“ Ze gooit haar handen in de lucht. „Hoe dan ook, ik zie je later. Ik ga winkelen. Ga je mee?“
„Nee, ga maar.“
En zo ineens is ze weg. Ik haal mijn telefoon uit mijn tas en zoek mijn nieuwe school op via Google – Lavish High School.
Moesten ze het echt zo noemen?
Maar goed, ik geef toe dat de website er niet slecht uitziet. Hmm. Misschien ga ik het hier wel leuk vinden.
Ik stuur een berichtje naar een paar van mijn ex-vrienden, en speel daarna de rest van de middag GardenScapes. Ugh.
„Alles is zo saai,“ zeg ik tegen mam, terwijl ik me theatraal op de bank laat vallen. Ik heb de afgelopen vierentwintig uur in bed doorgebracht, wat eerlijk gezegd niet goed voor me kan zijn.
Niet dat ik iets tegen mijn bed heb. Mijn bed is eigenlijk mijn beste vriend – na eten natuurlijk.
Maar zelfs ik heb mijn grenzen. Ik wil er niet de hele dag in blijven liggen. Dat is meer iets voor Star.
Ze bleef ooit een hele week in bed nadat het uit was met haar vriend. En dat is precies de reden waarom ik niets met relaties te maken wil hebben.
„Nou lieverd, je kunt altijd een rondje door de stad lopen en nieuwe mensen ontmoeten. Net als Star.“
Star heeft eigenlijk al een vriendin gevonden. Ze is haar tegengekomen in het winkelcentrum. Hoe heette ze ook alweer? Candy – een afkorting voor Candice. Die twee hangen nu al met elkaar rond alsof ze elkaar al jaren kennen.
„Hier, neem dit aan en ga iets leuks doen, oké schatje?“ Mam houdt vijfhonderd dollar voor me. En dat is precies waarom ik van haar hou.
Ik kus haar op haar wang en loop de deur uit.
Mijn eerste stop is een klein café genaamd Frosty. Ik heb nu meer koffie nodig dan wat dan ook. Ik ga in een zachte stoel bij het raam zitten en kom even op adem.
De serveerster komt naar me toe met een vriendelijke glimlach, en ik glimlach terug – een beetje ongemakkelijk, om eerlijk te zijn – en plaats mijn bestelling.
Ik scrol door mijn telefoon als ik iemand voor me zie bewegen. Ik kijk langzaam op en zie een meisje staan. Ze is mooi, met blond haar en groene ogen, en ze heeft een enorme glimlach op die haar hele gezicht in beslag neemt.
„Hoi,“ zegt ze, nog steeds glimlachend.
„Hallo,“ zeg ik terug, terwijl ik probeer niet helemaal ongeïnteresseerd te lijken.
„Jij bent vast nieuw in de stad. Hoe heet je?“
Pardon. Ik ga absoluut niet mijn persoonlijke informatie aan een vreemde geven. Haar charme werkte waarschijnlijk bij elke jongen in deze stad. Gelukkig ben ik geen jongen.
Precies op dat moment komt de serveerster terug met mijn bestelling, wat me redt van het moeten geven van een antwoord. Ze zegt iets tegen het meisje over naar de achterkant van het restaurant gaan. Ik gok dat ze misschien zussen zijn of zoiets.
Ik drink mijn koffie op en betaal de rekening, waarna ik een fooi achterlaat op tafel. Daarna ga ik nog wat winkelen totdat de lucht buiten donker wordt, en ik loop terug naar huis omdat ik geen zin heb in een taxi.
Na een paar minuten lopen besef ik dat ik achtervolgd word.
Ik probeer niet in paniek te raken terwijl ik mijn pas versnel. Drie straten verderop van Frosty begin ik te rennen. Ik hoor drie grote mannen achter me aan rennen.
Ik besluit een kortere route te nemen en schiet een steegje in, maar ontdek dat het doodloopt.
Ik ben er geweest.
Ik draai me om en zie dat de mannen mijn enige uitweg blokkeren.
„Geef ons je tas, en misschien laten we je dan gaan met de rest,“ zegt de middelste.
„Of misschien kunnen we wat plezier met je hebben,“ zegt de man aan de linkerkant.
„Of ik sla eerst je gezicht in elkaar.“
De stem is zwaar en rauw, en hij komt van het andere einde van de steeg. Ik weet niet eens wie het zei, maar ik ben dankbaar dat iemand het deed.
De middelste man zet een stap richting de nieuwkomer. „Hé jochie, maak dat je wegkomt voordat je er spijt van krijgt.“
Er gaat een seconde voorbij. Dan nog een. En dan ontstaat er plotseling een gevecht.
Ik ben doodsbang, compleet aan de grond genageld. Ik dwing mezelf om een uitweg te zoeken, maar die is er niet.
Een van de mannen richt zijn aandacht op mij en loopt mijn kant op. Hij pakt mijn handen vast, waardoor ik mijn tas laat vallen, en ik gil wanneer hij me begint mee te slepen. Ik trek me zo hard mogelijk terug – en dan, zomaar, laat hij me los. Ik val hard op mijn billen wanneer hij zich omdraait om in plaats daarvan met de nieuwkomer te vechten.
Binnen een minuut is het voorbij. Alle drie de mannen liggen kreunend op de grond, en de nieuwkomer staat over ze heen gebogen alsof het niets was.
Hij draait zich naar me toe, en ik schrik me wezenloos. Hij is de engste, knapste jongen die ik ooit in mijn leven heb gezien. Hij loopt op me af en steekt zijn hand uit.
Ik sta op en duw hem in plaats daarvan weg. Hij botst tegen de muur achter zich, en ik zie dat als mijn kans om te rennen.
Ik kijk niet achterom. Ik bedank hem niet. Ik ren alleen maar.
Maar zijn gezicht blijft me bij de hele weg naar huis. Iets vertelt me dat ik hem nog wel eens zal zien.

Ontdek Galatea

Zijn bloedpartnerDe Brimstonebroeders boek 6: RiderSneeze Fart Shift Boek 2Wedden Op JouVerloren

Nieuwste publicaties

Een gevaarlijke vereniging boek 2Verliefd op de maffiabroers Boek 3Verliefd op de maffiabroers Boek 2Een tweede kansDe Ridge Mountain-roedel boek 5: De voorspelling

Leeslijsten

Alles weergeven

Duik in romantische boekencollecties samengesteld door onze lezers.

Kidnapped by my mate

door celestial

5 boeken

Nieuwe Nederlandse

door Laura Twente

17 boeken

Nieuw nederlands mei 2025 (nl)

door Laura Twente

12 boeken

My Library

4 boeken

Boeken bewaren

door anita68

15 boeken

Nederland weerwolven

door Laura Twente

11 boeken

Ahoeee!!!!

door jumpy_cumquat_679

4 boeken

Winterhof

door celestial

4 boeken

Owned by the alphas

door Book mermaid

10 boeken

The Millenium Wolves

door LouiseC93

13 boeken

Fairy godmother Inc

door Book mermaid

8 boeken

Owned By the Alphas Saga

door jkc146

12 boeken

Ophelia Bell

door Jeanetta

35 boeken

Linda kage

door irisha20

20 boeken

F.R. Black

door Vikka9

8 boeken