De Greystone Ridge-roedel Spin-off: Crossover
Auteur
Arri Stone
Lezers
232K
Hoofdstukken
17
In een wereld waar vampiers en weerwolven naast elkaar bestaan, voelt Natalia, een vampier, zich onweerstaanbaar aangetrokken tot Rafel, een machtige weerwolf. Vanaf hun eerste ontmoeting ontstaat er een mysterieuze band tussen hen, die de eeuwenoude regels tart die hun soorten gescheiden houden. Naarmate hun connectie dieper wordt, krijgen ze te maken met meedogenloze tegenstand uit hun gemeenschappen, wat het hele idee van hun relatie op de proef stelt. Maar net als ze beginnen te hopen op een gezamenlijke toekomst, duikt er een duistere kracht op die hen allebei dreigt te vernietigen. Kan hun verboden liefde de groeiende gevaren overleven, of zullen ze uit elkaar worden gerukt door de krachten die zich tegen hen keren?
De Ontmoeting
Boek 5: Cross Over
Natalia
Er hing een ongemakkelijk gevoel in de lucht. Het leek alsof er iets slechts binnen was gekomen. Alice, degene die we al die jaren hadden beschermd, had de toekomst nu in gang gezet.
De bloedlijn van Conri zou bijna bekend worden gemaakt. Ik had een missie om uit te voeren.
Oudste Lexa legde haar hand op mijn schouder. Haar stem klonk streng maar zacht.
„We mogen niemand laten weten dat we nog leven, nu nog niet. Begrijp je wat je moet doen?“
„Ja. Ik heb een paar weken voordat ze op de universiteit begint. De mensen zullen geloven dat ik er altijd al was. Hun geesten zijn heel makkelijk te beïnvloeden.“
Ik mag niet vaak mensen manipuleren. Het is tegen onze regels. We moeten verborgen blijven tussen de mensen en weerwolven.
Maar al snel zou ons geheim uitkomen. En dat kwam allemaal door Akasha.
Oudste Lexa keek me bezorgd aan. Ik stelde haar gerust dat ik er klaar voor was. Ik had me op dit moment voorbereid sinds Akasha verdween en we wisten dat er oorlog kwam.
Deze keer wilden we niet tegen de weerwolven vechten, maar samen met hen.
Ze kozen mij voor deze taak omdat ik een vrouw ben. Een man zou de band tussen Sebastian en Alice verstoren.
Weerwolven kunnen erg bezitterig zijn. Het laatste wat ik wilde, was dat Sebastian zich bedreigd zou voelen. Vooral door een mannelijke vampier die dicht bij zijn partner werkte.
Ik ging naar de universiteit en nam even de tijd om mezelf in het systeem te zetten. Ik koos de lessen die ik wilde. Ik zorgde ervoor dat ik in de buurt van Alice zou zijn als ze aankwam.
Toen alles klaar was, ging ik naar mijn kamer. Mijn hart klopte hard in mijn borst. Een vreemde geur vulde mijn neus en gaf me rillingen.
Vampiers hebben niet dezelfde dierlijke banden als weerwolven. Toch verlangen we naar sex. Mensen zijn makkelijk te manipuleren, want ze vergeten ons daarna weer.
Maar deze vreemde geur prikkelde mijn zintuigen. Het was moeilijk om aan iets anders te denken.
Ik deed mijn deur dicht en volgde de geur. Het lokte me op een bijna verslavende manier aan. Mijn lichaam gonsde van een vreemde energie. Was er hier nog een vampier?
Ik zette die gedachte opzij toen ik langs wat weerwolven liep. Ze wisten niet wie ik was. Ze keken me vreemd aan, maar alleen omdat ze me niet konden ruiken.
Mijn parfum verborg dat ik geen eigen geur had. Zo bleef mijn identiteit geheim.
Ik stopte voor een deur en zag dat ik op de gang van de jongens was. Mijn hart klopte nog sneller. Het tintelende gevoel tussen mijn benen klopte op hetzelfde ritme mee.
Ik beet op mijn lip om een kreun in te houden. Ik voelde hoe mijn hoektanden in mijn huid prikten.
Mijn instinct zei me dat ik dit niet moest doen. Ik hoorde verborgen en onopvallend te blijven.
Maar toch stond ik hier. Ik werd gelokt door een geur die ik niet kon weerstaan.
Mijn vampiergehoor pikte gekreun op. Ik likte over mijn lippen. Degene achter de deur was zichzelf aan het bevredigen.
Mijn lichaam snakte naar meer. Tegen beter weten in draaide ik de deurklink om.
Binnen was het een typische jongenskamer. Er was één jongen alleen. Dat betekende dat ik zijn geheugen kon wissen, zodat hij zou vergeten dat ik hem stoorde.
Ik trok een wenkbrauw op terwijl ik op mijn tenen naar binnen liep. Ik sloot de deur achter me. Waar was ik in vredesnaam mee bezig?
Het geluid stopte. Ik vroeg me af of hij me had gehoord.
Ik bewoog geruisloos door de kamer tot ik bij de deur van zijn badkamer kwam. Die stond open.
Daar stond een jongen. Hij bevredigde zichzelf met een blik van puur genot op zijn gezicht.
Zijn ogen waren gesloten. Zijn vrije hand rustte tegen de muur om in evenwicht te blijven. Het gekreun dat over zijn lippen kwam, maakte me helemaal wild.
Zijn bedwelmende geur vulde de lucht. Mijn hoektanden klopten van een honger die ik amper onder controle had. Het dreef me tot wanhoop.
Ik wilde mijn tanden in zijn nek zetten. Maar ik snakte er ook naar om zijn cock diep in me te voelen.
Terwijl hij zichzelf verder bevredigde, werden mijn tepels hard. Er gingen rillingen door mijn lichaam.
Er hing een specifieke geur in de lucht. Die geur verraadde dat hij een weerwolf was.
Dat vond ik boeiend maar ook verwarrend. Het leek alsof hij mijn verlangens beheerste.
Ik ging met mijn tong over mijn scherpe hoektanden en liet een zachte kreun ontsnappen. Op dat moment kruisten onze blikken elkaar. Alles om ons heen verdween.
Zijn greep om zijn stijve pik werd iets strakker. Zijn borstkas kwam omhoog toen hij diep ademhaalde.
Zijn dierlijke geur maakte me dronken van verlangen. Mijn opwinding bereikte een hoogtepunt. Ik wist dat hij mij ook kon ruiken.
Er verscheen een ondeugende grijns op zijn gezicht. Hij begon weer ritmisch te bewegen. Ik kon niet wegkijken. Zijn machtige uitstraling hield me in zijn greep.
We bleven elkaar strak aankijken terwijl hij sneller ging ademen. Zijn hand bewoog steeds sneller.
Hij opende zijn mond en liet een kreun horen. Ik kneep mijn benen strak tegen elkaar.
Shit. Ik moest verbergen wie ik was. Maar hij maakte het me bijna onmogelijk.
Mijn hoektanden werden langer. Ik hield mijn mond stijf dicht, zodat hij ze niet kon zien.
Toen kwam hij voor mij klaar. Hij bleef me strak aankijken terwijl hij zijn cum over de muur voor hem spoot.
Holy shit!
Ik moest daar weg, voordat ik de controle over mijn lust verloor. Ik wilde begrijpen wat er zojuist tussen ons was gebeurd. En waarom het gebeurde. De stilte tussen ons maakte het moment nog erotischer.
Ik keek nog één keer naar zijn lichaam. Toen draaide ik me om en verliet zijn kamer.
De drang om mijn opgekropte energie kwijt te raken stroomde door me heen. Mijn lichaam gloeide van de hitte. Zodra ik op mijn kamer was, trok ik mijn kleren uit en ging ik onder een koude douche staan.
Dat hielp niet veel. Ik ging op bed liggen en bevredigde mezelf om de ontlading te vinden die ik zocht. Ik sloot mijn ogen en speelde de scène opnieuw af in mijn hoofd.
Na twee heftige orgasmes voelde ik een golf van rust over me heen komen.
Maar de gedachte om hem weer te zien en dit opnieuw te doen, maakte me zenuwachtig.
Hoe in vredesnaam kon een weerwolf dit effect op me hebben?
Ik had al die tijd onder de mensen geleefd en af en toe contact gehad met wat weerwolven. Maar zij hadden nooit door dat ik er was.
Wat hem betrof, ik moest uitzoeken wie hij precies was.
***
Er ging een week voorbij. Ik ontweek hem elke keer als ik voelde dat hij in de buurt was.
Rafel Ashdown. Hij was een jonge weerwolf van de Blue Moon Pack.
Ik had hier een taak te doen. Ik was niet van plan om dat te verpesten voor een heethoofdige weerwolf.
Meisjes vielen als een blok voor hem. Hij was een echte versierder, dat was wel duidelijk.
In de tweede week van mijn verblijf kon ik hem niet langer ontlopen.
Ik had zijn lessen tot nu toe overgeslagen. Vandaag zette ik me over mijn trots heen en liep zijn lokaal in.
Waarom schaamde ik me eigenlijk? Hij was tenslotte degene die zichzelf voor mij had bevredigd.
Verdomme!
De leraar had helemaal niet door dat ik er nog nooit was geweest. Ik schoof achter een bureau. Ik voelde me opgelucht toen ik besefte dat hij er niet was.
Spijbelde hij? De lessen waren saai, maar ze doodden de tijd terwijl ik wachtte op de echte reden dat ik hier was. Mijn hoop om hem te ontwijken werd aan diggelen geslagen, als een huis in het pad van een tornado.
Zijn haar was zandblond. Het krulde en was precies lang genoeg om mijn vingers doorheen te halen en aan te trekken terwijl... Verdomme. Mijn wangen gloeiden toen hij naar binnen liep. Hij nam de lege stoel naast mij in. Het meisje met wie hij was, moest een andere plek zoeken.
Mijn blik bleef strak op de lerares gericht. Kijk hem niet aan. Maar zijn geur... Oh, verdomme. Ik kneep mijn handen fijn in de rand van het bureau en haalde diep adem.
Gewoon ademhalen, Nat. Hij is een weerwolf. Je kunt niet met hem naar bed gaan.
„Gaat het wel?“ Zijn stem bracht me helemaal in de war.
Ik kon alleen maar knikken. Wat gebeurde er toch met mij?
Hij boog zich dichter naar me toe. Ik voelde de warmte van zijn lichaam stralen.
„Als je nog een privéshow wilt, moet je het maar zeggen.“ Er verscheen een grijns op zijn lippen.
Ik deed mijn uiterste best om hem niet aan te kijken. Toch zag ik hem heel duidelijk vanuit mijn ooghoeken. Zijn lippen waren vol en verleidelijk. Ik kon het niet laten om te dromen over hoe ze tegen de mijne zouden voelen. Ik voelde mijn hoektanden langer worden en hield mijn mond stevig dicht.
„Vind je het leuk om door de jongensgang te sluipen en te kijken hoe jongens zichzelf bevredigen?“ fluisterde hij. „Of doe je dat alleen bij mij?“
Alleen bij jou, dacht ik. Maar ik was niet van plan om toe te geven dat hij de reden was dat ik daar was. Dat zijn geur onweerstaanbaar was, en dat ik hem wilde.
De lerares praatte maar door, maar ik kon me niet op haar woorden concentreren. Raff nam al mijn gedachten over. Ik draaide langzaam mijn hoofd naar hem toe. Daar had ik meteen spijt van.
Zijn ogen waren nu goudkleurig en keken dwars door me heen. Het leek alsof hij al mijn gedachten kon lezen. Hij haalde diep adem. Zijn grijns werd breder, en ik slikte moeizaam.
Hoe langer we elkaar aankeken, hoe warmer het werd tussen mijn benen. Ik likte mijn lippen en zijn blik gleed er direct naartoe. Hij wond me enorm op, en hij had me niet eens aangeraakt.
Dit klopte niet. Er moest wel iets mis met me zijn.
„Kom naar mijn kamer na deze les,“ zei hij. Hij bekeek me nog één keer vluchtig en keek toen weer naar voren.
Naar zijn kamer gaan na deze les? Absoluut niet. Als ik dat deed, zocht ik de problemen op. Ik wist niet of ik me in zijn buurt kon beheersen.
Ik staarde hem nog steeds aan toen hij mijn kant op keek.
„Want als je dat niet doet,“ zei hij met een brede lach op zijn gezicht, „dan kom ik jóu zoeken!“
