De Rebound Mate
Auteur
Lezers
1,7M
Hoofdstukken
20
Hoofdstuk 1
SAMARA
Tranen stroomden over mijn wangen en ik kon mijn snikken niet inhouden. Mijn hart brak. Ik had altijd al geweten dat dit zou gebeuren, maar ik had nooit gedacht dat het zo zou zijn.
Priya bewoog in mijn hoofd. Mijn wolf en ik waren altijd verbonden. Daarom maakte haar stilte me nog verdrietiger. Ze had me verteld dat ik niet zo close met hem moest worden. Maar ik had niet geluisterd.
Ik was verliefd geworden op iemand op wie ik niet verliefd mocht worden. En hij zou de mate van iemand anders worden.
Liam en ik waren twee jaar samen. Eerst was het alleen maar seks. Maar na een tijdje kreeg ik steeds meer gevoelens voor hem. Ik was zo dom om te denken dat hij hetzelfde voelde. Ik dacht dat we iets speciaals hadden.
Dat vreselijke woord had altijd boven ons gehangen. Mate. We hadden er zelfs over gepraat. Hoe het zou zijn om samen te wonen. Om samen pups op te voeden.
Hoe het zou voelen om gelukkig te zijn.
Liam had me verteld dat hij wilde dat wij mates zouden zijn. Misschien meende hij het zelfs wel. Maar vandaag was zijn eenentwintigste verjaardag. En alles was veranderd.
De dag begon toen Liam me thuis kwam ophalen. We waren van plan om in het roedelhuis te ontbijten. We wilden zijn belangrijke verjaardag samen vieren.
Ik had de tijd genomen om de jurk aan te trekken die hij het mooist vond. Ik had mijn haar en make-up gedaan. Ik wilde dat alles perfect was.
Ik had de verandering in hem moeten voelen toen hij me ophaalde. Ons gesprek op weg naar het roedelhuis liep stroef. Het leek totaal niet op de uren die we kletsend in bed hadden doorgebracht.
Zodra we daar aankwamen, werd Liam plotseling onrustig en bleef hij om zich heen kijken. Spanning en zenuwen vochten in mijn maag, samen met een gevoel van verwachting. Ik wist dat vandaag moeilijk zou zijn. Maar ik dacht nog steeds dat ik het zou worden.
Ik had het zo ongelofelijk mis gehad.
„Mate.“ Hij zei het woord uit het niets. Ik huiverde toen ik zijn blik volgde.
Zijn ogen waren gericht op iets voor ons. Er stond een prachtige vrouw met bruin haar die hetzelfde woord geluidloos uitsprak.
Alles stortte in me in toen Liam naar haar toe liep en haar kuste.
Ik voelde elk deel van mijn hart breken terwijl ik toekeek. Het leek wel alsof het in slow motion gebeurde. Ik wist dat veel mensen toekeken en dat veel ogen op mij gericht waren. Het enige wat ik kon doen, was mijn hoofd rechtop houden en mijn schouders rechtzetten.
Iedereen wist van onze status af. Iedereen wist wat we hadden uitgespookt. Naast mijn gebroken hart moest ik ook een grote vernedering onder ogen zien. Iedereen zag hem namelijk voor iemand anders kiezen in plaats van voor mij.
Sommigen veroordeelden me omdat ik intiem was geweest met iemand die niet mijn mate was. Anderen toonden juist medelijden met me. Sommigen waren blij voor Liam en zijn nieuwe mate, en anderen kon het helemaal niets schelen.
En ik? Ik bleef niet hangen om te wachten op een confrontatie. Ik had geen zin om zijn smoesjes te horen. Ik had Liam twee jaar lang mijn lichaam en mijn hart gegeven. En hij had me weggegooid alsof ik niets voor hem betekende.
Ik zou hier nooit overheen komen.
Ik glipte weg en liep naar mijn favoriete plekje in het bos. Ik dacht dat ik op de grond zou vallen en zou huilen. Of misschien met mijn vuisten op de aarde zou slaan. Maar het enige wat ik kon doen, was wezenloos voor me uit staren.
Eindelijk bewoog Priya weer in mijn hoofd. Ze wilde praten, maar ik negeerde haar.
Ik voelde hoe mijn ouders en broer me probeerden te bereiken via een mind-link. Maar ik negeerde hen ook. Ze hielden van me. Ik was alleen nog niet klaar om mijn schaamte met hen te delen. Het enige wat ik kon doen, was proberen mijn gevoelens onder controle te krijgen.
Ik rilde toen een lichte bries me kippenvel op mijn armen bezorgde. Er kwam een geur mijn kant op en ik wist meteen wie het was. Ik bewoog niet toen ze naast me kwam zitten.
Ruby, mijn beste vriendin, ging zitten en wachtte een minuut of twee voordat ze iets zei.
„Het spijt me, Sam,“ mompelde ze, waardoor ik weer naar haar keek.
Haar meelevende groene ogen kruisten de mijne. Een goede beste vriendin vertelt je wanneer je een idioot bent geweest... maar houdt evengoed van je en steunt je.
„Het is oké,“ zei ik. „Priya had me gewaarschuwd, maar ik luisterde niet. Ik had moeten stoppen toen ik besefte dat ik gevoelens voor hem had.“
Ruby zuchtte.
„Ik haat het om gelijk te hebben,“ mompelde ze terwijl ze haar hoofd schudde.
„Onze mate zal hier snel zijn, maar we moeten wel wat plezier maken,“ fluisterde Priya in mijn hoofd.
„Ik weet niet of ik dat wel kan,“ antwoordde ik terwijl ik weer naar het water keek.
„Ik voel me zo dom,“ fluisterde ik hardop. „Ik wist dat het fout was, maar het voelde ook zo goed.“
„Ik weet het,“ zei Ruby. Ze legde haar hand op de mijne en kneep er even in.
Ik legde mijn hoofd op haar schouder terwijl ik naar het stromende water keek. Ik wou dat ik met de stroom kon meegaan, ver weg van hier.
„Wat moet ik nu doen?“ vroeg ik terwijl er een eenzame traan over mijn wang gleed.
Ruby zei even niets.
„Ik weet dat je hier vanavond niet wilt zijn,“ zei ze. „We weten allemaal dat als iemand zijn mate vindt, de roedel een feest voor hen organiseert.“
Fuck.
Dat was ik helemaal vergeten.
„Dat kan ik niet...“ zei ik. Ik tilde mijn hoofd op van haar schouder.
Ik wist maar al te goed wat Ruby's blik betekende. Het was de blik die ze mensen gaf die het echt nodig hadden. Die blik zat nooit vol medelijden. Het betekende meer dat ze achter je stond en er altijd voor je zou zijn.
„Ik weet het,“ zei ze. „Ik vroeg me af of je vanavond mee uit wilt gaan.“
Ik dacht erover na. Ik kon onmogelijk naar het feest voor Liam en zijn mate gaan. De mate die ik niet was. Maar waar had ik dan wel zin in?
„Waarheen dan?“ vroeg ik.
De mondhoeken van Ruby krulden iets omhoog in een glimlach.
„We kunnen naar het mensendorp gaan,“ zei ze. „Daar zijn geen shifters of zoiets. We kunnen lekker dansen en wat stoom afblazen. Dan hoef je even niet aan hem te denken.“
Dat vond ik wel een goed idee.
„We kunnen zelfs proberen iemand voor je te vinden om eens lekker onder te kruipen,“ zei ze met een stoute grijns. Dat herinnerde me eraan waarom we al zo lang besties waren.
Ja, dat ging dus mooi niet gebeuren.
„Ik denk niet dat dat een goed idee is,“ zei ik. „Daardoor ben ik juist in deze situatie beland. Ik kan niet met iemand anders zijn.“
Ruby kreunde. „Dat is niet wat ik bedoel. Een onenightstand, dat stel ik voor. Om Liam uit je hoofd te zetten.“
Mijn ogen werden groot.
„Een onenightstand,“ mompelde ik. „Ik weet het niet hoor.“
Priya bewoog in mijn hoofd en ik richtte mijn aandacht op haar. Haar goedkeurende blik kwam als een verrassing. Ze had me gewaarschuwd om niet te diep met Liam te gaan. En nu wilde ze me aanmoedigen om zomaar met iemand naar bed te gaan?
„Ruby heeft gelijk. En ik heb wel zin om te neuken met iemand die beter is in bed.“
Daar had ik geen antwoord op.
Priya lachte.
„Onze mate zal beter zijn. Geloof me maar. Je ging in het begin alleen met Liam om voor de seks. Dat veranderde later in iets anders. Ik garandeer je dat er iemand is die beter is dan hij. In elk geval totdat onze mate langskomt.“
„Priya!“ Ik stond perplex.
Ze was zo grof!
Het was oneerlijk. Wolvinnen die onenightstands hadden, werden al snel sletten genoemd. Mannen werden natuurlijk geprezen als ze zoveel mogelijk bedpartners kregen.
Niemand leek erbij stil te staan dat ze die bedpartners niet konden krijgen zonder bereidwillige deelnemers!
Ruby keek me nieuwsgierig aan. „Was Priya het met me eens?“
Ik zei niets, maar knikte.
Priya blafte vrolijk en huppelde rond.
„Geweldig,“ zei Ruby. „Laten we naar jouw huis gaan om wat kleren op te halen. Dan kunnen we ons bij mij thuis klaarmaken.“
Ik wilde niet terug naar mijn huis. Iedereen zou me daar overspoelen met bezorgdheid, en dat wilde ik niet. Ik dacht niet dat ik hun medelijden of hun stille oordeel kon verdragen.
Ik slikte de brok in mijn keel weg. „Ik wil niet naar huis gaan.“
Ruby's gezichtsuitdrukking werd zachter. „Oké. Gebruik de mind-link om je moeder te vertellen wat we gaan doen. Dan kunnen we direct naar mijn huis gaan.“
Haar lippen krulden weer omhoog. „Ik heb de perfecte jurk voor je!“
Ik beet op mijn onderlip. Ik hield van Ruby. Ze was mijn bestie en voelde als een zus. Ik wist dat ze het beste met me voor had. Maar Ruby hield ervan om blote kleding te dragen. Daardoor maakte ik me een beetje zorgen als ze zoiets zei.
Ik opende een mind-link naar mijn moeder.
„Mam?“
„Sam, lieverd. Het spijt me zo.“
Mijn hart kromp weer in elkaar. Maar ik dwong mezelf om kalm te klinken.
„Het gaat wel,“ loog ik.
„Het komt wel goed met je. Ik weet dat je gevoelens voor hem had, maar je zult hem echt vergeten.“
Mam steunde me altijd.
„Bedankt, mam. Ik wil vanavond graag met Ruby uitgaan. Weg van het roedelhuis. Ik kan ze niet samen zien.“
„Natuurlijk. Maak je geen zorgen. Ik regel het wel met je vader en je broer. Je hebt een meidenavond nodig.“
Ik voelde me iets beter toen ik wist dat mijn moeder het goed vond.
„Je zult iemand vinden die je die Liam doet vergeten. Het zal niet lang meer duren, schatje. Jouw mate zal je vinden en dan zul je weer gelukkig zijn.“
Oh, mijn Godin!
Ik hoefde niet naar mijn moeder te luisteren, die precies hetzelfde zei als Priya en Ruby al hadden voorgesteld. Ik schraapte mijn keel.
„Ik kleed me wel om bij Ruby thuis. Ik wil niet dat mensen over me oordelen.“
De stem van mijn moeder gromde door de mind-link. „Maak je geen zorgen om hen. De meeste roedelleden doen veel ergere dingen dan dit. Ik zet ze met alle liefde op hun plek als ze hun mond open durven te doen.“
Ik glimlachte.
„Bedankt, mam. Ruby leent me wel iets om aan te trekken.“
Mijn moeder giechelde. „Oh, stuur me alsjeblieft een foto. Ik wil zien wat ze je laat aantrekken.“
Mijn wangen werden warm.
Ik nam afscheid van mijn moeder en keek naar Ruby. Zij zat te grijnzen.
„Vond je moeder het goed dat je bij mij bent? Mijn moeder is thuis en ze weet wat je nu doormaakt. Ze heeft al eten en drinken voor ons klaargezet.“
Ik knikte. Ik voelde me iets vrolijker dan daarstraks.
Priya trok zich terug in mijn hoofd. Ze kwam tot rust en bereidde zich voor op wat de avond zou brengen.
„Ja, mijn moeder vindt het goed dat ik ga,“ zei ik. „Ze wil wel een foto van de outfit die jij me laat dragen.“
Ruby lachte.
„Oh, ze kent me zo goed,“ zei ze. Ze stond op en stak haar hand naar me uit.
Ik glimlachte en pakte haar hand vast terwijl ik opstond.
„Laten we gaan,“ zei ze. Ze wees weg van het pad dat we normaal gesproken naar haar huis namen. „We kunnen die kant op gaan. Weg van alle roedelleden.“
Ik knikte. Ik wilde niemand zien, en al helemaal Liam niet. Ruby pakte mijn arm en leidde me door het bos naar haar huis.
Ik moest hier weg.
Misschien zou een avond vol dansen en drinken me helpen.
Het kon in elk geval niet erger worden dan de rest van de dag al was geweest.
