De Rockster - One-shot
Auteur
Lezers
161K
Hoofdstukken
2
Hoofdstuk 1
Alice en ik stonden vanavond urenlang in de rij om bij het concert naar binnen te gaan.
Het lijkt wel alsof elke vrouw in New York City tussen de 18 en 40 jaar met ons in de rij staat. We willen allemaal in de buurt van dezelfde man zijn.
De man die door The Rolling Stone de „grote redder van de rock-’n-roll“ werd genoemd.
Natuurlijk maakt dat niet iedereen in de rij iets uit, sterker nog, de meesten geven daar helemaal niets om.
Ik daarentegen wilde wel graag voor de muziek komen, nou ja, grotendeels dan.
Het was mooi meegenomen dat Magnus Andersen, de leadzanger van de band, zomaar de meest sexy man in de muziekindustrie zou kunnen zijn.
Magnus staat bekend om zijn gedrag als bad boy. Hij leeft voor seks, drugs en rock-’n-roll, en hij straalt één en al sexappeal uit.
Zelfs als hij televisies uit hotelramen gooit, kun je niet anders dan zijn gespierde buik en de strakke lijn van zijn perfecte kaak bewonderen.
Al kon niets tippen aan die fotoshoot in ondergoed die hij voor Calvin Klein had gedaan.
Blijkbaar hadden de grote reclameborden in het hele land voor meerdere lichte auto-ongelukken gezorgd.
Ik stel me voor hoe het zou zijn om die strakke onderbroek van zijn heupen te trekken en zo zijn... „Kara! Hallo, aarde aan Kara!“
Ik schrik op en zie de hand van Alice voor mijn gezicht wapperen. Ze draagt haar klassieke punkrockkleding.
Een versleten paar hoge Converse-sneakers, een geruite minirok en een kapotgescheurd T-shirt dat met veiligheidsspelden bij elkaar wordt gehouden.
Alleen het logo van de band is nog heel, met de woorden „Sex Cult“ groot op haar borst. Een heel passende naam voor een band onder leiding van Magnus.
„Ze laten ons er zo in,“ zei ze, en ze pakte mijn arm stevig vast toen ze ons allebei naar binnen trok. Ze mocht dan wel klein zijn, maar ze was oersterk.
We liepen de concertzaal binnen en haastten ons naar een plekje helemaal vooraan, zo dicht mogelijk bij het podium.
Alice weet ons naar het midden van de tweede rij te wurmen.
Ik voelde de warmte van de lichamen die tegen me aan stonden gedrukt, allemaal vol spanning in afwachting van de band. De zaal bruist van de energie.
Precies op dat moment gaan de lichten uit, waardoor de zaal aardedonker wordt. Het publiek juicht luid van spanning.
Een enkele spot schijnt op het midden van het podium en verlicht de microfoonstandaard. Het voelt al snel alsof de zaal uit elkaar barst van de opgebouwde energie.
We wachten allemaal op één man. Op het moment dat hij het podium oploopt, happen de vrouwen in het publiek hoorbaar naar adem.
Hoe was het mogelijk dat hij er in het echt nóg knapper uitzag?
Magnus wandelt rustig naar de microfoon. Zijn zelfverzekerde loopje wordt extra benadrukt door de strakke leren broek die hij draagt.
Zijn blote borst toont de vele tatoeages die zijn lichaam bedekken, net als de krachtige spieren van zijn enorme armen.
Mijn mond valt letterlijk open van verbazing, en de vrouwen om me heen staan zowat te kwijlen. Magnus grijnst en geniet volop van alle aandacht.
Hij slaat zijn handen om de microfoon en trekt hem naar zich toe.
Zonder een woord te zeggen krijgt hij het publiek stil. Hij laat zijn ijzig blauwe ogen over de gezichten voor hem glijden.
Uiteindelijk stopt hij bij één specifieke blik. De mijne. Alle adem verlaat mijn lichaam. Kijkt Magnus Andersen nou naar mij?
Waarom kijkt Magnus Andersen naar mij? Een rilling loopt over mijn rug, terwijl zijn ogen zich helemaal op de mijne richten.
Zijn glimlach lijkt breder te worden naarmate hij langer staart. Ik kan mijn ogen niet van hem afhouden. De hele zaal lijkt stil te vallen, alsof wij de enigen in de ruimte zijn.
Het harde geluid van de bekkens haalt me uit mijn trance.
Mijn hart zakt in mijn schoenen als de ogen van Magnus afdwalen. Maar niet voordat hij mijn lichaam van top tot teen heeft bekeken, waarna zijn glimlach nog groter wordt.
Godzijdank heb ik naar Alice geluisterd en de strakke mini-jurk aangetrokken die ze had aangeraden. Het laat mijn rondingen op de perfecte manier uitkomen.
„Dit eerste nummer heb ik over een vrouw geschreven,“ fluistert Magnus verleidelijk in de microfoon. Zelfs zijn stem is sexy.
„Ik schrijf de meeste van mijn nummers over vrouwen, trouwens. Misschien moet ik er vanavond maar een nieuwe bijschrijven.“
Zijn ogen vinden de mijne opnieuw, en hij neemt me helemaal in zich op voordat hij begint te zingen. Alice pakt mijn arm weer vast en springt op en neer.
„OH. MIJN. GOD. Kara, Magnus Andersen zat jou echt helemaal te bekijken,“ gilt ze in mijn oor.
Het enige wat ik kan doen is glimlachen en proberen niet te veel te blozen. De rest van het concert gaat in een roes voorbij.
Alice en ik dansen samen en we zingen heel hard mee. De hele avond voel ik de blik van Magnus op me rusten.
Ik beweeg mijn heupen in een draaiend ritme en stel me voor hoe zijn lichaam tegen het mijne is gedrukt. Alleen al de gedachte eraan maakt me nat.
Terwijl ik dans, voel ik plotseling dat er een enorme man naast me staat.
Ik kijk omhoog en zie de grootste man die ik in mijn hele leven heb gezien. Hij ziet eruit alsof hij zomaar een boom doormidden zou kunnen breken. Hij buigt zich voorover om iets tegen me te zeggen.
„Mevrouw, u moet met me meelopen. Magnus wil u graag ontmoeten.“
