Gebroken koningin Boek 5
Auteur
Lezers
88,1K
Hoofdstukken
25
Breek mijn hart niet
ARIEL
Mijn hart klopt razendsnel in mijn borst.
Ik probeer diep adem te halen om mezelf te kalmeren, maar er pulseren honderd verschillende sensaties door mijn lichaam.
Hunkering, verlangen, begeerte, lust, opwinding…
Om er maar een paar te noemen…
Ik voel mijn zenuwen samentrekken. Het voelt als elektriciteit door mijn aderen.
Er ontstaat een nieuwe verbinding…
Een mate-band.
Ik kijk naar de man die tegenover me staat in de trainingsruimte. Hij ziet er net zo in de war uit als ik me voel.
Hij heeft een goudbruine huid, donker krullend haar en een litteken boven zijn linkeroog waardoor ik denk dat hij een meer ervaren strijder is dan zijn status als rekruut doet vermoeden.
Ik voel me duizelig als mijn ogen over zijn afgetrainde spieren en gebeeldhouwde lichaam glijden. Daarna blijven ze rusten op zijn ruige stoppelbaard en zijn indringende amberkleurige ogen.
Eén van ons moet het woord nemen, iets zeggen—wat dan ook—om deze stilte te doorbreken, maar we zijn allebei in shock.
Mijn wolf is net zo stil in mijn hoofd. Ze weet wie haar echte mate is. Maar deze verdomde nieuwe band brengt haar in de war.
De nieuwe rekruut doet een stap naar voren. Mijn wolf wordt weer helder, en ik ook. We zijn meteen op onze hoede.
„Wie ben jij?“ breng ik er eindelijk met een schorre stem uit.
„Ik ben,“ aarzelt hij. „Ik ben… mijn naam is Matt.“
Mijn nieuwe mate, Matt. Fucking geweldig.
„Ben jij een nieuwe rekruut bij de strijders van de Royal Pack?“ vraag ik.
Hij knikt. Hij ziet er nog steeds in de war uit door de plotselinge mate-band. Het voelt alsof een indringer zijn lichaam heeft overgenomen.
„Luister,“ zeg ik streng. „Ik weet dat dit verwarrend is. Ik kan je niet eens uitleggen hoe dit is gebeurd. Dat verhaal is veel te lang…“
Matt wacht verbaasd tot ik verder ga.
„Maar ik kan jouw mate niet zijn!“ zeg ik veel harder dan ik wilde.
Ik ben verrast als ik geen teleurstelling op Matts gezicht zie. In plaats daarvan zie ik… opluchting.
„Oh, dank de Godin,“ zegt hij. Zijn schouders ontspannen meteen.
Wacht, wat?!
Het is niet dat ik wil dat hij me begeert, maar toch…
What the hell?
Ben ik dan zo lelijk?
„Gaat het wel?“ vraagt Matt. Hij haalt me uit mijn gedachten.
„Oh, ja, sorry…“ zeg ik. Ik hoor de stem van Amy bijna in mijn hoofd, ook al is ze helemaal in de Scripture Pack. Doe normaal, bitch!
„Dus we zijn technisch gezien mates. Maar we willen dit geen van beiden… mee eens?“ zegt Matt. Hij wrijft over de stoppels op zijn wangen. Zijn vingers zien er ruw uit en zitten vol eelt.
„Mee eens,“ antwoord ik.
Ik heb mijn lesje wel geleerd met mijn eerste voorbestemde mate.
Het lot heeft me slecht behandeld met Xavier. Voorbestemde mates zorgen voor veel te veel problemen.
Vandaag niet, Lot, VANDAAG NIET.
„Ik heb al een mate, en ik ben heel erg verliefd,“ zeg ik. „Op de koninklijke alfa.“
Matts amberkleurige ogen worden groot van ongeloof.
„Ben jij de mate van de koning?! Maar dan ben jij dus…“
„De luna,“ zeg ik duidelijk. „En ik ben ook jouw teamleider. Dat maakt het nog ongepaster.“
„Oké, dit is zojuist nog veel ingewikkelder geworden,“ mompelt Matt zachtjes.
Ja, hoe denk je dat ik me voel?!
Matt kijkt me ineens heel vastberaden aan.
„Wijs me af,“ zegt hij streng. „Hier en nu meteen.“
Ik schrik van hoe zeker hij van zijn zaak lijkt.
„Ik zal de pijn op me nemen,“ zegt hij. „Het is de enige manier.“
De pijn…
De gemene stem van Xavier komt in mijn hoofd voordat ik het kan tegenhouden.
Zijn stem is koud en zonder gevoel. „Ik wijs je af als mijn mate en luna.“
Het moment dat Xavier onze mate-band verbrak…
Ik herinner me dat gevoel alsof het gisteren was.
Al die martelingen door de Jagers. Mijn lichaam dat werd opengesneden voor hun experimenten…
Dat was niets vergeleken met wat ik die dag voelde in de Crescent Moon Pack.
Het voelde alsof mijn kloppende hart uit mijn borst werd gerukt. Alsof het werd vermorzeld tot stof.
Ik voel me enorm schuldig als ik in Matts ogen kijk.
Kan ik dit echt doen?
Kan ik doen wat Xavier bij mij deed? Zelfs nu ik weet hoe erg het me kapotmaakte?
„Alsjeblieft, ik vraag je om dit te doen,“ zegt Matt. Hij klinkt een beetje wanhopig. „Het is het beste voor ons allebei.“
Ik weet dat hij gelijk heeft. Maar dat maakt het niet makkelijker.
En hij heeft geen idee hoeveel pijn hem te wachten staat.
Maangodin, geef me kracht.
Ik moet dit doen. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor Alex.
Het spijt me zo, Matt…
Ik haal diep adem. Ik ben klaar om de woorden te zeggen…
De woorden die onze band voor altijd zullen verbreken.
Maar voordat ik hem kan afwijzen, verblindt een wit licht mijn zicht.
„Ariel…“ zegt een zachte stem van ver weg.
„Selene?“ antwoord ik. Ik weet niet of ik nog steeds in de trainingsruimte bij Matt ben. Misschien ben ik wel ergens diep in mijn eigen gedachten.
Selene verschijnt voor me. Ze heeft een sierlijke glimlach op haar gezicht.
Ik verbaas me altijd over haar prachtige uiterlijk. Het maakt niet uit hoe vaak ze aan me verschijnt. Deze keer is het niet anders.
Ze pakt mijn handen vast en kust me op mijn voorhoofd.
„Ik heb al heel veel van je gevraagd, mijn kind. Maar ik moet je opnieuw om hulp vragen.“
Ik voel me gewichtloos als Selene een hand op mijn hart legt.
„Jouw liefde voor de mate die jij hebt gekozen, is mooi en puur. Jij en Alex hebben elkaar weer heel gemaakt.“
Ik knik. Ik glimlach als ik denk aan de relatie die ik met Alex heb opgebouwd.
We hebben elk obstakel overwonnen dat het Lot op ons pad bracht.
„Maar je nieuwe voorbestemde mate… zijn hart is nog niet heel,“ zegt Selene. Mijn glimlach verdwijnt.
„Wat bedoel je?“ vraag ik.
„Hij is de weg kwijt. En hij heeft pijn in zijn hart.“
„Maar wat heeft dat met mij te maken?“
„Ik heb je de gave van genezing gegeven, mijn kind. Je moet deze gebruiken om te repareren wat kapot is.“
Ik begrijp opeens wat Selene van me vraagt.
Misschien komt het door jarenlang vage raadsels van een godin oplossen. Maar ik weet precies wat ik moet doen.
„Ik kan mijn mate-band met Matt nu nog niet verbreken…“ zeg ik. Selene knikt.
Het lijkt erop dat ik nog even aan Matt vastzit…
„Ik moet eerst zijn gebroken hart genezen.“
