Gevallen Engelen MC Book 4
Auteur
Riki Leigh Bishop
Lezers
173K
Hoofdstukken
30
In een wereld waar loyaliteit en liefde op de proef worden gesteld door gevaar en verraad, raakt Westyn, de president van de Broken Angels Motorcycle Club, gefascineerd door Brighton, de dochter van de burgemeester. Terwijl ze de complexiteit van hun ontluikende relatie doorgronden, moeten ze ook een sinistere dreiging van een sekte het hoofd bieden die het op Brighton gemunt heeft. Met een ontvoerd meisje om te redden en een gemeenschap om te beschermen, wordt de band tussen Westyn en Brighton gesmeed in de vuurproef van tegenspoed, wat hen leidt op een reis vol liefde, veerkracht en overleving.
Hoofdstuk Een
Boek 4:Westyn
Januarie, Een Maand Geleden
Westyn
President zijn van alle motorclubs is geen makkie. Als ik zie hoe mijn vrienden de liefde vinden, krijg ik ook zin in een vrouw. Maar de vrouw van de President zijn, dat is geen peulenschil.
Ik ben altijd in de weer om problemen op te lossen. De vrouw die ik zoek moet sterk in haar schoenen staan en klaar zijn om de Koningin te worden. Ze moet ook mijn zoon accepteren. We zijn een pakketje, en ik kies niemand die hem niet accepteert. Hij is mijn oogappel.
Toen ik voor het eerst over Royal hoorde, kon ik het niet geloven. Ik dacht dat hij onmogelijk van mij kon zijn omdat ik altijd voorzichtig was. Savannah was vroeger een clubmeisje. We hebben haar de deur gewezen toen we erachter kwamen dat ze aan de drugs zat. Dat pikken we hier niet.
Dus toen ze me aansprak voor we naar St. Thomas gingen, dacht ik dat ze loog dat het dak eraf ging. Ik geloofde haar pas toen ze me vertelde wat ze met mijn condooms had uitgehaald. Ze zei dat ze gaatjes in allemaal had geprikt.
Ik wist dat andere vrouwen dit niet hadden gedaan omdat Savannah het enige clubmeisje was waarmee ik het bed had gedeeld sinds ze er was. Ze wilde dat ik haar tot mijn vrouw zou maken, maar ik zei nee. Ik stond erop dat er een test werd gedaan om zeker te weten dat de baby van mij was.
Ik weet hoe sommige clubvrouwen te werk gaan. Ze willen koste wat kost met een clublid trouwen, zelfs als dat betekent dat ze hen met een baby in de val lokken. Daar trap ik niet in.
Dus wachtten we tot de baby geboren was en lieten we de test doen. Hij was van mij. Ik wilde hem niet bij zijn moeder weghalen, maar ik had geen keus.
Nadat ik terugkwam van de reis, ging ik naar haar adres maar ze was gevlogen. Ik moest haar opsporen, en toen ik haar vond, woonde ze in een daklozenopvang.
Ik bood aan om haar te helpen aan een huis te komen, maar ze sloeg het af omdat het niet mijn huis zou zijn. Royal bracht de eerste twee maanden van zijn leven met Savannah door in een daklozenopvang.
Toen we voor de rechter verschenen, vroeg ik om volledige voogdij. Ik kwam erachter dat ze weer aan de drugs was gegaan nadat ze de baby had gekregen, en ik wilde niet dat mijn zoon daar in de buurt was.
Ze had geen dak boven haar hoofd, geen baan, of enige manier om hem groot te brengen.
Ik bood aan om haar naar een plek te sturen waar ze hulp kon krijgen zodat ze haar zoon af en toe kon zien, maar ze weigerde. De rechter gaf mij de voogdij en ik nam hem mee naar huis.
Mijn moeder en zus waren niet blij dat ik het hun niet meteen had verteld. Mam gaf me een draai om mijn oren zoals vroeger omdat ik dit geheim had gehouden.
Aliana praatte een tijdje niet tegen me, maar uiteindelijk vergaf ze me. Ik ben blij dat ze me niet weer in mijn kont heeft geschoten.
Ze zei dat ze dat zou hebben gedaan, maar ze wilde geen weddenschap verliezen die ze met Axyl had afgesloten.
Toen ik een paar dagen geleden de oproep over Posey kreeg, was ik net in slaap gevallen nadat ik een erg lastige en zieke Royal naar bed had gebracht.
Hij voelde zich al een paar dagen niet lekker, maar Hannah zei dat het gewoon een verkoudheid was. Zelfs de dokter in de kliniek zei hetzelfde.
Royal slaapt niet goed, dus dat betekent dat ik ook geen oog dicht doe. Maar als ik nodig ben, sta ik op en doe ik mijn werk.
Ik bracht Royal naar het huis van Aliana en Axyl en ging naar het clubhuis. Toen iedereen er was, vertelde Eliot ons over de sms die Alanis, zijn vrouw, had gekregen.
We smeedden een plan en vertrokken. Het enige wat we daar aantroffen was Megan, de ex-vriendin van Trigger, die er flink van langs had gekregen. We wachten tot ze bijkomt om te zien of ze ons iets kan vertellen.
Tot die tijd ga ik naar het huis van burgemeester Borders om te zien of hij een handje kan helpen. Hij is vandaag niet op kantoor, dus ik moet naar zijn huis.
De motorclub en de burgemeester werken nauw samen. We helpen allemaal met het organiseren van liefdadigheidsevenementen en houden de stad veilig voor de gezinnen die hier wonen.
„Kom op, maatje. We gaan naar het huis van de burgemeester,“ zeg ik tegen mijn negen maanden oude zoon.
Hij maakt alleen maar babygeluidjes als ik hem oppak en naar de truck draag. Ik heb gemerkt dat het makkelijker is om zijn zitje gewoon in de truck te laten en hem naar binnen te dragen.
Ik zorg ervoor dat ik mijn sleutels, telefoon en de luiertas meeneem voordat ik vertrek en de deur op slot doe. Ik heb de truck al laten draaien om hem op te warmen zodat het behaaglijk is als ik hem in zijn zitje zet.
„Papa!“ Ik glimlach omdat het me zo blij maakt elke keer als hij het zegt. Hij is mijn alles en ik zou er niets aan willen veranderen dat hij in mijn leven is. Ik zou niet weten wat ik moest beginnen als er iets met hem zou gebeuren.
Ik kan me alleen maar voorstellen hoe Alanis en Eliot zich nu voelen. Ik zou door het lint gaan als dit mij zou overkomen. Ik huiver bij de gedachte dat er iets met mijn zoon zou gebeuren.
Ik wilde misschien geen kind met een clubmeisje, maar vanaf het moment dat ik Royal zag, viel alles op zijn plek.
Niet genoeg om zijn moeder mijn vrouw te maken, maar wel genoeg om haar te willen helpen beter te worden zodat ze deze geweldige jongen kon leren kennen. Maar ik kan niet veel doen als ze zichzelf niet wil helpen.
„Laten we gaan, kleine man. We hebben een drukke dag voor de boeg.“ Ik sluit zijn deur en ga achter het stuur zitten.
Hij brabbelt de hele weg naar het huis van de burgemeester, waardoor ik de hele tijd glimlach.
Er zijn nu zo veel baby's in het clubhuis en het doet me goed om ze allemaal te zien. Mijn zus heeft de meeste van alle vrouwen.
Ze klaagt misschien de hele tijd over zwanger zijn, maar ik weet dat ze er stiekem van geniet.
Ik legde niet uit waarom ik de burgemeester wilde zien. Ik belde hem gewoon en zei dat ik vandaag langs zou komen om over een paar dingen te praten.
Hij zei geen nee - dat doet hij nooit. Hij en mijn vader waren kameraden in het leger. Burgemeester Borders diende niet zo lang als mijn vader, maar ze bleven vrienden nadat ze allebei het leger hadden verlaten.
Daarom werken we zo nauw samen. Ook weet hij dat we alleen maar goede dingen voor de gemeenschap hebben gedaan.
Als ik zijn oprit op rijd, kijk ik naar zijn huis. Je zou denken dat de burgemeester in een groot, luxe huis zou wonen. Maar niet burgemeester Borders.
Hij grapt altijd dat als hij een groter huis had gekocht, zijn vrouw hem de oren zou wassen. Ze zegt nooit dat het niet waar is, maar we weten allemaal dat ze voor elkaar gemaakt zijn. Zij zou niet weggaan, en hij ook niet.
Zijn huis is een doorsnee huis met twee verdiepingen. Het is wit met grijze luiken. De veranda is afgesloten en loopt om het hele huis heen. Ze hebben zelfs een balkon op de tweede verdieping dat ook helemaal rondloopt.
Het is niet mijn smaak, maar dat ben ik gewoon. Binnen op de veranda zijn er plafondventilatoren met lampen, verwarmde vloeren voor de winter, en het is erg knus als het buiten koud is.
Ik weet niet precies hoe ze dat hebben gefikst, maar ik zal het uitzoeken als ik meer tijd heb.
Ik heb Royal nauwelijks uit de truck gehaald als de voordeur openzwaait en mevrouw Borders naar ons toe rent. „Geef me die baby, jonge man! Je hebt hem niet meer bij me gebracht sinds je hem hebt gekregen!“
De kleine, ronde vrouw is iemand die je niet boos wilt maken. Ik denk dat dat de reden is waarom ze zo goed past bij de andere moeders. Ik lach en laat haar de blije baby uit mijn armen nemen.
„Zo'n lieve jongen. Lijkt sprekend op jou.“ We lopen naar het huis terwijl ze tegen mijn zoon babbelt.
„Westyn! Genieten je ouders van hun vakantie?“ vraagt burgemeester Borders als we het huis binnengaan.
„Ze hebben de tijd van hun leven, voor zover ze ons vertellen. Wie weet wat ze echt aan het doen zijn op deze reis. Ze hebben het wel verdiend. Zolang ze maar plezier hebben, is dat het enige wat telt.“
We praten nog wat door voordat de voordeur luid opengaat en het mooiste meisje dat ik ooit heb gezien huilend door de kamer rent.
Ik weet dat ze de dochter van de burgemeester is, maar ik heb haar nog nooit eerder gezien. Ik kom meestal 's ochtends langs als we bij hem thuis afspreken. Anders ben ik op zijn kantoor in de stad.
„Brighton! Lieverd. Wat is er aan de hand?“ vraagt mevrouw Borders. Brighton blijft doorrennen en mevrouw Borders volgt haar met Royal nog steeds in haar armen.
„Het komt wel goed met haar. Haar moeder zal haar helpen. De middelbare school is moeilijk voor haar geweest. Ze slaagt in mei, dus daar kijkt ze naar uit. Laten we het hebben over waarom je hier bent.“
Ik volg de burgemeester naar zijn kantoor en ga voor zijn bureau zitten. „Ik vertel het hem nog niet. Als dat is waarom je hier bent, dan heb je je tijd verspild. Het is nog niet het juiste moment voor hem om het te weten.“
„Dat is niet waarom ik hier ben. Maar je moet het Ink wel vertellen voordat het te laat is. Hij verdient het om de waarheid te weten,“ zeg ik tegen hem.
Er zijn een paar dingen die ik de afgelopen maanden heb geleerd over een van mijn broeders. Het is niet aan mij om het te vertellen, maar ik weet dat als Ink erachter komt, hij door het lint zal gaan.
„De dochter van Eliot is drie dagen geleden ontvoerd. We hebben alles uit de kast gehaald.
„We wachten tot zijn ex-vriendin wakker wordt om te zien of ze ons iets kan vertellen, maar het ziet er niet rooskleurig uit. Ik hoopte dat u ons zou kunnen helpen.“
„Het spijt me dat te horen, jongen. Ik kan me alleen maar voorstellen hoe zij zich nu moeten voelen. Ik zal alles doen wat ik kan om te helpen haar terug te krijgen. Dat weet je. Dat doe ik al sinds je vader en ooms de BAMC begonnen.“
Ik knik. Ik voel me beter nu ik weet dat hij zal helpen.
Hij begrijpt wat ze doormaken omdat bijna dertig jaar geleden hij en mevrouw Borders hun zoon verloren toen hij werd ontvoerd en hem nooit meer terugzagen. Tot voor kort, tenminste.
„Bedankt, meneer Borders. Ik waardeer dit echt. Ik weet niet wat ik anders moet doen. Ik heb Kai er ook naar laten kijken. Alanis is er kapot van. Ze verloor een van haar baby's en nu haar dochter twee maanden later.
„Zij en Eliot maken ruzie. De sfeer tussen hen is om te snijden en ik weet verdomme niet wat ik moet doen. President zijn van de club is soms geen pretje,“ zeg ik.
„Je vader zou je niet de leiding hebben gegeven als hij niet dacht dat je het kon. Je doet het geweldig. Je hebt de club laten groeien op manieren waar je vader alleen maar van droomde. Je kunt dit aan.
„Je moet alleen een sterke vrouw vinden om je in evenwicht te houden. Je vader heeft dat in je moeder. De andere mannen hebben dat in hun vrouwen. Ik zou niet half de man zijn die ik vandaag ben zonder mijn vrouw.
„Dat komt nog wel, jongen. Blijf het proberen en het komt goed.“
Ik weet dat hij gelijk heeft, maar het is soms gewoon moeilijk. Vooral op momenten als deze.
„Bedankt, meneer. Ik moet Royal waarschijnlijk ophalen en terug naar het clubhuis gaan. Wie weet wat de anderen aan het uitspoken zijn terwijl ik weg ben,“ grap ik. Hij lacht als we allebei opstaan.
„Geen probleem. Ik zal rondvragen om te zien of ik informatie voor je kan vinden. Ik weet niet hoeveel ik zal kunnen doen, maar ik zal mijn best doen.“
Hij loopt met me mee richting de keuken. Ik kijk naar de ramen en zie Brighton op de veranda met Royal. Wow, dat is een prachtig gezicht.
„Denk er niet eens aan. Ze zit nog op de middelbare school,“ hoor ik achter me.
„Dus als ze klaar is met school, mag ik met je dochter daten?“ vraag ik hem.
„Wow. Je hebt haar nog niet eens ontmoet en je plant al om met haar te daten?“ zegt hij terug.
„Ik weet gewoon dat zij de ware voor mij is, alleen al door naar haar te kijken. Ik kan zien wat ze probeert te verbergen.
„Maak je geen zorgen, ik zal wachten tot ze klaar is met school voordat ik haar bij me laat intrekken. Maar tot die tijd ben ik van plan haar te leren kennen,“ zeg ik tegen de burgemeester.
Hij zucht diep, begrijpend hoe onze wereld in elkaar steekt. Mevrouw Borders is zijn meisje. Ze werden verliefd de eerste keer dat ze elkaar zagen.
„Ze heeft een vriend. Verpest dat niet. Als zij jou wil leren kennen, is dat anders. Zet mijn dochter niet onder druk.
„Ook al ben je de zoon van een van mijn goede vrienden, ik zal niet aarzelen om je het leven zuur te maken als je haar pijn doet,“ waarschuwt hij.
„Daar hoef je je geen zorgen over te maken. Ze zal niet lang meer bij die vriend zijn. Ik zal haar niet dwingen het uit te maken, maar ik zal haar wel leren kennen.“
Ik loop de veranda op en laat de burgemeester achter zonder nog iets te zeggen.
„Toen keek hij me recht aan en zei dat het allemaal een grap was. Dat niemand met een dikke koe als ik zou willen daten,“ hoor ik Brighton tegen mijn zoon zeggen. Ik begin me erg boos te voelen, ook al begrijp ik niet helemaal wat er aan de hand is.
„Je bent geen dikke koe. Je bent beeldschoon en je moet geen enkele man zo tegen je laten praten.“
Ze schrikt op en haar wangen worden vuurrood. Haar ogen hebben de helderste goudkleur die ik ooit heb gezien. Ik kan mijn blik niet afwenden. Zij is de ware voor mij. Ik voel het diep vanbinnen.
„Je ziet er goed uit met mijn zoon in je armen.“
