I Didn't Belong to You (Nederlands) Book 4
Auteur
Elfy G
Lezers
17,3K
Hoofdstukken
26
Het leven van Kristen neemt een dramatische wending wanneer ze Will ontmoet, een charmante vreemdeling die al snel de liefde van haar leven wordt. Terwijl ze de hoogte- en dieptepunten van hun relatie doorstaan, van een stormachtige romance tot de uitdagingen van familiegeheimen en persoonlijke groei, leert Kristen de ware betekenis van liefde, vertrouwen en veerkracht. Met een groep steunende vrienden en onverwachte wendingen verkent dit hartverwarmende verhaal de complexiteit van relaties en de blijvende kracht van liefde.
Hoofdstuk 1.
Boek 4:Het begon allemaal met ons.
KRISTEN
„Hallo, mijn kleine boontje.“ Ik nam mijn zoon in mijn armen en hij bleef huilen terwijl ik in de schommelstoel ging zitten. „Kun je niet slapen?“ Ik kuste zijn kleine hoofdje.
„Heb je honger? Wil je wat eten?“
Ik deed mijn shirt uit om mijn lieve baby te voeden.
Zachtjes streelde ik zijn voorhoofd terwijl hij zijn melk dronk.
De deur ging open en Will kwam binnen. „Gaat alles goed hier?“
„Ja hoor, prima.“ Ik glimlachte naar mijn man.
Will bleef even bij ons en vertrok toen zodat onze baby rustig kon dooreten.
„Hé, Cody. Zal ik je vertellen hoe ik je vader heb ontmoet terwijl jij drinkt?“
Ongeveer tien jaar geleden:
Het was elf jaar geleden dat ik mijn vader voor het laatst had gezien.
Gisteren was ik jarig geweest. Ik hoopte dat hij zou bellen of een kaartje zou sturen. Zoals gewoonlijk hoorde ik niets van hem.
Zelfs na al die tijd vroeg ik me nog steeds af waarom hij ons in de steek had gelaten.
Terwijl ik daarover nadacht, kwamen Juliet en Lauren bij me zitten. Mijn nieuwsgierigheid werd gewekt toen ik Juliet iets zachtjes tegen mijn nicht hoorde fluisteren.
Ik keek naar Lauren, en zij staarde naar iemand.
Naar wie keek ze? Ik had zo mijn vermoedens, maar ik wilde het zeker weten.
Terwijl ik om me heen keek, viel mijn oog op iemand anders. Hij was erg knap. Ik vroeg me af waarom ik hem nooit eerder had opgemerkt, of misschien had ik dat wel maar was het me niet opgevallen.
Hij had blond haar en een korte baard. Zelfs van een afstand kon ik zien dat hij grijze ogen had.
Ik wist niet waarom ik me zo tot hem aangetrokken voelde.
„Kun je ophouden met naar hem te staren?“ Juliet klonk geïrriteerd tegen Lauren. „Jij ook al, Kristen!“
Wat deed ik? Ik zou het haar hebben gevraagd als ik niet zo afgeleid was geweest door hem.
Wat me het meest verbaasde was dat hij net zoveel naar mij keek als ik naar hem. Hoe meer ik zijn kant op keek, hoe warmer mijn wangen werden.
Mijn ogen werden groot toen ik hem naar me toe zag lopen. „Hé, schoonheid. Ik ben Will Harrison. Hoe heet jij?“
Wat? Heeft hij het tegen mij?
Ik kon hem niet aankijken. Ik verborg mijn gezicht achter het boek dat ik vasthield. „Uhm... Kristen... Kristen Shepherd.“
„Hé, Harrison, wie is die jongen die met je zus staat te praten?“ vroeg de jongen die bij hem was.
Ik wist dat hij Finn Campbell heette. Lauren had het altijd over hem. Ze was als een blok voor hem gevallen.
„Oh, dat is mijn kleine broertje, Michael,“ vertelde Juliet hen. „Maak je geen zorgen. Hij bijt niet.“
Finn bleef naar hen kijken, vooral naar haar. „Ik moet gaan. Nathalie wacht op me. Tot later, Harrison.“
Will knikte zonder zijn blik van mij af te wenden.
„Wij moeten ook gaan,“ zei Juliet plotseling. „Tot later, Kristen!“
De manier waarop ze mijn naam zei, klonk alsof ze verwachtte dat er iets met me zou gebeuren.
„Waar gaan we heen?“ vroeg mijn nicht voordat ze wegliepen. Het leek meer alsof Juliet Lauren meetrok.
Het kon me niet schelen waar ze heen gingen. Om de een of andere reden wilde ik meer tijd doorbrengen met Will.
„Ik weet dat het uit de lucht komt vallen, maar zou je het erg vinden als ik je kus, schoonheid?“ Will keek me diep in de ogen om te zien hoe ik zou reageren.
Het verraste me. Ik had nooit gedacht dat een man als hij iemand zoals ik zou willen kussen.
Ik verbaasde mezelf toen ik knikte, terwijl ik naar zijn lippen keek.
Will glimlachte breed, waardoor mijn hart een sprongetje maakte.
Hij legde een hand op mijn wang, wat me vlinders in mijn buik gaf. We concentreerden ons op elkaar en alles om ons heen vervaagde. Onze gezichten waren zo dichtbij dat ik zijn neus de mijne kon voelen raken.
Ik likte snel mijn lippen om ze vochtig te maken. Will kuste me vluchtig op mijn lippen. Ik opende mijn mond, waardoor onze kus dieper werd. Het was zoet en zacht.
We moesten stoppen om adem te halen en mijn lippen voelden gezwollen aan.
Ik had mijn eerste kus met iemand die zo knap was als hij. Het had niet perfecter kunnen zijn.
„Wauw! Dat noem ik nog eens een kus,“ zei Will.
Mijn wangen werden rood, wat mijn verlegenheid verraadde.
Will schoof een plukje haar achter mijn oor. „Ik hoop dat je me in de toekomst weer laat kussen.“
Ik knikte, want ik wilde niets liever dan dat dit weer zou gebeuren.
„Waarom sta je daar?“ Zijn manier van spreken veranderde. Het werd om een of andere reden baziger.
Hij had het echter niet tegen mij. Een blond meisje stond in zijn buurt.
„Jamie, ik stelde je een vraag,“ zei hij opnieuw.
„Ben je vergeten dat jij degene bent die me naar huis moet brengen? Mam en pap hebben je dat vanochtend gevraagd.“ Ze rolde met haar ogen naar hem.
Hij zuchtte gefrustreerd. „Geef me vijf minuten, oké?“
Ze keek naar mij en toen weer naar haar broer. „Oké, maar je staat bij me in het krijt.“
Jamie liep weg en gaf ons wat privacy.
„Sorry daarvoor. Dat was mijn kleine zusje, Jamie.“ Will schraapte zijn keel.
„Ik vroeg me af of je me je telefoonnummer zou willen geven. Ik zou je graag willen bellen om je mee uit te vragen op een echte date.“
Ik beet nerveus op mijn lip terwijl ik mijn telefoonnummer op een stukje papier krabbelde.
„Dank je, schoonheid. Ik zal je zeker bellen,“ zei hij nadat ik hem het papiertje had gegeven.
Hij kuste me nog een keer voordat hij vertrok met zijn zus.
Ik hoop dat hij me zal bellen.
Ik zou er kapot van zijn als dit een grap of zoiets bleek te zijn.
Will draaide zijn hoofd om naar mij te kijken terwijl ik glimlachte als een verliefde puber.
Ik bleef op dezelfde plek staan en keek hem na tot ik hem niet meer kon zien.
Ik kan niet wachten om hem weer te zien, dacht ik opgewonden.
Ik had hem net ontmoet en voelde al een klik met hem.
Ik vroeg me af wat de toekomst voor ons in petto had.
