De Roos van de Duivel
Auteur
Tina rose hunt
Lezers
161K
Hoofdstukken
22
Hoofdstuk 1
LUCIFER
Ik keek de man recht in zijn ogen aan terwijl hij zijn laatste, rochelende adem uitblies.
Fuck, ik voelde mijn pupillen groter worden. Ik nam elk klein detail in me op. Het is waar wat ze zeggen. De doodsrochel is echt. Het was altijd mijn favoriete deel van het werk. Kijken hoe de ziel hun ogen verliet, gaf me rillingen tot in mijn tenen.
De macht die daarna door mijn aderen stroomde, gaf me een kick als geen ander.
Ik was geen slechte man. Ik genoot er gewoon van om mensen te vermoorden. Was dat zo erg? Nou, misschien wel. Maar ik werd er tenminste voor betaald.
Een huurmoordenaar zijn had zo zijn voordelen. Het grootste voordeel was dat ik veel geld verdiende. Het enige probleem was dat mij werd verteld hoe ik ze „mocht“ vermoorden. Daar werd ik echt pissig van.
Ik hield ervan als de dood langzaam kwam en nam graag de tijd. Maar soms moest een moord snel gebeuren. Vooral als het om een belangrijk persoon ging. Dan moest ik fucking snel zijn en zo snel mogelijk wegwezen.
Dit was niet zo'n moment. Terwijl ik wegliep, ontsnapte er een tevreden zucht aan mijn lippen. Ik had deze man een heel uur lang gemarteld. Om te beginnen had ik zijn tong eruit gesneden. De klootzak kon niet eens schreeuwen van de pijn.
Het was een hoge beloning voor een kort avondje werk. Ik vroeg me af wat ik met de rest van mijn avond zou doen.
God, ik hield van dit soort klussen. Snel erin en eruit. Niemand zou dit stuk stront missen. Hij had te veel verkeerde mensen boos gemaakt. Hij mocht blij zijn dat hij het nog zo lang had volgehouden.
Gelukkig nam ik de klus als eerste aan. Ik had inmiddels een flinke reputatie opgebouwd. Dat kwam door alle belangrijke moorden die ik had gepleegd sinds ik op veertienjarige leeftijd begon. Boss had mijn talent op straat gezien en had me direct aangenomen.
Geen klus was me te groot of te klein. Ik nam alles aan. Ik verdiende al snel mijn bijnaam, El Diablo. Rechtstreeks uit de hel, dat was ik.
Ik voelde niets als ik het leven van deze fuckers nam. Alleen maar macht.
Ik wist zeker dat Mama wist dat ik slecht was. De naam Lucifer kwam over haar lippen vlak voordat ze haar laatste adem uitblies. Ik had al iemand vermoord terwijl ik pas net geboren was. Ze had kunnen weten dat ik voor chaos zou zorgen.
Boss gaf me de enige liefde die ik ooit had gekend. Die bestond uit een klap op mijn rug als ik het goed deed. Of een klap in mijn gezicht als ik iets stoms deed. Goede man. Zijn bedrijf had nu geen tegenstanders meer. We hadden ons een weg naar de top gewerkt. Boss had de controle over alle drugs die dit deel van Zuid-Londen binnenkwamen.
Toch wisten we allemaal dat Patrick het brein achter de operatie was. Hij stond ook wel bekend als de Irish. Of zoals we hem soms liefkozend noemden: Paddy. Boss kon niet functioneren zonder die fucker. We wisten vrij zeker dat hun relatie verder ging dan alleen zaken.
Iedereen die onder onze prijs probeerde te gaan of smokkelde zonder onze toestemming, kreeg te maken met „de duivel“. Ik was de vaste huurmoordenaar van de groep. Ik schakelde iedereen uit die onze zaken bedreigde. Soms zat daar ook een normale vent bij die zich met de verkeerde mensen had ingelaten. Samen waren we één grote, fucked up, disfunctionele familie.
Uiteindelijk besloot ik om wat verse pussy te zoeken in onze lokale club, de Coconut Balm. Ik liep richting de stad. De zaak was een pussy paleis. Het was ook de perfecte plek om ons geld wit te wassen.
De jongens hielden ook van die extraatjes. Als ze hun werk goed hadden gedaan, werden ze beloond met een meisje naar keuze. Ik kon elke avond dat ik langskwam, kiezen wie ik wilde.
Alleen Boss en Paddy kenden mij als de duivel. De rest nam gewoon aan dat ik een hoge functie had. Het zou niet goed zijn als iedereen mijn gezicht kende.
Terwijl ik de hoek om liep, was ik met mijn gedachten ergens anders. Ik botste recht tegen een klein lichaam aan. Toen ik naar beneden keek, staarde ik in de meest betoverende ogen die ik ooit had gezien.
Een randje van groen omlijstte de prachtige blauwe ogen. Ze staarden me aan alsof ze recht in mijn ziel keken. Met haar volle lippen en perfecte neus leek ze wel een fotomodel. Dat alles zat verpakt in het meest tengere, maar mooi gevormde lichaam dat ik ooit in mijn leven had gezien.
Fuck, ik wilde in die lippen bijten.
Haar roodbruine haar was uit haar paardenstaart ontsnapt. De krullende plukjes waaiden om haar gezicht. Ze leken op vlammen in de wind.
Aan haar gezicht zag ik dat ze mij ook wel aantrekkelijk vond. Ik was een meter zesennegentig lang en had een gespierd lichaam. Daardoor viel ik erg op. Dat hielp me meestal goed bij het verzamelen van belangrijke informatie. Maar het was niet handig als je ongezien weg moest komen. Daarom deed ik dit werk altijd diep in de nacht.
Wat deed deze engel hier op dit tijdstip? In deze stille straten kon van alles gebeuren. Er konden hier slechte mannen rondlopen. Was ze gek?
Woede stroomde door mijn aderen en dat was te zien op mijn gezicht. Ik zag angst in haar ogen sluipen toen ze het opmerkte. Toen besefte ik dat ik haar armen nog steeds vasthield van onze botsing. Mijn greep was steeds steviger geworden terwijl al deze gedachten door mijn hoofd gingen.
Toen ik een zacht gekerm hoorde, liet ik haar los alsof ik me aan haar had gebrand. Ze haalde diep adem.
Zeg iets, verdomme. Ik wilde de zorgen van haar zachte huid gladstrijken en haar geruststellen. Nou ja, ik wilde ook zo diep in haar stoten dat ze een week lang niet recht zou kunnen lopen. Maar dat was een ander verhaal.
Ik voelde mijn pik stijf worden en tegen mijn broek duwen. Mijn hoofd zat vol met dingen die ik met haar wilde doen.
Ik zag haar ogen naar beneden glijden. Ze wilde zien wat er in haar buik had geprikt. Ik keek hoe haar prachtige, volle lippen uit elkaar gingen terwijl ze een zacht adempje nam.
Er verscheen een blos op haar wangen. Fuck, ze moest echt stoppen met staren naar mijn pik. Anders zou ik hem zo diep in haar keel duwen...
Goed, dat was genoeg. Het werd nu ongemakkelijk. Geen van beiden had iets gezegd voor wat voelde als tien minuten.
Ze keek geschrokken op toen mijn zware stem klonk. Ik vroeg of ze in orde was.
Haar ogen keken weer omhoog en boorden zich weer in de mijne. Wat was dit in hemelsnaam voor gevoel in mijn maag? Het leek wel alsof er wormen kronkelden die eruit wilden. Shit, ik moest morgenvroeg meteen naar de dokter. Er was absoluut iets mis met me.
Terwijl ze sprak, trilde haar stem en beefden haar lippen. „Sorry, ik keek niet waar ik liep. Ik ga nu maar weer verder.“ Ze probeerde met een stapje om me heen te lopen. Maar ik merkte dat ik haar de weg bleef versperren.
Wat was ik aan het doen? Ga verdomme aan de kant. Maar het leek alsof mijn lichaam dat niet toeliet. Door mijn acties zag ik de angst weer in haar ogen. Ik voelde schaamte en spijt.
„Het spijt me“, flapte ik eruit. Voordat ze iets anders kon zeggen, dwong ik mijn voeten om verder over straat te lopen.
Fuck, ik kon haar gezicht niet uit mijn hoofd krijgen. Ik maakte me steeds meer zorgen over haar nu ze alleen verder liep.
Net toen ik eraan dacht om haar te volgen, klonk er een harde schreeuw. Het kwam uit de straat waar ze naartoe was gelopen nadat ik haar had achtergelaten.
Voordat ik ook maar kon nadenken, renden mijn voeten al. Ik was zo snel als fucking Captain America. Ik moest mijn meisje in nood gaan redden.
Degene die haar zo had laten schreeuwen, zou daar fucking spijt van krijgen.
Toen ik de hoek om rende, bedacht ik me opeens iets. Ik naderde de plek van mijn misdaad. Toen ik verder de straat in keek, zag ik mijn engel op haar knieën zitten. Ze zat voor het ingezakte lichaam van de klootzak die ik eerder had vermoord. Fuck!
Ze zat op haar knieën en hield zijn hoofd vast. Ze huilde onbedaarlijk. Jezus, dat was wel een beetje overdreven, toch? Maar ik nam aan dat je niet elke dag een dood persoon ziet.
Het woord „Papa“ galmde langs de muren. Ze schreeuwde het uit. Dubbel fuck! Mijn meisje in nood was de fucking dochter van mijn slachtoffer.
Ik begon langzaam achteruit de straat uit te lopen. Mijn gedachten raasden door mijn hoofd. Ze had mijn gezicht midden in de nacht gezien. Dat was vlak om de hoek van de plek waar ze haar dode vader had gevonden.
Ik was nu echt goed de lul. Boss zou dit nooit accepteren. Ik wist wat ik moest doen. Ik moest met de engel afrekenen.
Ik voelde me misselijk worden. Waar kwamen al deze maagproblemen in hemelsnaam vandaan? Eerst die wormen. En nu voelde ik een fysieke pijn in mijn hart waardoor ik wilde kotsen.
Misschien was ik wel stervende. Dan hoefde ik me tenminste geen zorgen meer te maken. Dan hoefde ik de mooie vrouw die ik net ontmoet had niet uit de weg te ruimen.
Ik sprong in mijn vluchtauto die een paar straten verderop stond. Ondertussen begon ik een plan in mijn hoofd te maken.
Ten eerste moest ik Boss in de ochtend bellen. Ik moest hem laten weten dat ik het regelde. Ten tweede moest ik naar de dokter gaan. Ik moest uitvinden wat er in hemelsnaam met mijn lichaam aan de hand was. En als laatste moest ik afrekenen met de verleidster. Zij was nu een mogelijke getuige van een moord waarvoor ik was ingehuurd.
Toen ik die avond in bed stapte, droomde ik over haar. Dat zorgde voor een van de beste orgasmes die ik ooit had gehad. Nog nooit had ik kunnen klaarkomen zonder iemand pijn te doen, of daaraan te denken.
Wat had ze in hemelsnaam met me gedaan?
